หนีรักเมียหลวง (อัพใหม่)

ตอนที่ 42 : ตอนที่14/3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 23,289
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 127 ครั้ง
    30 ส.ค. 62




*************************************************************************************************

“สวัสดีครับมาดาม”

อารยาที่กำลังรอแขกบนโซฟารับแขกอยู่แล้วรับไหว้ชายหนุ่มสองคนที่มาหา พ่อหนุ่มสองคนนี้รู้ว่าเธอเป็นคนไทยจึงทักทายแบบไทยๆ คงจะเอาใจเธอเพื่อผมประโยชน์บางอย่าง และถ้าเดาไม่ผิดคงจะเป็นเรื่องที่ทั้งสองต้องมาในวันนี้

“มีอะไรก็ว่ามาเถอะจ้ะ”

อารยาเลือกที่จะไม่อ้อมค้อม จึงถามหนุ่มๆตรงๆและทั้งสองคนก็ไม่รอช้าเหมือนกันรีบบอกความต้องการของตนเองทันที

*********************************************************************************


รานเชสได้ปิดตาของภรรยาแล้วให้เดินตามเขาเอาไว้ช่วงบ่ายของวันหนึ่ง คนที่กำลังงงๆว่าลูกๆและสามีจะทำอะไรอีกเดินตามอย่างว่าง่าย และทันทีที่ชายหนุ่มเปิดตาของเธอ สิ่งที่ได้ประจักษ์อยู่ตรงหน้าทำให้เธอตกตะลึงเลยทีเดียว

พื้นที่ข้างบ้านที่ถูกเนรมิตให้กลายเป็นสวนดอก ไม้ขนาดย่อม ตรงกลางของสวนตอนนี้มีลูกชายเธอที่แต่งตัวหล่อตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยกางเกงขาสั้นสีขาวและเสื้อเชิ้ตสีฟ้าอ่อนที่ทับเสือแขนกุดสีขาว เด็กๆแต่งตัวเหมือนผู้เป็นพ่อเป๊ะจากแฝดสามกลายมาเป็นแฝดสี่แล้ว

เด็กๆยืนถือดอกไม้คนละช่อ แม้ฉากจะสวยมากแต่ลูกชายเธอกลับทำหน้าแปลกๆราวกับถูกบังคับยังไงยังงั้นจนเธออดไม่ได้ที่จะขำออกมา

“อะไรกันคะเนี่ย”

“พวกเรากำลังเซอไพรซ์พลอยไงครับ”

“เนื่องในโอกาสอะไร”

“วันนี้เป็นครบวันแต่งงานของเราไงพลอย”

รอยยิ้มบนใบหน้าหายไปทันทีที่ฟรานเชสพูดจบพลอยใสมองหน้าฟรานเชสนิ่งไม่แสดงความรู้สึกอะไร

เลยบนใบหน้าจนคนที่ตั้งใจวางแผนเซอไพรซ์หน้าเสีย

แต่ในขณะที่บรรยากาศเริ่มขุ่นมัวก็มีเสียงเฮลิคอปเตอร์ลำหนึ่งที่มาจากไหนก็ไม่รู้ดังขึ้นก่อนที่จะลงมาจอดหน้าบ้านอย่างช้าๆ  และบุคคลในนั้นก็ค่อยๆลงมา ร่วมด้วยคนที่เขานึกไม่ถึงว่าจะมากับเขาด้วย

“แม่!!

“หมดเวลาของคุณแล้วล่ะฟรานเชสขออนุญาตเอาคนรักของผมคืนนะครับ”มัลคอมเอ่ยเสียงเรียบ

“การซ่อนที่ดีคือการไม่แสดงตัวให้คนของฝ่ายตรงข้ามเห็นบ่อยๆแต่บังเอิญว่าเราไม่ได้ต้องการจะซ่อนตัวนี่สิ เก่งมากครับหลานของลุง”

โรเบิร์ตหันมาชมหลานของตัวเอง แต่น่าแปลกที่เด็กๆกลับทำหน้าเหมือนจะร้องไห้เสียอย่างนั้น

เขาไม่มีวันหาพลอยใสเจอเลยถ้าไม่มีคนของ ฟรานเชสบินไปมาที่เกาะแห่งนี้ พวกการ์ดซื้อของเล่นสัปดาห์ละสองครั้งและมันก็คงจะเป็นแผนของเด็กๆที่ให้ไปซื้อเพื่อต้องการให้พวกการ์ดได้เข้าเมืองบ่อยๆ และถ้าทำอย่างนี้พวกเขาสามารถแกะรอยฟรานเชสได้ อย่างง่ายดายเลยทีเดียว หลานเขาฉลาดเกินเด็กจริงๆ ไม่เสียแรงที่เขาสอนอะไรหลายๆอย่างให้เด็กๆได้เรียนรู้

“หมายความว่าอย่างไร”

“ลูกคุณฉลาดนะคุณฟราน รู้ไหมไอ้ของเล่นและของอื่นที่ๆที่คุณให้ลูกน้องไปซื้อทุกอาทิตย์น่ะมันคือกลอุบายอันแสนแนบเนียนของเด็กๆที่จะให้ฉันหาตัวเจอ”

ฟรานเชสหันไปทางลูกๆของตัวเองอย่างเจ็บปวดแต่เมื่อเห็นแววตารู้สึกผิดเขาก็โกรธไม่ลง

“ผมขอโทษครับแด๊ด ที่ผมทำแบบนี้เพราะไม่อยากให้แด๊ดบังคับแม่ พวกผมอยากให้แม่เป็นคนเลือก

เองว่าจะไปทางไหน”

        “เรากลับกันเถอะพลอย”

        พลอยใสนิ่งงันเพราะเลือกไม่ถูกว่าจะไปทางไหนดี แต่ขาทั้งสองกลับก้าวออกไปข้างหน้าเพื่อไปหามัลคอม แต่พอเดินไม่กี่ก้าวเธอก็ถูกฟรานเชสวิ่งมากอดขาเอาไว้ เธอมองฟรานเชสร่ำไห้ราวกับคนเสียสติ เธอหันไปมองลูกๆที่มีน้ำตาคลอเตรียมจะไหลออกมาจากแก้ม

แล้วฟรานเชสก็ก้มลงกราบเธอเขาเว้าวอนเธอสุดกำลังให้เธอให้อภัย แต่ขาทั้งสองก็ยังคงเดินไป

สีหน้าก็เหม่อลอยเหมือนอยู่ในความคิดของตัวเอง  อารยาที่ไม่สามารถทนเห็นสภาพลูกชายได้ ย่อเข่าเข้าไปกอดลูกชายแน่น

“ฟราน..”

“แม่ครับ แม่ช่วยบอกพลอยที ว่าผมไม่มีวันหักหลังเขาอีก”

“ฟรานฟังแม่นะลูก ฟรานเป็นคนสร้างตราบาปให้น้องเอง ที่พลอยเดินจากไปอย่างนี้มันไม่ได้มีใครทำ แต่เป็นฟรานเองที่ทำให้น้องไป ฟรานทำตัวเองทั้งนั้น  ยอมรับความจริงแล้วปล่อยให้น้องตัดสินเองว่าจะเดินไปทางไหน”

“แต่ผมรักพลอย ผมรักพลอย!! ได้ยินไหมพลอย พลอย”

“ขอโทษ!ขอโทษ!ขอโทษ! คุณฟรานขอโทษฮื่อๆๆ”

พลอยใสวิ่งไปกอดมัลคอม แล้วกอดชายหนุ่มแน่นเพื่อไม่ให้ตัวเองไปใจอ่อนให้ฟรานเชส แต่แล้วความจริงก็คือความจริง เธอไม่สามารถปฎิเสธใจตัวเองได้เลยว่าเธอ ยังคง...รักฟรานเชสมาก

“พลอยขอโทษ”เอ่ยแค่นั้นพลอยใสก็หันหลังวิ่งไปหาฟรานเชสแล้วเข้าไปสวมกอดเขาแน่น

จากที่ร่ำไห้อย่างหมดหวังชายหนุ่มก็นิ่งงันอย่างตกใจ ก่อนที่เขาจะร่ำไห้เพราะดีใจสุดชีวิต

“ขอบคุณพลอย คุณฟรานขอบคุณจริงๆ ฮือๆ ขอบคุณมากๆ ขอบคุณจริงๆที่ให้โอกาสคนโง่ๆคนนี้อีกครั้ง”

ทั้งคู่ต่างร่ำไห้กันไม่หยุด ทุกคนที่เห็นเหตุการณ์ ต่างน้ำตาคลอเพราะสงสาร โดยเฉพาะคนเป็นแม่อย่างอารยา

“อย่าหักหลังพลอยอีกนะคะ ได้โปรดอย่าหักหลังพลอยอีก”

“ไม่แล้วพลอยผมไม่มีวันทำอย่างนั้นแน่นอน ไม่มีวันอีกแล้ว”

มัลคอมมองทั้งคู่อย่างสิ้นหวัง ในที่สุดพลอยใสก็เลือกฟรานเชส ไม่แคร์เขาที่อยู่ตรงนี้เลยว่าจะเสียใจแค่ไหน สามปีที่คบกันไม่ได้ทำให้พลอยใสลืมฟรานเชสได้เลย....

********************************************************

ลังจากที่ปรับความเข้าใจกันได้นั้นดูเหมือนว่าครอบครัวจะกลับมามีความสุขอีกครั้ง ฟรานเชสไม่ถือโทษโกรธลูกชายแต่อย่างใดอย่างน้อยเด็กๆก็ทำให้พลอยใสอยู่กับเขาอย่างเต็มใจ

ส่วนแม่ของเขาก็ไม่ได้กลับไปกับพวกโรเบิร์ตและมัลคอมแต่เลือกที่จะอยู่กับหลานๆจนคนเป็นสามีอย่างแด๊ดของเขา รีบมาที่เกาะแห่งนี้เพื่อตามภรรยากลับบ้าน แต่กลับกลายเป็นว่าตาแก่ยิ้มยากติดใจหลานๆจนต้องอยู่ต่อ

ตอนนี้ทุกคนทั้งครอบครัวได้มารวมตัวกันทำบาร์บีคิวอยู่หน้าบ้าน โดยมีพลอยใสกับฟรานเชสเป็นคนปิ๊ง ย่างและมีเจ้าแฝดสามคอยกินอย่างเดียวโดยมีสองปู่ย่าคอยแกะกุ้งแกะปูให้

หลังจากที่ทำวีรกรรมจนทำให้พ่อตัวเองร้องไห้เป็นเผาเต่าเด็กๆก็ขอขมาผู้เป็นพ่อจนได้รับการให้อภัยเรียบร้อย

“บาร์บีคิวค่ะคุณพ่อ”พลอยใสวางบาร์บีคิวตรง หน้าพ่อสามีแล้วยิ้มให้

“ขอบใจจ้ะหนูพลอย”

ใช่แล้วหลังจากที่พ่อสามีเธอรับรู้ว่าเธอกับลูกชายท่านดีกันแล้ว ดูเหมือนเอเดนจะกลับมาเอ็นดูเธออย่างเปิดเผย ซึ่งต่างจากเมื่อก่อนมาก

        “หนูพลอย หนูก็ควรมานั่งทานได้แล้วนะลูก นี่ก็มีเยอะแล้ว ถ้ายังไม่พอเดี๋ยวแม่ไปปิ้งให้เอง”

        อารยาหันมาสั่งลูกสะใภ้อย่างอ่อนโยน ซึ่งเมื่อ ก่อนได้ปฏิบัติต่อเธออย่างไรตอนนี้ก็ยังคงเหมือนเดิมไม่เคยเปลี่ยนแม้ว่าตอนที่เธอทำให้ลูกชายท่านร้องไห้ก็ตาม

“ค่ะคุณแม่”

พลอยใสกวักมือเรียกสามีที่กำลังย่างอาหารอย่างขะมักเขม้นอยู่หน้าเตา เพราะอยากมีแค่คนในครอบครัวเท่านั้นจึงไม่ยอมให้คนรับใช้มาช่วย สามีสุดหล่อจึงยกอาหารที่เหลือใส่จานแล้วเดินมาหา

ครอบครัวที่เคยเป็นครอบครัวเล็กๆตอนนี้กลับกลายเป็นครอบครัวใหญ่ที่น่าอิจฉา ฟรานเชสบันทึกภาพที่สวยงามตรงหน้า เพื่อเตือนสติในยามที่ต้องทำอะไรๆที่เสี่ยงต่อการสูญเสียครอบครัวไว้ในใจ

“เรามาถ่ายรูปครอบครัวกันดีกว่า”

ฟรานเชสสั่งให้ลูฟี่ลูกน้องคนสนิทที่อยู่ไม่ห่างนักให้มาถ่ายภาพครอบครัวอันสมบูรณ์แบบของตัวเอง รอยยิ้มสว่างไสวที่แต้มใบหน้าทุกคนทำให้ลูฟี่อดที่จะยิ้มตามไม่ได้ 

*********************************************************************************
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 127 ครั้ง

851 ความคิดเห็น

  1. #850 Jiminbts99 (@Jiminbts99) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 01:56
    ครอบครัวสุขสันต์
    #850
    0
  2. #849 Pnac (@Pnac) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2562 / 04:57

    ดีกันแล้ววววว
    #849
    0
  3. #428 Soud Pete (@pete-nett) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2560 / 07:13
    ยัยนุชทำไมยังมีชีวิตอยู่นะ
    #428
    0
  4. #427 Piyanan_Oing (@Piyanan_Oing) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2560 / 03:31
    ลำไยนีรนุช
    #427
    0