เจ้าสาวจอมมาเฟีย(ฉบับรีไรท์ สนพ. ไลต์ ออฟ เลิฟ)

ตอนที่ 36 : ใจสั่งมา(2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,912
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 162 ครั้ง
    18 พ.ย. 58



ปุกาศ

เจ้าสาวจอมมาเฟีย วางแผงแล้วนะคะ

หาซื้อได้ที่ นายอินทร์ ซีเอ็ด บีทูเอส และร้านหนังสือชั้นนำทั่วไปค่ะ

หรือสั่งซื้อกับทางสำนักพิมพ์ ไลต์ ออฟ เลิฟ ได้โดยตรงค่ะ



ใจสั่งมา(2)

               ตากลมโตรอคอยคำตอบอย่างใสซื่อ จนรีแกนเริ่มวางตัวไม่ถูก ที่มาวันนี้ไม่ได้มาเพื่อตอบคำถาม แต่มาเพื่อพิสูจน์อะไรบางอย่างที่มันรบกวนจิตใจ และตอนนี้ชายหนุ่มก็แน่ใจแล้วว่าการได้เห็นหน้าหวานๆของเธอมันทำให้อาการเหล่านั้นหายไปเป็นปลิดทิ้ง  แต่ไอ้'อย่างอื่น'ที่เธอถามเขายังคงตอบไม่ได้หรอก   เพราะไม่มั่นใจว่าอีกฝ่ายจะมีความรู้สึกตรงกันหรือไม่

 

"ถ้าผมมั่นใจเมื่อไหร่ ผมจะบอก ผมคงต้องขอตัวกลับก่อน"

ช่างเป็นคำตอบที่กระจ่างใจที่สุดเท่าที่เคยได้ยิน สาวน้อยค่อนขอดชายหนุ่มในใจ  อันที่จริงรีแกนก็อยากจะอยู่ต่อถ้าไม่ติดว่าเธอต้องไปสอบแต่เช้าล่ะก็ชายหนุ่มยังมีอีกหลายวิธีเพื่อถ่วงเวลา   เรื่องความเจ้าเล่ห์ร้ายกาจของเขาน่ะไม่แพ้นายน้อยแห่งเทรนตันนะขอบอก เพราะว่าเกิดวันเดียวกันโตมาด้วยกัน  แตกต่างก็แค่รีแกนจะสุขุม  และเยือกเย็นกว่าเท่านั้นเอง ชายหนุ่มบอกลา  โดยไม่รู้เลยว่าถ้าเธอจะตื่นไปสอบไม่ทันมัน ก็คงมีสาเหตุมาจากคำตอบที่ชวนให้คิดมากกว่าเดิมของเขานั่นแหละ  ใครมันจะไปหลับได้ลง

 

"เชิญค่ะ "                                              

หญิงสาวเดินไปส่งชายหนุ่มที่ประตูรั้ว  ระหว่างนั้นไม่มีการสนทนาใดๆ  รีแกนลอบมองบั้นท้ายที่ส่ายซ้าย ขวาตรงหน้าอย่างเพลินตา   แม่น้ำอ้อยหวานนี่ซ่อนรูปไม่เบา ถ้าได้ร่างแน่งน้อยนี้มาอยู่ใต้ร่างจะให้ความรู้สึกดีแค่ไหนนะเฮ้ย!  นี่แกกำลังคิดอกุศลกับสาวนักศึกษานะนั่น ความคิดด้านขาวและดำกำลังตีกันยุ่งเหยิงในหัว จนชายหนุ่มต้องสะบัดศีรษะแรงๆเพื่อขับไล่   พอพ้นประตูรั้ว

นริศราจึงยกมือไหว้อำลา

 

"ขอให้คุณโชคดีค่ะ "

 

"ผมมีเรื่องหนึ่งอยากจะเตือน   นอกจากผมแล้วคุณไม่ควรเปิดประตูต้อนรับชายแปลกหน้าในยามวิกาลนะครับลิซ่า   มันอันตราย"

 

"พูดยังกับว่าคุณเป็นบุคคลที่น่าไว้วางใจมากเลยนะคะ"

หญิงสาวเหน็บเข้าให้   แต่สิ่งที่ได้กลับมาคือเสียงหัวเราะชวนขนลุก

 

"ผมจะถือว่าเป็นคำชมแล้วกันครับ"

 

"คนบ้า!  ฉันประชดตะหากเล่า"

 

"รู้อะไรมั้ยลิซ่า  คุณเป็นคนที่ประชดได้น่ารักเป็นบ้า  ดูแลตัวเองให้ดีนะสาวน้อย"

กล่าววาจาชวนเขินเสร็จ   รีแกนก็ฉวยมือนุ่มขึ้นจรดริมฝีปากหนาหยักแล้วขึ้นรถขับออกไปอย่างรวดเร็ว  ทิ้งให้เธอยืนโกรธระคนเขินอยู่เพียงลำพัง  จะว่าก็ไม่ทันซะแล้ว   แต่รีแกนไม่ได้ขับออกไปไกลอย่างที่เธอเข้าใจ  ชายหนุ่มแค่ดับไฟรถในที่มืดเท่านั้น  พอมองกระจกส่องหลังเห็นเธอกลับเข้าบ้านเรียบร้อยนั่นแหละถึงได้ขับรถมุ่งหน้ากลับโรงแรมที่พัก

                      

          เป็นเวลาเที่ยงคืนเข้าไปแล้วแต่สาวน้อยก็ยังข่มตาให้หลับไม่ลง   คำพูดชวนให้คิดต่าง ๆ นาๆ  ของชายหนุ่มยังคงวนเวียนอยู่ในหัว   บอกว่าใจสั่งให้มาแล้วชมว่าน่ารัก  ไหนจะท่าทีที่เป็นห่วงจนเกินหน้าที่นั่นอีก   คืออะไรกันนะ ฮื่ย! จะยังไงก็แล้วแต่  ถ้าพรุ่งนี้ฉันสอบไม่ผ่านล่ะก็คุณต้องรับผิดชอบ รีแกน  ริชเชอร์ !  สาวน้อยคาดโทษอยู่ในใจ   อีกด้านที่กำลังหลับฝันหวานถึงกับสะดุ้งตื่นเหมือนมีคนปลุกยังไงยังงั้น 

 

                           

 "อุ้ย!   คุณมาได้ยังไงคะ "      

นริศราตกใจเมื่อเห็นว่ารีแกนยืนพิงรถสปอร์ตคันหรูในมหาวิทยาลัยชื่อดังที่เธอศึกษาอยู่  วันนี้เธอสอบเสร็จในช่วงสายและไม่มีเรียนต่อ  ปกติบริเวณนี้ลุงสมจะขับรถที่บ้านมารับเธอ   มองไปรอบๆก็เห็นบรรดาสาวนักศึกษาพากันมองชายหนุ่มกันตาเป็นมัน

 

"ขับรถมา อ๊ะๆ  อย่าพึ่งโกรธนะลิซ่าคนสวย  ผมล้อเล่น  ที่จริงแล้วนมอุ่นเป็นคนบอกว่าคุณเรียนที่นี่   ผมเลยอาสามารับ แต่จะพาไปทานข้าวก่อนกลับ"

 

"หมายความว่าคุณแอบไปที่บ้านฉันอีกอย่างนั้นหรือคะ"

"พูดซะผมเสียหมดเลยนะลิซ่า  ผมไม่ใช่ผู้ร้ายนะไปไหนจะต้องแอบหลบซ่อนน่ะ"

รีแกนแกล้งตัดพ้อ  แล้วดูหน้าแม่เจ้าประคุณตอนเอาเรื่อง  แก้มแดง  ปากก็แดงน่าจับจูบชะมัด

 

"ไม่ต้องมานอกเรื่องเลยค่ะ  ฉันไม่เข้าใจเลยว่านมอุ่นกล้าเปิดประตูให้คุณได้ยังไง"

 

"อ้าว!  หน้าผมเหมือนโจรห้าร้อยนักหรือไง ออกจะหล่อขั้นเทพ  แล้วจะยืนเอาเรื่องผมให้ได้เลยรึไง ผมหิวแล้ว ขึ้นรถเถอะ  หลังจากที่กินอิ่มแล้วคุณจะยัดเยียดความผิดให้ผมกี่กระทงค่อยว่ากัน   หรือต้องให้ผมอุ้ม?"

 

"คุณรีแกน  มันจะมากไปแล้วนะคะ"

 

"ใจเย็นน่าลิซ่าคนสวย  โอเคผมเลิกเล่นแล้ว   เชิญขึ้นรถครับ"

ชายหนุ่มยกมือขึ้นสองข้างเพื่อยุติการถกเถียง  แล้วเปิดประตูรถรอด้วยท่าทางสุภาพ  สาวน้อยจึงยอมขึ้นไปนั่งเนื่องจากผู้คนละแวกนั้นเริ่มมองอย่างหนาตา    

 

              การผ่าตัดดวงตาประสบความสำเร็จตามคาด   หลังจากส่งนางมะลิ   มารดาของมาลัยแก้วกลับบ้านเรียบร้อย   รีแกนบึ่งไปที่บ้านธรรมรักษ์เพื่อสร้างความคุ้นเคยกับคนในบ้าน   โดยใช้ชื่อของมาลัยแก้วเป็นใบเบิกทาง  เพราะสืบทราบมาว่า   ทุกคนล้วนรักและนับถือสาวน้อยกันทั้งบ้าน   จึงได้รับการต้อนรับที่อบอุ่น  ความจริงใจที่ชายหนุ่มแสดงออกอย่างซื่อตรงทำให้ได้รับความไว้วางใจจากนมอุ่นได้ไม่ยากเลย และผลตอบแทนที่ได้ก็คือสาวน้อยหน้าหวานที่นั่งเป็นตุ๊กตาหน้ารถอยู่ตอนนี้นี่ไง  โคตรคุ้มค่าเสียเวลาเลยขอบอก                        

ภัตตาคารหรูกลางกรุงเทพฯ

"นี่คุณ มากันแค่สองคนทำไม่สั่งอาหารยังกับมาเป็นสิบแน่ะ"

ถึงเธอจะเกิดมาบนกองเงินกองทอง   แต่ด้วยการปลูกฝังจิตสำนึกทำให้เธอคิดถึงผู้คนที่อดอยาก  ไม่เคยกินทิ้งกินขว้าง  นี่คือสิ่งที่สองสาวมีความเห็นที่ตรงกันและอีกหลายอย่างที่คล้ายคลึง   แตกต่างก็ตรงที่นริศรานั้นมองโลกในแง่ดีจนเกินไปทำให้เธอไม่ค่อยทันคน   ส่วนมาลัยแก้วนั้นมักจะรู้ทันคนเสมอคงด้วยเกิดมาในครอบครัวที่ยากจน   ทำให้สัญชาติญาณการเอาตัวรอดสูงกว่า

 

"ผมเห็นคุณตัวเล็ก  เลยอยากให้กินเยอะๆหน่อย"

 

"กินเยอะฉันก็ไม่โตไปกว่านี้หรอกค่ะ มีแต่จะอ้วนสิไม่ว่า  ว่าแต่คุณเถอะไหนบอกว่าหิวไง   รีบๆกินสิจะได้กลับบ้าน"

รีแกนยิ้มจนตาหยีให้กับคนกลัวอ้วนที่ตัวบางแทบจะปลิวไปกับลม

 

"ผมรับคุณมากินข้าวเป็นเพื่อน  คุณจะปล่อยให้ผมกินคนเดียวได้ไง   เอาน่าลิซ่าคุณน่าจะเพิ่มน้ำหนักอีกสักหน่อยนะ   ผมไม่ชอบคนผอม"

ว่าแล้วก็ตักอาหารที่สั่งมาตั้งห้า หกอย่างใส่จานให้เธออย่างละนิดละหน่อย

 

"ทำไมฉันต้องทำตัวให้คุณชอบด้วย  เราไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย"

ช้อนที่กำลังตักอาหารชะงักกึก   ดวงตาสีฟ้าเข้มจ้องมองคนพูดว่าไม่ได้เป็นอะไรกันวาวโรจน์   คนหน้าง้ำตกใจกลัวจนหน้าเริ่มถอดสี    รีแกนลุกขึ้นจากเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามอ้อมมานั่งลงข้างๆเธอด้วยท่าทางคุกคาม  แววตาที่เคยขี้เล่นบัดนี้ฉายชัดถึงความโกรธอย่างขัดเจน

 

"อยากเป็นซะเดี๋ยวนี้เลยไหมล่ะ  ผมพร้อมจะจัดให้"

เสียงเข้มกดต่ำฟังดูน่ากลัวและใบหน้าที่โน้มเข้ามาใกล้ยังผลให้นริศราปล่อยโฮในทันที  รีแกนถึงกับทำตัวไม่ถูก  ดีที่เวลานี้ลูกค้ายังไม่มาก  ไม่อย่างนั้นผู้คนคงได้แตกตื่นหาว่าเขาคนป่าเถื่อนรังแกได้แม้กระทั่งผู้หญิงตัวเล็กๆแหงๆ  สาวน้อยยกหลังมือปาดน้ำตาป้อยๆยังกับเด็กๆ   พร้อมกับต่อว่าปนเสียงสะอื้น

 

"คนบ้า! เห็นฉันเป็นลูกไม่มีพ่อแม่หรือยังไงกันถึงได้กลั่นแกล้งกันแบบนี้ ฮึก!"

นริศราเข้าใจว่าชายหนุ่มแกล้งแสดงอาการให้เธอกลัว

 

"ผมขอโทษ  ขอโทษจริงๆ  หยุดร้องไห้เถอะนะคนดี ขอร้องล่ะ"

สีหน้าที่แสดงออกถึงความสำนึกจากใจจริง  ทำให้สาวน้อยเริ่มหยุดร้องแต่ก็ยังไม่วาย  มีสะอื้นตามมาอีกสอง สามที   รีแกนไม่รู้ตัวเลยว่าทำไมคนที่ควบคุมตัวเองได้ดีเช่นเขาจะเสียการควบคุมโดยง่ายเพียงเพราะคำพูดแทงใจแค่เล็กน้อย เขาไม่ได้แกล้งอย่างที่เธอเข้าใจแต่รู้สึกไม่พอใจจริงๆต่างหาก   คนหล่อรู้สึกเสียเซลฟ์ยังไงชอบกล   เธอพูดเหมือนเสน่ห์ของเขามันติดลบซะงั้น  ผู้หญิงส่วนมากมีแต่อยากจะเข้าหา   อยากให้พาขึ้นเตียง    แต่เธอคนนี้ช่างแตกต่าง  ชายหนุ่มคิดอย่างสับสน  ที่แน่ๆคือรีแกนไม่ใช่มีดีเพียงหน้าตาเท่านั้น   ทรัพย์สินส่วนตัวถ้าคิดเป็นเงินไทยฐานะก็ไม่ด้อยไปกว่านริศราแม้แต่น้อยออกจะเยอะกว่าอยู่มากโข  ด้วยหุ้นถึงยี่สิบเปอร์เซ็นต์ที่ถืออยู่ในเทรนตันกรุ๊ป  แล้วยังส่วนแบ่งที่ทำธุรกิจมืดร่วมกับแดนตรัยนั่นอีก เพียงแต่ข้อหลังไม่มีใครล่วงรู้เท่านั้น

 

“กลับไปนั่งที่ของคุณได้แล้วค่ะ!

พอหยุดร้องได้  เสียงหวานก็ตวาดแว้ดต่อว่า  เสียแรงที่เธอเคยคิดว่าชายหนุ่มเป็นสุภาพบุรุษเต็มตัว  ที่แท้มันก็แค่ภาพลวงตา   

 

"ผมไม่ไปจนกว่าคุณจะยกโทษให้"

นริศราเมินหน้ากลอกตาอย่างอ่อนใจ  เอากับเค้าสิผู้ชายคนนี้  จะให้คนอื่นยกโทษให้ด้วยการบังคับแบบกลายๆ  แต่เมื่อไม่อยากอยู่ในสภาพล่อแหลมนานๆเธอจึงต้องยอม

 

"ก็ได้ค่ะ  ฉันยกโทษให้ทีนี้ไปนั่งที่คุณได้หรือยัง"

รีแกนไม่ได้ลุกไปเธอตามที่ขอ แต่ชายหนุ่มทำในสิ่งที่เธอไม่คาดคิด  ด้วยการล้วงผ้าเช็ดหน้าตนเองออกมาจากกระเป๋าเสื้อช่วยซับคราบน้ำตาให้เธออย่างเบามือพร้อมทั้งเกลี่ยผมที่ยุ่งเหยิงให้เข้าที่ดังเดิม เป็นผลให้ใบหน้านวลใสไร้สีกลับมามีเลือดฝาดอีกครั้ง แถมแดงปลั่งยิ่งกว่าเดิม 'อีตาบ้านี่ยังไงกันนะ   เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย  ยังกับผู้ชายวัยทอง'สาวน้อยแอบสรรเสริญในใจ

 

"กำลังด่าผมในใจล่ะสิ"

 

"คุณมีพรายคอยกระซิบหรือไงถึงได้รู้ความคิดคนอื่น ฉันเปล่าซะหน่อย"

 

"โกหกไม่เก่งเลยลิซ่า   ถึงคุณจะด่าผมในใจหรือนอกใจผมก็ไม่ถือหรอกครับ

เพราะผมทำให้คุณไม่พอใจ   อาหารมื้อนี้ถือซะว่าผมเลี้ยงเพื่อเป็นการไถ่โทษ

ถ้าคุณยอมทานผมก็จะเชื่อว่าคุณยกโทษให้ผมจริงๆ"

นริศราไม่พูดอะไรเพียงแต่พยักหน้าน้อยๆ  เพื่อเป็นการตอบรับ   รีแกนมองแล้วช่างเหมือนเด็กห้าขวบก็ไม่ปาน    ชายหนุ่มกลับไปนั่งฝั่งตรงข้าม กินอาหารไปพร้อมกับสำรวจเธอไปด้วยเป็นระยะนึกเปรียบเทียบสาวเจ้ากับเพื่อนสนิท  สาวน้อยนี้ช่างเปราะบาง   อ่อนไหว  ส่วนมาลัยแก้วทั้งเข้มแข็งและเด็ดเดี่ยว  ช่างแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง เห็นทีการเข้าหาเธอแบบห่ามๆคงต้องตัดทิ้งไปได้เลยเพราะมัน'ไม่ผ่าน'

 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 162 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,532 ความคิดเห็น

  1. #789 ชลธิชา แซ่เต็ม (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2558 / 17:30
    รอๆๆๆค่ะ
    #789
    0
  2. #775 fa fa (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2558 / 10:53
    ฟินนนน >_< น่ารักอ่าคุณดีนขาาาา
    #775
    0
  3. #746 Ingk Thitibhon (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2558 / 22:31
    รีบมานะ เค้ารอยุ
    #746
    0
  4. #745 Psarinya (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2558 / 22:15
    รอลุ้นค่ะ
    #745
    0
  5. #744 Titiwadee Bunhongtong (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2558 / 22:06
    มาต่อไวๆนะค่ะ กำลังลุ้นแบบสุดตัวเลยค่ะ
    #744
    0
  6. #743 Pilin Pinit (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2558 / 22:00
    ลุ้นต่อค่ะว่าดีนของเราจะได้นอนกอดมาลัยแก้วหรือเปล่า มาอัพเร็วๆนะค่ะ
    #743
    0
  7. #742 zeyu (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2558 / 21:46
    มาเร็วๆน้าาา
    #742
    0
  8. #741 Kear_att (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2558 / 19:30
    อยู่ข้างแจ๊คนะ ป๋าดีนอย่าให้เสียชื่อล่ะ!!!!
    #741
    0
  9. #740 Sayo (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2558 / 18:54
    ค้างง และรอลุ้นต่อคร้า
    #740
    0
  10. #738 Rosemom (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2558 / 18:34
    สนุกมากค่ะ รออ่านน่ะค่ะ ^_^
    #738
    0
  11. #737 Cucumber-12 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2558 / 18:33
    รอค่าาา อยากให้ถึง พน ไวๆๆๆจังเลย
    #737
    0
  12. #734 แพทตี้ แพท (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2558 / 17:30
    สนุกคะรอติดตามคะ ชอบๆ
    #734
    0
  13. #733 Teasorr (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2558 / 17:25
    น่ารักมากคะ กำลังฟินนน
    #733
    0
  14. #732 เป๊ปซี่น้อย (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2558 / 16:31
    ลุ้นต่อจ้า
    #732
    0
  15. #729 Mai010139 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2558 / 15:37
    เย้มาอัพสักทีน่ะค่ะ ตอนนี้มีตั้ง2คู่ให้อ่านสนุกมากๆค่ะ ลุ้นว่าตอนต่อไปนี้คุณดีลจะใช้เลห์กลอะไรอีกหรือเปล่าเนี้ยสิค่ะ
    #729
    0
  16. #728 nunpanu (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2558 / 14:56
    รุกเร็วนะรีแกน
    #728
    0
  17. #727 Cucumber-12 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2558 / 13:50
    อ่านรัวๆๆๆๆเลยค่าาา น่าสนใจ แต่ลุ้นว่านางเอกจะกลับไทยเลยไหมมม โอ้ย ฟินนนน 555555
    #727
    0
  18. #726 ปะๆๆๆปา (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2558 / 13:21
    เชียร์จิมมี่ค่ะ
    รีบมาอัพน่ะค่ะอยากรู้
    #726
    1
    • #726-1 Kaliga(จากตอนที่ 36)
      29 สิงหาคม 2558 / 15:31
      รับทราบคร้า
      #726-1
  19. #725 Naulkwan (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2558 / 12:59
    แจ็ค หรือ จิมมี่ ใครจะชนะ ต้องรอต่อไป 555+++
    #725
    0
  20. #724 Phakrada Nonthachattratorn (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2558 / 12:55
    สนุกมากค่ะ  รออยู่นะคะ...จะใจขาดตายเอาให้ได้เลยค่ะ
    #724
    0
  21. #723 Phakrada Nonthachattratorn (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2558 / 12:54
    สนุกมากค่ะ  รออยู่นะคะ...จะใจขาดตายเอาให้ได้เลยค่ะ
    #723
    0
  22. #722 เครือฟ้า มานะ (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2558 / 12:38
    รอ รอ รอ..
    #722
    0
  23. #721 kornkanok tuangmongkhonchai (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2558 / 12:35
    กำลังอินเยย รีบมาต่อนะค่ะ
    #721
    0
  24. #720 มาส เตอร์ (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2558 / 11:10
    รีบมาน่า
    #720
    0
  25. #718 Kapuyka (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2558 / 11:04
    สนุกค่ะ รอติดตามนะคะ. 
    #718
    0