Love System ระบบรักเสมือนจริง (Yaoi)

ตอนที่ 63 : ภารกิจพิชิตสามี 6

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,602
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,489 ครั้ง
    8 ม.ค. 62

ภารกิจพิชิตสามี 6 



คุณมาทำอะไรในครัวคะป้าซิ่วแม่ครัวของตระกูลอู๋ที่ไม่ค่อยถูกชะตากับหลี่ฟู่ต๋าเท่าไรนัก เมื่อเห็นว่ามีคนที่ตัวเองไม่ชอบเข้ามาในอาณาเขตของเธอ ป้าซิ่วก็ใช้สายตาจ้องจับผิดมองอีกฝ่ายทันที

 

ผมมาหาอะไรทานนิดหน่อยน่ะครับเจมส์สอดส่องในห้องครัวเพื่อหาว่าพอจะมีอะไรให้เขาทานได้รึเปล่า ไม่สิต้องบอกว่าพอจะมีอะไรที่หลี่ฟู่ต๋าทานได้รึเปล่า พอหันมาเจอป้าซิ่วที่กำลังจ้องจับผิดเขาอยู่นั้นก็รู้ในทันทีว่าหญิงวัยกลางคนกำลังไม่พอใจเขาเอามากๆ

 

เขาพยายามโปรยยิ้มที่คิดว่าจริงใจที่สุดให้ ช่วงนี้เขาขยันมัดใจคนในบ้านจนพวกเขาเริ่มอ่อนลง จากทีแรกที่พอเห็นเขา คนเหล่านั้นก็รีบหลบหรือไม่ก็ก้มหน้าทุกครั้งไป พอจะถามก็ได้คำตอบแค่เพียงค่ะกับครับเพิ่มเข้ามาสองคำจากนั้นพวกเขาก็จะรีบเดินออกไปจากตรงที่เขายืนอยู่ทันทีแล้วไปจับกลุ่มนินทากันที่ไหนสักแห่ง เจมส์เข้าใจดีว่าทำไมพวกเขาถึงเป็นแบบนั้น จึงอยากจะแก้ไขให้ทุกอย่างดีขึ้น ให้พวกเขามองร่างนี้เสียใหม่ แต่จะอย่างไรก็คงไม่ง่ายดายนัก

 

ถ้านายน้อยหิว ดิฉันจะยกไปเสิร์ฟให้ที่โต๊ะอาหารค่ะป้าซิ่วพูดเป็นเชิงไล่ เจมส์ยกมือเกาหัวเมื่อเห็นปฏิกิริยาของอีกฝ่าย เห็นทีแผนส่งยิ้มจริงใจคงไม่ได้ผลกับอีกฝ่าย

 

เขาควรทำยังไงดีนะเอ่อ...คือว่า

 

อะไรคะ

 

ผมขอลองทำอาหารหน่อยได้ไหมครับถ้าเขาบอกป้าซิ่วไปตอนนี้ว่าทานเผ็ดไม่ได้อีกฝ่ายจะเชื่อเขารึเปล่านะ
เขาเองก็ไม่อยากเสี่ยงกับร่างกายที่ทานเผ็ดไม่ได้แบบนี้ด้วย

 

“…” ป้าซิ่วนิ่งเงียบไปก่อนจะเผยสีหน้าไม่พอใจออกมามากขึ้น ทำไมคะ คุณไม่พอใจฝีมือของฉันหรือคะนั่นไงล่ะ ป้าซิ่วโกรธเขาแล้ว

 

คือว่า...ที่จริงแล้ว ผมทานเผ็ดไม่ได้...

 

กรุณาไปนั่งที่โต๊ะด้วยค่ะป้าซิ่วตัดบทแล้วเดินเข้าไปทำอาหารต่อโดยไม่สนใจเขาอีก

 

งั้นผมไปรอที่โต๊ะนะครับเฮ้อ ถือว่าเขาบอกแล้วนะ

 

ที่ห้องทานอาหารเช้านี้ นอกจากเจมส์แล้วยังมีอู๋เหวินคังและอู๋เฉิงชุนที่นั่งอยู่ด้วย คงมีเพียงปู่ใหญ่ที่ทักทายเขา
ส่วนอู๋เฉิงชุนกลับทำเมินไม่มองหน้าเขาเลยสักนิด เจมส์ไม่นึกถือสาอีกฝ่าย ยังไงก็ไม่ได้ทำให้เขารู้สึกอะไรอยู่แล้ว  


ไม่นานนักป้าซิ่วก็เดินนำหน้าสาวใช้เข้ามาแล้วยกอาหารไปเสิร์ฟบนโต๊ะ ทุกอย่างล้วนเป็นของรสจัดทั้งสิ้น
ยกเว้นโจ๊กรังนกที่อยู่ตรงหน้าเจมส์ เขาไม่รู้ว่าป้าซิ่วกำลังแกล้งเขาอยู่ หรืออีกฝ่ายไม่รู้จริงๆ เพราะตอนนี้สิ่งที่เขาทานได้ก็มีแต่โจ๊กถ้วยเล็ก ต่อให้เจมส์จะไม่ใช่คนเรื่องมากแต่เรื่องของกินเขาก็ให้ความสำคัญไม่น้อย เขาชอบอาหารรสจัดแต่กลับทานไม่ได้ แถมอาหารบนโต๊ะก็มีแต่ของเผ็ดที่ทำให้เจมส์ไม่กล้าทานมันเลยสักอย่าง

 

โจ๊กรังนกจืดๆ ถ้วยนี้คงเป็นคำตอบสุดท้ายสำหรับเขา เฮ้อ...

 

อู๋เหวินคังก็ยกตะเกียบขึ้นแล้วลงมือทาน อู๋เฉิงชุนและเจมส์จึงเริ่มลงมือทานบ้าง เขาตักโจ๊กใส่ปากด้วยสีหน้านิ่งสนิท คำแล้วคำเล่าอย่างเรียบร้อยแต่ในใจกำลังกู่ร้อง เขาอยากลองจานอื่นบ้างมีแต่ของน่าอร่อยทั้งนั้น! ให้ตายสิ ทำไมในข้อมูลไม่มีบอกเรื่องนี้นะ แต่ถึงมีเขาจะไปทำอะไรได้...

 

ทำไมไม่ลองอย่างอื่นบ้างล่ะเสี่ยวต๋า กินแต่โจ๊กจะไปอิ่มอะไรปู่ใหญ่สังเกตเห็นความผิดปกติ อันที่จริงก่อนหน้านี้ทุกครั้งที่ร่วมโต๊ะกันหลี่ฟู่ต๋าก็มักเป็นแบบนี้ ทานน้อย ทานเหมือนแมวดม ไม่รู้ว่าเป็นเพราะไม่พอใจรสชาติหรือเพราะกลัวอ้วน ดูสิผอมบางจนลมจะพัดปลิวแล้ว

 

ป้าซิ่วยิ้มหยัน นายท่านจะไปสนใจคนพรรค์นั้นทำไมก็เห็นอยู่ว่าแสดงท่าทางแบบนั้นทุกครั้งที่ร่วมโต๊ะอาหาร รังเกียจฝีมือเธอมากนักใช่ไหม ทำเป็นมาบอกว่าทานเผ็ดไม่ได้ โกหกล่ะสิ ก็ดี ต่อไปเธอจะทำแต่ของเผ็ดๆ ขึ้นโต๊ะ เอาให้ไม่กล้ามาเสนอหน้าอีกเลย

 

ในที่สุดเจมส์ก็ตัดสินใจลองทานอย่างอื่นดูบ้าง ข้อแรกเพราะไม่อยากดูเป็นคุณหนูเอาแต่ใจต่อหน้าอู๋เหวินคัง ข้อสองเพราะเขาอยากทานจริงๆ ในเมื่อทนไม่ไหวแล้วก็ลองตักเนื้อผัดพริกเข้าปากดู เนื้ออย่างดีที่ถูกผัดกับพริกขึ้นชื่อและซอสสูตรพิเศษทำให้น้ำลายไหลในปากพอลองเคี้ยวดูก็แทบสรรเสริญป้าซิ่วในใจ อร่อยจริงๆ ฝีมือเทียบเท่าหัวหน้าพ่อครัวในภัตตาคารห้าดาวอย่างไรอย่างนั้น

 


แต่หลังจากนั้นไม่นานนักจากที่กำลังเพลิดเพลินกับรสชาติอาหารก็ถึงกับต้องชะงัก ความเผ็ดที่แตกต่างจากคนปกติทั่วไปกำลังประเดประดังเข้ามาราวกับน้ำป่า ความเปียกชื้นแซมขึ้นทั่วเปลือกตา จมูกเริ่มแดงและมีน้ำมูก
เจมส์อยากจะแลบลิ้นออกมาหรือไม่ก็ส่งเสียงดังๆ ที่ช่วยลดความทรมาน แต่ถ้าเขาทำแบบนั้นคงเสียมารยาทน่าดู
ดีไม่ดีพวกเขาจะยิ่งคิดว่าเขาแสดงท่าทางรังเกียจไปกันใหญ่

 

แต่ว่า...เขาไหวแล้ว

 

โอ๊ย...จะตายแล้ว


เผ็ด..เผ็ด...เผ็ดมาก

 

ฮึก

 

เสี่ยวต๋าเป็นอะไรไป ทำไมทำหน้าแบบนั้นอู๋เหวินคังถามอย่างตกใจ เรียกความสนใจให้อู๋เฉิงชุนที่จงใจไม่มองหน้าอีกฝ่ายให้หันไปแล้วก็ต้องขมวดคิ้วเมื่อเห็นสีหน้าของอีกฝ่าย หลี่ฟู่ต๋าทำสีหน้าเหมือนถูกรังแก ไหนจะแววตาฉ่ำน้ำที่ดูเหมือนกำลังเศร้าใจอย่างหนักแต่ต้องอดกลั้นเอาไว้นั่นอีก ฮึ หมอนี่จะแสดงละครให้ปู่ใหญ่เห็นว่าถูกรังแกหรือไง ใครจะไปเชื่อลง คงอยากจะเรียกร้องความสนใจจากปู่ใหญ่สินะ

 

คงรู้ว่าเวลาอยู่ต่อหน้าปู่ใหญ่เขาไม่กล้าทำอะไร คิดจะใช้ข้อนี้มาเล่นงานเขาสินะ

 

เอ่อคือ...เจมส์สะกดกลั้นความเผ็ดที่ทรมานอยู่ในปากเพื่อตอบคำถามชายชรา คือ...อาหาร พอได้ยินแบบนั้นป้าซิ่วก็ควันออกหู เสี่ยวฟู่ต๋าจงใจใส่ร้ายเธอ ไม่ได้การ วันนี้เธอจะต่อสู้เพื่อตัวเองบ้าง แม่ครัววัยกลางคนเดินเข้ามาด้วยสีหน้าไม่พอใจ ถ้าอู๋เหวินคังจะไล่เธอออกเธอก็ยินดีลาออก ดีกว่าถูกใส่ร้ายป้ายสีจากคนอย่างหลี่ฟู่ต๋า

 

เดี๋ยวก่อนอี้ซิ่วอู๋เหวินคังยกมือห้ามปราม ชายชราผมสีดอกเลามองไปที่หลี่ฟู่ต๋าเพื่อต้องการคำอธิบาย
เจมส์กระแอมไออยู่สองสามที มันอาจจะดูเสียมารยาทไปบ้างแต่เขาทนไม่ไหวจริงๆ ความรู้สึกคันคอนี้ช่างทรมานเขาอย่างสาหัสสากรรจ์ 
อู๋เฉิงชุนมองหลี่ฟู่ต๋าด้วยสีหน้านิ่งเฉยในใจมีแต่การดูถูก วันนี้จะแสดงละครอะไรอีก

 

ผม...ผมทานเผ็ดไม่ได้ครับเมื่อเจมส์พูดจบทุกคนในห้องต่างก็มองไปที่คนพูดพร้อมเพรียงกัน ทานเผ็ดไม่ได้?
คนอย่างหลี่ฟู่ต๋าเนี่ยนะทานเผ็ดไม่ได้? พูดเป็นเล่น แล้วทำไมพึ่งมาบอกเอาป่านนี้ โกหกล่ะสิ ไม่มีทาง... นี่เป็นคำตอบในหัวของใครหลายๆ คน โดยเฉพาะคนที่นั่งอยู่ตรงข้ามหลี่ฟู่ต๋า

 

เป็นเพราะนายเรื่องมากมากกว่าล่ะมั้ง ทานเผ็ดไม่ได้คงเป็นข้ออ้างสินะสายตาที่มองมาเหมือนรู้ทันถูกส่งมาที่เจมส์ จนเขาต้องถอนหายใจแล้วหันไปส่งยิ้มกลับคืนให้อีกฝ่าย

 

เรื่องที่ผมทานเผ็ดไม่ได้เป็นความจริงครับ เป็นตั้งแต่เด็กๆ แล้ว ส่วนที่ว่าทำไมพึ่งมาบอกเอาตอนนี้...คงเป็นเพราะผม...เพราะผมเกรงใจครับ

 

เกรงใจ? คนอย่างหลี่ฟู่ต๋าเนี่ยนะเกรงใจเป็นกับเขาด้วย?

 

ป้าซิ่วมองด้วยสายตาดูแคลน จะหาเหตุผลก็เอาที่ดูน่าเชื่อถือกว่านี้หน่อยสิ สมแล้วที่ได้ฉายาว่าคุณชายเรื่องมากแห่งตระกูลหลี่ ช่างไม่เอาไหนจริงๆ อู๋เฉิงชุนก็มีสีหน้าไม่ดีนัก เขาไม่เชื่อข้ออ้างของหลี่ฟู่ต๋า คนอย่างหมอนี่ที่คิดถึงแต่เรื่องของตัวเองเป็นที่หนึ่ง ไหนเลยจะเกรงใจคนอื่นจนยอมทานเผ็ดทั้งที่ตัวเองทานไม่ได้ มือของชายหนุ่มกำแน่นอยู่ใต้โต๊ะ เขาอยากจัดการอีกฝ่ายให้เด็ดขาดแต่ติดที่ปู่ใหญ่นั่งอยู่ด้วย คงต้องให้ชายชราเป็นคนตัดสิน หวังว่าปู่ใหญ่จะไม่เข้าข้างอีกฝ่ายเพราะเป็นลูกหลานของผู้มีบุญคุณอีกหรอกนะ


 

ฮาๆ

 

อู๋เหวินคังหัวเราะเสียงดังจนทุกคนตกใจ ชายชราหยุดหัวเราะแล้วหันไปยิ้มให้เจมส์อย่างมีเมตตา

 

กินเผ็ดไม่ได้ก็ไม่บอกนะเรา เสี่ยวต๋าหัดขี้เกรงใจตั้งแต่เมื่อไหร่ ทำไมไม่บอกเสียตั้งแต่ทีแรก จะได้ให้อาซิ่วทำอาหารไม่เผ็ดขึ้นโต๊ะ เธอนี่ยังไงทำไมไม่สังเกตคนในบ้าน” ประโยคหลังหันไปตำหนิป้าซิ่ว ป้าซิ่วที่โดนคาดโทษมีสีหน้า
เลิ่กลั่ก ตอนแรกเธอคิดว่านายท่านจะตักเตือนเรื่องที่หลี่ฟู่ต๋าเสียมารยาทไหนเลยจะคิดว่าเหตุการณ์จะ
กลับตาลปัตรแบบนี้


เจมส์เห็นท่าทีของปู่ใหญ่ที่ดูไม่ได้ถือสากับเรื่องนี้ก็ผ่อนคลายลง เขาฉีกยิ้มที่ยังชาๆ อยู่แล้วพูดช่วยแม่ครัวเก่าแก่ของตระกูลอู๋ ที่นี่ทานอาหารรสนี้มาตั้งนานแล้ว ผมพึ่งเข้ามาอยู่ยังไงก็ไม่กล้าให้ทุกคนต้องเปลี่ยนอะไรเพื่อผมหรอกครับสีหน้าเก้อกระดากของเขาส่อประกายความอับอายออกมา ทุกคนมองสีหน้านั้นอย่างตกตะลึง เป็นธรรมชาติจนดูไม่ออกว่ากำลังสร้างภาพ ทุกคนจึงมองหน้ากันอย่างไม่ปะหลาดใจกับภาพที่ได้เห็น

 

หลี่ฟู่ต๋าที่ถ่อมตัวไม่เป็น

 

หลี่ฟู่ต๋าที่เย่อหยิ่งจองหอง

 

หลี่ฟู่ต๋าที่ดูถูกคน...

 

เอาล่ะๆ อย่าได้เกรงใจกันอีกเลยนะ เสี่ยวต๋ายังไงพวกเราก็เป็นครอบครัวเดียวกันแล้ว ต่อไปเธอก็ต้องเป็นนายใหญ่เคียงคู่กับอาชุน ดูแลตระกูลอู๋ อะไรที่เธอเห็นสมควรก็พูดออกมาได้เลยไม่ต้องเกรงใจประกาศิตของอู๋เหวินคังทำให้ทุกคนเสียวสันหลัง นั่นไม่ได้หมายความว่าหลังจากสิ้นปู่ใหญ่ไป ชีวิตของพวกเขาจะต้องตกอยู่ภายใต้กำมือของหลี่ฟู่ต๋าหรอกหรือ

 

ผมขอตัวก่อนอู๋เฉิงชุนยืนขึ้นเต็มความสูง ไม่แยแสว่าจะดูเสียมารยาทคว้ากระเป๋าและเสื้อสูทจากคนรับใช้แล้วเดินออกไป เจมส์มองตามอีกฝ่ายไปแล้วส่ายหน้าในใจ ดูก็รู้ว่านอกจากปู่ใหญ่แล้วจะยังมีใครในตระกูลอู๋ที่อยากให้เขาอยู่ คำตอบก็เห็นเด่นชัดอยู่แล้วจากคนที่พึ่งเดินออกไป

 

การกระทำของอู๋เฉิงชุนรวมถึงสีหน้าที่แสดงออกมาของหลี่ฟู่ต๋าถูกจับตาโดยชายชราเอาไว้แล้ว สายตามีเลศนัยไม่ทิ้งลายไปจากอดีต

 

เสี่ยวต๋ามื้อเช้าถูกเพิ่มเมนูขึ้นมาโดยป้าซิ่วที่พึ่งตระหนักได้ว่าตัวเองทำกิริยาไม่ดีใส่เจ้านาย เธอจึงรีบลงมือทำอาหารที่มีรสชาติไม่จัดให้หลี่ฟู่ต๋ากิน ตอนที่อีกฝ่ายบอกว่าทานเผ็ดไม่ได้ เธอไม่เชื่อโดยเด็ดขาด คนที่นี่ทานเผ็ดกันได้แทบทุกคน ถ้าไม่ใช่เพราะเรื่องมากหรือตั้งแง่กับเธอแล้วคงไม่มีทางยกข้ออ้างแบบนี้ขึ้นมาแน่ แต่ตอนที่จ้องมองไปที่ใบหน้าของหลี่ฟู่ต๋าในใกล้ๆ เธอก็สังเกตเห็นความผิดปกติได้ชัดเจน

รอยเปียกชื้นที่หางตา จมูกที่แดงขึ้น ปากบวมแดงที่เจ่อออกมา คนที่ทำอาหารจนชำนาญอย่างเธอ รู้ดีว่าอีกฝ่ายกำลังทนกับความเผ็ดที่รุนแรงอยู่ หรือว่าคนๆนี้จะไม่สามารถทานเผ็ดได้เลย...

 

แล้วทำไมถึงต้องทน?

 

 

เสี่ยวต๋าเธอคิดว่าอาชุนเป็นคนยังไง

 

แค่กๆเจมส์สำลักอาหารที่พึ่งทานเข้าไป เขารีบยกแก้วน้ำขึ้นดื่มรอให้เป็นปกติ จึงหันไปถามประมุขของบ้านอีกครั้ง ปู่ใหญ่ว่าอะไรนะครับ

 

เธอเคยคิดจะหย่ากับเขารึเปล่า

 

..!..” เจมส์มองจุดประสงค์ของชายชราไม่ออก หรืออู๋เหวินคังต้องการให้เขาหย่ากับหลานชายตัวเอง

 

ถ้าเธออิ่มแล้วก็มาหาฉันที่ห้องทำงานทีนะ ฉันมีเรื่องจะคุยกับเธอชายชราลุกขึ้นยืนแล้วเดินออกไปเจมส์มองตามร่างนั้นไปอย่างสงสัยระคนกังวล


ถ้าปู่ใหญ่ต้องการให้เขาหย่ากับอู๋เฉิงชุนจริงๆ ภารกิจเขาจะเป็นยังไงต่อไปนะ ถึงโลกนี้จะรับอะไรใหม่ๆ เข้ามามาก แต่เรื่องสถานภาพทางสังคมก็เคร่งครัดพอกัน ในครอบครัวที่เกิดการหย่าร้าง ฝ่ายภรรยาหรือฝ่ายที่แต่งเข้าตระกูลมักจะถูกสังคมเหยียดหยามมากกว่าอีกฝั่ง และนั่นอาจทำให้ชีวิตของหลี่ฟู่ต๋าตกต่ำลงในที่สุด เขาไม่อยากให้เกิดเหตุการณ์แบบนั้น ถึงจะไม่ได้ชอบอะไรในตัวอู๋เฉิงชุนแต่ก็ได้ชื่อว่าแต่งงานกันแล้ว แถมยังมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกันอีก...

 

เจมส์คิดอย่างปวดหัวจนไม่มีอารมณ์จะทานต่อ จึงลุกตามอู๋เหวินคังไปที่ห้องทำงาน

 

ป้าซิ่วที่ยืนสังเกตการณ์กำลังคิดจะด่ากระทบกระเทียบหลี่ฟู่ต๋าที่ทำเหมือนอาหารของเธอไร้ค่า แต่ไม่ทันได้ทำอะไร หลี่ฟู่ต๋าก็หยุดเดินแล้วหันมาพูดกับเธอ

 

เก็บไว้ให้ผมทานตอนเย็นต่อนะครับ ฝีมือป้าซิ่วอร่อยมาก แต่ตอนนี้ผมอิ่มจริงๆแล้วก็หมุนตัวเดินออกจากห้องไป ป้าซิ่วเบิกตากว้าง หลี่ฟู๋ต๋าบอกว่าอาหารของเธออร่อย หลี่ฟู่ต๋าคนนั้นกำลังชมเธอ?

 

 

ก๊อก ก๊อก


ขออนุญาตครับ

 

เข้ามาเจมส์ปิดประตูเสียงเบาแล้วเดินเข้ามาในห้อง ห้องทำงานของอู๋เหวินคังดูสมฐานะประมุขตระกูลใหญ่
ถึงจะไม่มีหัวเสือหัวสิงโตเหมือนในหนังมาเฟีย แต่ก็ยังดูน่าเกรงขามและหรูหราอยู่ดี เขาเห็นเจ้าของห้องยืนอยู่ที่หน้าชั้นหนังสือจึงเดินเข้าไปใกล้ๆ

 

อิ่มแล้วเหรอเสี่ยวต๋า” ชายชราไม่ได้หันมามองเจมส์แต่กลับสนอกสนใจกับหนังสือในชั้น

 

ครับ” เจมส์มองตามมือของชายชราที่ดูเหมือนกำลังหาหนังสืออยู่ แต่เขาไม่รู้ว่าอีกฝ่ายกำลังหาหนังสืออะไร

 

งั้นเรามาเริ่มกันเลยดีกว่าอู๋เหวินคังหยิบหนังสือเล่มหนึ่งออกมาจากชั้น เป็นหนังสือเล่มหนาที่มีฝุ่นเกาะเล็กน้อย เมื่อเขาเปิดหนังสือออกข้างในกลับไม่มีตัวอักษรเลยสักตัว เจมส์ขมวดคิ้วอย่างสงสัย อู๋เหวินคังมองจากหางตาก็หัวเราะเบาๆ 


สงสัยใช่ไหมว่าทำไมในนี้ถึงว่างเปล่า” ชายชราเดินถือหนังสือเล่มนั้นมานั่งที่โซฟารับแขก เจมส์จึงทำได้แต่ตามมานั่งลงข้างๆ อีกฝ่าย อู๋เหวินคังพลิกกระดาษไปเรื่อยๆ ใช้สายตาที่ผ่านโลกมามากกะไปเรื่อยๆ จนกระทั่งถึงหน้าที่ 187 เขาก็หยุดมือ เจมส์มองระหว่างหน้าที่ 186 และ187 มันมีสิ่งของบางอย่างถูกสอดไว้ในนั้น มือเหี่ยวย่นหยิบของชิ้นนั้นออกมาแล้วยื่นส่งให้เจมส์ เขารับมันมาแล้วจ้องมองอย่างสงสัย


ในมือของเขาเป็นรูปถ่ายของชายหญิงคู่หนึ่งที่กำลังอุ้มเด็กทารกไว้ในอ้อมกอด โดยมีผู้หญิงที่น่าจะเป็นแม่กำลังโอบอุ้มก่อนจะถูกผู้ชายที่คาดว่าจะเป็นพ่อสวมกอดอีกที ดูเป็นภาพที่อบอุ่นและน่าอิจฉาในสายตาของเจมส์ เขาสลัดภาพเก่าๆ ที่เริ่มจะเข้ามาในสมองของเขาแล้วอยู่กับภาพปัจจุบัน

 

นี่เป็นรูปพ่อและแม่ของอาชุนชายชราอธิบาย ความเจ็บปวดฉายออกมาผ่านดวงตาสีเทา อู๋เหวินคังระลึกถึงเรื่องในอดีตแล้วเล่าย้อนออกไป ตอนนั้นอาชุนพึ่งจะเกิดได้เพียงแค่สามเดือน...



 







*************************

หายไปหลายวันเลยขอโทษด้วยนะคะ เรื่องพายุที่ผ่านมาถึงจะไม่ได้รับผลกระทบโดยตรงแต่ก็ทำให้ที่บ้านมีน้ำซึมออกมาจากผนังและเริ่มท่วมยังดีที่ตกหนักแค่สองวันจึงไม่ต้องขนของย้ายหนี 555 แต่ตอนที่เกิดเรื่องน่ากลัวจริงๆค่ะ เราติดตามข่าว 24 ชม. แทบไม่ได้หลับไม่ได้นอน เครียดมากจนต้องนั่งภาวนาอย่าให้เกิดเรื่องไม่ดีเลย จนตอนนี้ก็ผ่านมาได้ไม่กี่วันยังอกสั่นขวัญแขวนไปหมด ยังกลัวอยู่เลยค่ะ หลอนเว็บของกรมอุตุฯไปแล้ว 555 เราโล่งใจก็จริงแต่ก็รู้สึกเสียใจกับชาวบ้านที่ประสบภัยน้ำท่วมนะคะ รู้สึกหดหู่ไปเลย ขอให้คนที่ประสบวาตภัยหรือได้รับผลกระทบจงอย่าท้อนะคะ ภัยธรรมชาติเกิดขึ้นได้และหมดไปได้ แต่น้ำใจเกิดขึ้นแล้วไม่หมดไปค่ะ 


ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาให้กำลังใจทั้งกับไรท์และนิยายเรื่องนี้นะคะ ไรท์ขอบคุณทุุกคนจริงๆ ขอบคุณจากใจค่ะ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.489K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,605 ความคิดเห็น

  1. #4598 jkooktaev (@jkooktaev) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2563 / 05:49
    สัมผัสได้ว่าป้าซิ่วกำลังจะโดนตกค่ะ 5555
    #4,598
    0
  2. #4558 Rukbts111 (@Rukbts111) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2563 / 12:50
    ตอนแรกก็คิดว่าหย่าแล้วค่อยแต่งใหม่ก็ได้ แต่แบบน้องพูดถึงเหตุการณ์หลังหย่าโดนเหยียดมองไม่ดีบลาๆ ก็แบบทนหน่อยนะลูกนะ
    #4,558
    0
  3. #4387 trp1021 (@trp1021) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2562 / 15:50
    .........อยากให้หย่านะ แต่แบบก็อยากให้น้องอยู่กับปู่อะ
    #4,387
    0
  4. วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 23:08
    คนใช้ด่าคุณชาย....จัดการเลยลูก
    #4,283
    0
  5. #3707 หมาป่าหยิน (@White_Back) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 04:17
    อยากให้หย่าจัง.. อยากเห็นคุณพระเอกซมซามกลับมาหาน้อง 5555555 แต่ก็หย่าไม่ได้แหละมั้ง คงอาจมีผลกระทบต่อภารกิจได้
    #3,707
    0
  6. #3267 Noong7 (@Noong7) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 17:42
    ดีใจกับไรท์ด้วยยยย เย่ๆๆๆ
    #3,267
    0
  7. #3254 sakura17 (@thelufy) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 09:22
    เจมส์สู้ๆ
    ไรท์ก็สู้ๆน้า
    #3,254
    0
  8. #3021 MitsukiCarto (@MitsukiCarto) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 15:50
    ให้มีคนหล่อๆมาจีบน้องเลย
    #3,021
    0
  9. #3012 ดาราพร่างพราว (@meilianji) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 22:56

    สู้ๆนะคะ. ขอบคุณที่ยังอัพนิยาย

    #3,012
    0
  10. #2951 Onpilin Chiakngulueam (@ice_chockey) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 10 มกราคม 2562 / 07:00

    ซู่ๆ เหมือนน้ำทะเล ไรท์
    #2,951
    0
  11. #2950 Ong_ounai (@ong_ounai) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 23:53
    แล้วเธอจะเสียใจที่เมินน้อง จัมวรั้ยยย รอตอนต่อไปนะคะ สู้ๆค่ะไรท์
    #2,950
    0
  12. #2948 661295 (@661295) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 23:18
    รอดูต่อปายยยยยยยยย
    #2,948
    0
  13. #2947 PopoRuru (@lokiza555) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 22:39
    ปู่น่าจะมาโน้มน้าวให้ไม่หย่าหรือเปล่า แล้วเจมส์ยิ่งไม่อยากหย่าเพราะติดภารกิจด้วย

    อยากให้รักกันก่อน คงต้องมีเหตุการณ์ใหญ่ๆ ที่ทำให้เห็นความดีนายเอกเราก่อน

    ภารกิจจบก็ค่อยสลัดพระเอกทิ้ง(อ่าว!?)5555555
    #2,947
    0
  14. #2946 MR_Amiss (@MR_Amiss) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 22:10
    ภาคเหนือก็ฝนตกหนักมากๆๆๆค่ะ หนาวมากด้วยยยย ดูและสุขภาพตัวเองนะ ทิฟฟี่ แค่ก!
    #2,946
    0
  15. #2945 Aom Love Lex (@aomlovelex18) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 22:00
    หย่าเลยค่ะ แล้วทำให้มันหลงคลาดกลับมาหาเราค่ะ
    #2,945
    0
  16. #2944 Joom1995 (@Joom1995) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 21:59

    อย่าเพิ่งหย่า เอาให้นังอู๋มันหลงก่อนแล้วค่อยหย่าแบบนั้นสะใจกว่าเยอะ เอาให้มันจรั่มมมม อย่าคิดทิ้งน้องงงงงงง ขอให้มีผู้ใหม่เงินหนักมาจีบบบบบ หึหึ

    #2,944
    0
  17. วันที่ 9 มกราคม 2562 / 21:39
    หย่าเลยคะ
    #2,943
    0
  18. #2942 klaozone (@klaozone) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 21:21

    อยากให้พระเอกจุก กับสิ่งที่ทำ555

    #2,942
    0
  19. #2941 Overwhelm (@supichaya-nut) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 21:07
    อยากให้หย่า สะบัดบ๊อบหนีไปเลยลูก ลำไยพระเอก5555555
    #2,941
    0
  20. #2932 At love (@ben161139) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 19:40

    อยากให้พระเอกเสียดายบ้าง ที่จะไม่นายเอกเคียงข้างแล้ว หย่าไหมๆๆ

    #2,932
    0
  21. #2931 KARENA (@karena) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 19:26
    สงสารนายเอกอะ อยากให้หย่านะ แต่ก่อนหย่าต้องทำให้คนอื่นรู้ซะก่อน ว่าเรามีดีแค่ไหน และคิดผิดแค่ไหนที่เคยมองร้ายเอาไว้ เอาให้เสียดายกันไปเลย
    #2,931
    0
  22. #2930 นักเดินทาง (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 18:09

    โอ้ ไม่นะ นายเอกจะเป็นม้ายแล้วหรือคะ มามะ มาซบ อกแม่มาลูกมา อุกรี๊ดดดดด ฟินนนนน ได้แค่คิด มิกล้าแยกพวกเขาออกจากกันหรอกคะ เพราะฝั่นนู้นนฟินกว่า อ๊ายยยย~~~

    #2,930
    0
  23. #2929 Yamasaki Yumiko (@48263019537) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 17:34

    สู้ๆนะคะไรท์ เจมส์หย่าไปเลยยยยยย

    #2,929
    0
  24. #2928 oneace (@oneace) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 16:55
    สู้นะค่าาไรต์ หย่าเลยยยได้รู้ป้างว่าไครดีไครไหญ่
    #2,928
    0
  25. #2927 Kuhako (@KuhakoRarc) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 15:38

    หย่าไปเลยยย!!!! เอาให้พระเอกคิดได้แล้วค่อยมาว่ากัน!!!!!
    #2,927
    0