เจ้าสาวจอมมาเฟีย(ฉบับรีไรท์ สนพ. ไลต์ ออฟ เลิฟ)

ตอนที่ 14 : 5.1 เจ็ดวันอันตราย(รีไรท์)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,016
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 47 ครั้ง
    2 พ.ย. 58



  บทที่  5  เจ็ดวันอันตราย(1)

 คืนนี้คงเป็นคืนสุดท้ายที่สาวน้อยร่างบางจะได้หายใจแบบทั่วท้อง   เนื่องจากว่าจิมมี่มือขวาของแดนตรัยยังเดินทางกลับมาไม่ถึง มาลัยแก้วจึงได้โอกาสขอนอนห้องว่างเพื่อทำใจ ก่อนที่จะต้องสู้รบปรบมือกับคนหน้าหล่อแต่ใจร้ายในวันพรุ่งนี้เป็นต้นไป วันนี้คนจอมบงการสั่งเตียงนอนขนาดห้าฟุตเข้ามาเพิ่มที่ห้องนอนหลักอีกหนึ่งชุด  เพื่อเตรียมไว้ให้สำหรับคนดูแลคนใหม่  คิดถึงบทสนทนาเมื่อตอนบ่าย จึงอดยิ้มไม่ได้ 

"ที่จริงไม่เห็นต้องลำบากสั่งเตียงมาเพิ่มให้มันยุ่งยากเลยค่ะ ฉันนอนเตียงเดียวกับคุณแดนตรัยก็ได้ เตียงออกจะกว้าง  จริงไหมคะ"

หญิงสาวแกล้งเย้า

 

"ยัยเด็กแก่แดด เป็นผู้หญิงยังไงจะมานอนเตียงเดียวกับผู้ชาย"

 

"เป็นผู้หญิงเต็มร้อยค่ะ เอ๊ะ!ว่าแต่คุณเถอะทำไมไม่ชอบนอนกับผู้หญิงคะ หรือว่า..."

 

"หยุดความคิดสกปรกของเธอเลยนะ ฉันขอยืนยันว่าตัวเองแมนทั้งแท่ง  หรือเธอจะลองพิสูจน์"

คำท้าทายในท้ายประโยค  ไม่ได้ทำให้เธอหวั่นไหวเลยสักนิด  เพราะเธอเริ่มรู้ทางชายหนุ่มบ้างแล้ว

 

"ทั้งๆที่คุณมองไม่เห็นนี่หรือคะ  ไม่ไหวหรอกค่ะบอกตามตรง   มันไม่ฟิน"

เจอบทนี้เข้าไปแดนตรัยถึงกับหาคำพูดตัวเองแทบไม่เจอ

 

"เธอ.....ยัยทะโมน"

ไม่มีเสียงโต้เถียงใดๆจากปากบางจะมีก็แต่เสียงหัวเราะที่ส่อไปทางเยาะเย้ย ทำให้คนตัวโตเกิดอาการหัวฟัดหัวเหวี่ยงได้   รีแกนที่ฟังอยู่ห่างๆยังต้องยกนิ้วให้เธอ  

 

            เช้านี้อากาศดูสดใส   มาลัยแก้วลุกมาทำหน้าที่ตั้งแต่เช้าด้วยการรับเจ้านายหนุ่มออกไปเดินเล่นเพื่อสูดอากาศบริสุทธิ์  ที่สวนสาธารณข้างล่างใกล้ๆกับคอนโดหรู   เธอสวมกางเกงวอร์มขายาวกับเสื้อยืดแขนสั้น รองเท้าผ้าใบ  ตื่นมาทีแรกหญิงสาวตกใจไม่น้อยที่เสื้อผ้ามากมาย   มันมากองอยู่ที่ท้ายเตียง   ออกมาถามรีแกนจึงได้เรื่องว่าเป็นบรรณาการจากเจ้านาย  ซึ่งเธอไม่ได้โต้แย้งใดๆถือเสียว่าเป็นส่วนหนึ่งของสวัสดิการ  ถึงแม้ว่าจะเป็นสวัสดิการที่แพงแสนแพงก็ตาม   แต่ละตัวมีแต่แบรนด์ดังๆทั้งนั้น   ไม่ต่างจากชายหนุ่ม  ที่สวมชุดออกกำลังกายแบรนด์ดังหัวจรดเท้าเช่นกัน  ต่างหน่อยก็ตรงที่วันนี้   คนตัวโตสงบนิ่งจนเธอเริ่มหวั่นใจนิดๆ   เพราะคนมักจะพูดกันว่าทะเลที่ดูสงบมักจะซ่อนคลื่นลูกใหญ่ไว้ข้างใต้

            

              เดินเล่นได้ประมาณยี่สิบนาที   ร่างใหญ่ก็บอกว่าอยากกลับห้อง   แต่มาลัยแก้วกลับคะยั้นคะยอให้นั่งพักที่ม้านั่งริมทางก่อนเพราะอากาศกำลังดี   

 

"เธออยากนั่งก็นั่งไปคนเดียวสิ  "

"คุณแดนตรัยไม่ควรเอาแต่ใจตัวเองมากเกินไปนะคะ  ถึงคุณจะเป็นเจ้านายก็จริง  แต่ฉันในฐานะคนดูแลถึงจะอยู่ในช่วงทดลองก็ตาม   ฉันอยากให้คุณฟังคนอื่นบ้าง   ไม่ใช่เอาแต่ออกคำสั่งจนลืมคิดถึงความรู้สึกคนรอบข้าง    ซึ่งทุกคนล้วนมีแต่ความหวังดีให้กับคุณทั้งนั้นรวมทั้งตัวฉันเองด้วยค่ะ"

ชายหนุ่มอึ้งไปพักใหญ่ไม่คิดว่าสาวน้อยยียวนคนเมื่อวาน  จะพูดอะไรที่ชวนซาบซึ้งทำนองนี้ได้    คงต้องประเมินเธอใหม่    ยอมเดินตามแรงฉุดของมือเล็กไปที่ม้านั่งแต่โดยดี  

 

"พูดดีๆกับเขาก็เป็นนี่     นึกว่าพูดกวนประสาทเป็นอย่างเดียว"

 

"โห    ในความคิดคุณฉันเลวร้ายขนาดนั้นเลยหรือคะ"

 

"คงไม่เลวร้ายเท่าไรหรอกแม่คุณ  คำพูดเธอมักกระตุ้นต่อมโมโหของฉันเท่านั้นเอง"

 

"แหมคุณก็   ไม่ต้องชมฉันมากก็ได้ค่ะ"

 

"นั่นปะไร   ยังไม่ถึงห้านาทีก็เริ่มอีกแล้ว   เธอนี่มัน..."

 

"นี่ชอบทำหน้าซีเรียสมากๆ   เค้าว่าทำให้แก่ก่อนวัยนะคะคุณแดนตรัย"

 

"ยังจะทำเป็นพูดดี   ถ้าฉันจะแก่ก่อนวัยสาเหตุคงมาจากเธอนี่ล่ะ   อย่างฉันนี่เขาเรียกว่าเพิ่งจะหนุ่มเต็มตัวต่างหากเล่า  แล้วอีกอย่างต่อไปนี้เรียกฉันว่าดีนก็พอ"

 

"มิบังอาจกรอกค่ะ   คุณแดนตรัย"

 

"ยังอีก!"

 

"ก็ได้ค่า     คุณดีนเจ้าขาา"

 

รีแกนที่เดินตามอยู่ห่างๆได้แต่กลั้นหัวเราะตลอดเวลา   กี่เดือนแล้วนะที่คุณดีนไม่เคยพูดจาต่อล้อต่อเถียงกับใครนานแบบนี้   สงสัยว่างานนี้เจ้านายหนุ่มคงได้คู่ปรับที่สมน้ำสมเนื้อกันเสียที    เสียงโทรศัพท์ในกระเป๋าเสื้อดังขึ้น    รีแกนควักออกมาพบว่าเป็นสายจากจิมมี่นั่นเอง   วางสายเรียบร้อยจึงหันมารายงานเจ้านาย

 

"จิมมี่โทรมาแจ้งว่าจะเดินทางมาถึงเพนเฮาส์ก่อนเที่ยงวันนี้ครับ"

 

"ก็ดี  เย็นนี้ฉันมีงานสำคัญจะให้หมอนั่นทำ"

 

"ทำไมต้องรอจิมมี่ด้วยครับ  คุณดีนต้องการอะไรสั่งผมก็ได้  หรือคุณดีนไม่เชื่อใจผมแล้ว"

 

"ไม่หรอก  ฉันเชื่อใจนายเสมอ แต่สิ่งที่ฉันต้องการเชื่อเหอะว่านายไม่มีทางทำมันอย่างแน่นอน"

         คำพูดแปลกๆกับสีหน้าและรอยยิ้มที่เริ่มแสดงอาการเจ้าเล่ห์นั้นทำให้รีแกนและสาวน้อยที่นั่งอยู่ข้างๆเริ่มหวั่นใจ  กับงานสำคัญที่ว่า   ' เดี๋ยวจิมมี่มาถึงคงจะรู้เอง'  หัวหน้าบอดีการ์ดครุ่นคิดในใจ

              
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 47 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,532 ความคิดเห็น

  1. #798 Peace (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2558 / 22:20
    สนุก น่ารัก น่าลุ้น ดีนะคะ ^___^
    #798
    0
  2. #338 Ms.minnee (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2558 / 21:26
    ชอบจังเลย เธอ....ยัยทะโมน 5555
    #338
    0
  3. #314 nunpanu (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2558 / 14:16
    จะแกล้งอะไรน้องหนูอีกละนี่
    #314
    0
  4. #140 ปะๆๆๆปา (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2558 / 23:14
    ดีนแก่จะทำไรย่ะ!!!
    #140
    0
  5. #67 kae1964 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2558 / 12:41
    อยากรู้เหมือนกันว่าจะทำอะไร?
    #67
    0
  6. #41 นงลักษณ์ ไพบูลย์ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2558 / 17:00
    ทำอะรัย...อยากรู้มั่งอ่ะ
    #41
    0
  7. #39 เกี้ยมอี๋ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2558 / 07:49
    คุณดีนคิดจะทำอะไรน้า รอตอนต่อไปอยู่นะคะ จุ๊บๆๆ
    #39
    0