Love System ระบบรักเสมือนจริง (Yaoi)

ตอนที่ 61 : ภารกิจพิชิตสามี 5

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,699
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,693 ครั้ง
    30 ธ.ค. 61

ภารกิจพิชิตสามี 5






ปึก! 


ไหล่ของเจมส์กระแทกกับประตูรถเต็มแรง เขายู่หน้าด้วยความเจ็บปวดก่อนจะมองผู้กระทำที่กำลังยืนจ้องเขาตาขวาง

 

นายกำลังคิดอยู่สินะ ว่าตัวเองลอยตัวแล้ว” เจมส์ลูบคลำข้อมือตัวเอง อู๋เฉิงชุนเห็นดังนั้นก็หงุดหงิดที่ดูเหมือนหลี่ฟู่ต๋าไม่สนใจคำพูดของเขา

 

คิดว่าเกิดในตระกูลหลี่แล้วจะทำอะไรก็ได้งั้นเหรอ!” อู๋เฉิงชุนตะคอกเสียงดัง เสียงสะท้อนในลานจอดรถที่มีแต่พวกเขาทำให้บรรยากาศน่ากลัว

 

ผมเปล่า

 

คนอย่างนายมันก็ดีแต่ทำตัวไร้สาระไปวันๆ ทำตัวเป็นลูกคุณหนูไม่หยิบจับอะไรเป็นสักอย่าง ทนร้อนทนหนาวไม่ได้ ฉันทนนายมามากแล้วนะหลี่ฟู่ต๋า ทำไมนายถึงชอบสร้างแต่ปัญหานัก!” อู๋เฉิงชุนบีบไหล่เจมส์แล้วเขย่าจนเจมส์เริ่มหงุดหงิด

 

ก็ไม่ต้องทนสิครับพอพูดจบก็เกิดเสียงดังปึงตามมาด้วยเสียงสัญญาณกันขโมยของรถ  จากฝืมือของอู๋เฉิงชุนที่ทุบลงไปที่ประตูรถข้างตัวของเจมส์ นัยต์ตาของอู๋เฉิงชุนวาวโรจน์

 

เข้าไปนั่งในรถ!” อู๋เฉิงชุนตะคอกเสียงดัง ในตอนนั้นเองเจมส์ถึงได้รู้ว่ายังมีอีกคนอยู่กับพวกเขาด้วย 


เจิ้งคุณเลขาและผู้ช่วยของอู๋เฉิงชุนที่รออยู่ในรถนานแล้ว รีบเดินลงมาเปิดประตูให้ เจมส์มองอู๋เฉิงชุนที่ดูท่าทางแล้วคงอยากจะบีบคอเขาเต็มทีจึงยอมเข้าไปนั่งแต่โดยดี 


 

รถออกตัวไปได้สักพักแต่ก็ยังไปได้ไม่ถึงไหนเพราะการจราจรติดขัดในเมืองหลวง ปกติแล้วอู๋เฉิงชุนจะใช้
การนั่งเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวไปทำงานแทนการใช้รถยนต์ แต่วันนี้อู๋เฉิงชุนกลับสั่งให้ใช้รถยนต์แทนเพราะไม่อยากกลับถึงบ้านเร็วๆ แต่ใครจะรู้ว่านอกจากจะถึงบ้านช้าแล้ว ยังมีสาเหตุหลักที่อู๋เฉิงชุนไม่อยากกลับบ้านเร็วเพิ่มเข้ามาในรถอีกคน

 

ภายในรถเจมส์เลือกที่จะมองออกไปข้างนอกกระจกดีกว่าคิดว่ากำลังนั่งอยู่กับคนร้ายกาจ ซึ่งนั่นเป็นการตัดขาดเขากับสิ่งรอบตัวโดยสิ้นเชิง บรรยากาศในเมืองใหญ่ตอนค่ำคืนยังคงดูคึกคักถึงแม้จะเป็นเวลาจะดึกมากแล้ว ริมถนนยังคงมีร้านค้าขายของริมทางที่มีลักษณะคล้ายๆสตรีทมาเก็ต ของส่วนใหญ่จะเป็นพวกอาหารและเสื้อผ้าที่ราคาไม่แพงนักเหมาะสำหรับพนักงานบริษัทและครอบครัวที่มีรายได้ไม่เยอะ ผู้คนเดินกันขวักไขว่ ไหนจะภาพพ่อแม่ลูกที่เดินจูงมือลูกสาวคนละข้าง ทำให้เจมส์นึกถึงช่วงเวลาระหว่างไทซัน แม็คนัส และโมนา... 

 

ถ้าเมื่อก่อนเขาแต่งงานมีลูก ก็คงไม่ต้องมาใช้ชีวิตแบบในตอนนี้…เจมส์รีบสลัดภาพในอดีตออกไป การส่ายหัวของเขาทำให้คนที่แอบมองอยู่เข้าใจไปอีกแบบ

 

นายกำลังดูถูกคนพวกนั้นอยู่สินะจู่ๆอู๋เฉิงชุนก็พูดขึ้นทำลายความเงียบ เจมส์มองหน้าอีกฝ่ายด้วยความไม่ชอบใจ

 

ผมจะไปดูถูกพวกเขาทำไม พวกเขาทำงานแลกเงิน ขายเพื่อเอากำไร ไม่ต่างอะไรกับอาชีพที่ตระกูลของผมกับคุณทำหรอกครับ ถ้าผมดูถูกพวกเขาก็ไม่ต่างอะไรกับการดูถูกตัวเอง” 



หมับ!

 

โอ๊ย!” อู๋เฉิงชุนจับมือของเจมส์อย่างอุกอาจจนไปโดนเอาแผลเก่าซ้ำเป็นหนที่สอง เจมส์รู้สึกเจ็บแปลบขึ้นมาทันที จากที่เมื่อครู่นี้ถูกอีกฝ่ายลากมาอย่างถูลู่ถูกังพอสมควร มันคงไปทำให้แผลของเขาฉีกแล้ว ทำไมถึงซวยแบบนี้กันหนอ

 

ไม่ต้องมาทำเป็นสำออย ทำเป็นพูดดีเข้าตัว นายทำอะไรไว้ทำไมไม่รู้จักสำนึกซะบ้าง

 

ผมทำอะไรล่ะ ผมไม่ได้ทำอะไรเลย ทำไมคุณถึงชอบโยนความผิดมาให้ผมนักหนา

 

นายไม่ได้ทำอะไรผิดงั้นเหรอ! เจิ้งคุณหยิบมันมาเจิ้งคุณที่กำลังทำหน้าที่สารถีเริ่มเหงื่อตก เขาหยิบแผ่นรายงานส่งให้เจ้านาย ภาวนาไม่ให้เจ้านายหักคอนายน้อยหลี่ตายในรถ

 

รายงานฉบับนั้นถูกปาใส่หน้าเจมส์อย่างแรง จนเขาแทบลืมความเจ็บที่แขนไปโดยปริยายแล้วถูกแทนที่ด้วยความโกรธ ทำไมต้องปาใส่เขาด้วย ส่งให้มันจะตายหรือไง เจมส์ก้มลงไปหยิบกระดาษขึ้นมาจากพื้นแล้วอ่านมัน รายงานธุรกรรมทางการเงินของหลี่ฟู่ต๋าถูกบันทึกใส่กระดาษหลายแผ่น เขาอ่านมันอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเงยหน้าขึ้นมา

 

ยังจะบอกว่าไม่รู้เรื่องอยู่อีกมั๊ย ฉันจะได้พาไปเช็คสมองว่านายยังมีอยู่อีกรึเปล่าวาจาร้ายกาจของอู๋เฉิงชุนถูกส่งมาให้เขาอย่างไม่ลดละ

 

ผมใช้เงินยังไงมันก็เรื่องของผม ผมใช้ในส่วนของผม ไม่ได้ไปใช้บนหัวคุณซักหน่อย ตายล่ะหว่า! เจิ้งคุณอยากกระโดดออกจากรถเสียเดี๋ยวนั้น เขากำพวงมาลัยจนชื้นเหงื่อ ไม่อยากได้ยินอะไรทั้งนั้น ใครก็ได้ช่วยอุดหูเขาที!
ได้โปรด ใครก็ได้!

 

หลี่ฟู่ต๋า!!!” อู๋เฉิงชุนจับข้อมือของเจมส์แล้วออกแรงบีบด้วยความโมโห จนเจมส์น้ำตาซึม

 

คุณเฉิงชุนกรุณาปล่อยมือผมด้วย” เจ็บเป็นบ้าเลยให้ตายสิ แรงควายป่าชัดๆ แต่ถึงบอกไปยังไงอีกฝ่ายก็ไม่ยอมปล่อยมือเขาสักที จนเขาต้องสะบัดมือออกอย่างแรงเพื่อสลัดแรงควายป่าของอู่เฉิงชุน ตอนนั้นเองที่อู๋เฉิงชุนสังเกตเห็นเลือดที่ซึมออกมาจากปากแผลของหลี่ฟู่ต๋า ชายหนุ่มจึงหยุดชะงัก

 

เป็นแผลทำไมไม่บอก!” อู๋เฉิงชุนหัวเสียแล้วถือวิสาสะจับแขนของเจมส์ขึ้นมาดู

 

ไม่จำเป็นเจมส์พยายามชักมือกลับแต่กลับโดนอีกฝ่ายยึดข้อมือไว้ไม่ยอมปล่อยแต่ก็ระวังไม่ให้ถูกแผลของเขา


ให้มันได้อย่างนี้สิ นายนี่มัน..อู๋เฉิงชุนหงุดหงิด เขาหันไปสั่งให้เจิ้งคุณทันที



ไปโรงพยาบาล

 




 

เจมส์เดินออกมาจากห้องฉุกเฉิน แผลที่ข้อมือถูกเย็บอย่างดีโดยแพทย์ที่มีชื่อเสียง รับรองได้ว่าจะไม่เป็นแผลเป็นอย่างแน่นอน แพทย์คนนั้นยังเป็นแพทย์ประจำตระกูลอู๋อีกด้วย ที่จริงแล้วโรงพยาบาลแห่งนี้ก็เป็นของตระกูลอู๋ด้วยเช่นกัน เรียกได้ว่าตระกูลอู๋อยู่หลายวงการจริงๆ 


อู๋เฉิงชุนตามออกมาทีหลัง หลังจากที่เขาคุยกับแพทย์ประจำตระกูลเสร็จแล้ว ความจริงเขาอยากจะให้บทเรียนกับคนดื้อด้านแบบหลี่ฟู่ต๋า ให้เป็นแผลเป็นให้เข็ดจะได้ไม่กล้าสร้างเรื่องอีก ทำไมเขาจะไม่รู้ว่ารอยแผลแบบนั้นเกิดจากอะไร เขาเจอเหตุการณ์แบบนี้มานับไม่ถ้วนแล้ว แต่ดูเหมือนครั้งนี้หลี่ฟู่ต๋าจะใช้วิธียั่วโมโหให้เขาเผลอรุนแรงกับอีกฝ่าย คงอยากเรียกร้องความสงสารจากเขาสินะ ฝันไปเถอะหลี่ฟู่ต๋า 


ชายหนุ่มมองตามแผ่นหลังเพรียวบางนั่นอย่างหงุดหงิด ถ้าไม่ใช่เพราะตระกูลอู๋ติดหนี้บุญคุณ เรื่องระหว่างเขาและหลี่ฟู่ต๋าไม่มีทางเกิดขึ้นแน่นอน

 

เจิ้งคุณจอดรถรอพวกเขาอยู่ที่ประตูทางออก พอพวกเขาขึ้นมาบนรถอู๋เฉิงชุนก็เปิดปากทันที

 

วันนี้ฉันจะถือว่านายบาดเจ็บถึงปล่อยนายไป แต่ถ้าขืนนายยังก่อเรื่องอีก ฉันและนายได้เจอกันอีกแน่ เจมส์ฟังคำพูดที่ดูเหมือนคำสั่งมากกว่าอย่างขอไปที หลี่ฟู่ต๋าก็คือหลี่ฟู่ต๋าและเขาคือเจมส์ เขามีหน้าที่เพียงแค่ต้องถีบตัวเองขึ้นไปเป็นตัวเอก ไม่ได้หมายความว่าเขาจะต้องยอมให้กับความอยุติธรรมทั้งหลายแหล่เพื่อให้คนเห็นใจ


การอดทนเพื่อหลีกเลี่ยงปัญหามันใช้ไม่ได้กับคนประเภทที่ชอบกดคนอื่นให้ต่ำกว่าตัวเองหรอกนะอู๋เฉิงชุน





...


อู๋เฉิงชุนขยับเนคไทน์ที่คอให้ตรง สำรวจความเรียบร้อยที่กระจกแล้วหยิบเสื้อสูทขึ้นมาพาด ก่อนจะเปิดประตูห้องนอนแล้วเดินลงมาชั้นล่าง เขามองหาชายชราที่มีอำนาจที่สุดในบ้าน ปู่ใหญ่ของเขาชอบตื่นเช้าเพื่อรำไทเก๊กเพื่อสุขภาพ มองหาเท่าไรก็ไม่พบ จึงเรียกสาวใช้มาถาม


ปู่ใหญ่ล่ะ

 

นายท่านกำลังรำไทเก๊กอยู่ค่ะ

 

เขาอยู่ที่ไหนทำไมฉันไม่เห็น

 

เอ่อ...สาวใช้มีท่าทีอึกอักไม่กล้าตอบ

 

มีอะไร

 

นะ...นายน้อยพานายท่านไปที่ศาลาริมสระค่ะเธอพูดได้แค่นั้นก็ต้องตกใจเมื่อคุณชายอู๋ทำสีน้าถมึงทึงน่ากลัวแถมยังตะคอกใส่หล่อนเสียงดัง

 

เธอปล่อยให้ปู่ใหญ่ไปกับหมอนั่นหรอ!” สาวใช้แทบร้องไห้ หล่อนอยากบอกเหลือเกินว่าวินาทีแรกที่รู้หล่อนเองก็ไม่เชื่อ แต่ว่า


ไม่ทันได้อธิบายอู๋เฉิงชุนรีบเดินหานอกบ้าน เขาเดินไปที่ศาลาริมน้ำซึ่งอยู่ทางด้านหลังของคฤหาสน์ที่ติดกับภูเขาจำลองซึ่งเขาเป็นคนจ้างคนมาออกแบบสำหรับปู่ใหญ่ที่รักธรรมชาติโดยเฉพาะ และแน่นอนมันเป็นพื้นที่ต้องห้ามสำหรับหลี่ฟู่ต๋า ที่เขาเคยสั่งห้ามอีกฝ่ายไม่ให้ไปที่นั่นอีกเด็ดขาด หลังจากที่ไปก่อวีรกรรมผลักลูกสาวตระกูลวั่นตกน้ำจนกลายเป็นเรื่องใหญ่ เขาต้องปิดข่าวโดยการให้เงินเพื่อรักษาชื่อเสียงของตระกูลเอาไว้

 

อู๋เฉิงชุนรีบสาวเท้าเข้าไปอย่างเร่งรีบ ขนาดผู้หญิงคนอย่างหลี่ฟู่ต๋ายังทำได้ แล้วนับประสาอะไรกับคนแก่ ถึงแม้
ปู่ใหญ่จะไม่ได้มีปัญหาอะไรกับหลี่ฟู่ต๋าโดยตรงแต่ใครจะไปรู้ว่าอีกฝ่ายกำลังวางแผนอะไรอยู่บ้าง


ศาลาริมน้ำตั้งขึ้นท่ามกลางสระบัวขนาดใหญ่ติดกับภูเขาจำลอง ต้นไผ่และดอกไม้มงคลรายล้อมอยู่ทั่วสวนโดยเฉพาะดอกบัวที่มีความพิเศษในเรื่องความหายากและราคาสูงของมัน ยิ่งทำให้ศาลาริมน้ำดูสงบร่มเย็นและมีกลิ่นอายของความโบราณ 


เสียงปลาที่แหวกว่ายกันอยู่ในน้ำดังแว่วเป็นระยะ บางครั้งพวกมันจะขึ้นมาหายใจ มีทั้งปลามังกร หยูลี่และปลามงคลหลายชนิดเพื่อเสริมบารมีให้ตระกูลและเป็นหนึ่งในความชอบของผู้นำตระกูลคนปัจจุบัน


 

หายใจเข้า...เสียงของชายชราดังขึ้นพร้อมกับเสียงสูดหายใจ อู๋เหวินคังดันมือทั้งสองข้างไปข้างหน้าแล้วพูดว่า

 

หายใจออก...อู๋เฉิงชุนมองปู่ใหญ่ที่กำลังรำไทเก๊กซึ่งเป็นภาพที่เขาเห็นจนชินตาแล้ว อู๋เหวินคังเคยพูดว่าการรำไทเก๊กทำให้เขาเป็นนักธุรกิจที่ดี อู๋เฉิงชุนไม่เข้าใจว่ามันจะเกี่ยวกันตรงไหนแต่ก็ไม่ได้ขัดอะไร เพราะปู่ใหญ่เปรียบเสมือนพ่อและครอบครัวคนสุดท้ายที่เหลืออยู่ของเขา เขาจึงตามใจอีกฝ่ายแล้วจ้างผู้เชี่ยวชาญเรื่องนี้มาเป็นเพื่อนปู่ใหญ่หลายคนท่านจะได้ไม่เหงา แต่สุดท้ายดูเหมือนว่าคนเหล่านั้นจะหายสาบสูญไปจนหมด ไม่ต้องสงสัยว่าเพราะอะไร

 

ฉากหน้าอู๋เหวินคังอาจจะดูใจดีมีเมตตา แต่ฉากหลังเป็นประธานบริษัท Woo Ting คนที่เป็นถึงประธานบริษัทจะมีแต่ความเมตตากรุณาเพียงอย่างเดียวได้อย่างไร

 


แต่ที่เขาไม่เข้าใจก็คือทำไมคนที่อยู่ข้างๆปู่ใหญ่ของเขาในตอนนี้ถึงเป็นหลี่ฟู่ต๋า?

 

ผมทำแบบนี้ถูกไหมครับปู่ใหญ่” เจมส์ถามปู่ใหญ่พร้อมทำท่าทางตามที่ชายชราสอน

 

เสี่ยวต๋าเก่งจริงๆ คนหนุ่มสาวสมัยนี้ไม่ค่อยสนใจของแบบนี้หรอกนะ

 

ผมไม่ได้รู้อะไรเกี่ยวกับไทเก๊กนักหรอกครับ แต่ผมชอบบรรยากาศที่นี่มากกว่า พอได้ออกกำลังแบบนี้ก็เหมือนได้นั่งสมาธิไปด้วยแถมยังไม่รู้สึกง่วงอีกเขาเคยเรียนมวย เรียนศิลปะป้องกันตัวและยิงปืนแต่การรำไทเก๊กแบบนี้ยังไม่เคยเรียน มันอาจจะดูน่าเบื่อสำหรับคนหนุ่มอย่างเขา แต่พได้ลองแล้วก็รู้สึกดีเหมือนกัน ได้ยืดเส้นยืดสายตอนเช้าๆ ดีกับร่างกายของหลี่ฟู่ต๋าที่ไม่ค่อยจะมีแรงเท่าไหร่ ผอมบางอย่างกับเด็กหนุ่ม ดูเหยาะแหยะจะตายไป

 

ถ้าพูดถึงรูปร่าง เขาชอบรูปร่างของไทซันที่สุด ผิวสีแทนดูสุขภาพดีร่างกายก็กำยำไม่ได้เพรียวบางและหนาวง่ายเหมือนร่างนี้ โดยเฉพาะตอนกินอาหารเผ็ด ปกติเขาชอบกินอาหารรสจัดแต่ร่างกายของหลี่ฟู่ต๋าไม่ได้ชอบเหมือนเขา หมอนี่กินเผ็ดได้แค่ระดับซอสพริก อย่าพูดถึงอาหารของเมืองนี้ที่ชอบทานรสจัดกันเลย แต่ละเมนูทั้งหม้อไฟและผัดพริกสูตรพิเศษในงานเลี้ยงเมื่อคืน ทั้งที่ปกติเจมส์อินเลิฟของพวกนี้  แต่ร่างกายนี้กลับกินมันไม่ได้เลย นี่ถือว่าเสียชาติเกิดหรือเปล่านะ

 

ปู่ใหญ่อู๋เฉิงชุนเดินเข้ามาในศาลาริมน้ำ เขามองอู๋เหวินคังสักพักแล้วเบี่ยงมามองเจมส์ สายตาของชายหนุ่มเต็มไปด้วยความระแวง เจมส์เห็นสายแบบนั้นของอู๋เฉิงชุนก็เข้าใจทันที คงรีบมาเพราะกลัวว่าเขาจะทำอะไรปู่ใหญ่สินะ ช่วยไม่ได้ที่หลี่ฟู่ต๋าเคยมีคดีติดตัว อีกฝ่ายจะระแวงเขาก็ไม่แปลก เจมส์เห็นสองปู่หลานคุยกัน จึงขอตัวไปอาบน้ำ
ลงมาตั้งแต่เช้ามืดตอนนี้ก็จะเก้าโมงแล้วเขาไปเข้าครัวดีกว่า


ก็หลี่ฟู่ต๋ากินอาหารเผ็ดไม่ได้นี่ เขาจึงต้องไปดูว่าจะมีอะไรที่พอจะทานได้บ้าง ตั้งแต่ที่เข้ามาในตระกูลอู๋ หลี่ฟู่ต๋าที่ทานเผ็ดไม่ได้ก็มีปัญหากับแม่ครัวเพราะเรื่องรสชาติตลลอด แต่ด้วยทิฐิทำให้ไม่ยอมบอกให้ใครรู้ จึงใช้วิธีไปทานนอกบ้านแทบทุกวันหรือไม่ก็ทานเหมือนแมวดมแล้วอ้างว่ากลัวอ้วน และนี่เองเป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้คนในบ้านไม่ชอบนิสัยของหลี่ฟู่ต๋า คิดว่าคุณชายหลี่ที่พึ่งแต่งเข้ามารังเกียจพวกเขา

 



 

คนอย่างหมอนั่นน่ะเหรอครับ รำไทเก๊กเป็นเพื่อนคุณปู่?

 

ทำไมเรียกเสี่ยวต๋าแบบนั้นล่ะอาชุน เสี่ยวต๋าเป็นเด็กดีนะ เขาไม่บ่นเลยสักนิดที่ฉันไปลากเขามารำไทเก๊กด้วย

 

เสแสร้งน่ะสิ

 

อาชุนอู๋เหวินคังสีหน้าไม่สู้ดี เสี่ยวต๋าเป็นผู้มีพระคุณคนหนึ่งของตระกูลอู๋นะ ถึงแกจะไม่ชอบเสี่ยวต๋ายังไง แต่แกก็ควรเคารพตระกูลหลี่บ้างชายชราที่มีผมสีดอกเลามองดอกบัวและปลาในสระ

 

ขอโทษครับอู๋เฉิงชุนก้มหน้าสำนึกผิด


ฉันรู้ว่าฉันเป็นคนพรากความสุขของแกในเรื่องนี้ แต่แกจงอย่าลืมว่าตระกูลอู๋มีอยู่จนถึงวันนี้ได้เพราะใคร ส่วนคุณหนูตระกูลหยางที่แกไปชอบพอ เขาเคยช่วยอะไรแกบ้างไหม

 

ลี่หลินไม่เกี่ยวกับเรื่องนี้นะครับอู๋เฉิงชุนปกป้องคนรัก

 

หึอู๋เหวินคังหันมามองหน้าหลานชายเพียงคนเดียว ชายชรายิ้มให้แล้วเดินจากไป ทิ้งคำพูดสุดท้ายเอาไว้ในหัวของชายหนุ่มว่า


 

ถ้าแกคิดแบบนั้น ก็รอให้ฉันตายเสียก่อน แล้วแกอยากทำอะไรก็เรื่องของแก อาชุน” 


 

อู๋เหวินคังยืนนิ่งอยู่ในศาลาด้วยสีหน้าเคร่งเครียด










****

ที่ชอบยกเรื่องทานผ็ดเพราะไรท์ชอบกินเผ็ดมากๆแต่ไรท์กินเผ็ดไม่ได้ 555555555 จริงๆไม่ใช่ปมด้อยนะคะการทานเผ็ดไม่ได้เพราะมันแล้วแต่คนจริงๆ ไรท์เองเวลาทานเผ็ดแล้วมันจะทรมานมากๆ น้ำตาไหล หายใจติดขัด แต่ก็ยังชอบกินเผ็ดจนทรมานตัวเองทุกที แต่ในเรื่อง เมืองที่หลี่ฟู่ต๋าอยู่ผู้คนกินเผ็ดกันเป็นเรื่องปกติเพราะเป็นเมืองหนาว
ดังนั้นลูกคุณหนูที่เย่อหยิ่งจึงไม่ยอมบอกใครว่าตัวเองกินเผ็ดไม่ได้ มันจะเสียหน้าน้องต๋าเขาน่ะค่ะ 5555555

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.693K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,605 ความคิดเห็น

  1. #4488 jkooktaev (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 11 เมษายน 2563 / 01:00
    เอ็นดูความร่างนี้ทานเผ็ดไม่ได้ แต่ตัวเองชอบมากๆ น่ารัก
    #4,488
    0
  2. #4386 trp1021 (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2562 / 15:40
    เผ็ดไม่ได้เหมือนกันแต่อยากกินเพราะมันรู้สึกว่าจัดจ้านที่สุดในย่าน
    #4,386
    0
  3. #3705 White_Back (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 04:11
    ปู่ใหญ่เรียกได้น่ารักมาก เสี่ยวต๋าา ฮืออ อยากน้วยน้องเลย ทางนี้กินเผ็ดได้ แต่ไม่ค่อยได้กินค่ะ เพราะไม่ชอบความรู้สึกตอนมันแสบท้องเท่าไหร่ เราจำได้เลยว่าทรมานมาก55555555
    #3,705
    0
  4. #3266 Noong7 (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 17:37
    กรี๊ดดดดด เจอเพื่อนแล้ววววววว นี่ก็ชอบทานเผ็ดมากๆๆๆๆ แต่ดันทานเผ็ดไม่ค่อยได้ ปัจจุบันคือกำลังทดลองทานไปเรื่อยๆให้ชิน แต่ทรมานจริงตอนทาน น้ำหูน้ำตาไหลพรากๆ เสียจัยยยย
    #3,266
    0
  5. #2793 12345Mind (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 17:54
    เป็นเหมือนกันน ทานเผ็ดไม่ได้แต่ชอบทาน ยิ่งส้มตำนี่แบบยิ่งเผ็ดยิ่งอร่อย ทานจนน้ำตาไหลแล้วมันก็รู้สึกร้อนวูบแถวยังปวดหัวอีก พอหันไปมองคนอื่นเขาก็เฉยๆไม่มีอาการเหมือนเราเลย เฮ้อออ
    #2,793
    0
  6. #2706 guild-b (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 09:56
    โอ๊ย จับมือไรท์เลยค่ะ นี่ก็ชอบกินแต่กินเผ็ดมากไม่ได้ หน้าแดงน้ำหูน้ำตาไหลหมด ฮือ
    #2,706
    0
  7. #2705 gif05-hime (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 02:43
    ลาบ ต้มยำ เบนโตะ มาม่าเผ็ด สุกี้ เล้งแซ่บ ต้มแซ่บ อ่อมเอยบลาๆที่ใส่พริกเราชอบทานหมดค่ะ แต่ทานได้ชม.ละคำ เผ็ดค่ะทนไม่ได้แต่ก็กิน มีความย้องแย้งในตัวเองสูง
    #2,705
    0
  8. #2704 neovenesia (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 21:49
    ง่า อยากอ่านต่อแล้วอะค่ะ สนุกมากเลย
    #2,704
    0
  9. #2700 MitsukiCarto (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 03:48
    กลัวปู่จะตายขึ้นมาจริงๆน่ะสิ

    สู้ๆค่ะไรท์ สักวันไรท์จะต้องกินเผ็ดได้!
    #2,700
    0
  10. #2699 plouploy2009 (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 20:28
    เราคนหนึ่งชอบอาหารเผ็ดนะคะแต่กินไม่ได้ขนาดหัดกินตั้งแต่เด็กจนโตมันก็รับรสความเผ็ดหนักๆไม่ได้ ทุกวันนี้เจอซอสกริกนิดหน่อยก็น้ำตาน้ำมูกไหลแล้วคะ แต่ใจอยากกินเลยได้นิดเดียว เสียชาติเกิดจริงๆ
    #2,699
    0
  11. #2698 b10_wnw (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 19:54
    อร้ายยย รีบมาต่อสิคะค้างงง
    #2,698
    0
  12. #2697 popsecret (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 18:24

    อาการแพ้รสเผ็ด? เคยได้ยินคนพูดอยู่แต่ไม่คิดว่าจะมีจริงๆ

    #2,697
    0
  13. #2696 JibKung (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 18:08
    ชอบบบบบบบ เราชอบทานเผ็ดเหมือนกัน บ้างทีไม่ไหวแต่ก็กิน กินจนน้ำตาไหลน้ำมูกกระเด็น5555 รออ่านนะค่ะ สู้ๆ
    #2,696
    0
  14. #2695 MR_Amiss (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 17:06
    ชอบเผ็ชมากค่ะ แต่...ท้องเสีย ;(
    #2,695
    0
  15. #2694 Bananabaot (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 15:53
    เราทานเผ็ดไม่ได้เหมือนกันเลยค่ะ ทานแล้วจะปวดหัวจี๊ดขึ้นสมองเลย ปวดท้องท้องเสียด้วย
    #2,694
    0
  16. #2693 spsygk (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 13:31
    ชอบบบบบ
    #2,693
    0
  17. #2692 a0979967458 (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 12:28
    ขออีกตอน ออน ออน
    #2,692
    0
  18. #2691 nyde (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 10:54
    อยากอ่านอีก......
    #2,691
    0
  19. #2690 GFMB (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 10:36
    อยากกรีดร้องโหยหาาว่าตะเอาอีกตอนนน แต่ทำไม่ได้ เดี๋ยวไรท์หาย แงงง สู้ๆน้าา
    #2,690
    0
  20. #2689 mayajantra (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 10:12

    หนูก็กินเผ็ดไม่ได้เหมือนกันคะไรท์ เวลาจะกินก็ต้องใส่เเค่2-3เม็ด ไม่ก็1 เม็ด ใส่มากกว่านั้นปากฟองคะ5555555 เเต่ก็ชอบของเผล็ด ส่วนเเม่ก็ชอบสั่งอาหารเผล็มาให้กินบ่อยๆ เพราะจะได้กินเวลาไปอยู่ที่อื่นจะได้กินกับคนอื่นๆได้ เเต่....หนูกินมันก็ไม่ชินทุกทียังเผ็ดเหมือนเดิมเลยอ่ะT T

    #2,689
    0
  21. #2688 นักเดินทาง (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 09:45

    งื้ออออออ~~~~~ อ่านแล้วติดค๊าาาาา

    #2,688
    0
  22. #2687 meilianji (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 08:39

    อัพบ่อยๆน้า

    #2,687
    0
  23. #2686 ben161139 (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 08:24

    น้องอยากกินเผ็ดดดดด

    #2,686
    0
  24. #2685 Artitaya2546 (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 08:18
    ไรค์ต้องการตอนต่อไปแล้วอะT^T ไม่อยากให้จบเลยถถถถถถ
    #2,685
    0
  25. #2684 cocozyrup (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 07:30
    แง้ น้องเจมส์สู้ๆ
    #2,684
    0