Love System ระบบรักเสมือนจริง (Yaoi)

ตอนที่ 52 : มัดใจจอมมารผู้เย็นชา 7

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,690
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,569 ครั้ง
    28 พ.ย. 61






หญิงสาวก้าวเข้ามาในกลุ่มของพวกเขา ใบหน้าของเธอดูมีอายุเล็กน้อยแต่คงเพราะผ่านการดูแลมาเป็นอย่างดี
เธอจึงยังดูไม่เหสือนคนอายุสี่สิบ ดวงตาสีมรกตดึงดูดใจคู่นั้นจ้องมองไปยังผู้ชายที่ถูกตรึงเอาไว้ตรงหน้า

 

คอล์เนเลีย

 

เสียงแผ่วเบาอย่างคนหมดแรงออกมาจากปากของดร.ราล์ฟ เขามองผู้หญิงตรงหน้าเหมือนเจอสิ่งที่คาดไม่ถึงที่สุดในชีวิต 

 

ใช่ค่ะราล์ฟ ฉันเอง” คอล์เนเลียยิ้มหวานให้อดีตสามี ไม่เจอกันนาน...คุณยังดูหล่อเหมือนเคยนะคะดร.ราล์ฟมองภาพตรงหน้าอย่างพร่าเลือน เขาคิดว่าตัวเองโดนไฟช็อตจนสติหายไป แต่เมื่อเพ่งมองออกไป คนตรงหน้าก็ยังคงเป็นคนเดียวกับภรรยาของเขาที่ตายไปในกองเพลิงวันนั้น

 

คุณยังไม่ตาย?คำถามที่ไม่น่าจะมาจากปากของเขาถูกถามขึ้น

 

คุณคิดว่ายังไงล่ะคะ ใช่ค่ะ ฉันยังไม่ตาย ไม่เคยตาย


แล้วศพนั่น?หนุ่มใหญ่เบิกตากว้าง ร่างหญิงสาวที่ไหม้เกรียมในวันนั้น ถึงแม้จะไม่สามารถมองออกได้ว่าเป็นภรรยาของเขา แต่เธอก็มีอะไรบางอย่างคล้ายคลึงกันจนเขามองไม่ออก นี่มัน...

 

นี่มันอะไรกัน...

 

เวลานี้คนอัจฉริยะอย่างดร.ราล์ฟก็ไม่สามารถครุ่นคริดอย่างถี่ถ้วนได้


 

รื้อฟื้นความหลังกันพอรึยังครับ? เอาล่ะผมจะสรุปให้ทีเดียวเลยก็แล้วกัน ใช่ครับ ภรรยาเก่าของคุณยังไม่ตาย
เธอไม่ได้อยู่ที่บ้านหลังนั้นด้วยซ้ำตอนที่เกิดเรื่อง ก็เพราะว่าเธอน่ะ....
” 


คอล์เนเลียเดินนวยนาดเข้าไปซบอกของโจนาธานอย่างแนบสนิท

 

เธอกำลังอยู่บนเตียงผม

 

“…”




 

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!!”

 

เจ็บปวดสินะครับ รู้สึกแค้นใช่ไหม นี่แหละครับความรู้สึกของผมตอนที่คุณพรากพ่อแม่ของผมไป!” โจนาธานผลักคอล์เนเลียออกไปอย่างรังเกียจจนเธอเกือบล้ม 


เจมส์สังเกตการณ์อย่างเงียบๆ  มองดูตัวเอกที่กำลังสติแตกเพราะถูกคนที่รักหักหลัง เขามองภาพนั้นอย่างชินชา

 

ตัวเอกชักปืนออกมา เดสเซิท อีเกิ้ล ที่ขึ้นลำเอาไว้ถูกนำไปจ่อไว้ที่หน้าผากของดร.ราล์ฟ มันพร้อมที่จะเด็ดชีพในทันทีที่มีการเหนี่ยวไก

 


หึๆเสียงหัวเราะแผ่วเบาดังออกมา

 

แกหัวเราะอะไร!” โจนาธานที่ถือปืนจ่ออยู่ รู้สึกหงุดหงิดที่ศัตรูที่เขาแค้นที่สุดหัวเราะเยาะเย้ยเขา

 

หึๆ

 

ผัวะ!


ด้ามปืนถูกตบไปที่หน้าของหนุ่มใหญ่ ความหนักของมันทำให้ศีรษะของดร.ราล์ฟหันไปตามแรง เลือดสดๆไหลลงอาบใบหน้า แต่หนุ่มใหญ่ไม่สะทกสะท้านแต่อย่างใด


หุบปากซะ! ถ้ามึงยังไม่หยุดหัวเราะ กูจะเอากระสุนกรอกปากมึงเดี๋ยวนี้

 

เด็กน้อย

 

ไอ้นี่!” ชายหนุ่มหมดความอดทน เขากระชับปืนในมือและเตรียมที่จะชำระความแค้นตลอดยี่สิบกว่าปีมานี้ให้มันสิ้นสุดลง...


 

คุณโจนาธาน บอสใหญ่สั่งให้คุณกลับไปเดี๋ยวนี้ครับมีชายคนหนึ่งเดินเข้ามาในกระโจมอย่างเร่งรีบ หยุดการกระทำของชายหนุ่มที่กำลังจะเหนี่ยวไกปืน

 

ทำไมต้องตอนนี้?เขาบอกแด๊ดไปแล้วว่ามาสะสางความแค้น แด๊ดเป็นคนที่เข้าใจเรื่องนี้ดีที่สุดทำไมถึงต้องมาเร่งให้เขากลับไป โจนาธานคิดอย่างไม่เข้าใจ

 

หรือว่ามีอะไรเกิดขึ้นที่บริษัท?

 

คนส่งข่าวเห็นคนอื่นอยู่ในกระโจมก็เข้าไปกระซิบใกล้หูของโจนาธาน ไม่นานร่างสูงขก็เหมือนจะตกใจกับข่าวที่ได้ยินไม่น้อย เขามองหน้าศัตรูที่เกือบจะได้ปลิดชีวิตอย่างชั่งใจ ก่อนที่จะตัดสินใจก้าวออกจากกระโจมอย่างเร่งรีบตามด้วยลูกน้องของเขา


เอ๊ะ! โจนาธาน เดี๋ยวสิคะ! รอฉันด้วย!” คอล์เนีเลียรีบตามโจนาธานออกไป ไม่นานนักก็ได้ยินเสียงคนล้มลงแว่วออกมาจากนอกกระโจม

 

อย่ามาเกะกะ!” 


คอล์เนเลียตกใจที่โจนาธานตะคอกใส่เธอ ไม่เคยเลยสักครั้งที่จะมีผู้ชายคนไหนมาทำกิริยาแบบนี้ใส่คนอย่างเธอ

 

เอ๊ะ! ทำไมทำแบบนี้ล่ะ คุณบอกเองว่าจะให้ฉันเป็นนั่งตำแหน่งบริหารข้างๆคุณ คุณลืมไปแล้วเหรอ!” มีเสียงถอนหายใจดังออกมา ดูเหมือนโจนาธานจะหมดความอดทนสุดขีดแล้ว

 

เอายาฉีดให้นังนี่ซะ แล้วจะเอาไปทำอะไรต่อ...ก็เชิญคอล์เนีเลียได้ยินแบบนั้นก็เข้าไปกอดที่ขาของโจนาธาน ผู้ชายที่ครั้งหนึ่งเคยล่อลวงหล่อนให้หลงใหลจนตัดสินใจหักหลังผู้ชายที่รักเธอที่สุด

 

กรี๊ดดดดดดดดด ไม่นะโจนาธาน คุณ! แก! ไอ้สารเลว! แกหลอกใช่ฉัน! ไม่นะ! ปล่อยสิ! ปล่อยยยยยยยย ม่ายยยยยย!!!” โจนาธานสะบัดร่างหล่อนที่เกาะขาของเขาออกไป ก่อนจะเดินจากไปอย่างไม่เหลียวหลังมามอง

 

เสียงกรีดร้องของคอล์เนเลียหายไปในที่สุด เจมส์มองทางออกของกระโจมที่ไม่มีคน พวกมันคงกำลังหลงอยู่ในห้วงราคะจากเหยื่อที่พึ่งจะได้มาสดๆร้อนๆ จนไม่ระแวงพวกเขา ในกระโจมจึงเหลือแต่เขาและดร.ราล์ฟที่ร่างกายสะบักสะบอมเต็มที


เห็นดังนั้นเขาจึงรีบวิ่งเข้าไปหาหนุ่มใหญ่ แต่ยังไม่ทันที่จะได้จับตัวคน ดร.ราล์ฟก็สะบัดเขาออกเต็มแรง

 

อย่ามาแตะต้องตัวฉัน!” เจมส์เกือบเสียงหลัก

 

...เขารู้ดีว่าอีกฝ่ายกำลังเข้าใจผิด แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลาอธิบาย หากพวกมันคิดได้หรือโจนาธานรู้ว่ายาที่เขาให้ไปเป็นเซรุ่มกันพิษงูทาซิกัสไม่ใช่ยาที่สกัดจากดอกเทาน์ซันสนิปแล้วล่ะก็

 

พวกเขาคงไม่รอดไปจากที่นี่

 

เจมส์พยายามพยุงตัวของดร.ราล์ฟอีกครั้ง

 

ปล่อย! ไอ้คนทรยศ!!!” ดร.ราล์ฟสะบัดตัวเจมส์ออกอย่างรังเกียจ ให้ตายเขาก็ไม่ยอมให้คนทรยศอย่างมันแตะต้องตัวเขาได้อีก

 

เจมส์ถอนหายใจ เขาพูดอะไรออกไปตอนนี้คงไม่เข้าหูอีกฝ่าย คงมีวิธีเดียวแล้วล่ะนะ ถึงแม้ว่ามันจะหนักหนาไปซักหน่อยสำหรับผู้ชายแบบเขา

 

ขอโทษนะครับดอกเตอร์เจมส์อาศัยจังหวะที่ดร.ราล์ฟเผลอ ปักเข็มฉีดยาแล้วฉีดมันเข้าไปเต็มแรง

 

แก!” รู้ตัวก็สายเสียแล้ว ดร.ราล์ฟเริ่มอ่อนแรงจนไม่สามารถควบคุมตัวเองได้ ในไม่ช้าเขาก็อยู่ในภาวะกึ่งหมดสติ ดวงตาที่ยังไม่ปิดดี กำลังมองไปที่ใบหน้าของคนที่เขาเคยไว้ใจ หยดน้ำหยดหนึ่งไหลลงออกมาจากหางตาแล้วหายเข้าไปในไรผม ก่อนที่สติสัมปชัญญะทั้งหมดจะเลือนหายไป...

 

คนที่เห็นมันอย่างเจมส์รู้สึกเจ็บปวดไม่น้อย แต่เขาไม่สามารถเจ็บปวดไปมากกว่านี้ได้อีกแล้วนอกจากทำภารกิจให้เสร็จ

 

ขอโทษนะครับ

 

 

 



 

โอ๊ย!” เสียงแหบแห้งดังออกมาจากปากของคนผมหยิก โรเจอร์ลุกขึ้นนั่งอย่างงงๆ เขาจับที่ศีรษะของตัวเองเพราะรู้สึกเหมือนโดนกระแทกกับอะไรซักอย่าง

 

ตื่นแล้วเหรอครับคุณคีย์เบิร์ตโรเจอร์หันไปมองยังที่มาของเสียง คุณเคน? นี่มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย แล้วทำไมหัวของเขามันถึงได้เจ็บแบบนี้

 

ปวดหัวสินะครับ พอดีตอนแบกคุณมาผมเผลอลื่นทำคุณตกน่ะครับ โทษทีนะชายหนุ่มอีกคนเดินเข้ามา มิก้ายื่นน้ำให้โรเจอร์ที่กำลังนั่งอ้าปากเหวออยู่บนพื้น

 

ขอบใจแม้โรเจอร์จะรู้สึกไม่พอใจที่อีกฝ่ายเผอเรอทำเขาบาดเจ็บ แต่ก็ต้องขอบคุณที่เอาน้ำให้เขาดื่มเพราะตอนนี้เขารู้สึกคอแห้งจนแทบจะเป็นผงอยู่แล้ว

 

ค่อยๆ ดื่มนะครับ อาจเป็นเพราะคุณไม่ค่อยได้ออกกำลังกาย ทำให้ร่างกายคุณฟื้นฟูได้ช้ากว่าพวกเราโรเจอร์งุนงงกับคำพูดของเคน อะไรคือการบอกว่าเขาไม่ค่อยออกกำลังกาย? เขาออกบ่อยจะตายไป เอ่อ...ถึงจะเดือนละสองครั้งก็เถอะ

 

เอ๊ะ?!

เดี๋ยวก่อนนะ!

 

แล้วคุณเฮนรี่กับดอกเตอร์ล่ะ!” โรเจอร์จำเรื่องก่อนหน้าได้แล้ว ก่อนที่จะตื่นขึ้นมา เขาถูกพวกมันพาไปกำจัดไม่ใช่
เหรอ? ดูเหมือนว่าเฮนรี่จะร่วมมือกับพวกมันด้วยนี่
!

 

มันเป็นแผนของพวกเรากับคุณแลนซ์เองล่ะครับมิก้าช่วยไขข้อข้องใจให้

 

หมายความว่าไงครับ? คุณเฮนรี่ไปเกี่ยวอะไรกับเรื่องนี้ด้วย

 

คุณแลนซ์เป็นคนคิดแผนที่ทำให้พวกเรารอดในตอนนี้ยังไงล่ะครับ

 

“…”

 

 

 

 

...


ในคืนที่พวกเขาทานอาหารค่ำฝีมือของเฮนรี่กันเสร็จแล้ว มิก้ากับเคนกำลังนั่งเฝ้าเวรยามกันอยู่ แน่นอนว่าพวกเขาเฝ้าด้วยกันในคืนนี้เพราะเป็นคืนสุดท้ายในป่าแห่งนี้ อาจมีอันตรายเกิดขึ้นได้ทุกเมื่อ พวกเขาจึงต้องตื่นตัวอยู่ตลอดเวลา


เสียงฝีเท้าเดินเข้าใกล้พวกเขาเรื่อยๆ มิก้ากับเคนลอบฟังอย่างระวัง ก่อนจะปลดความตื่นตัวลงเมื่อเห็นว่าเป็นผู้ช่วยนักวิจัยคนเก่งอย่าง เฮนรี่ แลนซ์

 

มีอะไรให้ช่วยเหรอครับ?” มิก้าถามขึ้น เจมส์มองหน้าเขากับเคนก่อนจะบอกจุดประสงค์ที่แอบดร.ราล์ฟออกมา

 

ผมมีเรื่องอยากให้พวกคุณช่วยเขาหันไปมองหน้ากับเคนก่อนจะที่เฮนรี่จะนั่งลงเริ่มต้นแผนที่เขาเตรียมมา

 

ผมอยากให้พวกคุณช่วยทำเป็นว่าถูกจับได้หน่อยครับ

 

?” เคนกับมิก้าไม่เข้าใจว่าอีกฝ่ายจะสื่อถึงอะไร นี่ไม่ใช่การเล่นขายของที่จะให้คนไม่มีประสบการณ์มากำหนดแผนการจากการคำนวณทางวิทยาศาสตร์หรอกนะ 



ผมเข้าใจดีว่างานของพวกคุณคือการใช้ชีวิตของตัวเองแลกกับงานเจมส์ในร่างของเฮนรี่ยิ้ม เขารู้ว่าคนพวกนี้ไม่เชื่อเขา 



แต่มันจะไม่ดีกว่านี้เหรอครับถ้าพวกคุณยังมีชีวิตอยู่

 

 

 




...

 

คุณแลนซ์สับเปลี่ยนยาที่ทำให้พวกเราเหมือนคนที่หมดลมหายใจไปแล้วกับยาของพวกมันมิก้าเล่าเหตุการณ์ที่พวกเขากับเฮนรี่วางแผนกันไว้ออกมา

 

โรเจอร์นิ่งไปพักนึงก่อนจะอ้าปากค้าง แล้วตอนนี้... คุณเฮนรี่จะเป็นยังไงบ้าง อ้อ ดร.ราล์ฟด้วยสินะ...

 

มากันแล้วเคนพูดขึ้นก่อนจะวิ่งไปช่วยแบกร่างของดร.ราล์ฟที่เฮนรี่กำลังพยุงอยู่

 

เจมส์หอบหายใจอย่างหนักหน่วง การแบกคนร่างใหญ่มาเกือบหนึ่งกิโลเมตรไม่ใช่เรื่องง่าย อย่างน้อย ๆ ทางเดินในป่าก็ไม่ใช่ถนนคอนกรีตที่เรียบลื่น

 

คุณเฮนรี่!” ชายผมหยิกวิ่งเข้ามาหาเจมส์ ก่อนจะกอดเขาแน่น ผมดีใจที่คุณปลอดภัย

 

เอาไงต่อดีครับคุณแลนซ์มิก้าถามเจมส์ เขาไว้วางใจอีกฝ่ายอย่างเต็มที่หลังจากได้เห็นสิ่งที่อีกฝ่ายทำ ชายคนนี้มีความเฉลียวฉลาดและเป็นมืออาชีพจนน่าตกใจ หากเป็นคนอื่นป่านนี้คงทำตัวงี่เง่าด้วยการโหวกเหวกโวยวาย แล้ววิ่งไปสะดุดล้มก้อนหินทำให้ตัวเองขาแพลงแน่ๆ 

 

เจมส์หันไปมองร่างของหนุ่มใหญ่ที่ถูกเคนพาไปนอนบนพื้น

 

เขาปลอดภัยแล้ว

 

ไม่มีอะไรต้องห่วงแล้วสินะ

 

 

ปัง!

 

เสียงปืนที่ดังก้องในป่าทำให้ทุกคนตกใจ  พวกมันคงจะรู้แล้วว่าเขาพาดร.ราล์ฟออกมา เจมส์เริ่มกังวลว่าพวกมันจะตามมาทัน


แม้ว่าเขาตอนนี้เขาจะอยู่ในโลกระบบและมีทักษะมากมายจากประสบการณ์ในโลกก่อน แต่เจมส์ไม่ใช่พระเจ้า
เขาไม่สามารถเสกคาถาหายตัว หรือเสกให้เกิดภัยธรรมชาติไปถล่มพวกมันได้เหมือนฉากในหนังที่เขาแสดง เขามีแต่สมองกับสองมือเหมือนคนอื่นๆ แล้วจะต้องทำยังไงถึงจะให้ทุกคนรอดไปจากป่านี้ได้อย่างปลอดภัย

 

ในไม่ช้าเจมส์ก็ฉุกคิดเรื่องหนึ่งได้

 

รีบไปขึ้นฮอลล์เดี๋ยวนี้เลย!” เขารีบหันไปบอกทุกคนทันที เจมส์วิ่งเข้าไปช่วยเคนพยุงตัวของดร.ราล์ฟขึ้นแล้วแบกกันออกไป ในตอนนั้นเองทุกคนถึงรู้ว่ามีเฮลิคอปเตอร์มารออรับพวกเขาอยู่

 

และเจมส์เป็นคนเดียวที่รู้จุดที่ตั้งของเฮลิคอปเตอร์นั่น

 

ในระหว่างนั้นเจมส์นึกคำพูดของดร.ราล์ฟที่เคยบอกเขาก่อนหน้านี้ เฮลิคอปเตอร์ที่ถูกส่งมาในกรณีที่ขาดการติดต่อหรือเลยระยะเวลาที่กำหนด มันเป็นแผนที่ดร.ราล์ฟกับรอยด์รับรู้กันและเจมส์เองก็รู้ดีเพราะดร.ราล์ฟเป็นคนบอกเขาเองในคืนนั้น...

 

เสียงปืนยังดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง มิก้าคอยระวังหลังให้ ส่วนโรเจอร์กับกับเคนที่กำลังประคองดร.ราล์ฟเดินตามเจมส์เพื่อมุ่งหน้าไปสู่ยอดเขาของน้ำตกเมอรินกีส

 

ฮอลล์นั่นอยู่ตรงยอดเขา คุณสามารถที่จะไปถึงมันได้มั้ยคุณโรเจอร์เจมส์ถามนักเดินป่าหนุ่มย้ำ ๆ เมื่อใกล้จะถึงจุดหมาย

 

ครับผมเคยไปโรเจอร์ไม่เข้าใจว่าทำไมอีกฝ่ายถึงเน้นย้ำกับเขาหลายครั้ง

 

คุณมิก้าขอปืนให้ผมกระบอกนึง

 

คุณใช้เป็นเหรอครับ?


พอประมาณครับเจมส์เคยฝึกยิงปืนหลายครั้งเพื่อให้สะดวกต่อการถ่ายทำฉากแอคชั่น แม้ว่าจะเทียบกับฝีมือระดับทหารรับจ้างอย่างเคนและมิก้าไม่ได้ แต่เขาก็จำเป็นจะต้องใช้มันในสถานการณ์แบบนี้


มิก้ายื่นปืนพกให้เจมส์กระบอกนึง เจมส์รับมันมาก่อนจะเร่งให้โรเจอร์นำทางไปให้เร็วที่สุด


ใกล้ถึงจุดหมายแล้ว เจมส์จึงผ่อนฝีเท้าลง เขาเหนื่อยล้าจากการฝืนตัวเองแบกร่างของดร.ราล์ฟออกมาจากกระโจม ระยะทางเพียงหนึ่งกิโลกับร่างกายของเฮนรี่ แลนซ์ ไม่ใช่เรื่องตลก เจมส์มองลงไปด้านล่างซึ่งเป็นที่ตั้งของน้ำตกเมอรินกีส สายน้ำที่ไหลลงไปจากความสูงของมันดูน่ากลัวแต่งดงามอย่างน่าประหลาด

 

โอเค...

ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาชมธรรมชาติ

 

ปัง!

กระสุนเฉี่ยวพวกเขาไปโดนต้นไม้ข้างหน้าจนเป็นรอยกระสุน

 

แย่ล่ะ พวกมันตามมาทันแล้ว! เจมส์เห็นมิก้ายิงสวนกลับไป เคนไม่สามารถหันมาช่วยเพื่อนได้จึงทำได้แต่เพียงส่งสายตากังวลมาให้ โรเจอร์ที่ตกใจเสียงปืนรีบหาที่หลบทันที

 

ปัง! ปัง! ปัง!

เจมส์ยิงสวนกลับไปบ้าง โดนหนึ่งในพวกมันจนล้มลง เขารีบหาที่กำบังก่อนที่จะคิดหาทางรอด เฮลิคอปเตอร์อยู่ไม่ไกลแล้ว

 

บ้าเอ๊ย!

 

เกือบครึ่งนึงของพวกมันโดนมิก้าสอยจนร่วงลงไป บางส่วนถูกเจมส์ยิง และตอนนี้เคนที่หาที่กำบังได้ ก็หันมาช่วยยิงสนับสนุนจนสามารถเก็บพวกมันได้หลายคน

 

ในเวลานั้นเองดวงตาของคนที่สลบไปนานก็เปิดขึ้น

 

แก๊ก! ชิท กระสุนหมด!

เจมส์ได้ยินมิก้าสบถเขาเห็นมิก้าโยนเอ็มโฟว์คาร์ไบน์ลงพื้น ก่อนจะหยิบมีดลับที่เขาถนัดออกมา

 

เคน! Cover me!” มิก้าซัดมีดลับเข้าใส่กลุ่มของพวกมัน ร่างของพวกมันร่วงลงเหมือนใบไม้ร่วง เจมส์เองก็ทึ่งกับทักษะนี้ของมิก้า

 

ขณะนั้นเอง หนึ่งในพวกมันก็จู่โจมออกมาจากด้านข้าง


ฉึก!


อ๊อก! อ๊ากกกกกก! อ๊ากกกกกกกกกกกก!” จู่ๆร่างกายของมันก็ดิ้นพล่านเหมือนโดนน้ำเดือดๆราดใส่ เสียงกรีดร้องของมันโหยหวนน่าสยดสยองก่อนที่จะมีน้ำลายฟูมปากออกมาแล้วแน่นิ่งไปในที่สุด

 

ดอกเตอร์คุณฟื้นแล้ว!” โรเจอร์ที่กำลังช็อคเพราะเกือบจะถูกฆ่าหันมาเห็นเข็มในมือของดร.ราล์ฟ

 

เจมส์มองเข็มในมืออีกฝ่าย ถ้าเดาไม่ผิดคงเป็นหนึ่งในสิ่งที่ดร.ราล์ฟคิดค้นขึ้น มันถูกนำไปใช้ในสงครามของประเทศกับชนกลุ่มน้อยติดอาวุธและได้รับชัยชนะมาอย่างมหัศจรรย์นั้น


สายตาของเจมส์สบเข้ากับดวงตาคมนั้น ในแววตาของดร.ราล์ฟมีแววแปลกใจและสับสน เจมส์ได้แต่ยิ้มแห้งๆ ให้อีกฝ่าย ก่อนจะหันไปยิงฝั่งตรงข้ามต่อ

 

ปัง!

 

ศัตรูคนสุดท้ายโดนเก็บไปด้วยกระสุนของเคน ทหารรับจ้างหนุ่มลดลำกล้องลงแล้วเร่งให้ทุกคนไปขึ้นเฮลิคอปเตอร์

 


เจมส์ไม่กล้าเดินใกล้ตัวของหนุ่มใหญ่ ร่างสูงที่กำลังเดินไปข้างหน้าดูอันตรายจนเจมส์เริ่มรู้สึกหวาดกลัว ใครจะรู้ว่าบางทีดร.ราล์ฟ อาจจะใช้เข็มพิษนั้นกับเขาก็ได้?

 

พวกเขาเร่งมาถึงเฮลิคอปเตอร์จนได้ ใบพัดของมันทำงานอยู่ก่อนแล้ว โรเจอร์เข้าไปเป็นคนแรก ชายหนุ่มผมหยิกร้องไห้ออกมาเมื่อรู้ว่าตัวเองหลุดพ้นจากสถานการณ์เลวร้ายได้แล้ว ดร.ราล์ฟขึ้นไปเป็นคนที่สองตามด้วยเจมส์และเคน

 

ปัง!


สวบ!


มิก้า!!!” เคนร้องออกมา เสียงกระสุนทะลุเนื้อ ทำให้ทุกคนชะงัก เจมส์หันไปเห็นคนที่ยังไม่ขึ้นมาบนฮอลล์อย่างมิก้ากำลังจะทรุดลงไปเพราะถูกยิงที่หลัง เคนเห็นแบบนั้นก็รีบยิงสวนพวกมัน คนอื่นๆช่วยกันประคองมิก้าขึ้นมาบนเฮลิคอปเตอร์

 

กลุ่มของพวกมันตามมาหลายคน เจมส์เห็นหนึ่งในนั้นกำลังแบกบาซูก้าที่สามารถทำลายเฮลิคอปเตอร์ได้ทั้งลำอย่างน่ากลัว

 

 

มิก้า! นายลืมตาเดี๋ยวนี้! ลืมตาสิ ฉันบอกให้นายลืมตา!” เคนตบหน้าอีกฝ่ายเบาๆเพื่อเรียกสติ มิก้าเสียเลือดไปมากใบหน้าของชายหนุ่มซีดขาว ลมหายใจรวยริน ดร.ราล์ฟช่วยตรวจสอบดูบาดแผลเพื่อจะห้ามเลือด ทุกคนกำลังชุลมุนอยู่กับการยื้อชีวิตของทหารรับจ้างหนุ่ม

 

เฮลิคอปเตอต้องขึ้นบินเดี๋ยวนี้ เพื่อออกจากที่นี่ให้เร็วที่สุด



พวกเขาจะต้องรอดออกไปให้ได้!

 


เจมส์หยิบปืนของเคนแล้วเล็งไปที่ระเบิดที่เกี่ยวไว้กับเข็มขัดของพวกมัน เขาเหนี่ยวไกทันทีจนเกิดระเบิดขึ้น

 

ตู้ม!!

 

แรงจากระเบิดทำให้คนที่อยู่ในรัศมีตายอย่างอนาถ ควันจากการระเบิดทำให้พวกมันมองไม่เห็นศัตรูในหมอกควัน เจมส์ยิงต่อไปอย่างต่อเนื่องก่อนจะรับรู้ได้ว่ากระสุนในลำปืนหมดลงแล้ว

 

แก๊ก!



ควันเริ่มสลายไป หนึ่งในพวกมันกำลังจะเข้าไปถึงตัวเฮลิคอปเตอร์ ไวเท่าความคิดเจมส์ตัดสินใจอะไรบางอย่าง


อย่างรวดเร็ว...

 


ไม่!!!!” 

เสียงตะโกนของดร.ราล์ฟดังขึ้นเมื่อเขาเห็นว่าผู้ช่วยของเขากำลังจะทำอะไร ร่างของเฮนรี่กับหนึ่งในพวกมันร่วงลงไปในน้ำตกเมอรินกีสที่สูงเสียดฟ้าจนหายลับไป ดร.ราล์ฟพยายามที่จะลงไปจากเฮลิคอปเตอร์แต่ถูกเคนกับโรเจอร์รั้งไว้ได้ก่อน

 

ปล่อย!!!”

 

พวกเราต้องนำฮอลล์ออกแล้วครับ ไม่อย่างนั้นพวกเราจะตายกันหมดนักบินหันมาบอก เขาต้องทำตามหน้าที่ และหน้าที่ของเขาคือการพาดร.ราล์ฟกลับไปให้ได้ตามคำสั่ง

 

ฉันไม่สน! ฉันจะลงไป! ปล่อยสิวะ!!!” เคนล็อคตัวของดร.ราล์ฟไว้อย่างแน่นหนา เขาก็เป็นห่วงคุณแลนซ์เหมือนกัน แต่ที่สำคัญที่สุด เขาเป็นห่วงมิก้า!

 

หากไม่นำฮอลล์ขึ้นตอนนี้ มิก้าของเขาต้องตายแน่!

 

นักบินไม่สนคำสั่งของดร.ราล์ฟ เขาถูกฝึกมาเป็นอย่างดีและเคยสูญเสียอดีตเพื่อนร่วมทีมไปหลายคน เขารู้ดีว่าหากไม่มีการเสียสละ ทุกคนจะไม่รอด

 

ผู้กล้าที่ตายในสนามรบคือคนที่เสียสละชีวิตเพื่อช่วยให้ทุกคนรอดกลับไป!


เฮลิคอปเตอร์ถูกนำขึ้นในที่สุด และบินออกไปจากยอดเขาอย่างรวดเร็ว เสียงตะโกนอย่างเจ็บปวดดังออกมาไม่ขาดสายราวกับสัตว์ที่สูญเสียคู่ของมัน โรเจอร์มองดร.ราล์ฟ อยู่เงียบๆ เขาเข้าใจแล้วว่าทำไมดอกเตอร์ถึงได้ทำเหมือนไม่พอใจเขาอยู่บ่อยๆ เวลาที่เขาเข้าใกล้คุณเฮนรี่ เวลานี้เขาเข้าใจแล้ว


เพราะเขาเองก็รู้สึกเหมือนกัน...











**************************************************************************************************


ไฟดับสามชั่วโมงเพราะหม้อแปลงระเบิดค่ะ  นึกว่าจะติดพรุ่งนี้ซะแล้ว มาต่อแล้วนะคะ ^^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.569K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,603 ความคิดเห็น

  1. #4506 mailocute. (@AP4127) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 24 เมษายน 2563 / 14:48
    น้องงงงง น้องต้องรอด!
    #4,506
    0
  2. #4377 trp1021 (@trp1021) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2562 / 14:37
    เดือดสุด
    #4,377
    0
  3. #4263 mon111 (@mon111) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2562 / 06:53
    เดือดมากกกก
    #4,263
    0
  4. #3697 หมาป่าหยิน (@White_Back) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 03:38
    น้องต้องรอดแน่นอน ฮรุกก น้องเก่งมาก เสียสละเพื่อคนอื่น สุดยอดมากคั้บ
    #3,697
    0
  5. #3518 nicharipaen04 (@nicharipaen04) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 15 เมษายน 2562 / 21:31
    น้องงงง
    #3,518
    0
  6. #2213 MitsukiCarto (@MitsukiCarto) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 03:40
    เฮ้ยเดี๋ยวก่อนสิน้อง!! อย่าตายนะ!
    #2,213
    0
  7. #1949 ZiNE-Nw (@nong-yui123) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 17:38
    ก็คิดไว้แล้วว่าน้องต้องเสียสละตัวเองแบบนี้ แต่รอดเถอะค่ะนกมาหลายชาติแล้ว
    #1,949
    0
  8. #1945 นักเดินทาง (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 17:15

    ไม่น๊าาาาาาาา!!!!!


    รอดเถอะ ~~~~~

    #1,945
    0
  9. #1935 rrikodi (@rrikodi) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 16:47
    ฮือออออออออออ
    #1,935
    0
  10. #1933 Mook_2546 (@Artitaya2546) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 16:44
    แงๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ งอแงจะอ่านต่อ งื้ออออออออออ
    #1,933
    0
  11. #1931 artiannie (@artiannie) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 15:05
    รอนายเอก

    รอดกลับมา เยียวยาจิตใจ ด๊อกนะจ๊ะ
    #1,931
    0
  12. #1930 ฟูจินางะ (@popsecret) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 13:46

    รอดเถอะ!!!!

    #1,930
    0
  13. #1929 do-pinpcy (@do-pinpcy) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 13:16
    ตอนหน้าเริ่มโลกใหม่เลย หุหุ
    #1,929
    0
  14. #1928 661295 (@661295) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 12:42
    ม่ยยยยยยยยยยยยยย
    #1,928
    3
    • #1928-1 DHmoon (@DHmoon) (จากตอนที่ 52)
      29 พฤศจิกายน 2561 / 13:07
      ใจเย็นสหายตบหลังปุๆๆ ยังมีโลกหน้า ฮึกๆๆปลอบเองร้องเองมัายยยยยยนน
      #1928-1
  15. #1927 661295 (@661295) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 12:41
    ไม่ๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #1,927
    0
  16. #1926 661295 (@661295) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 12:41
    เย้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #1,926
    0
  17. วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 09:55

    ลุ้นอ่าาา ตายบ่นิ
    #1,925
    0
  18. #1922 chalisa1111 (@chalisa1111) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 08:52
    ยังไงต่อคะเนี่ย
    #1,922
    0
  19. #1921 oookkkii (@noookkkii) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 08:44
    อ้ากกกกแอ้กกกโอ้กกกก//ความรู้สึกตอนนี้
    #1,921
    0
  20. #1920 Croearus (@melatiene) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 08:36
    ตื่นมา เจอคนช่วย ความจำเสื่อม พ่ามพามมมม พล็อตละครไทยมากๆ แต่ตอนต่อไปคงไม่เป็นงี้5555
    #1,920
    0
  21. #1919 MR_Amiss (@MR_Amiss) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 08:31
    คงไม่ตายยยยยย?
    #1,919
    0
  22. #1918 KilzHuntress (@KilzHuntress) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 08:24
    แงงงงงง๊ เจมส์
    #1,918
    0
  23. #1917 AuMarinkakung (@JibKung) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 08:19
    ม่ายยยยยยย ค้างมากกก มาต่อให้เลาว์ด้วยนะไรท์ ฮึกก
    #1,917
    0
  24. วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 08:08

    ค้างงงงงอ่ะ แงงงงงงง
    #1,916
    0
  25. #1915 neovenesia (@neovenesia) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 07:55
    ม่ายยยยยย เฮนรี่ของฉัน
    #1,915
    0