Love System ระบบรักเสมือนจริง (Yaoi)

ตอนที่ 8 : โล่รางวัลของหัวใจ 7

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 26,452
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3,462 ครั้ง
    20 ก.ค. 61

          เขาหยิบบางอย่างออกมาจากใต้ฐานวางโคมไฟ เป็นเศษกระดาษนี่เอง เจมส์เดาว่าออสการ์ต้องฉีกหน้านั้นออกมาแล้วเอาไดอารี่ไปเผาหรือไม่ก็ถูกนำไปโดยฝีมือใครบางคนแน่ๆ

          นายกำลังทำอะไร เฮือก! เจมส์หันขวับไปเจอดาริโอที่ยืนอยู่ตรงหน้าประตู

          ผมกำลังจัดห้องน่ะครับ จัดห้อง ถึงจะบอกออกไปอย่างนั้นแต่ดูเหมือนว่าดาริโอจะไม่เชื่อเลยสักนิด ร่างสูงปิดประตูแล้วเดินเข้ามาเรื่อยๆ จนเจมส์เริ่มวิตกกังวล หรือว่าดาริโอจะรู้เรื่องบางอย่างเข้า...

          ไม่ต้องตกใจขนาดนั้นก็ได้ ที่จริงมันก็เป็นเรื่องของนายเอง ร่างสูงว่า ไดอารี่อยู่ที่ฉัน เจมส์มองดาริโออย่างสงสัย หรือว่าดาริโอจะเป็นตัวการของเรื่องนี้!

          ตอนนั้นที่นายเกิดเรื่องแล้วโทรหาฉันกับทริสตัน พอฉันรู้เรื่องเข้าจริงๆก็ดึกมากแล้ว ฉันกับทริสตันขับรถไปตามหานายที่โรงเรียน 
          ค้นห้องน้ำทุกห้องที่มี ห้องเก็บของ ยิม โรงอาหาร ทุกๆที่ จนกระทั่งคุณพ่อโทรมา เขาเว้นช่วง เราก็ได้รู้ว่านายกลับมาที่บ้านแล้ว

          เจมส์มองหน้าดาริโออย่างงงวย งั้นก็แสดงว่าทั้งดาริโอและทริสตันก็ไม่ได้ทอดทิ้งออสการ์จริงๆสินะ

          ดาริโอมองแววตาสับสนของผู้เป็นน้องชาย ตอนนั้นทริสตันโมโหนายมาก เขาเป็นห่วงนายจนเผลอด่านายเข้า แต่นายกลับตอบแทนพวกเราด้วยคำพูดแบบนั้น แววตาของดาริโออ่อนแสงลงเขาไม่ได้พูดต่อ

          ผมพูดว่าอะไร เจมส์เริ่มจำได้แล้ว แต่เหตุการณ์ที่ช่วงที่หายไปเขาก็จำไม่ได้จริงๆ

          นายจำไม่ได้หรอ นายบอกให้พวกเราเลิกยุ่งกับนายอีกไง ฉันไม่รู้หรอกนะว่าตอนนั้นเกิดเรื่องอะไรขึ้น แต่ฉันไม่เชื่อหรอกว่านายจะเปลี่ยนไปเพียงเพราะแค่ว่านายรักทริสตันน่ะ เดี๋ยวนะ

          นี่พี่กำลังพูดอะไร

          ฉันรู้ว่านายกำลังหาไดอารี่อยู่ ฉันเองก็ตามหน้าที่ขาดไปของไดอารี่นั่น ถ้านายเจอแล้วก็เอามันออกมาเถอะ เอ๋

          นี่เนื้อเรื่องมันจะออกไปทางสืบสวนสอบสวนเกินไปมั๊ยครับ...

 

          วันนั้นหลังจากที่ผมเลิกคลาสเรียน ฝนก็ตกหนัก ที่ตู้ล็อกเกอร์ของผมมีเศษกระดาษแผ่นหนึ่งเสียบอยู่ มีข้อความว่าให้ผมไปหาที่ห้องเก็บของในโรงยิม ผมไม่โง่เอาตัวเข้าไปเสี่ยงหรอก เดี๋ยวคนที่บ้านจะเป็นห่วง แค่นี้ผมก็ทำให้พวกเขาเดือดร้อนจะแย่อยู่แล้ว ถึงแม้ผมจะโดนแกล้งทุกวันก็ไม่เป็นไร อย่าให้คนที่บ้านรู้ก็พอ ผมเดินมารอที่โถงหน้าอาคารเพื่อรอลุงแซมมารับ เวลานี้คนเริ่มน้อยลงเพราะรีบกลับบ้านกันหมด อาจจะยังมีพวกที่กำลังซ้อมกีฬากันอยู่ในโรงยิม บรรยากาศตอนฝนตกมักจะเงียบและวังเวงเสมอ จู่ๆผมก็โดนฉุดด้วยฝีมือของใครบางคน พวกมันปิดหน้าปิดปากผมไว้ ผมถูกหามไปทิ้งไว้ในห้องๆ หนึ่ง พวกมันเริ่มทุบตีผมเหมือนทุกที แต่ครั้งนี้ดูท่าจะหนักขึ้นกว่าเก่า หนึ่งในพวกมันเข้ามาใกล้ตัวผม ผมรับรู้ได้ถึงลมหายใจสกปรกของพวกมัน มีใครบางคนเลิกเสื้อของผมขึ้น ผมได้ยินเสียงปลดเข็มขัด ในตอนที่คิดว่าควรจะกัดลิ้นตายไปดีไหม ผมก็ได้ยินเสียงใครคนหนึ่งเดินเข้ามาในห้อง มันทำให้พวกคนที่อยู่ใกล้ผมถอยออกไป ผมมองไม่เห็นแต่ก็จำเสียงที่คุ้นเคยนั่นได้

          เสียงผู้ชายคนนั้นที่เคยอยู่กับพี่ทริสตัน คู่หมั้นของผม...

          เขาบอกว่าเขาแบล็คเมล์ผมเอาไว้แล้ว ถ้าไม่อยากโดนคนทั้งโรงเรียนรังเกียจ ไม่อยากให้คนที่บ้านเสียใจ ก็เลิกยุ่งกับพี่ทริสตันซะ รวมถึงเลิกยุ่งกับพี่ชายของผมอีกด้วย

          เขาบอกว่าเขาได้บอกพวกพี่แล้วเรื่องที่ผมโดนจับมาขังเอาไว้ แต่พวกพี่ก็ไม่ได้สนใจในความเป็นความตายของผมเลยสักนิด

          ผมรู้ว่าพี่ทริสตันมีแฟนแล้ว แต่เพราะผมรักพี่เขามาตั้งแต่เด็ก ผมเลยตัดใจไม่ได้ซักที ส่วนพี่ดาริโอ ถึงแม้พี่เขาจะเย็นชาใส่ผมอยู่บ่อยๆ แต่นั่นก็เป็นเพราะพี่เขาต้องแบกรับงานทั้งหมดจากพ่อแล้วให้ผมได้อยู่อย่างสุขสบาย ทุกคนล้วนเสียสละเพื่อผม แต่ผมไม่เคยมีความสุขกับสิ่งที่พวกเขาเสียสละให้ผมเลยสักนิด ผมไร้ค่าเกินไปที่จะแบกรับสิ่งที่มีค่าใช่ไหมครับ ผมไม่ควรค่าแก่การถูกรักเลยหรอ ทำไมทุกคนต้องคิดเผื่อผมว่าอยากได้อะไร พวกเขาไม่เคยรู้เลยว่าสิ่งที่ผมอยากได้จริงๆ มันคืออะไรเลยด้วยซ้ำ

          พอคุณแบริลพูดจบเดินออกไป แล้วก็ปล่อยให้พวกมันที่เหลือเข้ามารุมผม ทีแรกผมนึกว่าตัวเองจะโดนข่มขืนไปแล้ว แต่โชคดีที่ผมฉวยโอกาสกัดหน้ามันแล้วถีบไปสุดแรง ผมวิ่งออกมาทัน เสียงพวกมันไล่ตามหลังมาเรื่อยๆ ผมจึงตัดสินใจเข้าไปแอบอยู่ในร้านขายหนังสือ ผมโทรหาลุงแซมให้มารับ ตอนที่ผมถึงบ้าน ผมโดนคุณพ่อตบหน้า คุณแม่ร้องไห้เสียใจ เมื่อพวกพี่ๆ กลับมาถึงบ้าน พวกเขาก็มองหน้าผมด้วยสายตาผิดหวัง มันทำให้ผมรู้สึกขยะแขยงตัวเองทันใด

          ผมมันอ่อนแอไร้ค่าเกินไปใช่ไหมครับ  พวกพี่ๆ ถึงได้มองผมด้วยสายตาแบบนั้น ถ้าอย่างนั้นต่อไปพวกคุณก็ไม่จำเป็นจะต้องมายุ่งเกี่ยวกับเรื่องของผมอีก ผมจะไม่อ่อนแอให้พวกคุณเห็นอีกต่อไปผมจะเข้มแข็งและ
จะจัดการทุกอย่างด้วยตัวของผมเอง...

                                                                                                                                           20xx, July 24

                                                                                                                                       Oscar Camilo   



      

          เมื่ออ่านจบ เขาก็เงยหน้ามองพี่ชาย ออสการ์ในช่วงนั้นคงสติแตกและเริ่มใช้ยาจนทำให้ความทรงจำในช่วงนั้นกระทบกระเทือน ถ้าหากทุกคนเข้าใจออสการ์ รับฟังเขาสักนิด เขาอาจจะเปลี่ยนแปลงตัวเองไปในทางที่ดีขึ้นได้ เจมส์นึกถึงฉากสุดท้ายของเรื่องที่ออสการ์กำลังจะกระโดดสะพาน ตอนนั้นเขาคงรู้สึกโดดเดี่ยวเป็นอย่างมาก

          แหมะ แหมะ...

          เจมส์ปาดน้ำตาออกจากใบหน้าอย่างรวดเร็ว ระหว่างนั้นเขาก็ถูกมือใหญ่ของอีกคนรวบเข้าไปกอดไว้เสียแล้ว


          พี่ขอโทษนะ ดาริโอกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น เขาไม่เคยคิดเลยว่าน้องชายจะรู้สึกแบบนี้ เขายังเคยคิดว่าที่ออสการ์เปลี่ยนไปเป็นเพราะการตามใจของพ่อแม่และต้องการประชดทริสตันซะอีก ที่ไหนได้เรื่องของเรื่องมาจากชายหน้าตาใสซื่อคนนั้น คนที่เขาเคยให้สนใจอยู่ช่วงหนึ่ง

          เห็นทีคงต้องรีบจัดการเสียแล้ว อสรพิษแบบนี้เลี้ยงไว้คงไม่ดี ไหนจะเพื่อนรักที่ดูเหมือนจะหายหน้าไปหลายวันของเขาอีก....

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.462K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,605 ความคิดเห็น

  1. #4520 Nadia. (@Nadia_Rina) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 01:05
    แค่ขอโทษ ?????
    #4,520
    0
  2. #4472 GOT-MarkBam (@Angle-2358) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 มีนาคม 2563 / 11:22
    คนๆนึงต้องเจอเรื่องแย่ๆขนาดนี้เลยหรอ สงสารน้อง
    #4,472
    0
  3. #4429 บุปผาสุริยัน (@Okido) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 มกราคม 2563 / 19:27
    เดี๋ยวนะ...แค่นี้?? ออสการ์โดนพี่ชายกับพระเอกทรีตแย่มาก แต่ขอโทษคำเดียวก็จบเหรอ?? คือ??????????? อยากจะพุ่งไปต่อยหน้าพี่ชายกับพระเอกคนละหมัดสองหมัด โว้ย //อินจัดขออภัย
    #4,429
    0
  4. #4338 trp1021 (@trp1021) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2562 / 00:29
    ก็มันไม่เชื่อใจแต่แรกทั้งหมด เอาจริง ตอนสติแตกครั้งแรกถ้าน้องไม่มีคงามคิดว่าจะไม่พึ่งใคร อาจจะต้องเอาฉากกระโดดสะพานมาใส่กลางเรื่องเลย
    #4,338
    0
  5. #4328 suthida-- (@suthida--) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2562 / 22:35
    สรุปพี่ชายคือพระเอกหรอ??รึว่าไม่ใช่หรือว่าเป็นฮาเร็ม
    #4,328
    0
  6. #4326 Aoaom2529 (@Aoaom2529) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2562 / 15:15
    ขิเกียจพี่ชายด้วยได้มะ แค่ขอโทษก็จบเหรอ ง่ายไปไหมเนี้ย
    #4,326
    0
  7. #4324 Dak-sisi (@Dak-sisi) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2562 / 13:19

    อ้ากกก..เกลียดพระเอกแบบนี้!!

    #4,324
    0
  8. #4321 mybookworm (@onlymybookworm) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2562 / 17:13

    แค่นี้เหรอ..คือบทจะง่ายก็ง่ายไป ขอโทษจบ!

    ....ไม่ต้องมีพระเอกมันหรอกค่ะ น้องควรได้ดิบได้ดีที่บริษัทสักที่ เริ่มต้นชีวิตใหม่กับเพื่อนใหม่ อละคนที่รักกกใหม่

    #4,321
    0
  9. #4304 Krystal wing (@AoengMB) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2562 / 18:46
    you edok
    #4,304
    0
  10. #4290 LittleDummy1408 (@LittleDummy1408) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 กันยายน 2562 / 22:48
    ......'ดูโง่นะ'
    #4,290
    0
  11. #4287 PhimpinTT (@Phimpin) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 กันยายน 2562 / 16:44
    คือแค่นี้? แล้วที่น้องคุณเจอมาทั้งหมด? จ่ะ
    #4,287
    0
  12. #4272 lalalala_lisa (@lalalala_lisa) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2562 / 03:17
    แค่ขอโทษ???
    ใครก็ได้เอาโจวอวิ่นเซิ่งจากเรื่องทะลุมิติหักเหลี่ยมจอมมารมาเป็นตัวเอกเรื่องนี้ที บอกได้คำเดียวว่าถ้าน้องมาทุกตัวละครในเรื่องนี้ตายห่ากันหมดแน่ๆ แค้นโว้ยยยยย
    #4,272
    0
  13. #4269 อดีตรีดเงา (@kidmai555) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2562 / 21:32

    แงงงงง สงสารโล่น้อยอ่าาาาา

    #4,269
    0
  14. #4119 BLgdhdjsjs (@BLgdhdjsjs) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2562 / 22:11
    ... ขอโทษคำเดียว? มันพอกับสิ่งที่น้องต้องเจอมาตลอดหรอ? โอ้ยยยย อิแม๊

    ฉันงึดใจ!! ฮืออออ ;-; อย่าให้อภัยนะลูกกกก
    #4,119
    0
  15. #4069 61seconds (@61seconds) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 09:20
    ไหงอยู่ๆ ดาริโอพูดถึงไดอารี่ล่ะ?
    #4,069
    0
  16. #4058 นักอ่านเงา (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 22:34

    บางครั้งคำว่า "ขอโทษ" ทันก็ไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้นหรอกกีบความรู้สึกที่เสียไป

    #4,058
    0
  17. #3989 phung000 (@phung000) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 02:25
    คนพี่สงสัยว่าทำไมน้องถึงเปลี่ยนไปเลยเอาไดอารี่ไปเพื่อเจอเหตุผลแต่หน้าสำคัญถูฉีกไปเลยไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นใช่ไหมน้อ
    #3,989
    0
  18. #3750 Baeky_CY (@Pitchayapak1302) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 13:51
    งงใจกับเรื่อง
    #3,750
    0
  19. #3471 nicharipaen04 (@nicharipaen04) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 เมษายน 2562 / 09:37
    อะไรอะ งง ไดอารี่อยู่ที่พี่ชายได้ไง
    #3,471
    0
  20. #2990 boomcocoe55 (@boomcocoe55) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 มกราคม 2562 / 22:24
    รวดเร็วปุ๊บปั๊บวาบไปวาบมา
    #2,990
    0
  21. #2940 Yellow (@netty25) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 20:45
    โถออสการ์ถูกเข้าใจผิดมาตั้งนาน แบริลคือร้ายจีงๆ
    #2,940
    0
  22. #2832 Fougerefurn (@furnfern712) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 02:46
    งงพี่ว่ารู้ได้ไงว่าหาไดอารี่อยู่ อยู่ดีๆก็มาพูกเรื่องไดอารี่ เรื่องน้องลืม อะหยังวะงง
    #2,832
    0
  23. #2703 ยัยตัวเล็ก (@khwanmini) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 18:25
    แค่คำว่าขอโทษมันพอสำหรับสิ่งที่น้องเคยเจอมาหรอ
    #2,703
    0
  24. วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 19:51
    จัดการคุณพี่ชายก่อนเลย ขอทงขอโทษอะไรกัน! มันไม่พอหรอกนะ!
    #2,395
    0
  25. #2117 MitsukiCarto (@MitsukiCarto) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 18:39
    แค่คำว่าขอโทษมันไม่พอหรอกนะเจ้าหนู
    #2,117
    0