เจ้าสาวจอมมาเฟีย(ฉบับรีไรท์ สนพ. ไลต์ ออฟ เลิฟ)

ตอนที่ 1 : บทนำ(รีไรท์)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14,440
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 56 ครั้ง
    19 ต.ค. 58




สวัสดีค่า มาตามสัญญาที่ให้กันไว้กับแฟนนิยายที่น่ารักทุกท่านนะคะ 

  บทนำ

 เหตุแห่งการพัวพัน

กรุงเทพฯ,ประเทศไทย

สตรีสูงวัยที่เครื่องหน้ายังคงงดงามแม้อายุกำลังย่างเข้าสู่เลขหก กำลังเลือกซื้อมาลัยพวงงาม เพื่อนำไปกราบไหว้ดวงวิญญาณของบิดา มารดา ผู้ล่วงลับเป็นประจำทุกปีครั้งนี้จะแปลกก็ตรงที่ นางเดินทางมาเมืองไทยโดยมีผู้ติดตามเพียงคนเดียว ด้วยไม่อยากเป็นที่จับตามอง เพราะสามีชาวต่างชาติติดภารกิจสำคัญต้องทำแทนลูกชายเพียงคนเดียว  ที่ถูกลอบทำร้ายจากการวางระเบิดทางรถยนต์ ต้องพักรักษาตัวเพื่อผ่าตัดดวงตาครั้งที่สาม เพราะสองครั้งที่ผ่านมาไม่ประสพความสำเร็จ จนลูกชายหัวแก้วหัวแหวนเกิดการคลุ้มคลั่ง เมื่อคิดว่าตนจะต้องกลายเป็นคนตาบอด จนไม่มีใครเข้าหน้าติด  แม้แต่ลูกน้องคนสนิทจนไปถึงพยาบาลพิเศษที่จ้างมาดูแล สุดท้ายแล้วผู้เป็นมารดาก็จำต้องเลิกจ้างในที่สุด  ทำให้นางและสามีหนักใจยิ่งนัก  นางตั้งใจว่าหลังจากกราบไหว้บรรพบุรุษแล้ว  จะเลยไปบนบาลขอให้สิ่งศักดิ์ศิษย์ช่วยดลบันดาลให้การผ่าตัดดวงตาครั้งต่อไปของลูกชายประสพผลสำเร็จเสียที  ขณะที่เลือกได้พวงมาลัยด้วยกันหลายแบบหลายพวงด้วยความเพลิดเพลินในความงดงาม การ์ดคนสนิทก็ไม่ทันได้สังเกตว่า มีวัยรุ่นร่างบางนายหนึ่งซึ่งแต่งกายด้วยชุดทะมัดทะแมง ดูยังไงก็ไม่เหมือนพวกมิจฉาชีพเลยสักนิด ได้ยืนลอบมองมาดามดารินมาสักพัก พอสบโอกาสมันจึงลงมือวิ่งราวกระเป๋าแบรนด์ดังสุดหรูที่มาดามสะพายไว้กับไหล่ แล้ววิ่งหนีอย่างรวดเร็ว

 

"ว้าย! คุณพระช่วย!"

เป็นช่วงที่สาวน้อยมาลัยแก้ว นำพวงมาลัยมาส่งเห็นเหตุการณ์เข้า เมื่อคนร้ายวิ่งหนีมุ่งหน้ามาทางจุดที่เธอหยุดอยู่พอดี เธอจึงตัดสินใจจอดรถจักรยานคู่ใจแล้วใช้ท่อนขาเรียวของตัวเองขัดขาโจรวิ่งราวจนล้มแล้วแย่งกระเป๋าคืน  พอคนร้ายลุกขึ้นได้มันจึงชักมีดพกออกมาขู่ หวังให้สาวน้อยส่งกระเป๋าให้ มีดพกสั้นแต่แสงที่วาววับบ่งบอกถึงความคมทำเอามาลัยแก้วรู้สึกเสียวสันหลังไม่น้อย  พอเห็นว่าเธอไม่ยอมพร้อมกับจับกระเป๋าไว้มั่นในมือ มันจึงตัดสินใจจ้วงแทงโชคยังดีที่เธอเบี่ยงตัวหลบได้ทัน  ทำให้มีดเฉือนโดนเข้าที่หัวไหล่เท่านั้น จังหวะนั้นการ์ดที่ติดตามวิ่งมาทันพอดี คนร้ายจึงรีบหนีไป  

 

"ผมว่าคุณรีบไปทำแผลก่อนดีกว่าครับ"

รีแกน การ์ดประจำตัวมาดามดารินบอกเมื่อเห็นว่าแขนของมาลัยแก้วนั้นมีเลือดไหลเป็นทางลงมาถึงมือ  อาจเป็นเพราะว่าแผลยังสดใหม่ทำให้เธอรู้สึกว่ามันเจ็บไม่มาก เลยไม่ได้ใส่ใจ

 

"นี่ค่ะกระเป๋าคุณผู้หญิง แผลแค่นี้ไม่เป็นไรค่ะ ฉันต้องไปส่งพวงมาลัยให้แม่ก่อน"

 

"หนูจ๊ะ ไปทำแผลก่อนเถอะจ้ะ เรื่องพวงมาลัยเดี๋ยวฉันจะให้คนไปจัดการให้"

มาดามดารินบอกด้วยความหวังดีจากใจจริง นึกนับถือในความกล้าหาญของเธอไม่น้อยรวมไปถึงรีแกนที่คิดเช่นเดียวกับมาดาม  ที่คนร้ายกล้าลงมืออย่างอุกอาจเช่นนี้ สาเหตุหนึ่งคงมาจากที่วันนี้รีแกนแต่งกายด้วยชุดลำลองแบบสบายๆ  ทำให้คนร้ายย่ามใจว่าหญิงชราไม่มีคนคอยคุ้มกัน ชายหนุ่มจึงได้แต่นึกโทษตัวเองอยู่ในใจกับความผิดพลาดในครั้งนี้

 

"หนูไม่เป็นอะไรมากจริงๆค่ะ เรื่องพวงมาลัยเดี๋ยวหนูแวะไปส่งแค่อีกร้านเดียวก็หมดแล้วค่ะ"

ความดื้อดึงของสาวน้อยทำให้นางอดคิดถึงลูกชายที่อยู่คนละซีกโลกไม่ได้ รายนั้นใช่ย่อยซะที่ไหน 

 

 "เอาเป็นว่าถ้าหนูไม่ยอมไปทำแผลฉันคงรู้สึกผิดมาก ฉันคงไม่กล้ารับกระเป๋าคืน"

เมื่อมาดามดารินยื่นข้อแม้มาเช่นนั้นมาลัยแก้วจึงต้องยอมในที่สุด  ขณะที่สาวน้อยเข้าไปทำแผล มาดามดารินจึงคุยกับรีแกนเพื่อปรึกษาว่าควรทำยังไงกับเรื่องที่เกิดขึ้นดี  รีแกนจึงแนะนำว่าควรให้รางวัลเพื่อเป็นการตอบแทนความกล้าหาญและมีน้ำใจของเธอ ซึ่งมาดามก็เห็นด้วยจึงเตรียมเซ็กออกมาเขียนตัวเลขจำนวนหนึ่ง ซึ่งมากพอสมควรเพื่อเตรียมไว้ให้กับเธอ แต่พอสาวน้อยเดินออกมาจากห้องทำแผล ทุกอย่างกลับไม่เป็นอย่างที่คิด  เมื่อเธอไม่ยอมรับเซ็กใบนั้น

 

“เงินมากมายขนาดนั้นฉันคงรับไว้ไม่ได้หรอกค่ะ  ที่ฉันทำลงไปก็เพื่อช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ด้วยกันไม่ได้หวังสิ่งตอบแทนอะไรทั้งนั้นค่ะ”

คำตอบที่ได้ทำให้รีแกนอมยิ้มอยู่ในหน้ารวมทั้งมาดามดาริน ที่มองใบหน้าสวยใสวัยละอ่อนของเธออย่างพิจารณา คนแบบนี้น้อยนักที่จะพบในปัจจุบัน  เมื่อการตอบแทนด้วยเงินตราไม่สำเร็จมาดามจึงต้องคิดหาหนทางตอบแทนด้วยสิ่งอื่น ซึ่งตอนนี้ยังคิดไม่ออก  รู้แต่ว่าความรู้สึกส่วนลึกมันถูกชะตากับสาวน้อยคนนี้อย่างไรชอบกล  จึงหันไปออกคำสั่งกับการ์ดคนสนิทที่นางรักและเอ็นดูเหมือนลูกชายในไส้

 

“รีแกน พาเธอไปส่งบ้านฉันอยากรู้จักกับครอบครัวของเธอ”

 

“จะดีหรือครับ ผมเป็นห่วงความปลอดภัยของมาดาม กลัวว่าจะเกิดเหตุไม่คาดคิดขึ้นอีก”

รีแกนว่าเพราะความประมาททำให้ชายหนุ่มเริ่มระแวงเรื่องความปลอดภัยมากยิ่งขึ้น

 

"ต้องดีสิ  ลางสังหรณ์ฉันบอกว่าดี"

มาดามตอบออกไปด้วยรอยยิ้มแปลกๆที่รีแกนก็เดาไม่ออกว่าว่านางกำลังคิดอะไร ส่วนคนออกคำสั่งนั้นกำลังคิดว่าระหว่างตัวเองกับสาวน้อยหน้ามนคนนี้ต้องมีอะไรบางอย่างที่มันเชื่อมโยงถึงกัน  สมองมันถึงได้สั่งการให้พยายามทำความรู้จักกับเธอให้มากกว่านี้  บางทีสาวน้อยนี่อาจนำมาสู่การเปลี่ยนแปลงบางอย่างที่เกี่ยวกับครอบครัวของตนก็เป็นได้  

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 56 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,532 ความคิดเห็น

  1. #1527 6632 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2558 / 07:28
    เช็ค ค่ะ

    #1,527
    0
  2. #1519 kim_aor (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 กันยายน 2558 / 01:54
    ทำไมอ่านไม่ได้ ไม่มีอะไรเลยอ่ะ
    #1,519
    0
  3. #1518 kim_aor (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 กันยายน 2558 / 01:54
    ทำไมอ่านไม่ได้ ไม่มีอะไรเลยอ่ะ
    #1,518
    0
  4. #1498 NACHAILAN (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 กันยายน 2558 / 19:41
    ทำไมอ่านไม่ได้ค่ะ
    #1,498
    0
  5. #1457 นางมารร้ายผู้เลอโฉม (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 กันยายน 2558 / 11:10
    อ่านไม่ได้ค่ะ
    #1,457
    0
  6. #1410 toulek (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 กันยายน 2558 / 00:39
    อ่านไม่ได้ ไม่มีไรเลย คือ?????

    #1,410
    1
    • #1410-1 atommaihom2545(จากตอนที่ 1)
      26 กันยายน 2558 / 11:06
      ใช่ค่ะอ่านไม่ได้เลย
      #1410-1
  7. #1367 แล้วแต่ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 กันยายน 2558 / 13:34
    ทำไมอ่านกันได้ไม่เห็นมีตัวหนังสือเลย
    #1,367
    0
  8. #432 Natakkorn Rung (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2558 / 10:21
    ลางสังหรณ์ คะ ไม่ใช่ รางสังหรณ์
    #432
    1
    • #432-1 Kaliga(จากตอนที่ 1)
      21 สิงหาคม 2558 / 11:00
      ขอบคุณค่ะ
      #432-1
  9. #404 rika (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2558 / 06:52
    เข้าตาแม่แบบนี้สิดี
    #404
    0
  10. #381 ayumikimlee (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2558 / 19:25
    ว้าววงตามๆ
    #381
    0
  11. #288 nunpanu (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2558 / 20:51
    ขอเข้าอ่านค่ะ
    #288
    0
  12. #228 Pavin Nonphiphak (Pam) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2558 / 22:05
    ตัวหนังสือใหญ่มากเกีนไปค่ะ ช่วยปับลงหน่อยจะดีมากเลยค่ะ ใหญ่มากไปก็ขี้เกียจอ่านค่ะ มันทำให้เสียเวาเลื่อนลง
    #228
    0
  13. #127 ปะๆๆๆปา (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2558 / 22:45
    อ่านเริ่มเรื่องก็น่าติดตามริวค่ะ จะอ่านไปเรื่อยๆน่ะค่ะจนกว่าจะถึงตอนที่ไรท์อัพล้าสุดค่ะ
    #127
    0
  14. #68 Hannah-Violet (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2558 / 14:06
    ทำไมตัวหนังสือมันติดกันจัง แต่เรื่องน่าสนุกนะค่ะ
    #68
    0
  15. #5 แมว (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2558 / 17:15
    ,มาน้อยจังค่ะไรท์ เริ่มเรื่องได้น่าสนใจค่ะ
    #5
    0