[FIC สามชาติสามภพป่าท้อสิบหลี่] เกิดใหม่ในร่างของเทพเซียน

ตอนที่ 1 : บทนำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 256
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 29 ครั้ง
    17 ส.ค. 63

“ที่นี้ที่ใดเหตุใดข้าถึงมาอยู่ที่นี่?”

 

-----------------------------------------------------------------------------------------------------

ร่างงามของสตรีอาภรณ์สีชาดที่ย่างก้าวในป่าอย่างไม่มีจุดหมายปลายทางพรางมองสำรวจรอบกายโดยมีแสงสาดส่องผ่านร่างกายของนางไม่นานนางก็เกิดคำถามขึ้นมาในใจ'เหตุใดนางจึงมาอยู่ที่นี่นางจำได้ว่านางกำลังดูซีรี่ย์อยู่แท้ๆแต่อยู่ๆสตินางก็ดับไป'นางได้แต่คิดและสงสัยหรือนางหลุดมาต่างโลกเหมือนในนางเอกนิยายหรือคงเป็นไปไม่ได้แน่ๆไม่นานนางก็มาถึงที่ไหนไม่รู้แต่ว่ามันชั่งคุ้นตาจริงๆ

“ที่นี้ที่ใดกัน”นางได้แต่พึมพำกับตัวเองโดยไม่หวังว่าจะมีคนจะมาตอบนางแต่ไม่นานก็มีเสียงๆหนึ่งตอบนาง

“ที่นี่เป็นที่เกิดของข้า”ว่าจบนางก็หันหน้ามาเจอเด็กเรือนผมสีเงินขาวสะอาดหน้าตาน่ารักไม่แน่ในวันข้างหน้าเด็กคนนี้คงโตไปสาวน้อยสาวใหญ่คงมาติดเป็นแน่แท้

“อ่อ ที่นี้ที่เกิดของเจ้าหรือเด็กน้อยเจ้าชื่ออะไรหรือ?”ว่าจบนางก็ย่อเข่าให้ถึงระดับของเด็กน้อยตรงหน้า

“ข้าชื่อเหวินชาง”เมื่ออีกฝ่ายว่าจบนางเบิกตากว้างด้วยความตกใจไม่นานนางก็คลี่ยิ้มออกมาและแนะนำตัวเองให้อีกฝ่ายด้วยชื่อที่พึ่งคิดได้เมื่อไม่นานมานี้

“ข้าชื่อลู่ซือหนิง”ว่าจบนางก็ฉีกยิ้มกว้างให้อีกฝ่ายแต่เหวินชางกลับตีหน้านํ้าแข็งตามฉบับเจ้าตัว

“นี่เจ้าตัวน้อยเหวินชางเจ้ามีที่ใดเงียบๆและสงบหรือไม่?”นางถามเหวินชางที่ทำหน้าตาดูไม่พอใจอยู่นิดหน่อย

“มีและอย่าเรียกข้าด้วยชื่อนั้นด้วยตามมาสิ”ว่าจบอีกฝ่ายก็สะบัดตัวก้าวเท้าเดินไปโดยที่นางเดินตามอีกฝ่ายด้วยหน้าตาที่ระแวง'เจ้าตัวน้อยคงไม่พานางไปฆ่าแล้วหมกศพนางไว้ในป่าหรอกใช่ไหม'นางได้แต่ติดและเสียวสันหลังวาปไม่นานนางและเจ้าตัวน้อยผมเงินตรงหน้าของนางเป็นป่าที่ดูแล้วสวยงามเหมือนดั่งหลุดมาจากเทพนิยายสักแห่ง

“ที่นี้เป็นของเจ้าแล้ว”เจ้าตัวน้อยผมเงินพูดจบก็หายไปทันทีทิ้งให้นางอยู่คนเดียวแต่ก็เป็นการดีเพราะนางจะได้สำรวจรอบๆนี้ด้วยหลังจากนั้นนางก็เดินสำรวจไปเรื่อยๆจนเจอลำธารที่นํ้าใสจนเห็นปลาในแม่นํ้าไม่นานนางก็กระโดดลงลำธารหวังจะจับปลาแน่นอนว่านางต้องจับได้และโยนปลาเข้าฝั่งโดยทันทีแต่สายตานางก็เหลือบเห็นเงาบนสายนํ้าที่สะท้อนใบหน้าของหน้าไม่สิเจ้าของร่างต่างหากถึงจะถูกต้องใบหน้าเรียวได้รูปริมฝีปากกระจับสวยสีสดจมูกเป็นสันได้รูปเรียวคิ้วบางดวงตาคู่สวยสีนํ้าตาลดูๆแล้วสตรีของร่างที่นางมาอยู่ก็งามมิใช่น้อยระหว่างที่นางกำลังเอามือเรียวบางมาสำรวจใบหน้าและชมอยู่นั้นนางได้ยินเสียงของกิ้งไม้หักเหมือนคนเหยียบ

“นั่นใคร!!ออกมาเดี๋ยวนี้นะ!!”นางตะโกนลั่นป่าที่นางอยู่หวังให้คนที่แอบอยู่ออกมาแต่เวลาผ่านไปก็ไม่มีใครออกมา

“ข้าบอกให้ออกมาหรือจะให้ข้าตีเจ้าให้ขาหักจึงจะออกมากัน!!”นางตะโกนอีกรอบพร้อมกับเด็กน้อยสองคนคนหนึ่งสวมอาภรณ์สีชมพูและอีกคนสวมอาภรณ์สีนํ้าเงินดูลึกลับ

“พวกข้าออกมาแล้ว!!ท่านจะไม่ตีพวกเราจนขาหักหรอกนะ!!”เด็กน้อยในอาภรณ์สีชมพูเอ่ยขึ้นมาพร้อมนํ้าตาคลอเบ้าดูแล้วชั่งใสซื่อเสียจริง

“ข้าแค่ล้อพวกเจ้าเล่นข้าแค่อยากรู้ใครมาแอบดูข้าตอนจับปลาอยู่กัน”ว่าจบนางก็ขึ้นฝั่งพรางมองไปที่เด็กน้อยทั้งสองก่อนนางจะแนะนำชื่อ

“ข้าชื่อลู่ซื่อหนิงแล้วพวกเจ้าละ”ว่าจบนางก็ฉีกยิ้มให้ทั้งสองอย่างสดใสโดยที่บุรุษอาภรณ์สีชมพูเป็นคนแนะนำตัวก่อน

“ข้าชื่อเจ๋อเยียนจากเผ่าหงส์สาเป็นหงส์สาที่เทพบิดรเก็บมาเลี้ยง”ว่าจบก็ฉีกยิ้มสดใสทำเอาใจนางสั่นว่านางจะทนไม่ไหวในความน่ารักจนจับกดเด็กคนนี้

“ข้าม่อเยียนเป็นลูกของเทพบิดร”จ้าขิงพ่อเลยนะรู้แล้วว่าพ่อใหญ่นางได้แต่นินทาในใจหวังว่าอีกฝ่ายคงไม่ได้มีหูทิพย์ขนาดอ่านใจได้หรอกไม่นานนางก็ได้ยินเสียงที่ไม่พึงประสงค์

~โครกกกก~

นางได้แต่กลั้นขำด้วยความตลกเสียงท้องร้องของเจ้าตัวน้อยสองเยียนที่ประท้วงประหนึ่งว่าไปหาอะไรมาเติมท้องให้เต็มส่ะ!!เจ้าตัวน้อยสองเยียนได้แต่หน้าแดงด้วยความเขินนางได้แต่กลั้นขำด้วยความน่ารักของสองหน่อ

“ตามข้ามาสิเดี๋ยวข้าทำอะไรให้พวกเจ้ากิน”ว่าจบนางก็หยิบปลาขึ้นมาและเดินกลับไปที่ที่นางเดินมาตอนแรกแต่ต่างตรงเวลาที่ตอนนี้ยามซวีที่พระอาทิตย์ลับขอบฟ้าไปแล้วนางจัดการหาฟืนมาก่อไฟด้วยสกิลของนางเมื่อชาติที่แล้วด้วยการเป็นเนตรนารีเรื่องแค่นี้น่ะสบายมากสำหรับนาง

 

 

“มันจุดไม่ติดง่า”นางหันมาหาทางสองเยี่ยนด้วยนํ้าตาคลอเบ้าที่นั่งรออยู่บนต้นไม้'เดี๋ยวนะ!!บนต้นไม้!!เจ้าสองหน่อนั่นขึ้นไปได้อย่างไร!!'นางแทบช็อคกับภาพที่เห็นตรงหน้าเพราะต้นไม้สูงขนาดนั้นคนธรรมดาคงปีนขึ้นไปไม่ได้เป็นแน่

“นี่ เจ้าสองเยี่ยนน้อยทั้งสองขึ้นไปได้อย่างไรน่ะ!!??”นางแหงนหน้ามองเจ้าเด็กสองเยี่ยนทั้งสองบนต้นไม้ที่ขนาดสูงกว่าระดับพื้นมาก

“ก็เหาะขึ้นมาอย่างไรเจี่ยเจี่ย”เด็กชายในอาภรณ์สีชมพูเป็นคนตอบด้วยใบหน้าสงสัยกับนํ้าเสียงที่ดูประหลาดใจ

“ห๊าาา?เหาะ?พวกเจ้าเหาะเหินไปเนี้ยนะ!!?พวกเจ้าคงมิใช่มนุษย์เป็นแน่!!”นางเบิกตาโตพรางตะโกนและชี้หน้าใส่เด็กชายทั้งสองที่อยู่บนต้นไม้ทำให้เด็กชายทั้งสองมองหน้ากันแบบงงๆและพูดพร้อมกันว่า

 

 

 

 

 

 

“ท่านก็มิใช่มนุษย์จะตกใจไปทำไม”

 

 

 

 

 

 

 

ทันใดนั้นนางเบิกตากว้างเท่าไข่หานและอ้าปากคาดว่าแมลงเข้าไปทำรังได้หลายสายพันธุ์หลายครอบครัวอยู่เมื่อนางได้สตินางจึงสำรวจรอบกายนางว่านางมิใช่มนุษย์ตรงไหนซึ่งมันก็ไม่มีตรงไหนที่ไม่เหมือนมนุษย์เลยสักจุดเดียวเมื่อนางสำรวจกายของนางเสร็จนางจึงหันไปหาเด็กทั้งสออย่างงงๆ

“ข้ามิใช่มนุษย์ตรงไหนกัน ก็เหมือนทุกอย่างนะไม่มีตรงไหนไม่เหมือน”นางพ่นคำถามใส่เจ้าสองหน่อเยี่ยนเลยทันที

“ก็ท่านเป็นเทพเซียนนี่”คำตอบจากเด็กชายในชุดอาภรณ์สีนํ้าเงินทำนางให้เบิกตาโตกว้างอีกครั้งเพราะนางเป็นแค่มนุษย์ธรรมดาแต่เจ้าเด็กทั้งสองหน่อกับบอกว่านางเป็นเทพเซียนสะงั้น

“ข้าเนี้ยนะเทพเซียน?เจ้าล้อข้าเล่นรึป่าว?”นางถามเด็กชายทั้งสองอีกครั้งเพื่อให้แน่ใจว่านางได้ยินไม่ผิดเพี้ยน

“ใช่ท่านน่ะเป็นเทพเซียนไม่เชื่อท่านก็ลองทำให้ไฟติดโดยไม่ใช้วิธีของมนุษย์เสียสิ"เด็กชายในอาภรณ์สีนํ้าเงินตอบมาอีกครั้งแต่อย่างนางนะหรือจะทำได้ดูสิแค่จุดไฟธรรมดายังไม่ได้เลยนับอะไรกับจุดเช่นนี้เล่า!!นางลองสะบัดมือและคิดภาพไฟเหมือนที่ในซีรี่ย์เทพเซียนเขาทำกันผลปรากฎว่าเกิดไฟจริงด้วย!!

“โอ้!!อเมซิ่ง!! นี่ต้องใช่โลกของแฮรี่พอตเตอร์แน่ๆเลย!!มันต้องใช่เวทย์มนต์แน่ๆ!!”นางทำตาประกายพร้อมกระโดดโลดเต้นจนไม่เหลือความเป็นสตรีนอกเหนือรูปลักษณ์ของนาง

“อะไรของท่านกัน?ลี่เตอๆนั่นชื่อคนหรือ?”เสียงบุคคลปริศนาดังขึ้นในขณะที่นางกำลังดีใจกับสิ่งที่ทำอยู่เมื่อนางได้ยินดังนั้นจึงหันไปหาเจ้าของต้นเสียงปรากฎเป็นเด็กชายเรือนผมสีเงินดูสวยสะดุดตา

“ข้ามิได้พูดอะไรนี่ สนใจมากินปลาผัดซอสเปรี้ยวหวานไหมเหวินชาง”นางยิ้มให้อีกฝ่ายเป็นรอยยิ้มที่แทบว่าปากจะฉีกไปถึงหูแล้วเหวินชางน้อยไม่ได้พูดอะไรได้แต่พยักหน้าตอบรับนางเอาเป็นว่ากินนางใช้เวลาทำปลาผัดซอสเปรี้ยวหวานไม่นานก็เสร็จและจัดจานก็ไม่ใช่จานที่หรูหราอะไรมากนักหรอกก็แค่จานไม้ธรรมที่นางเสกมาและตะเตียบสี่คู่นางทำการกินปลาผัดซอสเปรี้ยวหวานอย่างไม่สนถึงใบหน้าของนางว่าจะเลอะซอสหรือไม่จนไม่เหลือความสวยเลยแม้แต่น้อยนางหันไปหาเด็กชายทั้งสามหน่อที่ไม่แตะปลานางแม้แต่นิด

“กลัวข้าใส่ยาลงไปหรืออย่างไรกินสิเดี๋ยวไม่โตหรอก”นางพูดในขณะที่แก้มยังเคี้ยวปลาตุ่ยๆอยู่

“ข้ามิได้กลัวเสียหน่อย!!”เจ๋อเยี่ยนน้อยทำการแหกปากไม่สิตะโกนขึ้นพร้อมใบหน้าแดงกํ่าและหยิบตะเกียบขึ้นมาครีบปลาและเอาเข้าปากปรากฎดวงตาที่ฉายแววประกายเมื่อเด็กทั้งเหลือสองคนเห็นดังนั้นจึงรีบครีบปลาตามเช่นกันแน่นอนว่าทั้งสองนั้นตาประกายหมดยกเว้นเหวินชางตัวน้อยที่แววตาฉายแววประกายที่สุดเหมือนดั่งดวงดาวทั้งหมดบนท้องฟ้ามารวมกันที่ตาของเด็กน้อยคนนี้นางได้คิดและเอนดูเจ้าเด็กพวกนี้ไม่นานพวกนางก็กินหมดและแยกย้ายกันกลับที่ใครที่มัน

“เจอกับใหม่คราวหน้านะเจ้าตัวน้อยทั้งสาม!!”นางตะโกนและโบกไม้โบกมือให้เด็กทั้งสามพร้อมรอยยิ้มที่นับได้ว่าเป็นรอยยิ้มที่สวยที่สุดสำหรับพวกเขาทั้งสาม

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“ท่านอาซูหนิง!!”

 

 

เสียงของเด็กสาวหน้าตาสะสวยงดงามเรียกหญิงสาวที่มีผ้าปกคลุมใบหน้าครึ่งหนึ่งที่บนกิ่งของต้นท้อขึ้นด้วยรอยยิ้มที่ชายใดได้เห็นคงอยากจะมาสู่ขอเป็นแน่แท้

 

 

 

 

--------------------------------------------------------------------------------------------

คุยกับไรท์

 

ไรท์ก็หวังว่าจะชอบกันนะคะอาจจะแต่งช้านิดนึงแต่ก็จะมาแต่งแน่ๆค่ะ!!ตอนนี้อาจจะสั้นไปนะคะทางไรท์ก็ต้องขอโทษด้วยจริงๆค่ะ!!สุดท้ายนี้รักคนอ่านนะคะอยากให้ปรับปรุงตรงไหนก็บอกไรท์มาได้เลยไรท์จะนำมาแก้ไข้ค่ะ!!

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 29 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

14 ความคิดเห็น

  1. #12 Prapan181142 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2563 / 23:59

    พลีสๆๆๆๆๆๆ
    #12
    0
  2. #11 Prapan181142 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2563 / 23:59

    พลีสๆๆๆๆๆๆ
    #11
    0
  3. #10 Prapan181142 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2563 / 22:22
    ยังรออยู่นะ
    #10
    0
  4. #7 Rabbit. K.S. (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2563 / 02:30
    เรื่องน่าติดตามมาก อยากรู้จังว่าจะเป็นยังไงต่อไป รอนะคะ
    #7
    0
  5. #6 Ming2584 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2563 / 21:10

    อยากอ่านมากๆเลยรออยู่นะ
    #6
    0
  6. #5 ふそえ ねこ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 กันยายน 2563 / 11:17

    ง่าววว
    #5
    0
  7. #4 Codeine (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2563 / 21:01

    รอตอนต่อไปนะ

    สู้ๆค่ะ
    #4
    0
  8. #3 จิงโม่ลี่ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2563 / 05:52

    เป็นกำลังใจให้นะค่ะ สู้ๆ
    #3
    1
    • #3-1 จิงโม่ลี่(จากตอนที่ 1)
      18 สิงหาคม 2563 / 05:53
      * นะคะ พิมพ์ผิด
      #3-1