ไหนว่าแค่กอด

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 177 Views

  • 2 Comments

  • 1 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    2

    Overall
    177

แนะนำเรื่องแบบย่อๆ



ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
"ไหนบอกว่ากอดเฉยๆ ไง"

"ใช่ไงครับ..." จองกุกตอบ ก่อนจะชันเข่าจีมินขึ้น และดันตัวเองไปอยู่ตรงหว่างขาของคนรัก กระซิบเบาข้างหู "พี่แค่กอดผมเฉยๆ ก็พอ"

เรื่องในตอนนี้ อัพเดท 13 ม.ค. 62 / 23:52

บันทึกเป็น Favorite


"กลับซะดึกเลยวันนี้"                จีมินยืนเกาะเคาเตอร์กลางในห้องครัว หลังได้ยินเสียงเปิดประตูกุกกักจากหน้าห้อง                "อยู่สตูน่ะฮะ" จองกุกตอบก่อนกระดกน้ำดื่มที่เพิ่งหยิบออกมาจากตู้เย็น "พีดีให้ทำเพลงสำหรับอัลบั้มหน้าด้วย" "อืม พอได้ยินมาบ้างแล้วล่ะ"
               "โฮปฮยองหลับแล้วหรอครับ"                "หลับแล้ว รายนั้นก็เพิ่งกลับมาเหมือนกัน"                ทั้งสองโอบเอวกันเดินไปยังห้องนอน..                "ไปอาบน้ำนอนเถอะ ฉันก็จะไปนอนเหมือนกัน" จีมินบอก ก่อนแยกจากจองกุกแล้วเดินเข้าห้องตัวเองไป                "อ้าว..แล้ว.." จองกุกทำหน้าเสียดาย ออกมารับกลางดึกอย่างนี้ ไม่ใช่ว่าจะมานอนด้วยกันหรอกหรอ

               แอ๊ด~~~                "หลับแล้วหรอ..." จีมินพูดกับตัวเองเบาๆ เมื่อเปิดประตูเข้ามาเจอว่ากระต่ายยักษ์จองกุกนอนแผ่อ้าซ่าอยู่บนเตียงตัวเตี้ย "..ไฟก็ไม่ปิด..??’?" จีมินพูดพลางเดินไปกดสวิตช์ ต้องให้ดูแลตลอดเลยสิน้าา "ผ้าก็ไม่ห่ม..อ๊ะ!.."                ตุ๊บ

               "ยังไม่หลับหรอ" จีมินดิ้นดุ๊กๆ อยู่ในอ้อมกอดจองกุก หลังจากถูกดึงให้ล้มลงมาอยู่บนเตียง                "หลับแล้ว" จองกุกตอบพร้องเอาคางเกยไหล่จีมินจากด้านหลัง หอมจัง จองกุกคิดในใจ                "หลับแล้วก็ปล่อยได้แล้ว" จีมินบอก                "หลับแล้ว..และตอนนี้ก็..ตื่นแล้ว" จองกุกกระซิบข้างๆ หูพี่ชายตัวเล็ก
               จองกุกกระชับกอดจีมินแน่น แผ่นหลังเล็กแนบอกกว้างสนิท                "ตื่นอะไรล่ะ นอนไปเลย ดึกแล้ว" ว่าแล้วจีมินก็พยายามจะลุกขึ้นหนีอ้อมกอดเด็กดื้อ                แต่ไม่ได้ผล จองกุกไม่ยอมปล่อยแมวน้อยตัวนี้กลับห้องไปหรอก
               "ก็มันตื่นแล้วนี่ เพราะพี่นั่นแหละ ทำให้มันตื่น ..baby jungkook น่ะ" จองกุกพูดเสียงแผ่ว "ทำให้มันหลับเดี๋ยวนี้เลยนะ jimin-sshi"                "ทำอย่างไงหรอ" จีมินถามพร้อมขยับเอวเข้าไปใกล้ๆ จองกุก ให้สะโพกถูกับส่วนนั้นของน้องพอเป็นพิธี                "เรื่องนั้นพี่เป็นคนสอนผมเองไม่ใช่หรอ"

               "555+ พอได้แล้ว ดึกแล้ว ฉันจะไปนอน" จีมินลุกขึ้นนั่ง หนีจากอ้อมแขนคนตัวใหญ่มาได้ ตีก้นจองกุกไปหนึ่งที ก่อนจะพยุงตัวเองขึ้นจากเตียง                แต่ไม่ทันจองกุกหรอก รายนั้นฉุดข้อมือจีมินให้ลงมานอนใต้ร่างตัวเองก่อนจะขึ้นคร่อมแมวน้อยตัวนี้ไว้ ถึงจะมืด แต่นี่ก็ห้องจองกุกนะ

               "ขอไม่ได้หรอ.. คืนนี้"                "ย่าห์ เบาๆ หน่อยสิ เดี๋ยวแทฮยองก็ได้ยินหรอก" จีมินเอ็ดพร้อมมองไปยังผนังฝั่งที่เป็นห้องของเพื่อนตน                "หลับไปแล้วแหละป่านนี้.." จองกุกทำเป็นหงุดหงิด "..นะครับ..ขอนะ" พูดพร้อมส่งจมูกสูดดมความหอมที่แก้มเนียน
               "มันดึกแล้วนะจองกุก พรุ่งนี้ต้องตื่นไปสนามบินอีก แค่กอดอย่างเดียวก็พอมั้ง" จีมินตวัดแขนขึ้นไปโอบคอจองกุก                "ครับ" จองกุกตอบรับเบาๆ ก่อนล้มตัวลงไปนอนข้างๆ คนรัก มือหนาซุกซนสอดเข้าใต้เสื้อนอนตัวบางของจีมิน ลูบไล้หน้าท้องบาง ก่อนใช้อีกมือสอดใต้คอเพื่อจับหน้าคนตัวเล็กให้หันมารับจูบตน
               มือจองกุกเลื่อนมือไปสะกิดเม็ดลูกเกดที่เขารู้ดีว่าสองเม็ดนั้นหอมหวานขนาดไหน จองกุกบีบแรงจนจีมินร้องท้วงเบาๆ                จองกุกพรมจูบทั่วหน้าจีมิน ใจจริงอยากจะรุนแรงให้มากกว่านี้ ให้สมกับที่ห่างหายไปนาน แต่เขากลัวว่าถ้าทำแบบนั้นอาจจะทิ้งรอยไว้ให้จีมินกลุ้มใจ เวลาต้องเลือกเสื้อผ้าใส่เพื่อปกปิด
               เด็กหนุ่มลุกขึ้นคร่อมจีมินไว้ เลิกเสื้อคนตัวเล็กขึ้น แล้วก้มลงไปชิมลูกเกดรสหวานที่ตนคุ้นเคย รัวลิ้นอย่างเร็วทำให้จีมินต้องสะกดกลั้นเสียงแห่งความเสียวเอาไว้                "จ..จองกุก.."                จีมินสอดนิ้วไล้ไปตามเส้นผมขอคนข้างบน ยิ่งเสียวเท่าไหร่ มือน้อยก็กำแน่นเท่านั้น
               ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่กางเกงของจองกุกถูกถอดทิ้งไปไว้ปลายเตียง มือหนาชักรูดแท่งรักของตนที่พร้อมจะออกรบอย่างเต็มที่ ก่อนจองกุกจะรีบถอดกางเกงของจีมินออกอย่างชำนาญจนจีมินตกใจร้องท้วง                "ไหนบอกว่ากอดเฉยๆ ไง"

               "ใช่ไงครับ..." จองกุกตอบ ก่อนจะชันเข่าจีมินขึ้น และดันตัวเองไปอยู่ตรงหว่างขาของคนรัก กระซิบเบาข้างหู "พี่แค่กอดผมเฉยๆ ก็พอ"                จองกุกลูบส่วนปลายของตัวเองด้วยน้ำที่ออกมาประปรายให้พอชุ่ม ก่อนเอาไปจ่อหน้าช่องทางรักของจีมิน
               "พร้อมขึ้นสวรรค์กับผมหรือยังครับ ที่รัก"
               "จองกุกทำเบาๆ นะ"


เช้าวันรุ่งขึ้น

               "เห้อ~~ เด็กนี่ทำฉันเครียดอีกแล้ว"                "มีอะไรหรอฮะฮยอง" จีมินถามเมเนเจอร์ที่เดินหัวเสียออกมาจากห้องนอนของจองกุก                "จองกุกน่ะสิ ฮยองไปปลุกก็ไม่ยอมตื่น ตอนมาส่งก็บอกแล้วว่าให้นอนเร็วๆ ทำเหมือนเพิ่งได้นอนไปได้"
               "ก็เพิ่งได้นอนตอนเช้าหรือเปล่าครับฮยอง.. " จินพูดเสริมหลังจากได้ฟังที่เมเนฯ ของตนบ่น "..ให้จีมินไปปลุกดิฮะ"
               ขวับ~~                จีมินหันไปมองค้อนพี่ชายทันที นอนชงนอนเช้าอะไร และทำไมต้องให้เขาไปปลุกด้วย..                "เดี๋ยวผมไปปลุกน้องเองฮะ" จีมินอาสา
               "จองกุก" จีมินยืนเรียกน้องอยู่ปลายเตียง                "....."                "จองกุก~" คราวนี้จีมินขยับมานั่งบนเตียง เขย่าไหล่คนที่นอนคว่ำเบาๆ อะไรกัน เสื้อผ้าก็ไม่ใส่ ห่มผ้าบางๆ ผืนเดียว เดี๋ยวก็ไม่สบายหรอก                "งื้อ~~" เริ่มมีสัญญาณตอบรับจากบุคคลที่ท่านเรียก แต่กระนั้นก็ยังไม่มีทีท่าว่าเด็กนี่จะลุกขึ้นเลย
               "สิบโมงกว่าแล้ว" จีมินพูดโดยไม่ได้ไปวอแวรบกวนการนอนของน้อง
               จองกุกเงียบไปพัก ก่อนควานมือหาโทรศัพท์มากดดูเวลา                ~สิบโมงกว่าจริงด้วย จีมินไม่ได้หลอกเขา                "ขอนอนต่อสักครึ่งชั่วโมงไม่ได้หรอ ผมเพิ่งนอนตอนหกโมงนี้เองนะ" จองกุกพลิกตัวหันมากอดเอวจีมินของเขา
               "แล้วใครใช้ให้นอนเช้าล่ะ ไม่เอาน่าา ลุกขึ้นเร็ว" จีมินพยายามดันหมาน้อยตัวนี้ให้ลุกขึ้น แต่มีหรือที่จะสู้แรงได้ จองกุกกลับยิ่งกอดแน่น
               "แล้วใครกันล่ะ ที่ยั่วผม ไม่ใช่พี่หรอ"                เพี้ยะ "นี่แน ดูพูดเข้า" จีมินตีเบาๆ ไปที "ลุกเลย ไปอาบน้ำ" "อาบแล้ว เมื่อคืน" "อาบแล้วก็ไปแปรงฟัน"
               จีมินนั่งนิ่ง ปล่อยให้จองกุกนอนกอดอยู่อย่างนั้น.. แต่นิ่งๆ แบบนี้มันน่ากลัวนะ
               จองกุกลุกขึ้นนั่งหลับตา เงียบเหมือนทำสมาธิ                ฟอด ฟอด                จีมินหอมแก้มซ้ายขวาน้องไปสองฟอดใหญ่                "หืมม หมั่นเขี้ยวจริง รีบไปเข้าห้องน้ำเลย เดี๋ยวฮยองเอาของใส่กระเป๋าให้"


JK in airport ✈️ นตซ : วันนี้จองกุกดูปากแดงๆ นะ นตซ : วันนี้จองกุกทาลิปสีเดียวกับจีมินเลย -END- thanks



#ไหนว่าแค่กอดกุกมิน














               Note : เมื่อวานเราอัพเรื่องสั้น #หมูทองแล้วอย่างไง ในเด็กดีค่ะ มีนักอ่านมาคอมเม้นท์หนึ่งคนแหน่ะ ดีใจจริงๆ เราเป็นนักอ่านมาก่อนเราก็พยายามจะให้กำลังใจนักเขียน แต่บางครั้งก็อ่านอย่างเดียว ตอนนี้รู้สึกผิดเลยค่ะ ตอนนี้เรารู้แล้วว่าแค่นักอ่านคอมเม้นท์หัวใจมาดวงเดียว นักเขียนอย่างเราก็ดีใจค่ะ
               จริงๆ เรื่องที่เราอัพเมื่อวาน ( #หมูทองแล้วอย่างไง ) รวมถึงเรื่องนี้ เป็นเรื่องที่เราเคยอัพเดตลงในทวิตเตอร์ของเราค่ะ เราอาจจะหวังมากเกินไป แต่ทุกคนสามารถเข้ามาคุยกับเราได้นะคะ ^___^ @JM1310Than
               สุดท้ายนี้เราอยากจะบอกว่า ต่อให้คุณเป็นนักอ่านแค่คนเดียวของเรา เราก็อยากขอบคุณคุณจากใจค่ะ
 

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Sabia_Bia จากทั้งหมด 8 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

2 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:01

    สนุกอ่ะ เป็นฟิคสั้นที่สุดยอดมากค่ะ แต่งอีกนะคะ เยิฟฟ<3

    #2
    1
    • 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:05
      ขอบคุณมากๆ เลยนะคะะ
      #2-1
  2. วันที่ 12 มกราคม 2562 / 23:36
    เราชอบนะคะ เป็นกำลังใจให้ แต่งต่อไปนะคะ สู้ๆค่ะ
    #1
    1