Love System ระบบรักเสมือนจริง (Yaoi)

ตอนที่ 53 : มัดใจจอมมารผู้เย็นชา 8

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13,388
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,976 ครั้ง
    1 ธ.ค. 61






ข่าวด่วน บ.ชื่อย่อสามพยางค์ขายยาผิดกฎหมาย


 บริษัทยาท็อปสามผลิตยาไร้คุณภาพ กลุ่มลูกค้าและโรงพยาบาลหลายแห่งกำลังฟ้องร้องดำเนินคดีอย่างถึงที่สุด


ชุ่ย! บริษัทยาชื่อดัง ผลิตยาที่มีสารปนเปื้อนขายให้ลูกค้า


 


นี่มันอะไร!เจฟ ลอว์สัน ปาหนังสือใส่หน้าชายหนุ่มที่อยู่หน้าโต๊ะทำงานของเขา



...



ข้อมูลรั่วไปได้ยังไง ไหนแกบอกว่าไปจัดการเรียบร้อยแล้วไงฮะ!” ชายร่างท้วมผมสีดอกเลายกมือกุมขมับ อธิบายมาเดี๋ยวนี้ โจนาธาน!”


ผมไม่ทราบครับโจนาธานเห็นท่าทางของบิดาบุญธรรมเปลี่ยนไปจนรู้สึกใจหาย เขารีบกลับมาจากป่าวินเทอร์ฟอล ละทิ้งเรื่องที่จะแก้แค้นไว้ก่อนเพราะถูกเจฟฟรี่เรียกตัวด่วน

 

ไม่ทราบ! แกกล้าบอกว่าไม่ทราบ…”

 

ปึก!


เจฟเขวี้ยงที่เขี่ยบุหรี่ซึ่งทำจากแก้วคริสตัลใส่เด็กที่เขาเลี้ยงไว้เพื่อใช้ประโยชน์จากมัน เสียงกระทบของศีรษะและของแข็งทำให้คิ้วของโจนาธานแตก โลหิตไหลออกมาอาบใบหน้าซีกขวาของชายหนุ่ม


เลี้ยงเสียข้าวสุกจริงๆ  รู้อย่างนี้ฉันน่าจะปล่อยให้แกตายตามพ่อแม่ของแกไปโจนาธานเงยหน้าขึ้นมองบิดาบุญธรรม

 

ปล่อยให้ตาย...


 

ปึง! เสียงโปรดประตูดังโครมดังขึ้น เลขาของเจฟวิ่งเข้ามาด้วยสีหน้าตื่นตกใจ


 

เราแย่แล้วครับบอส!”

 

เจฟกำลังจะเปิดปากด่าก็ต้องชะงักเมื่อเห็นกองทัพคนชุดดำที่มีตัวอักษรสลักอยู่ตรงหน้าอกกำลังเดินเข้ามาในห้องของเขา บอสใหญ่ของเจ แอนด์ แอล มองหาลู่ทางหนีแต่ก็ต้องผิดหวังเมื่อกำแพงมนุษย์กำลังปิดตายทางออกของเขา

 

มีคนก้าวออกมาจากกลุ่มของคนชุดดำ รอยด์ แม็คไกวส์ สาวเท้าเข้ามาหาก่อนจะยื่นกระดาษแผ่นหนึ่งส่งให้เลขาของเจฟ โจนาธานที่ยืนนิ่งมองเอกสารในมือเลขาของบิดาบุญธรรมก่อนจะเบิกตากว้าง

 

คุณเจฟ ลอว์สัน คุณถูกจับในข้อหาผลิตยาผิดกฎหมาย หลอกลวงผู้บริโภค สั่งการให้ฆ่าคนตาย และค้าของเถื่อน สีหน้าของเจฟซีดลงเรื่อยๆจนแทบจะเป็นสีขาว


รอยด์เห็นแบบนั้นก็ใจดีที่จะบอกส่วนที่ขาดเหลือเพิ่ม อ้อ แล้วก็ค้ามนุษและกระทำอนาจารเด็กผู้ชายที่มีอายุต่ำว่า 12 ปีด้วยครับ

 

ผมขอปฏิเสธ!” ถึงจะกลัวเพียงใดแต่เจฟก็ไม่ยอมรับง่ายๆ ผมต้องการทนาย!”

 

รอยด์เห็นเจฟปฏิเสธตามคาดก็หันไปเรียกลูกน้องให้มาลากตัวบอสใหญ่ของเจ แอนด์ แอล ไปสถานีตำรวจ

 

คุณมีสิทธ์ที่จะไม่พูดอะไรแต่ถ้าคุณพูด คำพูดของคุณจะใช้เป็นการให้การณ์ในศาล เชิญครับชายชุดดำสองคนเข้ามาคุมตัวเจฟ คนอย่างเจฟ ลอว์สัน ลอบจัดและเจ้าเล่ห์อย่างไรพวกเขารู้ดี เพราะฉะนั้นหลักฐานที่จะเอามาสู้กับคนอย่างมันจะต้องหนาแน่นพอที่จะทำให้มันไม่ได้ผุดได้เกิดอีกต่อไป

 

กึก.. รอยด์หยุดฝีเท้าลง เขาหันหน้าไปทางโจนาธาน คุณพาร์คเกอร์อยากรู้ความจริงเกี่ยวกับคดีของพ่อแม่คุณ
รึเปล่าครับ

 

แกพูดบ้าอะไรฮะ!"


"แกอย่าไปฟังไอ้บ้านี่นะโจนาธาน! แกรีบเรียกทนายไปช่วยฉันก็พอ!” ชายร่างท้วมดิ้นโวยวายทันทีที่ได้ยินว่ารอยด์จะพูดอะไรกับโจนาธาน

 

ไว้เจอกันนะครับ หึๆรอยด์และคนอื่นๆออกไปจากห้องจนหมด ความเงียบจึงเกิดขึ้น ชายหนุ่มร่างสูงที่ยืนอยู่ในภายในห้องคนเดียวกำลังงุนงงกับคำพูดของนายตำรวจคนนั้น

 

ความจริงอะไรกัน?


มีอะไรที่เขายังไม่รู้อีกเหรอ...

 

 

 

 

เจฟ ลอว์สันถูกศาลตัดสินในคดีทุจริตต่างๆจนกระทั่งเรื่องผิดกฎหมาย เขาถูกศาลสั่งจำคุกเป็นเวลาเกือบจะ
ชั่วอายุขัยที่เหลืออยู่ของเขา นั่นหมายความว่าเจฟจะไม่มีวันได้ออกจากคุกอีกตลอดชีวิต

 

บริษัทเจ แอนด์ แอลที่ขาดผู้บริหารหลักและถูกกล่าวหาว่าขายยาไร้คุณภาพ ถึงคราวดับสูญ มันล่มจมลงไปพร้อมๆกับเรื่องดำมืดอีกมากมายที่นักวิจัยและผู้บริหารปิดตาคนทั้งโลกมาตลอด


มันรวมถึงคดีของนายและนางพาร์คเกอร์ ซึ่งเสียชีวิตเพราะรู้ความลับของบริษัทมากเกินไป พวกเขาถูกสั่งฆ่าโดยฝีมือของเจฟ ลอว์สัน ที่หลังจากสังหารพ่อแม่ก็รับลูกชายของพวกเขาอย่างโจนาธาน พาร์คเกอร์มาเลี้ยงเพื่อโยนความผิดให้ดร.ราล์ฟแทน

 

ที่จริงแล้วการแตกหักระหว่างดร.ราล์ฟกับนายและนางพาร์คเกอร์เริ่มต้นมาจากการวิจัยยาตัวหนึ่ง มันเป็นยาที่ทำให้มนุษย์ก้าวข้ามขีดจำกัดของความตายไปได้หนึ่งก้าว

 

แต่ผลเสียของมันกลับมีมากกว่า...

 

มันจะทำให้มนุษย์ขาดความเป็นมนุษย์ และควบคุมตัวเองไม่ได้ในที่สุด...

 

ดร.ราล์ฟต้องการที่จะยกเลิกการวิจัยนี้ แต่นายและนางพาร์คเกอร์ไม่เห็นด้วย พวกเขาเล็งเห็นถึงผลประโยชน์มหาศาลที่คาดว่าจะได้รับจากมัน เมื่อเกิดความเห็นต่าง ต่างฝ่ายจึงแตกหักกันตั้งแต่นั้น นายและนางพาร์คเกอร์ย้ายมาทำงานที่เขตยูทราและเป็นหนึ่งในนักวิจัยของเจ แอนด์ แอล ในขณะที่อดีตเพื่อนอย่างดร.ราล์ฟ ยอมที่จะเก็บงำความลับดำมืดเพื่อรักษาชีวิตลูกชายเพียงคนเดียวของเพื่อนอย่างโจนาธาน

 

 

 

 

 

 

 

นั่นเป็นเรื่องเมื่อสามเดือนก่อน




 

ตอนนี้ทุกอย่างเข้าสู่ภาวะปกติ บริษัทเจ แอนด์ แอลถูกยุบ บริษัทคลาวน์ไนท์กลายเป็นบริษัทผลิตยาที่แข็งแกร่งและไร้เทียมทาน

 

ถึงแม้พวกเขาจะขาดนักวิจัยที่สำคัญไปหนึ่งคนอย่างดร.ราล์ฟ

 

 

แน่ใจแล้วเหรอครับว่าจะลาออกดีมอน เพนน์เสียดายที่บริษัทจะขาดคนสำคัญไปหนึ่งคน บอร์ดคนอื่นใช้ให้เขามาชักชวนให้ดร.ราล์ฟอยู่ต่อให้ได้แต่ดูเหมือนความเป็นไปได้จะต่ำมาก

 

แน่ใจใบหน้าของหนุ่มใหญ่เรียบเฉยไม่ทีท่าเสียใจหรือดีใจใดๆ ดีมอนถอนหายใจ

 

ผมรู้ว่าคุณพูดคำไหนคำนั้น ผมจะไม่ยื้อคุณหรอกครับดีมอนเว้นวรค แล้วเรื่องของเฮนรี่

 

ผมขอตัวก่อนอดีตนักวิจัยอย่างราล์ฟ กาเซล ไม่พูดอะไรอีกเขาหันหลังเดินจากไป แผ่นหลังของเขาดูโดดเดี่ยวในความรู้สึกของดีมอน



ลาก่อนครับ...เฮนรี่

 

 

 



สุสานของตระกูลกาเซลในวันนี้ดูเหมือนอย่างเคย ความเงียบสงบ เสียงใบไม้ร่วง ไม่มีอะไรดูต่างไปจากเดิมไม่ว่าจะสิบหรือยี่สิบปี

 

ร่างสูงของชายหนุ่มที่มีผมสีน้ำตาลเข้มเดินเข้ามาหาคนที่กำลังยืนอยู่ที่หน้าหลุมศพพ่อแม่ของเขา

 

...ดอกเตอร์  

ผม...

 

เรียกฉันว่าราล์ฟเถอะราล์ฟไม่ได้หันไปมองคนที่พึ่งมาใหม่ เขามองแค่มองออกไปข้างหน้า ขอบฟ้าสุดลุกหูลูกตาและภูเขา

 

 คุณราล์ฟโจนาธานเรียกเขาหนุ่มใหญ่พยักหน้าตอบรับ

 

นายคงรู้สึกแย่สินะราล์ฟหันไปมองหน้าลูกชายของเพื่อน

 

...ผมขอโทษโจนาธานก้มหน้าลงไม่กล้าสบสายตาเขารู้สึกละอายใจ

 

...หึราล์ฟยิ้ม ช่างมันเถอะประโยคสั้นๆของราล์ฟทำให้ความรู้สึกผิดของโจนาธานระเบิดออกมา

 

ผมรู้สึกผิด ผมเสียใจที่เข้าใจคุณผิดมาตลอด อึ่ก...ผมเอาแต่เทิดทูนคนที่ฆ่าพ่อแม่ผม ในขณะเดียวกันผมก็ทำเรื่องโง่ๆมากมาย... โจนาธานอยากระเบิดสมองตัวเอง เขาถูกนำไปรักษาตัวด้วยโรคซึมเศร้าหลังจากที่รู้ความจริง เรื่องราวมากมายที่หลั่งไหลเข้ามาทำให้เขารู้สึกแย่กับทุกสิ่ง ถึงแบบนั้น ราล์ฟ กาเซล ก็ยังยื่นมือเข้ามาช่วยลูกชายที่ไม่เอาไหนของอดีตเพื่อนอย่างเขา

 

ผมทำผิดต่อคุณมากเหลือเกิน ทั้งเรื่องของคอล์เนเลียแล้วยังเรื่องของคุณแลนซ์...โจนาธานตกใจที่เขาเผลอพูดชื่อต้องห้ามออกไป

 

ไม่ใช่คอล์เนเลีย แต่เป็น คุณแลนซ์

เฮนรี่ แลนซ์...

 

ชื่อต้องห้ามที่เขาไม่ควรเอ่ย


 

นายรู้ใช่มั้ยว่าถ้านายไม่ใช่ลูกของอีธานกับซานช่า...นายไม่ทีทางรอด

 

ผมรู้ดีโจนาธานยิ้มอย่างข่มขื่น เขายินดีชดใช้ความผิดที่เขาทำทั้งหมดหากมันจะช่วยลดความรู้สึกผิดในใจเขาให้ลดลงได้บ้าง

 


แต่ก็รู้ดีว่าไม่มีทาง...

 

 



ฉันจะไปที่อื่นต่อ

 

เมื่อโจนาธานเงยหน้าขึ้นมาหนุ่มใหญ่ก็หายไปเสียแล้ว









Credit : http://pbwarchitects.com/

 

 

รอยด์ขนเบียร์และขนมขบเคี้ยวจากรถยนต์เข้ามาในบ้าน เขาเดินผ่านแมรี่-แอนที่กำลังยุ่งอยู่กับการเตรียมอาหาร
ในครัว เสียงสดใสของลูน่าดังมาจากสนามหญ้า เด็กสาวกำลังเล่นกับเกรทเดนลายเสือตัวใหญ่อย่างสนุกสนาน ส่วนลูกชายคนโต บ็อบบี้ไปตกปลากับเพื่อนใหม่ได้สักพักแล้ว

 

รอยด์ สองคนนั้นยังไม่กลับมาอีกเหรอแมรี่แอนด์เอาไก่งวงออกจากเตาอบ เธอหั่นผักทำสลัดและมันบด กลัวว่าบ็อบบี้จะกลับมาไม่ทันดูพระอาทิตย์ตก

 

ไปนานขนาดนี้ปลาคงตัวใหญ่น่าดู



เดี๋ยวก็คงมาแหละเนอะ ว่ามั้ยราล์ฟรอยด์วางกระป๋องเบียร์ลงบนโต๊ะปิกนิก พวกเขาจะนั่งทานอาหารกันหลังบ้านที่ติดทะเลสาบ บรรยากาศตอนดวงอาทิตย์ใกล้ตกดูสบายตาและรู้สึกผ่อนคลายอย่างมาก หลังจากเคลียร์คดีใหญ่สำเร็จเพราะได้หลักฐานจากเพื่อนรัก รอยด์ก็ใช้วันหยุดพาครอบครัวมาพักผ่อนที่บ้านหลังใหม่ของราล์ฟ

 

ราล์ฟพึ่งปิดโทรศัพท์แล้ววางลง สองคนนั่นส่งข้อความมาบอกว่าธุรกิจกำลังไปได้สวย

 

สองคนนั่น? เคนกับมิก้าเหรอรอยด์ส่งเบียร์ให้ตัวเองและเพื่อนก่อนจะชนกระป๋องกัน

 

อืม

 

ตลกดีว่ะ ไปจับผลัดจับพลูกันตอนไหนวะนั่นรอยด์นึกย้อนไปตอนที่มิก้าโดนยิง เจ้านั่นปางตายอยู่เกือบอาทิตย์ก่อนจะยื้อจากความตายมาได้แบบเส้นยาแดงผ่าแปด สุดท้ายก็ยอมตัดสินใจกลับไปบ้านเกิดกับคู่หู ไม่ใช่สิ ต้องเรียกว่าคู่ เอ่อ คู่...

 

นึกถึงตอนนั้นแล้วก็น่าตกใจนะ นึกว่าจะเสียลูกมือไปแล้ว เคนก็เหมือนคนบ้าตอนที่หมอบอกว่าหัวใจหยุดเต้น
ให้ตายสิ ฉันก็เลยพลาดแมทซ์สำคัญไปเลย

 

รอยด์!” แมรี่-แอนมาทันได้ยินสามีกำลังพูดเพ้อเจ้อพอดี จึงตวาดเข้าให้และแน่นอนว่าคนอย่างนักสืบรอยด์ แม็คไกวส์นั้น...


แหะๆ ที่รักไม่ใช่คนที่จะกล้าสู้เมีย

 

กลับมาแล้วฮะ


เสียงบ็อบบี้ดังมาแต่ไกล เด็กหนุ่มหิ้วถังกับเบ็ดตกปลาอันเขื่องเข้ามา ข้าง ๆ กันเป็นชายคนหนึ่งที่สวมหมวกตกปลาบดบังใบหน้า


เป็นไง ไอ้เสือลูกพ่อ ได้อะไรมามั่งล่ะรอยด์ชะโงกหัวไปดูปลาในถัง ไม่แย่นี่หว่า ต้องอย่างงี้สิวะ ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้น รอยด์พออกพอใจแต่ก็ไม่วายยอตัวเองไปด้วย


เชิญนั่งเลยค่ะคุณคีย์เบิร์ต อาหารใกล้จะเสร็จแล้ว


เรียกผมว่าโรเจอร์เถอะครับ ผมขอไปล้างตัวก่อนเดี๋ยวมานะครับโรเจอร์ถอดหมวกตกปลาออก ผมหยิกๆของเขาถูกมัดไว้ข้างหลัง ดูเป็นหนุ่มเซอร์มาดเท่ที่สาวๆหลายคนชอบ ชายหนุ่มเดินผ่านลูน่าที่กำลังหน้าแดงเรื่อจนบ็อบบี้สงสัย


ลูน่าบ็อบบี้โบกมือไปมา เป็นอะไรของเธอน่ะ


ปะ เปล่าค่ะลูน่าแอบมองตามไปด้วยความสนใจ


ยัยเด็กแก่แดดบ็อบบี้จับสังเกตน้องสาวได้ เด็กหนุ่มดีดหน้าผากของลูน่าไปหนึ่งทีด้วยความหมั่นไส้


เอ๊ะ!” เธอหน้าแดง หนูเปล่านะ!”


เอ้าเด็กๆ อย่าทะเลาะกันสิจ๊ะ ลูน่าไปตักสลัดมาให้พวกพ่อหน่อยแมรี่-แอนรีบแยกเด็กๆออกจากกัน เธอนั่งลงข้างสามีที่กำลังหั่นเนื้อไก่งวงส่งให้เธอทานอย่างน่าอิจฉา


มีสายตาของคนๆหนึ่งกำลังมองภาพนั้นอย่างเจ็บปวด...




สรุปว่าคุณจะเลิกเดินป่าแล้วเหรอครับทุกคนตกใจที่โรเจอร์บอกว่าเขาจะเลิกเป็นนักเดินป่าขึ้นมาเสียดื้อๆ


หนุ่มมาดเซอร์เจ้าของเรื่องเกาหัวหน่อยๆด้วยความเขินอาย ผมว่าผมน่าจะเอาดีด้านการตกปลามากกว่าน่ะครับ


ผมเห็นด้วยฮะ คุณโรเจอร์ตกปลาเก่งมากเลย ปลาที่ได้ส่วนใหญ่ก็มาจากเขานี่แหละฮะบ็อบบี้โม้แทนเพื่อนใหม่อย่างอารมณ์ดี


บนโต๊ะอาหารในคืนนี้ดูครึกครื้นเป็นพิเศษ ลูน่าแอบโยนไก่งวงให้เจ้าฮาร์ฟสุนัขพันธุ์เกรทเดนตัวเขื่อง บ็อบบี้กำลังคุยกับโรเจอร์เพราะทั้งสองคนสนใจเรื่องเดียวกันพอดี ส่วนแมรี่-แอนคอยหยิกรอยด์เป็นครั้งคราวเมื่อสามีทำตัวรุ่มร่ามต่อหน้าคนอื่น ราล์ฟมองทุกคนที่กำลังคุยกันอย่างออกรสโดยที่ตัวเองไม่ได้พูดอะไรสักคำ


เขามักเป็นแบบนี้เสมอ เป็นผู้ฟังมากกว่าผู้พูดถึงแม้เมื่อก่อนเขาจะเคยพูดมากกับคนๆหนึ่งก็เถอะ



 

โฮ่งๆ

 

ฮาร์ฟเห่าเสียงดังผิดปกติจนทุกคนหยุดบทสนทนาลง มันลุกขึ้นแล้ววิ่งออกไปหน้าบ้านเหมือนมีอะไรบางอย่าง



ฮาร์ฟ 

ลูน่าเป็นคนแรกที่สนใจ เด็กสาวตามสุนัขตัวใหญ่เพราะอยากรู้ว่ามันเห่าอะไร หายไปสักพักจนแมรี่-แอนเริ่มเป็นห่วงลูกสาว


บ็อบบี้ไปดูน้องหน่อย ทำไมไปนานจังบ็อบบี้ยอมวางมือจากอาหารในจานก่อนจะเดินไปตามน้องสาวตัวยุ่ง


 

ลูน่า ทำอะไรอยู่ ทำไมไม่เข้าไปซักที....เสียงของเด็กหนุ่มขาดหายไปฉับพลัน



พี่เฮนรี่!!!

 

เจมส์ยิ้มให้เด็กหนุ่ม ไงบ็อบบี้

 

เขาหันไปมองลูน่าที่ยืนงอแงอยู่ข้างๆเขา ดูสิน้ำมูกน้ำตาไหลปนกันหมดแล้ว อะไรกันพอเห็นหน้าเขาไม่ทันไรก็วิ่งเข้ามากอดแน่นจนแทบจะหายใจไม่ออก ไหนจะเจ้าเกรทเดนตัวโตนั่นอีก


 

เจมส์บ่นไปเรื่อยๆ ก่อนจะรู้สึกว่าร่างของตัวเองโดนบางอย่างดึงเข้าไปหาอย่างรุนแรง

 

หายไปไหนมา...สัมผัสที่แนบแน่นและอบอุ่น ทำให้เจมส์เผลอยิ้ม แขนแกร่งที่รวบเอวของเขาเอาไว้อย่างแน่นหนาเหมือนกลัวว่าเขาจะหลุดหายไปอีกทำให้เจมส์ไม่กล้าเตือนอีกฝ่ายว่ากระดูกเขาอาจจะหักได้ถ้าอีกฝ่ายยังกอดเขาแน่นอยู่แบบนี้

 

ผมกลับมาแล้วครับ ดอกเตอร์เจมส์ตบหลังเพื่อปลอบโยน ไหล่ของอีกคนดูสั่นๆขนเขารู้สึกได้

 

ราล์ฟ เรียกฉันว่าราล์ฟ

 

ราล์ฟ” เจมส์เรียกชื่ออีกฝ่าย

 

ครับที่รัก” หนุ่มใหญ่ไม่ยอมปล่อยตัวคนรักของเขา กลัวยิ่งกว่าถ้าหากเรื่องทังหมดนี้กลายเป็นความฝัน ราล์ฟในตอนนี้เปลาะบางยิ่งกว่าดร.ราล์ฟคนก่อน เขาไม่อยากพบเจอกับการสูญเสียอีกแล้ว


อดีตดอกเตอร์คนเก่งลูบแก้มของอดีตผู้ช่วยของเขาอย่างแสนรัก ก่อนจะก้มลงไปจูบอย่างลึกซึ้งให้สมกับที่โหยหามานานแสนนาน


บ็อบบี้ปิดตาลูน่าทันควัน เด็กสาวโวยวายอย่างไม่ชอบใจ รอยด์และแมรี่-แอนยิ้มให้กันอย่างเข้าใจ พวกเขามองภาพคู่รักที่พลัดพรากสวมกอดกันอย่างยินดี โดยเฉพาะโรเจอร์ที่รู้ว่าตัวเองหมดหวังตั้งแต่เหตุการณ์ในวันนั้น อย่างน้อย
เฮนรี่ก็ยังไม่ตาย...


ดีแล้วที่เฮนรี่กลับมา

ดีแล้วล่ะ...


เท่านี้ก็ดีแค่ไหนแล้ว...






ปัง!



"พี่ๆ! ต่อไปเอารูปดาวนะ รูปหัวใจด้วย!"


"ยัยตัวแสบ! มันไม่ได้จุดกันง่ายๆนะ!" บ็อบบี้โวยวาย เขากับโรเจอร์ช่วยกันจุดดอกไม้ไฟริมทะเลสาบ ที่พ่ออย่างรอยด์เป็นคนสั่ง


อยากเซอร์ไพรส์แม่ก็บอก ไม่ต้องหาข้ออ้างว่าจะต้อนรับพี่เฮนรี่เลยนี่ครับพ่อ


"ล่ามฮาร์ฟไว้ดีรึยังบ็อบบี้" สุนัขเป็นสัตว์ที่ไม่ถูกกับเสียงดัง โรเจอร์กลัวว่ามันจะวิ่งหายไป


"ฮาร์ฟน่ะเหรอ อืม...ดูสิฮะ ตรงตักของพี่เฮนรี่..." โรเจอร์มองไปที่เฮนรี่ เห็นเจ้าเกรทเดนลายเสือกำลังนอนหนุนตักของชายหนุ่มอย่างไม่สะทกสะท้าน ข้างๆกันก็เป็นคนที่ทุกคนต่างกล่าวขานกันว่าเป็นจอมมาร กำลังคอยป้อนนู่นป้อนนี่ให้คนรักของเขาทานอยู่อย่างไม่ลดละ 


ให้ตายสิป้อนกันขนาดนั้น เขาก็อิจฉานะ


คงต้องหาคนรู้ใจบ้างแล้วสิ... โรเจอร์ไหวไหล่ก่อนจะไปสนใจกับพลุที่จะจุดอันต่อไปแทน





งานเลี้ยงมีวันเลิกรา หลังจากนั้นอีกสองวันครอบครัวแม็คไกวส์ก็กลับไปพร้อมกับโรเจอร์ที่กำลังไปได้สวยกับงานใหม่ ทุกคนร่ำลากันพอสมควรโดยเฉพาะลูน่ากับฮาร์ฟที่เหมือนจะขาดใจที่ต้องจากกัน จนราล์ฟเสนอให้เอาเจ้าฮาร์ฟไปเลี้ยง แต่รอยด์รีบปฏิเสธทันทีเพราะบ้านของเขาไม่ใหญ่พอที่จะให้สุนัขตัวใหญ่ขนาดนี้ไปอยู่ด้วย 


อีกอย่างชื่อของมันก็พอรู้ล่ะนะว่าเอามาด้วยไม่ได้หรอก


ชัดเจนซะขนาดนั้น...




เจมส์โบกมือลารถที่ขับออกไปจนลิบตา ก่อนจะถูกสวมจากด้านหลัง 


"ไม่ไปไหนแล้วนะ" ราล์ฟขอคำสัญญาอีกครั้ง


"ครับไม่ไปไหนแล้ว" อย่างน้อยในโลกนี้เขาก็ต้องอยู่เพื่อรอดูว่าโจนาธานที่รู้สึกผิดจะไม่กลับมามีอำนาจอะไรอีก
ดังนั้นเขาคงต้องอยู่ที่นี่จนกว่าทุกคนจะหมดอายุขัย 


นั่นหมายความว่า เขาสามารถอยู่ในโลกนี้กับราล์ฟได้จนถึงเวลาที่ความตายจะมาพรากเราจากกันสินะ ก็ดีเขาอยากพักผ่อนซักหน่อย 


ได้ยินแบบนั้นราล์ฟก็วางใจเขาซบลงบนไหล่ของคนรักเพื่อสูดดมกลิ่นที่โหยหายและแสนจะคิดถึง 



"ให้ตายสิ!


เจมส์ตกใจเมื่อได้ยินเสียงสบถ "อะไรครับ?"



"ก็....มันยังเช้าอยู่เลย"



"ราล์ฟ!!!" 







 *************************************************************************************************************

มาเติมให้ครบร้อยแล้วนะคะ เหลือตอนจบกับตอนพิเศษของอีกคู่ที่หายไปด้วยกัน ^^  ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ :)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.976K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,604 ความคิดเห็น

  1. #4378 trp1021 (@trp1021) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2562 / 14:48
    ตลกดอกเตอร์ 555555
    #4,378
    0
  2. #3698 หมาป่าหยิน (@White_Back) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 03:43
    น้องรอดจริงๆด้วย เย้! ถึงจะสงสัยก็เถอะว่ารอดมาได้ไง แต่อย่างน้อยก็อยู่ด้วยกันแล้ว งือ หวานๆสุดไปเลย เขินน
    #3,698
    0
  3. #3519 nicharipaen04 (@nicharipaen04) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 15 เมษายน 2562 / 21:41
    เอ๊ะะะ คุณราล์ฟ!
    #3,519
    0
  4. วันที่ 21 ธันวาคม 2561 / 02:52
    เอาจริงนะ ทำไมภาคนี้ถึงมีแต่ช่องโหว่จัง อย่างแบบนักวิจัยยา

    แต่เดินทางเข้าป่าเพื่อหาสมุนไพร ? เอาจริงๆคือมันคนละหน้าที่กับคนที่วิจัยห้องทดลอง กับคนที่หาตัวยาสำคัญเลย อันนั้นน่ะมันหน้าที่นักพฤกษศาสตร์แล้ว

    แถมตอนท้ายที่บอกว่าผลิตยาปลอมมาจำหน่าย นี่คุณดูถูก อ.ย.เกินไปรึเปล่า กระบวนการผลิตยาน่ะ อ.ย.เข้มงวดกว่าพวกอาหารเสริม เป็นสิบๆเท่า ยาหมายถึงชีวิตคนนะ จะผลิตออกมาโดยไม่มีการเทียบเคียงยาoriginalได้ไง มันก็มีกระบวนการมัน ถ้าจะเล่นประเด็นนี้ น่าจะเล่นว่า บริษัทนี้ปลอมยาของบริษัทคู่แข่ง แล้วจัดจำหน่ายภายใต้ชื่อผลิตภัณฑ์นั้น ซึ่งเป็นการให้ร้ายและมีความผิดทางอาญา ทั้งยังผิดพ.ร.บ.ยา อะไรก็ว่าไปสิ โถ่ ในความจริงบริษัทใหญ่ๆเค้าห่วงชื่อเสียงตัวเองจะตายไม่มีทางมาทำอะไรโง่ๆแบบนี้หรอก มีเงินเยอะทั้งที จ้างนักวิจัยยามาวิจัยยาใหม่ซะก็สิ้นเรื่อง ถ้าวิจัยไม่ได้ก็รอให้ ยามันหมดลิขสิทธิ์ก่อน แล้วค่อยเอาสูตรมาผลิตเองก็ยังไม่เสียหลาย
    #2,445
    3
    • #2445-2 Donetyne (@Donetyne) (จากตอนที่ 53)
      10 มกราคม 2562 / 21:50
      this is นิยายนะคะ จะไปเอาหลักการหรือเหตุผลไปหมดเนี้ยมันก้อคงจะไม่ได้หรอก😊😊
      #2445-2
    • #2445-3 LittleDummy1408 (@LittleDummy1408) (จากตอนที่ 53)
      12 มีนาคม 2562 / 19:54
      ติเตือนอย่างมีหลักการ แต่...นิยายค่ะนิยายโปรดเข้าใจในจินตนาการของผู้แต่ง
      #2445-3
  5. #2214 MitsukiCarto (@MitsukiCarto) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 04:27
    แหมมมมมม เช้าอะไรกันคะด็อกเตอร์ ตอนเช้าก็โซเดมาคอมกันได้ค่ะ!
    #2,214
    0
  6. #2151 Hummai (@15975347) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2561 / 01:58
    ราล์ฟหื่น!!!!!!!
    #2,151
    0
  7. #2106 ฟูจินางะ (@popsecret) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 08:02

    เอะๆๆ ท้ายตอนนี่ยังไงๆๆ 5555

    #2,106
    0
  8. #2103 neovenesia (@neovenesia) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 17:35
    หมาน่ารัก
    #2,103
    0
  9. #2007 ดาราพร่างพราว (@meilianji) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 13:54

    น้องฮาฟฟ

    #2,007
    0
  10. #2003 MindThanyalak (@MindThanyalak) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 12:30
    อยากรู้ว่าเฮนรี่ีรอดมาได้ไง ช่วยทำตอนพิเศษหน่อยได้ไหม พลีสสสสา~~~~~~~
    #2,003
    0
  11. #2002 Loli-chang (@littlenekozaa) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 10:50

    ฮาร์ฟคือระบบแน่ๆอ่ะ

    #2,002
    0
  12. #2001 realpoy007 (@realpoy007) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 08:51

    ดร.555555
    #2,001
    0
  13. #2000 oookkkii (@noookkkii) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 08:37
    เย่จบไปด้วยดีย์
    #2,000
    0
  14. #1999 raving_fox (@raving_fox) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 08:37
    หื่นนนนนแม้กระทั่งตอนเช้า
    #1,999
    0
  15. #1998 chalisa1111 (@chalisa1111) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 07:42
    โถ่ ลุง อุตสาห์ อดกลั้นมานาน
    #1,998
    0
  16. #1997 Mook_2546 (@Artitaya2546) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 06:55
    ใกล้ได้เวลาเริ่ม โลกต่อไปแล้วสิ
    #1,997
    0
  17. #1996 PPR-11 (@shadow0831686918) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 06:53
    ไอแก่หื่นกามมมมม555
    #1,996
    0
  18. #1995 คนผ่านมา (@ras21) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 06:33
    เย็นชามาตลอดเป็นไงตอนนี้ตามต้อยๆยิ่งกว่าอึปลาทอง
    #1,995
    0
  19. #1994 ununchuahong (@ununchuahong) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 06:24
    ดร.โว้ยยยยยยย555555
    #1,994
    0
  20. #1993 Orangenaa (@Orangenaa) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 05:25
    โลกต่อไปจะเป็นแบบไหนเน้อ
    #1,993
    0
  21. #1992 เทพบุตรแห่งแสง (@0944546945) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 05:04

    รู้สึกโลกนี้ยังไม่อิ่มเลยอ่ะ ไรต์ขอตอนเพิ่มได้ไหมครับ อย่าพึ่งไปโลกใหม่เลย~

    #1,992
    0
  22. #1991 PlamlinlY (@plouploy2009) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 00:53
    โลกต่อไปจะเป็นยังไงกันน้าาา
    #1,991
    0
  23. #1990 T1101 (@T1101) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 00:39
    ความหื่นที่อดกลั้นมานาน555555
    #1,990
    0
  24. #1989 .•:*´Lenna`*:•. (@koystar) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 00:24
    รอด.ายังไงละเนี่ยย
    #1,989
    1
    • #1989-1 .•:*´Lenna`*:•. (@koystar) (จากตอนที่ 53)
      1 ธันวาคม 2561 / 00:25
      รอดมา * ฮื้อ พิมพ์ผิด
      #1989-1
  25. #1986 sir_chad (@sir_chad) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 23:32

    นึกว่าจะตายเสียแล้ว

    #1,986
    0