ตอนที่ 15 : Grow step 15 Family life 1 Part 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 459
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 51 ครั้ง
    7 พ.ค. 62



(( หลายคนน่าจะได้อ่านกันแล้ว // ขอโทษที่หายไปนะคะ จะกลับมาเร็วๆ นี้ค่ะ ))








แขนยาวรวบเอาขาเรียวยกขึ้นมาเมื่อได้ยินประโยคที่ฟังอย่างไงก็ดูเป็นคำเชิญชวน คนตัวเล็กในอ้อมกอดจองกุกให้ความร่วมมืออย่างดีโดยการไม่ส่งเสียงอะไรที่อาจทำให้ลูกตื่น

 

จองกุกวางภรรยาทางพฤตินัยลงบนโซฟาอย่างเบามือ จีมินต้องไม่เจ็บจากการที่เขาวางลง แต่หลังจากนี้เขาไม่อาจรับปากได้

 

ลิ้นร้อนสำรวจโพรงปากของจีมินอย่างหน่ำใจ พร้อมมือที่ปัดป่ายไปทั่วไหล่เล็ก เสื้อตัวบางที่จีมินตั้งใจให้ถูกถอดง่ายๆ หลุดจากไหล่ไปเผยให้เห็นเนื้อเนียน

 

ปากหนาเลื่อนไล้ลงล่าง ก่อนหยุดที่เม็ดตุ่มไตแข็ง ลิ้นรัวทำงานอย่างดีจนคนตัวขาวร้องซี้ด สองมือเรียวดันไหล่จองกุกออก จองกุกรวบมือมาหยุดที่กระดุมเสื้อตัวเองที่เรียงเป็นแผง จีมินปลดกระดุมเหล่านั้นโดยไม่มีใครต้องพูดอะไร

 

จองกุกออกกำลังกายหนักมากแน่ๆ เมื่อหลายปีก่อนจีมินยังไม่เห็นกล้ามเนื้อที่เป็นลอนคลื่นแบบนี้บนตัวจองกุกเลย

 

“ถอดกางเกงด้วย” จองกุกสั่งเสียงนุ่ม ขอบกางเกงอยู่ใกล้หน้าคนที่นั่งบนโซฟาตัวยาว

 

จีมินทำตามอย่างช้าๆ กางเกงนอนตัวนอกถูกถอดไปกองกับพื้น จองกุกยกขาข้างหนึ่งออก ก่อนใช้อีกข้างหนึ่งตวัดออกให้ไกลตัว แต่ถึงอย่างนั้นกลับยังเหลือปราการสุดท้ายที่ห่อหุ้มจองกุกน้อยที่กำลังเติบโตเต็มที่

 

นี่ขนาดยังไม่โตเต็มที่ หัวเห็ดยังพาดไปอยู่แถวเชิงกราน จีมินไม่อยากจะคิดไปไกลกว่านี้

 

“ถอดให้หมดซี” เจ้าของมังกรที่กำลังเติบโต ส่ายเอวอยู่ต่อหน้าคนที่ตัวเองเอามือล็อคท้ายทอยไว้ด้วยมือข้างหนึ่ง

“ถอดเองสิ” จีมินอมยิ้มเบือนหน้าหนี

“ไม่เอา.. ถอดให้หน่อย เร็วว” คุณพ่อลูกหนึ่งดูจะไม่ยอมง่าย และเป็นจีมินเองที่ยอม

 

ทำไมน่ารักอย่างนี้ ทำไมพูดง่ายอย่างนี้ จองกุกคิดเมื่อเห็นคนที่นั่งอยู่หว่างขาตัวเองยกมือขึ้นมา

 

“ซี๊ดส์.. จีมิน.. เดี๋ยว” จองกุกผิดคาด เมื่อคุณแม่ไม่ได้ถอดกางเกงให้เขาตามคำบอก แต่กลับลูบไล้มังกรเขื่องผ่านผ้าเนื้อดี แค่นี้ไม่น่าทำให้อารมณ์พลุ่งพล่านได้

 

หรือเพราะจองกุกห่างเรื่องแบบนี้มานานนะ

 

จองกุกไม่เคยปล่อยให้น้องชายตัวเองเหงาหรอก เพื่อนที่ดีที่สุดก็คือหัตถการ แต่ก่อนกลับมาเขาเฝ้ารอแต่จีมิน กลับมากะจะรักให้หายคิดถึง แต่ก็ถูกปฏิเสธมาถึงสองครั้ง ไม่น่าล่ะ แค่สัมผัสธรรมดาก็เล่นเอาเสียวไปทั้งตัว

 

จีมินดึงขอบกางเกงที่เคยหลวมออกให้ กลัวสิ่งมีชีวิตนั่นจะหายใจไม่ออก เอ็นร้อนเด้งออกเตะแก้มนิ่ม จีมินหันไปแตะกลับด้วยปลายลิ้น

 

จองกุกย่อลงคุกเข่ากับพื้นถอดเสื้อผ้าที่ยังคงรุงรังอยู่บนตัวจีมินออก ปลายจมูกกดลงทั่วตัวขาว กลิ่นสบู่อ่อนๆ หอมสดชื่นจนจองกุกอยากดูดกลืนเข้าไปทั้งตัว

 

คนแข็งแรงดึงคนที่นอนให้ยืนขึ้น จับพลิกหันหน้าหาพนักก่อนกดหลังให้อกเล็กแนบโซฟาผ้า มือสากลูบหลังเนียน จับมังกรตัวยาววางพาดก้นขาว ก่อนก้มลงกระซิบเสียงกระเซ่า

 

 

 

“ขอนะครับ”

 

จีมินก้มหน้าแนบแขนตัวเองที่ยันโซฟาตัวใหญ่ไว้ ไม่ตอบแบบนี้

 

 

นิ้วยาวส่งไปสำรวจช่องทางที่จองกุกกำลังจะส่งอาวุธของตัวเองเข้าไป

 

“อื้มมมม จ จะ จองกุก ... ” จีมินส่งเสียงเบา

 

เอ็นแข็งปั๋งจ่อรอหน้าถ้ำสวรรค์ ก่อนดันเข้าไปช้าๆ เมื่อนิ้วยาวถูกถอนออก เอวสอบดึงเข้าดึงออกหวังให้คนที่ตนรักผ่อนคลาย ไม่นานนักแท่งรักอันยาวก็เข้าไปอยู่ในถ้ำลึกจนสุด

 

จองกุกทิ้งตัวไปข้างหน้า ยันแขนกับพนักโซฟาที่จีมินหมอบอยู่ กระแทกแรงจนคนที่อยู่ใต้ร่างส่งเสียงตามจังหวะนั้น

 

จีมินเหลียวหลังเมื่อได้ยินแต่เสียงหอบ จองกุกหยุดไปสักพักแต่ยังเชื่อมกันด้วยเนื้อแข็ง

“ทำให้หน่อยสิ” จองกุกถอนตัวออกนั่งหอบข้างๆ

 

“บ้าหรอ ทำไม่เป็น” จีมินนั่งทับขาตัวเองข้างหนึ่ง

 

น่ารัก จองกุกว่าทุกอย่างที่ทำและทุกคำที่จีมินพูด คือน่ารัก

 

ทำเองก็ได้ จองกุกดันคนตัวเล็กไปข้างหลัง ยกขายาวข้างหนึ่งพาดโซฟา อีกข้างพาดบ่าแกร่งของตัวเอง ทำภารกิจที่ยังคงค้างต่อ





จองกุกภูมิใจที่ได้พาจีมินไปสวรรค์ไม่รู้กี่รอบต่อกี่รอบ ส่วนตัวเขาขอเก็บเกี่ยวความรู้สึกนี้ ความเสียวสะท้านทรวง ความอุ่นของคนที่อยู่ใต้ร่าง ความตอดรัดที่ทำเอาขนลุกไปทั้งตัว

 

ร่วมสิบนาทีที่ได้ออกกำลังกายหนักๆ จีมินพยายามบอกให้จองกุกพออยู่ตลอด ทำไมล่ะ จองกุกยังไหวนี่นา

 

 

 

 

 

 

“จ จะ จีมิน . .. ซี๊ดส์ โอ้วว”

 

ใกล้แล้ว สวรรค์อยู่แค่นี้

 

 

 

จองกุกชักปืนใหญ่ออกมาจากสนาม มือเจ้าของทำหน้าที่แทน จีมินส่งมือเรียวมาร่วมกับภารกิจสุดท้ายของจองกุก อืมม คุณแม่ก็แซ่บไม่เบาเหมือนกันนะ

 

 

 

 

 

โซฟาตัวใหญ่กว้างพอที่จะให้จองกุกและจีมินนอนข้างกัน เสียงหอบของจองกุกยังดังไม่หยุด

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“นอนกอดแบบนี้ทั้งคืนเลยได้ม้ะ” จองกุกถามไปอย่างนั้น

 

“ได้อย่างไง ต้องไปนอนกับลูก ไหนจะต้องอาบน้ำอีก” จีมินว่า

 

 

“...”

 

 

“...”

 

“...”

 

 

 

 

“จะพูดอะไร” ถึงเงียบไปอย่างนั้น แต่จีมินกลับรู้สึกว่าจองกุกอยากจะพูดอะไร

 

“อะไร ยังไม่ได้จะพูดอะไรเลย” จองกุกมั่นใจว่าเขายังไม่ได้ส่งเสียงอะไรออกไปสักนิด

 

“ก็นั่นแหละ จะพูดอะไร”

 

“ไม่! ไม่พูด!

 

 

 

 

“จะให้ยอนจุนไปนอนกับพ่อแม่หรอ”

 

 

 

จีมินอ่านใจคนออกด้วยหรอ จองกุกนิ่งคิด นิ่งแบบนี้คือยอมรับสินะ

 

“...”

 

“ถ้ายอนจุนอยากนอนกับปู่ย่า จีมินจะไปส่ง”

 

“ไม่คิดถึงหรอ” คุณพ่อถามคนที่หายใจอุ่นอยู่ตรงหน้าอก

 

 

“คิดถึงทำไม ก็อยู่ด้วยกัน”

 

 

“เราต้องกลับกลับมานอนบ้านสิจีมิน” จองกุกแสดงความต้องการที่แท้จริง เห้อ

 

“จะให้จีมินทิ้งลูกหรอ”

จีมินถามเสียงเรียบ จองกุกเองก็เงียบไปเพราะรู้สึกผิด

 

 

 

 

 

 

“จองกุกรักจีมินไหม”

 

“รัก” จองกุกตอบอย่างลังเล

 

“จีมินก็รักจองกุกนะ”

 

“...”

 

 

ความเงียบทำเอาคนบอกรักสงสัย ทำไมล่ะ ปฏิกิริยาต้องดีกว่านี้สิ

 

 

“ทำไมนิ่งล่ะ” จีมินเงยหน้าคิ้วขมวด

 

“ก็นึกว่าจะโดนบ่น” จองกุกคิดแบบนั้นจริงๆ

 

 

“จีมินน่ากลัวขนาดนั้นเลยหรอ” คนตัวเล็กถามเสียงแผ่ว

 

“ก็นิดหน่อย”

 

 

“ก็ถ้าไม่สบายใจ ไม่เห็นด้วย ก็เถียงสิ” จีมินแนะนำ

 

“ให้เถียงเมียอ่ะนะ ใครจะกล้า” จองกุกโวยเบาๆ

 

 

“ก็พูดกันด้วยเหตุผลไง ... แต่ก่อนอื่น อย่าเพิ่งเรียกเมียได้ม้ะ” จีมินขออย่างเขินอาย

 

 

“ทำแบบนี้แล้ว เรียกเมียไม่ได้หรอ”

 

 

จองกุกวาดลีลาล่าสุดจนจีมินรู้สึกจุกอีกครั้ง ทำไมถึงเป็นคนอย่างนี้ไปได้นะจองกุก

 

 

 

“ทะลึ่ง !! ปล่อยเลย จะไปอาบน้ำ” จีมินตีแขนที่โอบรัดเอวตัวเองไว้แล้วว่าอย่างขำๆ

 

 

 

“เดี๋ยว อย่าเพิ่งลุก ลุกไม่ไหวหรอก” จองกุกห่วงจริงๆ จีมินก็รู้ดี ลุกไปตอนนี้ก็เดินไม่ได้หรอก

 

 

 

 

“จองกุก”

“หืม”

 

 

“จีมินอาจเปลี่ยนไป คงเป็นเพราะจีมินมีลูก .. แต่อย่างไง จีมินก็ยังเป็นจีมินคนเดิมของจองกุกนะ”

 

“จองกุกก็เหมือนกัน ถึงเราจะไม่ได้เจอกันนาน แต่จองกุกก็ยังรักจีมินเหมือนเดิมนะ” คนบอกรักกระชับกอดกันแน่น

 

“จองกุกรักจีมินตั้งแต่ไหร่” จีมินถามเป็นเด็กอ้อน

 

“ตอนที่จีมินเดินมากอดจองกุกมั้ง”

 

 

ตอนไหน คิดก่อน ...

 

“ตอนเราแย่งห้องกันน่ะ” จองกุกช่วยเฉลย

 

 

 

“หืมมม ตั้งแต่วันแรกเลยอ่ะนะ” จีมินนึกออกแล้ว

 

 

 

“คงค่อยๆ รักมาเรื่อยๆ .. แต่วันนั้นจองกุกประทับใจมากจริงๆ”

 

“...”

 

 

“จีมินล่ะ” จีมินรักจองกุกตั้งแต่เมื่อไหร่

 

 

 

 

“ตั้งแต่ที่จองกุกบอกรักจีมิน”

 












































Talk :





สำหรับใครที่เฝ้ารอ NC ที่ดุเด็ดเผ็ดร้อน 

คือเราไม่เก่งจริงๆ 


ขอโทษด้วยนะคะ 

(╥_╥)











ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 51 ครั้ง

437 ความคิดเห็น

  1. #87 ThanatchaMeechun (@ThanatchaMeechun) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 12:59
    เลือดออกจมูกทำไงดีไรค์!!!
    #87
    0
  2. #86 jjjkj (@jjjkj) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 12:04
    น่ารักมากค่ะ
    #86
    0