เจ้าสาวจอมมาเฟีย(ฉบับรีไรท์ สนพ. ไลต์ ออฟ เลิฟ)

ตอนที่ 34 : วันนี้ที่รอคอย(3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13,201
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 159 ครั้ง
    14 พ.ย. 58

วันนี้ที่รอคอย(3)

 เวลานี้ที่ฝั่งตะวันตกผู้คนกำลังหลับใหลแต่ที่เมืองไทย   มาดามดารินกับอีกหลายชีวิตกำลังรอคอยคนไข้ที่เข้ารับการผ่าตัดดวงตาอย่างใจจดใจจ่อ ไม่นานบุรุษพยาบาลก็เข็นเตียงออกมาพร้อมแพทย์ผ่าตัดด้านจักษุ    

 

"ผมขอให้ได้รับข่าวดีนะครับ   เพราะดูจากการผ่าตัดแล้วน่าจะให้ผลทางบวกถึงเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์"

นายแพทย์ใหญ่กล่าวกับมาดามดาริน

 

"ขอบคุณมากนะคะคุณหมอ  ฉันก็หวังอย่างนั้นค่ะ"

ดอนแฮริสันกุมมือภรรยาไว้มั่นเพื่อเป็นกำลังใจให้อีกแรง   รีแกนได้แต่ภาวนาว่าขอให้คนที่เข้ารับการผ่าตัดทั้งสองฝ่ายได้รับข่าวดีกันทั้งคู่  นายสนเดินตามบุรุษพยาบาลที่เข็นภรรยาไปยังห้องพักฟื้นด้วยหัวใจที่อิ่มเอม ในที่สุดไอ้ตัวแสบลูกสาวเพียงคนเดียวก็ทำสำเร็จ  จะมีอะไรที่สุขใจไปกว่านี้สำหรับคนจนๆ  ที่ได้รับโอกาสอันยิ่งใหญ่

 

               ครบหนึ่งสัปดาห์ตามกำหนด  คนเจ้าเล่ห์หาเรื่องตอดเล็กตอดน้อยสาวเจ้าทุกวันเป็นกิจวัตรเหมือนว่าถ้าขาดแล้วจะนอนไม่หลับ  จนเธอเริ่มทำใจให้ชินได้บ้าง การได้นอนซุกอกแกร่งในทุกๆคืนมันช่างรู้สึกอบอุ่นและปลอดภัยในความรู้สึกของเธอ  แต่วันนี้ร่องรอยความเจ้าเล่ห์ไม่หลงเหลือให้เห็น   มีแต่ใบหน้าที่ฉายชัดถึงความกังวล คงเพราะความล้มเหลวสองครั้งที่แล้วทำให้ชายหนุ่มรู้สึกไม่มั่นใจ ก่อนเปิดผ้าปิดตาแดนตรัยขอคุยกับมาลัยแก้วเป็นการส่วนตัว  คุณหมอจึงเปิดโอกาสให้แต่โดยดี

 

"ฉันอยากจะขอร้องอะไรเธอสักอย่าง"

"ว่ามาเลยค่ะ  หากไม่เกินความสามารถฉันก็ยินดี"

 

"ไม่ว่าการผลผ่าตัดจะออกมาเป็นเช่นไร  ฉันอยากให้เธออยู่ตรงหน้าฉันเป็นคนแรก  ตอนเปิดผ้าปิดตาได้รึเปล่า"

สาวน้อยรู้สึกปริ่มเปรมในหัวใจกับสิ่งที่ได้ยิน เพราะนั่นมันหมายถึงว่าชายหนุ่มให้ความสำคัญกับเธอมาก  ถึงขนาดอยากเห็นหน้าเป็นคนแรก

 

"ได้อยู่แล้วค่ะ  คุณจะต้องเห็นหน้าฉันเป็นคนแรกอย่างแน่นอน"

มาลัยแก้วบีบมือตอบเพื่อให้กำลังใจ 

          

            และแล้วเวลาแห่งการรอคอยก็มาถึง คุณหมอเริ่มเปิดผ้าออกทีละชั้น  เหลือไว้เพียงชั้นสุดท้ายคือ ฝาครอบตาพลาสติก  ภายในห้องถูกปรับความสว่างให้ลดลงเหลือเพียงสามสิบเปอร์เซ็นต์  เพื่อให้คนไข้ได้ปรับระดับความเคยชินในความมืดของดวงตา  ช่วงระยะเวลาที่คุณหมอค่อยๆแกะ เทปผ้าที่ฝาครอบพลาสติกออก  ทุกชีวิตภายในห้องพากันลุ้นจนแทบลืมหายใจเลยทีเดียว โดยเฉพาะสาวน้อยที่นั่งอยู่ตรงหน้าชายหนุ่ม  วันนี้ผมยาวสลวยของเธอถูกมัดรวบขึ้นสูง  ปล่อยปลายเป็นหางม้า  อวดลำคอระหงและใบหน้านวลใสชัดเจน  ร่างเล็กนั่งห่างจากร่างใหญ่แค่ช่วงศอก  เมื่อปราการสุดท้ายถูกปลดปล่อย  นัยน์ตาสีฟ้าเข้มจ้องภาพตรงหน้าตาไม่กระพริบเป็นนานสองนาน  จนทุกคนเริ่มตกใจแกมผิดหวังเข้าใจว่า  การผ่าตัดคงเหลวอีกตามเคย โดยหารู้ไม่ว่าคนที่ไม่ยอมกระพริบตานั้นเพราะคิดว่าตนเองตาพร่าเบลอจนเห็นนางฟ้ามานั่งอยู่ตรงหน้าต่างหาก  มาลัยแก้วยื่นมือบางขึ้นประคองสองแก้มสาก   

 

"ไม่เป็นไรนะคะคุณดีน  ครั้งนี้ไม่สำเร็จก็ยังมีครั้งหน้าอีก"

น้ำตาที่คลอเต็มสองหน่วยบังตาเลยไม่ทันได้สังเกตว่า  ดวงตาสีฟ้าเริ่มกระพริบเพราะตกใจที่เห็นเธอร้องไห้ มือใหญ่ยกขึ้นโอบประคองสองแก้มนุ่ม แล้วบรรจงแนบริมฝีปากหนาลงที่ริมฝีปากบางแผ่วเบาแล้วผละห่างเพื่อปลุกปลอบ โดยที่คนตัวเล็กตั้งตัวไม่ทัน พอตั้งสติได้เสียงหวานจึงแหวขึ้น

 

"คนบ้า!  คุณจะแกล้งฉันไปถึงไหน  แล้วมีสิทธิ์อะไรมาจูบฉันฮ้า!"

แดนตรัยยิ้มกว้างเต็มดวงหน้า ไม่รู้สึกสะทกสะท้านกับคำต่อว่าเลยสักนิด พาให้ทุกคนในห้องโล่งใจไปตามๆกัน ที่ชายหนุ่มมองเห็นเป็นปกติ แล้วก็ต้องตกใจกับพฤตติกรรมหื่นห่ามของคนหน้ามึน หลังจากพูดประโยคถัดมาจบ

 

"นั่นจูบที่ไหนกัน  เค้าเรียกว่าปากแตะปากถ้าจูบต้องแบบนี้"

การสาทิตแบบละมุนละไมเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว มาลัยแก้วอ้าปากเพื่อประท้วงยังผลให้ชายหนุ่มมีโอกาสได้จูบจริงแบบเต็มๆ เหล่าพยาบาลในห้องได้แต่ยืนบิดไปมาอย่างขวยเขินกับภาพที่เห็น

 

 

“ยินดีด้วยนะครับ ที่การผ่าตัดครั้งนี้ประสพความสำเร็จ”

แพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านจักษุเอ่ยขึ้นด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้มเมื่อแดนตรัยผละจากการปล้นจูบคนตัวเล็ก

 

“ต้องขอบคุณคุณหมอนะครับ  ที่มีความสามารถมาก”

แดนตรัยยิ้มกว้างรู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่งที่กลับมามองเห็นอีกครั้ง

 

“เอาเป็นว่าตอนบ่ายหมอจะตรวจบาดแผลหลังการผ่าตัดให้ พรุ่งนี้หมอจะให้

เจ้าหน้าที่ทำการทดสอบสายตาเพื่อความแน่ชัดนะครับ ว่าการมองเห็นของคุณแดนตรัยอยู่ในเกณฑ์ปกติหรือเปล่าพร้อมกับแนะนำการปฏิบัติตัวหลังจากการผ่าตัดสองสัปดาห์ด้วย  ระหว่างนี้ไม่ควรใช้สายตาเป็นเวลานานเกินไป ถ้าไม่มีอะไรแล้วหมอขอตัวไปตรวจคนไข้รายอื่นต่อนะครับ”

 

“เชิญตามสบายครับคุณหมอ”

 ทุกคนทยอยเดินออกจากห้องเงียบๆ เหลือเพียงสองหนุ่มสาวที่ยังเคลียร์กันไม่เรียบร้อย คนโดนปล้นจูบนั่งอ่อนระทวยในวงแขนแข็งแรงบนตักแกร่ง แขนขาไร้ซึ่งเรี่ยวแรง ไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับตัวเอง แรงต่อต้านที่มีในตอนแรกมันหดหายไปหมดหรือเป็นเพราะข้างในส่วนลึกหัวใจมันไม่ยอมต่อต้านก็ไม่ทราบได้ แดนตรัยรับรู้ในทันทีว่านี่คือจูบแรกของเธอ ที่เธอทำตัวก๋ากั่นคงเป็นเพียงกำแพงที่สร้างขึ้นเท่านั้น  เป็นเวลาครู่ใหญ่กว่าแรงเต้นของหัวใจจะเข้าสู่ภาวะปกติ  มาลัยแก้วเงยหน้ามองเสี้ยวหน้าคมพบว่าชายหนุ่มจ้องมองอยู่ก่อนแล้ว

 

"คุณดีนร่ายเวทย์มนตร์ใส่ฉันหรือยังไงคะ ฉันถึงมีสภาพแบบนี้"

สาวน้อยช้อนตาขึ้นถามอย่างใสซื่อ ปล่อยให้คนหน้าไม่อายรวบร่างเล็กขึ้นมาไว้บนตักแกร่งโดยไม่ขัดขืน ช่างเป็นภาพน่ารักในสายตาคนมอง  และก็น่า....

 

"ถ้าฉันมีเวทย์มนตร์อย่างที่เธอว่าจริงๆก็ดีนะสิ จะได้ร่ายคาถาให้เธอมาหลงรัก  หึหึ "

รู้ทั้งรู้ว่าชายหนุ่มแกล้งพูดจาหวานเลี่ยน แต่มันก็ห้ามอาการหน้าแดงไม่ได้อยู่ดี

จึงได้แต่พูดอุบอิบเบาๆ

 

"แหมเพิ่งได้เห็นหน้าก็ทำท่าจะร่ายรัก  พูดยังกับว่าฉันเป็นรักแรกพบอย่างนั้นล่ะค่ะ"

หืม 'รักแรกพบ'  งั้นหรือ ชายหนุ่มคิดว่าคำนี้มันไม่ใช่หรอก ความรู้สึกดีๆมันเกิดขึ้น ตั้งแต่ยังไม่เห็นหน้าด้วยซ้ำไป  แล้วจะเรียกว่ารักแรกพบได้อย่างไร เพียงแต่ยังตอบไม่ได้ว่าความรู้สึกแบบนั้นมันเรียกว่ารักได้รึเปล่า เพราะมันไม่เคยเกิดขึ้นกับผู้หญิงคนไหน  และความรู้สึกที่ว่ามันก็แตกต่างจากความรักที่มีต่อมัมกับแด๊ด  อาจคล้ายคลึงกันบ้างแต่ไม่เหมือนซะทีเดียว  แต่ที่แน่ๆเพียงแค่เห็นหน้าเธอแว้บแรก  ความรู้สึกว่าอยากเป็นเจ้าเข้าเจ้าของมันก็ตีตื้นขึ้นมาทันที แค่นั้นจริงๆนะ   

 

"รักหรือไม่ฉันยังตอบไม่ได้หรอก แต่ตอนนี้เธอตอบคำถามฉันมาก่อน ในเมื่อเธอทำงานสำเร็จแล้ว  จะกลับเมืองไทยเลยรึเปล่า  หืม.."

 

"แน่นอนค่ะ มีคนที่ฉันรักรออยู่"

เสียงหวานตอบฉะฉานแบบไม่ต้องคิด เป็นคนฟังที่เริ่มคิดหนัก'คนรัก' ที่เธอว่าหมายถึงใครกัน แล้วเวลาพูดถึงทำไมตามันเปล่งประกายซะจนน่าอิจฉา พาให้เสียงที่ถามออกไปนั้นทั้งห้วนและสั้น

 

"ใคร!"

 

"แม่กับพ่อฉันเองค่ะ และเพื่อนสนิทอีกหนึ่งคน"

คนที่กลั้นหายใจฟังคำตอบบัดนี้รู้สึกโล่งจนบอกไม่ถูก เพราะทีแรกเข้าใจว่าอาจเป็นคนรักที่หมายถึงแฟน ก็เด็กสมัยนี้ไวไฟใช่เล่น  เป็นประจำเดือนตั้งแต่สิบขวบก็มี จะเข้าใจอย่างนั้นคงไม่แปลก

 

"ระหว่างที่รอมัมกลับมาจากทำธุระ คงอีกสองวันทนอยู่กับฉันไปก่อนก็แล้วกัน"

 

"ทำไมคุณดีนพูดแบบนั้นล่ะคะ  ฉันอยู่ดูแลคุณด้วยความเต็มใจ ไม่จำเป็นต้องฝืนทนสักนิดค่ะ ถึงแม้ว่าคุณดีนจะคอยกลั่นแกล้งก็เถอะ"

แดนตรัยหัวเราะขอบใจกับถ้อยคำช่างเจรจาของเธอ มันก็จริงอย่างที่เธอว่าแรกๆยอมรับว่าตั้งใจแกล้งเธอจริงๆจะได้ล้มเลิกความคิดที่จะมาดูแลคนตาบอดฟังจากอายุนั่นปะไร แค่สิบแปดปีฟังยังไงก็คือเด็กชัดๆ  แล้วยังปากที่ไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมนั่นอีก แต่มาถึงตอนนี้ต้องขอบใจในความเด็ดเดี่ยวที่ต้องการจะเอาชนะใจคนของเธอ เพราะมันทำให้ชายหนุ่มมาถึงวันนี้ได้และที่สำคัญตอนนี้ก็รู้สึกว่าเริ่มจะติดใจกลิ่นน้ำนมในปากเธอเข้าแล้วสิ

 

"พูดถูกใจแบบนี้ต้องให้รางวัล"

 

"อุ้บ! ฮื้อ.. คนนิสัยไม่ดี คุณเห็นฉันเป็นอะไรฮ้า! นึกอยากจะกอดก็กอด นึกอยากจะจูบก็จูบจนปากช้ำหมดแล้วเนี่ย"

เสียงหวานแหวว่า ใบหน้านวลแดงก่ำ แต่คนถูกว่ากลับยิ้มหน้าระรื่น

 

"แล้วเธออยากเป็นอะไรดีล่ะ ฉันขอเสนอตำแหน่งที่ว่างอยู่ตอนนี้ คือเจ้าสาว เพราะตำแหน่งคู่ควงกับคู่นอนมีคนจองหมดแล้ว"

 

"ยี๋  ใครจะอยากเป็นเจ้าสาวของตาแก่มักมากอย่างคุณดีนกันคะ มีสารพัดตำแหน่งเลยค่ะ"

มาลัยแก้วทำท่าตัวสั่นชันขน จนคนมองรู้สึกหมั่นไส้

 

"ถึงจะแก่แต่ก็แซ่บนะจะบอกให้ ไม่งั้นสาวๆคงไม่ต่อคิวกันยาวหรอก"

 

"พอเลยค่ะ ในสมองคุณคิดเรื่องอื่นมั่งก็ได้  ไม่ใช่คิดแต่เรื่องอย่างว่าไปนอนพักสายตาได้แล้วค่ะ เปิดตาใหม่คุณไม่ควรใช้สายตานานๆนะคะ คุณหมอบอกว่ามันจะไม่ดี "

นั่นไงสุดท้ายเธอก็ยังเป็นห่วงคนอื่นอยู่ดี  แบบนี้ชายหนุ่มจะห้ามหัวใจไม่ให้หวั่นไหวไปกับเธอได้ยังไงกันล่ะ ยัยทโมน

                     

 อีกฟากของซีกโลก มาดามดารินถึงกับน้ำตาซึมเมื่อได้รับรายงานจากมือขวาของลูกชาย นับว่าเป็นข่าวที่ดีที่สุดในรอบปีเลยก็ว่าได้ สั่งให้รีแกนเตรียมของแก้บนยกใหญ่  เพราะเดินทางมาคราวที่แล้วนางบนบาลไว้ถึงเจ็ดวัดเจ็ดวา ดอนแฮริสันพาภรรยาไปจนครบทุกวัด  ถึงแม้ว่าตัวเองจะไม่มีความเชื่อในเรื่องนี้  แต่ถ้าเป็นความสบายใจของภรรยาสุดที่รักแล้ว  ชายสูงวัยก็พร้อมที่จะทำทุกอย่างเพื่อเธอ

 

"โอ้..ฉันดีใจที่สุดเลยค่ะแฮริสัน"

 

"ผมรู้ที่รัก  ผมก็ดีใจไม่น้อยไปกว่าคุณเลย"

 

"เราติดค้างเธอค่ะ สาวน้อยนั่น เธอทำให้ลูกชายเราได้ชีวิตใหม่อีกครั้ง เราจะต้องตอบแทนเธอ"

ทีแรกแฮริสันคัดค้านการเดินทางเนื่องจากอยากอยู่พร้อมหน้าในวันที่ลูกชายเปิดตา  แต่พอมาดามเล่าถึงข้อแลกเปลี่ยนระหว่างตัวเองกับสาวน้อยให้รับรู้  จึงยอมออกเดินทางอย่างไม่มีข้อแม้    

 

"แน่นอนที่รัก"

ดอนแฮริสันโอบกอดภรรยาไว้แน่น  เมื่อเห็นเธอน้ำตาคลออีกรอบ คนเรานี่ก็แปลกเสียใจก็ร้องไห้ ดีใจก็ร้องไห้ แต่ไม่ว่าจะด้วยเหตุใดน้ำตาก็ยังมีอิทธิพลต่อคนมองเสมอ

             

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 159 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,532 ความคิดเห็น

  1. #652 kae1964 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2558 / 05:53
    อยากอ่านต่อ
    #652
    0
  2. #624 ขวัญ (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2558 / 19:13
    เย้มองเห็นแล้ว

    น่ารักมากๆ
    #624
    0
  3. #611 nonthaphak (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2558 / 10:20
    รออ่านอยู่นะคะ...สนุกมากค่ะ...อ่านวางไม่ลงเลยค่ะเห็นนาฬิกาอีกที...อ้าวตี2...
    #611
    0
  4. #591 อาละวาก (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2558 / 06:50
    จะเกรงใจการ์ดกับพยาบาลบ้างไหมเนี่ย เฮ้อ!!!สนุกมากกกกก
    #591
    0
  5. #587 Mooleg (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2558 / 02:27
    แซ่บมากคร้าาาคุณชายดีน เปิดตาปุ๊บหื่นปั๊บเลย
    #587
    0
  6. #586 earn (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2558 / 01:41
    ถึงจะแก่แต่ก้อแซ่บนะ5555ฟินนนนนนน
    #586
    0
  7. #585 วาวา (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2558 / 01:13
    คำเดียวเลย ฟินนนน คร้า
    #585
    0
  8. #584 moddaeng cute (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2558 / 23:48
    สนุกมากค่ะ รอนะคะ
    #584
    0
  9. #582 maryko (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2558 / 23:37
    กลับมาต่อเร็วๆน่าาาา กำลังสนุกเลยยย ฟินนนนน
    #582
    0
  10. #581 jj-jjjjjj (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2558 / 22:41
    ฟินเลยย 55 รอค่ะๆ
    #581
    0
  11. #580 pamtam754 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2558 / 22:31
    สนุกมากเลยค่ะ มาต่อไวๆนะค่ะ
    #580
    0
  12. #579 Supreeya Ko Silakes (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2558 / 22:17
    ทำไมต้องซ้ำๆ หลายรอบ
    #579
    0
  13. #578 มโนนาง (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2558 / 22:12
    รอค่ะ. คุณดีนใจเย็นๆๆๆ มองเห็นก็จะขอเป็นเจ้าสาวเลย. หื่นเกินนนนน
    #578
    0
  14. #577 Pilin Pinit (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2558 / 20:56
    อยากมีหนุ่มแซ่บอย่างนี้มาอยู่ในบ้านสักคนค่ะขอเลยล่ะกัน(อิอิ) รอแซ่บต่อคร้า
    #577
    0
  15. #576 กนิษฐา ธรรมปัทม์ (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2558 / 20:22
    รอคร่าา
    #576
    0
  16. #574 Mai010139 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2558 / 19:29
    แหม่พอมองเห็นนี้ก็หื่นเลยอันดับแรกเลยน่ะค่ะคุณดีลยังงี้เขาเรียกว่ามันอยู่ในสายเลือด5555 มะนาวเราใจอ่อนซะแหละแค่จูบน่ะเนี้ยโอ๊ยฟิน ชอบบบบบ
    #574
    0
  17. #572 Nu Mui (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2558 / 18:45
    ปูเสื่อแล้วค่ะ. รีบๆมาอัพน๊าา
    #572
    0
  18. #569 อิม (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2558 / 17:30
    ฟินเว่อร์ มองเห็นนางฟ้าอยู่ตรงหน้าเลยยย

    เนี่ยยังบอกไม่ได้อีกเหรอคะ คุณดีน
    #569
    0
  19. #568 Pandii- (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2558 / 17:11
    โอ่ย .... ฟินมากเลยค่ะ > #568
    0
  20. #567 dawbaba (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2558 / 16:57
    อ๊าย ลืมตามาก็จูบเลยน้า เขิลลล
    #567
    0
  21. #566 nuinuinui56 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2558 / 16:50
    มั่นไส้จริงๆเลยมองเห็นปุ๊บจูบปั๊บแต่ก็น่ารักดี
    #566
    0
  22. #564 jeen (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2558 / 15:54
    นางดีนน่ารักอะ^^'
    #564
    0
  23. #563 Busaba089 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2558 / 15:50
    โห๊ะๆเจอปุ๊บจูบปั๊บ555
    #563
    0
  24. #562 Busaba089 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2558 / 15:50
    โห๊ะๆเจอปุ๊บจูบปั๊บ555
    #562
    0
  25. #561 Supreeya Ko Silakes (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2558 / 15:40
    อัพเร็วๆ ค่ะกำลังน่ารักๆๆๆๆๆ
    #561
    0