Love System ระบบรักเสมือนจริง (Yaoi)

ตอนที่ 44 : ตอนพิเศษ : วายร้ายไฮสคูล

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 20,569
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,570 ครั้ง
    22 ส.ค. 61






ตอนพิเศษ : วายร้ายไฮสคูล


 

หลังจากคืนสำคัญผ่านพ้นไปสถานการณ์ของโรงเรียนก็กลับเข้าสู่สภาวะปกติ ชื่อผู้อำนวยการถูกสับเปลี่ยนเป็น
มิสซิสแจ็กเกอลีน โรแวนสัน เนื่องจากผู้อำนวยการคนเก่ากำลังถูกสอบสวนในความผิด รวมถึงการทุจริตต่างๆที่เขาได้ทำตลอดระยะเวลาที่ดำรงตำแหน่ง


ใครก็ตามที่ได้ก่อเรื่องเอาไว้ต่างก็ได้รับผลจากการกระทำของตนทั้งสิ้น


แชนนิ่ง  เกรแฮม ลาออกจากโรงเรียนเพราะทนความอับอายกับกระแสต่อต้านที่เกิดจากคลิปลับระหว่างเธอกับ
อดีตผู้อำนวยการถูกเผยแพร่ออกไปไม่ไหว หล่อนเคยโด่งดังที่สุด เป็นผู้หญิงที่น่าอิจฉาที่สุด และมีคนต้องการ
เป็นเพื่อนกับหล่อนมากที่สุด แต่เวลานี้เธอกลับได้รับฉายาว่า
แชนนิ่งดีแตก คุณตัวแชนนิ่ง และ นางมารร้าย
แชนนิ่ง
แทน เธอย้ายไปต่างประเทศเพื่อรอให้ข่าวสงบ แต่ดูท่าทางแล้วคงจะอีกนานเพราะยอดวิวและยอดแชร์
ยังเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ บางคนถึงกับดาวน์โหลดเก็บเอาไว้ดูยันชั่วลูกชั่วหลาน...



นอร์มา กรีน หลังจากที่พ่อของเธอโดนวิสามัญ ทรัพย์สินทั้งหมดก็ถูกอายัติ เธอและแม่ต้องอาศัยโมเตลถูกๆไว้
ซุกหัวนอนและขึ้นศาล แม้ว่าคลิปลับระหว่างเธอกับโอลิเวอร์จะไม่โด่งดังเท่าคลิปลับของแชนนิ่งแต่ภาพลักษณ์
ผู้คงแก่เรียนที่เธอจงใจสร้างขึ้นมาเป็นฉากหน้า ก็ถูกเธอทำลายลงด้วยตัวของเธอเอง ถึงแม้เธอจะเรียนเก่งแต่เพราะ
ชื่อเสียงและสถานภาพของเธอในตอนนี้ทำให้เธอถูกตัดสิทธิ์จากมหาวิทยาลัยและในท้ายที่สุดนอร์มากก็ตัดสินใจ
ลาออกจากโรงเรียนและกลายไปเป็น
คุณตัว ที่ย่านโนร์เฟาเดนท์สถานที่ๆที่ชื่อเสียงโด่งดังเรื่องการขายบริการ
ทางเพศ



ทางด้านโอลิเวอร์ อดีตตัวเอกที่เคยเป็นเพื่อนรักหักเหลี่ยมโหดของไมเคิล ถึงแม้ว่าเขาจะมีความสัมพันธ์กับนอร์มาในห้องสมุดจากคลิปวิดีโอลับที่ถูกเผยแพร่ออกไป แต่เขากลับโยนความผิดให้นอร์มาทั้งหมด โดยกล่าวหาว่าเธอใช้อำนาจของพ่อมาบังคับเขา ทำให้เขาต้องยอมทำตามทุกอย่างที่หล่อนสั่ง หลังจากคำสารภาพอันจอมปลอมของ
โอลิเวอร์เข้าหูนอร์มา เธอกระโดดถีบเขาอย่างแรงแล้วหยิบแจกันดอกไม้ที่ตั้งอยู่ฟาดเขาหลายทีจนโอลิเวอร์สลบไป
จนต้องมีคนเข้ามาห้ามหล่อนไม่ให้ฟาดเขาจนตายก่อนจะนำตัวโอลิเวอร์ส่งโรงพยาบาลในสภาพร่อแร่

เมื่อโอลิเวอร์ตื่นขึ้นมาในวันหนึ่ง โลกทั้งโลกของเขากลับมีแต่ความมืดมิด อันที่จริงตอนที่เขาฟื้นเป็นตอนกลางวันพอดี แต่ดวงตาของเด็กหนุ่มกลับสูญเสียการมองเห็นเพราะเส้นประสาทถูกกระทบกระเทือนจากการโดนทำร้ายร่างกายอย่างหนัก เมื่อโอลิเวอร์รู้ตัวว่าเขาจะไม่สามารถกลับมามองเห็นได้อีกแล้ว ก็เริ่มโวยวายเพราะรับสภาพของตัวเองไม่ได้ เขาเริ่มทำร้ายร่างกายและคนรอบข้างจนกระทั่งถูกส่งตัวไปบำบัดที่สถานจิตเวชในฐานะผู้ป่วยระดับวิกฤต บางครั้งโอลิเวอร์ก็มักจะอาละวาด ตวาดขึ้นมาด้วยถ้อยคำหยาบคาย บางครั้งก็หัวเราะและร้องไห้โดยไม่มีเหตุผล ประโยคที่เขาพูดออกมาล้วนจับใจความไม่ได้


ฉัน...คือ...โอลิ...เวอร์...หนุ่ม..ป๊อป..ของ...ไฮสคูล...


ฉัน...จะ...มี...ชื่อ...เสียง...


ฉัน...จะ...มี...แฟน...เป็น...สาว...ป๊อป...


....ไม...เคิล...น่า...โง่....แก...ฮึก...แก....ชนะ... เสียงสะอื้นเริ่มดังขึ้น นางพยาบาลเดินเข้าสอบถาม


อะไรเหรอคะคุณแฮริงตัน? เด็กหนุ่มตวัดสายตามามองหล่อน แววตาของเขาไม่ต่างอะไรกับผีร้ายที่ต้องการชีวิตคน


ฉัน...ไม่ยอมให้แก...ชนะ!!!” โอลิเวอร์ดึงตัวของพยาบาลเข้ามาก่อนกระหน่ำตบเข้าไปที่ใบหน้าของหล่อนจนเลือดอาบ หญิงสาวกรีดร้องก่อนที่เจ้าหน้าที่จะเข้ามาควบคุมตัวเขาเอาไว้


กว่าจะปล้ำกันจับตัวของเขาได้ก็ใช้เวลาอยู่นาน พยาบาลสาวร้องไห้อย่างหนัก หล่อนผวาและไม่กล้าเข้าใกล้าเตียงของโอลิเวอร์


หลังจากได้รับยาโอลิเวอร์ก็สงบลง แต่มือและขาของเขาต้องถูกพันธนาการเพราะอาการของเขากำเริบหนัก
นางพยาบาลคนนั้นถูกนำตัวไปรักษา เธอพูดแต่คำว่าขอลาออกตลอดเวลาที่อยู่ตรงนั้นจนแพทย์ที่ดูแลโอลิเวอร์
เหนื่อยใจ


เขาหันไปมองคนบนเตียงก่อนจะส่ายหน้า พ่อแม่เขาเคยมาเยี่ยมรึเปล่า เขาถามพยาบาลที่ยืนอยู่


ไม่เคยค่ะ พวกเขาไม่เคยมาที่นี่เลย อ้างว่าต้องทำงานและไม่มีที่อยู่เป็นหลักแหล่งค่ะ


นายแพทย์พยักหน้ารับรู้ก่อนจะหยิบชาร์ตแล้วเดินจากไปพร้อมกับพยาบาลเหลือไว้แต่เด็กหนุ่มที่ลืมตาขึ้นมาด้วยสายตาอันว่างเปล่า เหมือนคนที่ไร้สติสัมปชัญญะใดๆ

 




 

เนื่องจากงานพรอมเกิดความวุ่นวายมากเกินไป ผู้อำนวยการคนใหม่จึงสั่งให้มีการจัดงานขึ้นอีกครั้งในอาทิตย์ถัดไป หลายคนต่างก็ดีใจ แต่ก็มีบางส่วนที่โอดครวญว่าชุดของพวกเขาไม่เซอร์ไพรซ์อีกแล้ว แน่นอนว่าพวกเขาต่างก็ต้องการจะเข้าร่วมและรอคอยงานที่จะมาถึงอย่างใจจดใจจ่อเพราะใครๆก็ชอบงานพรอม


พ่อและแม่ของไมเคิลกลับมาจากการไปเยี่ยมพี่สาวที่เมืองอื่น ทั้งสองทราบข่าวจึงรีบกลับมาหาลูกชายตัวเองทันที


โถ...ลูกแม่ ไม่นึกไม่ฝันเลยว่าเด็กคนนั้นจะร้ายกาจแบบนี้ เทเรซ่ากอดลูกชายแน่นโดยมีจอห์นยืนให้กำลังใจอยู่ข้างๆ


พวกเราไปซื้อชุดที่ลูกจะใส่ไปดีกว่า ได้ข่าวว่าลูกยังไม่ได้ซื้อชุดเลยนะจ้ะ ที่ใส่ไปวันนั้นก็ของพ่อใช่มั้ยจ้ะ อย่างที่เทเรซ่าบอก เจมส์ยุ่งจนลืมซื้อชุดไปงานพรอมจริงๆ เขาไปโดยลุคปกติธรรมดาของไมเคิล ไม่ได้แต่งตัวเซทผมหรือใส่สูทอะไรทั้งนั้น จำได้ว่าตอนนั้นมอลว่าเขาไปหลายคำ หาว่าไปให้ความหวังหล่อน


งั้นไปกันเลย...เอ๊ะ...แล้วเจ้าดุ๊คล่ะ จอห์นมองไปรอบๆบ้าน พบแต่ความว่างเปล่า บรรยากาศในห้องเริ่มเงียบลงจนเขาเริ่มแปลกใจ


...เด็กหนุ่มนิ่งเงียบ เขาเงยหน้าขึ้นก่อนจะเดินไปหยิบปลอกคอที่เคยเป็นของดุ๊คมา เทเรซ่ายกมือปิดปากเหมือนจะคาดเดาอะไรได้


...มันอยู่ในสวนหลังบ้านของเราครับ....แต่ว่ามัน...ตายแล้ว ขอบตาของเจมส์ร้อนผ่าว เขาเงยหน้าขึ้นก่อนที่หยดน้ำอุ่นจะไหลลงมา จอห์นเดินเข้ามากอดลูกชาย



เกิดอะไรขึ้น...

 

 

 


 

แพทริกมีกำหนดที่จะต้องเข้ารับการบำบัดยาเสพติดเป็นเวลาหนึ่งปี ส่วนการลงโทษ เพราะเขาเป็นคนช่วยไมเคิลในการหาหลักฐาน ทอมจึงใช้เรื่องนี้ขอลดหย่อนให้แพทริก จนเด็กหนุ่มไม่ต้องเข้าคุก แต่จะต้องบำเพ็ญประโยชน์และอยู่ในการควบคุมของเจ้าหน้าที่เป็นเวลาสามปี


แพทริกขอเวลาทอมจนถึงวันงานพรอมก่อนที่เขาจะเข้าสู่การบำบัดอย่างเต็มตัว โดยเขาต้องทำเรื่องลาออกจากโรงเรียนและมีสถานภาพเป็นนักเรียนแค่จนถึงคืนวันงานเท่านั้น เด็กหนุ่มมองไปรอบๆไฮสคูลที่เหมือนบ้านหลังที่สองของเขาก่อนจะเดินไปที่สนามฟุตบอลสถานที่ๆเขารักพอๆกับชีวิตของเขาเลยทีเดียว        

     

มีหลายคนกำลังฝึกซ้อมกันอยู่ในสนาม แต่ก็มีบางคนที่ไปหลีเชียร์ลีดเดอร์อยู่ข้างสนามแทนที่จะตั้งใจฝึกซ้อม 
บางคนก็แอบมั่วสุมกันอยู่ที่มุมอับของอัฒจันทร์ แพทริกหัวเราะก่อนจะนึกถึงอดีตของตัวเอง


เขาอาจเสียดายตำแหน่งที่เคยเป็นของเขา


เขาอาจเสียดายความโด่งดังที่เดินไปไหนก็มีแต่คนนับหน้าถือตา


แต่เขาไม่เสียดายความจริงที่ว่า...เขายังมีครอบครัวที่อบอุ่นและคอยให้กำลังใจเขาอยู่เสมอ


และเขาไม่เคยเสียดายที่ได้รู้จักกับไมเคิล โอดอนเนลเด็กหนุ่มสุดเฉิ่มที่ใครต่อใครก็เมิน แต่ตอนนี้เขากลับมองคนๆนั้นคือเทพบุตรของเขา

 

แพทริกรับเงินค่าจ้างจากการสอนฟุตบอลให้ลูกชายของเพื่อนๆทอม มารวมกับเงินที่ได้จากการแข่งขันก่อนที่เขาจะกลายเป็นอดีตกัปตันทีมฟุตบอล เด็กหนุ่มเข้าไปที่โซนเครื่องใช้ไฟฟ้าในเอ็มมาร์ท ก่อนจะเลือกซื้อคอมพิวเตอร์รุ่นเดียวกันและแฟลชไดรฟ์รวมถึงอุปกรณ์อื่นๆที่เขาเคยทำลายไป


แพทริกฟังที่พนักงานแนะนำเขา ก่อนที่จะชำระเงินและเดินออกจากร้าน


ผลัก


เขาชนเข้ากับคนๆหนึ่ง แพทริกรู้ในทันที


ไมเคิล


แพทริก...นายมาซื้อของเหรอ


ชะ...ใช่ นายล่ะ


ฉันมาเอาของให้พ่อน่ะ...เอ่อ...นายสบายดีนะ


อื้ม...นายก็สบายดีสินะ


...” 


...” เกิดความเงียบขึ้น แพทริกกระแอมไอก่อนจะซ่อนของบางอย่างไว้ด้านหลัง เจมส์สังเกตเห็นแต่ก็ไม่ได้ถามอะไร


ฉันขอตัวก่อนนะ


อืม


...แพทริก...นายอยากไปหาเจ้าดุ๊ครึเปล่า” สีหน้าของเด็กหนุ่มสลดลง 


...ขอโทษนะสำหรับเรื่องของดุ๊ค


มันไปสบายแล้วล่ะ...นายจะไปเยี่ยมมันกับฉันมั้ย


...ไปสิ



 

ฉันฝังมันไว้ที่สวนหลังบ้าน แล้วก็ปลูกดอกไม้บนนั้นนิดหน่อย ” เจมส์นำร่างของดุ๊คมาฝังไว้ที่หลังบ้าน มีดอกไม้ปลูกอยู่บนหลุมศพของมันโดยมีแผ่นหินเขียนเอาไว้ว่า 


สงบชั่วนิรันด์ ดุ๊ค เพื่อนรัก

 

แพทริกมองหลุมศพของดุ๊คด้วยสีหน้าเรียบเฉย แต่แววตาของเขาดูร้าวรานอย่างที่สุด ทั้งสองจ้องมองหลุมศพของมันอยู่นานต่างคนต่างไม่พูดอะไรออกมา

 

เจมส์สูดจมูกที่แดงเรื่อของเขาแพทริกมองมาที่เขาด้วยสายห่วงใย เมื่อน้ำตาของไมเคิลไหลลงมา แพทริกก็กระวนกระวายใจ เด็กหนุ่มเดินเข้ามาแล้วยกมือขึ้นแตะใบหน้าของอีกฝ่ายอย่างอ่อนโยน


สายตาของทั้งคู่สบกัน เจมส์จับมือของอีกฝ่ายออก สีหน้าของแพทริกดูสลดลงเล็กน้อย


ใครเหรอจ้ะไมเคิล เทเรซ่าเดินเข้ามา เธอยิ้มให้เด็กหนุ่ม


เจมส์แนะนำพ่อกับแม่ของไมเคิล นี่แพทริก สเปนเซอร์ครับ ลูกชายของป้าอลิซ


เทเรซ่านิ่งไป ก่อนจะยิ้มให้อย่างเป็นมิตร อ้าวลูกชายของลิซนี่เอง มาจ้ะ เข้าไปในบ้าน เห็นครั้งล่าสุดเธอยังตัวแค่นี้อยู่เลย


จอห์นยิ้มให้แพทริกเช่นกัน พวกเขานั่งลงที่โซฟา เทเรซ่ารินช็อคโกแลตร้อนให้ก่อนจะนั่งลง


แพทริกขอบคุณเบาๆ เขารู้สึกผิดที่พวกเขาไม่โทษเรื่องที่เขาทำให้ดุ๊คตาย พ่อแม่ของไมเคิลดีกับเขามาก อาจจะเขาเป็นลูกเลี้ยงของทอมซึ่งเป็นเพื่อนของพวกเขา แต่แพทริกยังรู้สึกแย่เหมือนเดิมทั้งเรื่องนี้และเรื่องที่เขาเคยทำร้ายลูกชายของพวกเขาอย่างไมเคิล


น้ารู้เรื่องจากไมเคิลแล้วล่ะจ้ะ เธอไม่ต้องกังวลหรอก พวกเราเข้าใจดี ไม่มีใครอยากให้มันเกิดขึ้นแต่ในเมื่อเจ้าดุ๊คตายไปแล้ว เราก็ต้องยิ่งต้องใช้ชีวิตให้ดี อย่าประมาทอีก


ครับ


เธอมีความสามารถนะแพทริก ทอมเคยเล่าให้ฟังว่านายเป็นกัปตันทีมฟุตบอลที่เก่งมาก...โอ๊ย!” จอห์นร้องออกมาเมื่อสีข้างของเขาถูกหยิกกะทันหันจากฝีมือของภรรยา


ทำผมทำไมเนี่ยะ


อย่าพูดแบบนั้นสิคะแพทริกเขาเสียใจแย่


ไม่เป็นไรหรอกครับคุณน้า มันเป็นความจริง


เธอจะเข้าร่วมงานพรอมรึเปล่าจ้ะแพทริก


ครับ ก่อนที่ผมจะเข้ารับการบำบัดผมจะไปที่งานนั้น


“แล้วเธอมีชุดแล้วรึยังจ้ะ


ผมกำลังจะซื้อครับ


งั้นดีเลยจ้ะ ไมเคิลเองก็ยังไม่มีชุด น้ากับจอห์นก็มีธุระที่เอ็มมาร์ท พวกลูกไปซื้อกันสองคนดีไหมจ้ะ” เธอหันไปมองลูกชายอย่างไมเคิล


เจมส์ทำหน้าเลิ่กลั่ก เขารู้สึกเหมือนแม่อยากให้เขาใช้เวลากับแพทริกยังไงยังงั้น



ได้ครับ” แพทริกพยักหน้าเขามองไปที่เจมส์ด้วยสายตาที่ยากจะคาดเดา


 

 

เด็กสองคนเดินผ่านย่านร้านค้ามาได้สักพักแล้วแต่พวกเขายังไม่เจอร้านที่ถูกใจจึงตัดสินใจเดินต่อไปเรื่อยๆ


เจมส์เดินนำหน้าอีกฝ่ายมาสองสามก้าว เขาเดินมาได้สักพักก็หันไปมองคนข้างหลัง เจมส์พบว่าแพทริกกำลังมองเขาอยู่


เมื่อถูกจับได้ เด็กหนุ่มร่างสูงก็รีบเร่งฝีเท้าขึ้นมาเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เจมส์ยิ้มในใจ


คอแห้งจัง แวะร้านนั้นก่อนดีมั้ย เจมส์ชี้ไปที่คาเฟ่เล็กๆที่อยู่ตรงหัวมุมถนน แพทริกพยักหน้าเห็นด้วยก่อนที่พวกเขาจะเดินเข้าไปนั่งในร้าน


สายตาของแพทริกยังคงจดจ่ออยู่ที่ไมเคิล ตอนที่เขาดื่มน้ำ หรือแม้แต่ตอนที่เขาเลียริมฝีปาก แพทริกจ้องมองทุกการกระทำของคนตรงหน้าอย่างเหม่อลอย


เปรี๊ยะ!

แพทริกหลุกออกาจากภวังค์เพราะเสียงดีดนิ้ว


ช่วงนี้นายเหม่อบ่อยนะ เจมส์มองแพทริกที่นั่งตรงข้ามด้วยความสงสัย แพทริกชอบมองเขาทีเผลอทุกทีพอเขา
มองกลับก็รีบหลบสายตาเฉไฉ


ไม่มีอะไรหรอก


นายกังวลเรื่องการบำบัดเหรอ แพทริกต้องเข้ารับการบำบัดหนึ่งปี เจมส์คิดว่าไม่ง่ายเลยกว่าจะผ่านช่วงลงแดงจนกระทั่งเลิกยาได้ ที่เขาเข้าใจอีกฝ่ายดีเพราะตอนเข้าวงการใหม่ๆ เขาก็เคยลองใช้มันเพื่อให้เขาลืมอดีตที่เจ็บปวด จนกระทั่งรู้สึกตัวได้ในตอนอายุยี่สิบและใช้ชีวิตแบบคนตายด้านมานับแต่นั้น


ไม่ใช่หรอก...คือฉัน.. เสียงกระดิ่งที่ประตูขัดจังหวะการพูดของแพทริก 


คนที่เปิดเข้ามาดูอารมณ์ร้อนและหงุดหงิดอยู่ในที ผู้หญิงคนนั้นดูดบุหรี่อยู่ในปากก่อนจะพ่นมันในร้านที่ประกาศติดไว้เด่นหราว่า ‘NO SMOKING’ การแต่งตัวของเธอดูเปิดเผยมากกว่าคนทั่วไป แทบจะเรียกได้ว่าหล่อนใส่ชุดที่ดูเหมือนชุดว่ายน้ำมากกว่าจะเป็นชุดเดรสสั้นๆ และที่นี่ไม่ได้ติดทะเลหรือสระว่ายน้ำแต่อย่างใด


เจมส์ไม่ชอบกลิ่นบุหรี่อยู่แล้ว เพราะเขาเลิกมันมานานมากและรู้สึกปวดหัวและอึดอัดเมื่อได้กลิ่น เขาจึงรีบโอบตัวแพทริกให้ลุกออกจากร้าน


เมื่อเดินมาที่ประตูทางออกกลับโดนสกัดเข้าซะก่อน


ด้วยรองเท้าส้นสูงยาวลายเสือที่ดูไร้รสนิยม


จะไปไหนล่ะจ้ะอีเวร!” เจมส์งุนงงก่อนจะเริ่มคุ้นหน้าของหล่อน


นอร์มา กรีน!


ไม่แปลกที่เจมส์จะจำหล่อนไม่ได้เพราะครั้งล่าสุดหล่อนย้อมผมบลอนด์และยาวเป็นลอนดูเหมือนตุ๊กตาอลิซ แต่ตอนนี้หล่อนย้อมผมสีเขียวและตัดผมบ๊อบทื่อๆที่ออกไปทางแตกปลาย ดวงตาฉาบด้วยสโมคกี้อายที่ดูเหมือนจะเข้มสุดๆ เพราะมองไม่เห็นเปลือกตาของเธอเลยสักนิด แก้มที่ถูกเติมแต่งจนแดงก่ำบวกกับสีลิปสติกที่ถูกทาด้วยสีแดงเข้ม มันช่าง...


ดูแก่ชะมัด...เจมส์คิดในใจ


นอร์มา? แพทริกเรียกชื่ออีกฝ่ายเหมือนจะพึ่งนึกชื่อออก


นอร์มาแสยะยิ้มน่าเกลียดก่อนจะมองพวกเขาตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยสีหน้าหื่นกระหายอยู่ในที เธอแลบลิ้นก่อนจะพูดว่า


สนใจแบบ3Pมั้ยจ้ะ หล่อนเหยียดยิ้ม กับเกย์แบบพวกแกฉันบริการให้ได้นะ...แต่คงคิดแพงหน่อย เพราะพวกแกมันเป็นสวะ!!”


เจมส์มองสีหน้าโกรธแค้นของนอร์มาแล้วรู้สึกเฉยๆ เพราะหล่อนไม่มีโอกาสที่จะทำร้ายเขาหรือใครในโรงเรียนอีกแล้ว ถ้ายังเหลืออยู่ก็คงจะเป็นความแค้นที่พ่อของหล่อนใช้คนมาทำร้ายจนทำให้ดุ๊คตายนั่นล่ะ


เจมส์คิดว่าหล่อนคงจะตกนรกจากอาชีพที่หล่อนทำ แต่ดูเหมือนว่าหล่อนจะรักการทำอาชีพนี้อย่างมาก คงจะค้นพบทางของตัวเอง ซึ่งนั้นทำให้เจมส์รู้สึกว่ายังไม่สาสมกับการกระทำของหล่อน


อยู่ดีๆไม่ชอบ ก็อย่าหาว่าเขาไม่เตือน


เจมส์ยิ้มให้นอร์มากว้างมากๆ ก่อนจะยกมือขึ้นลูบแก้มคมคายของแพทริกแล้วดึงเขาเข้ามาจูบอย่างดูดดื่มตรงหน้าหล่อน แพทริกดูตกใจในตอนแรก แต่ก็เริ่มให้ความร่วมมือในภายหลัง เด็กหนุ่มร่างสูงโอบเอวของเจมส์เข้าหาตัวแน่นกว่าเดิม


นอร์มาเบิกตากว้าง หล่อนจ้องมองพวกเขาแสดงความรักกันอย่างนิ่งอึ้ง ก่อนจะรีบกระชากไหล่ของไมเคิลออกมา


พวกแก! วิปริต ทุเรศที่สุด พวกแกเห็นผู้หญิงเป็นอะไร ผู้หญิงสิถึงจะคู่ควรกับผู้ชาย พวกแกทำแบบนี้ได้ยังไง อ๊ายยยย!”


แผ่นหลังของนอร์มาถูกสะกิด เธอหันไปมองก่อนจะตกใจ


เธอไม่ควรตัดสินใครถ้าตัวเองยังทำให้ดีไม่ได้นะจ้ะแม่หนูน้อย หญิงสาวคนนั้นพูดขึ้น เธอสวมหมวกปีกว้างสีดำ ดูลึกลับ เมื่อเธอเงยหน้าขึ้นเธอก็ได้ยินเสียงทุกคนในร้านร้องอุทานเป็นเสียงเดียวกันว่า


บาบาร่า บริเจ็ด!!!” 


ซูเปอร์สตาร์นักเรียกร้องสิทธิและประธานองค์กรสำหรับเพศทางเลือกที่โด่งดังที่สุดในยุคนี้ กำลังยืนอยู่ในคาเฟ่เล็กๆไม่สะดุดตา และไม่มีแม้กระทั่งปาปาราซซี่ให้พวกเขาได้เตรียมใจ!


บาบาร่ายิ้มก่อนจะหันไปมองทุกคนในร้าน พวกคุณคิดว่าระหว่างผู้ชายสองคนที่มีความรักต่อกัน กับผู้หญิงที่ไม่รู้จักกาละเทศะต่อสถานที่และมีกิริยาวาจาไม่น่าฟังแบบนี้ คุณคิดว่าสิ่งไหนควรน่าชื่นชมสิ่งไหนควรต้องตักเตือน


นอร์มาหน้าคล้ำลงอย่างเห็นได้ชัด แน่นอนว่าไม่มีใครเข้าข้างหล่อนเลยสักคนเดียว พวกเขาเห็นว่าความรักที่ผิดเพศถูกต้องกว่าคนอย่างหล่อน นอร์มาอับอายจนรีบวิ่งออกจากร้าน รองเท้าส้นสูงของเจ้าหล่อนเริ่มทำพิษ ส้นของมันเริ่มง่อนแง่นจนกระทั่งหักในที่สุด


หล่อนจึงลงไปนอนกับพื้นในสภาพน่าอับอาย


ทุกคนในร้านหัวเราะขบขัน แต่เพียงไม่นานบาบาร่าก็ส่งสายตาให้ทุกคนก่อนจะก้มลงไปช่วยยกหล่อนขึ้น


ไม่เจ็บตรงไหนใช่มั้ย เอานี่เงินเอาไปซื้อรองเท้าดีๆใส่แล้วก็ปรับปรุงตัวซะใหม่ เธอยังเด็กมาก อนาคตของเธอยังมีอีกยาวไกล อย่าทำร้ายตัวเองและคนอื่นอีกนะ


นอร์มาน้ำตาไหลออกมา ฉับพลันเธอก็รู้สึกละอายกับสิ่งที่ตัวเองลงมือทำลงไปทั้งหมด เธอรับเงินนั้นมาก่อนจะรีบวิ่งเขยกออกไป


 

เจมส์มองบาบาร่า บริเจ็ตอย่างนึกทึ่งผู้หญิงคนนี้มีพลังอันยิ่งใหญ่จริงๆ ไม่แน่สิ่งที่เอพริล มอลและลูซี่เคยพูดเล่นๆกันว่าเธอคนนี้จะได้เป็นประธานาธิบดีหญิงก็อาจจะไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้ก็ได้

 






...


ต่อไปขอประกาศผู้ที่ได้รับตำแหน่งคิงส์พรอมในค่ำคืนนี้นะคะ จากเสียงโหวตทั้งหมดจากคนในฮอลล์ คิงส์พรอมในปีนี้เป็นของ... พิธีกรคนเดิมประกาศตำแหน่งสำคัญในค่ำคืนนี้


ไมเคิล โอดอนเนลค่ะ!!!”


เสียงเฮดังขึ้นทั่วฮอลล์ มิสซิสแจ็กเกอลีนยิ้มหน้าบ้าน เธอลุกขึ้นมาปรบมือให้ตามด้วยครูคนอื่นๆ บรรยากาศของงานมีความคึกคัก เจมส์ในชุดทักซิโด้สีดำและทรงผมที่ถูกจัดแต่งมาเป็นอย่างดี ทำให้วันนี้เขาคล้ายกับเจ้าชายชาร์มมิ่งที่ดูน่าหลงใหลแตกต่างจากรูปลักษณ์ปกติที่ดูเรียบง่ายตามประสาคนที่สนใจแต่เรื่องของคอมพิวเตอร์มากกว่าเรื่องอื่น


เจมส์ขึ้นเวทีพร้อมกับเอพริลในฐานะพรอมคิงส์แอนด์ควีน ทั้งสองได้รับมงกุฎ สายสะพายและต้องลงมาทำการเปิดฟลอร์เต้นรำ ด้วยการเต้นคู่กันในเพลงแรก เขาโอบเอวของเอพริล เด็กสาวจับไปที่บ่าของเขา เริ่มเต้นรำไปตามทำนองเพลง


ข้างๆกันลูซี่และมอลแต่งตัวสลับชายหญิง มอลมาในคอนเซ็ปเจ้าหญิงและลูซี่มาในคอนเซ็ปอัศวิน พวกเขาเต้นรำด้วยกันอย่างสนุกสนาน


คู่ของไมเคิลและเอพริลมีความโดดเด่นเป็นอย่างมาก เพราะทั้งสองคนเคยเป็นคนธรรมดาที่แทบจะโดนบอยคอร์ตจากคนทั้งโรงเรียนแต่วันนี้พวกเขากลับลุกขึ้นสู้เพื่อตัวเองจนกลายเป็นคนที่มีแต่คนชื่นชม


ดูสองคนนั้นสิ ยังกับคู่สร้างคู่สม หลังจากนี้พวกเขาก็จะได้เป็นประธานนักเรียน สุดท้ายต้องคบกันแหงๆ กลุ่มเด็กสาวที่ยืนมองอยู่กระซิบกระซาบกันโดยไม่ทันเห็นว่ามีผู้ชายร่างสูงคนหนึ่งยืนอยู่ด้วย


แพทริกสวมชุดทักซิโด้สีน้ำเงิน เขาไม่ได้หวังตำแหน่งอะไรทั้งสิ้นแค่อยากมาร่วมงานครั้งสุดท้ายก่อนที่จะต้องลาออกไป เด็กหนุ่มมองภาพชายหญิงที่เต้นรำกันอยู่ในฟลอร์แล้วรู้สึกปวดแปลบในหัวใจ พวกเขาดูเหมาะสมกันอย่างยิ่ง จนพาลให้แพทริกคิดว่าต่อให้ไมเคิลไม่ได้ลงเอยกับเอพริลก็ยังมีผู้ชายอีกหลายคนที่ดีพร้อมกว่าเขามากนัก


อีกอย่างไมเคิลไม่เคยพูดว่ารักเขา


และหลังๆมานี้อีกฝ่ายก็ชอบตีตัวออกห่างจากเขาหลายครั้ง ถึงแม้ในวันที่พวกเขาไปคาเฟ่ไมเคิลจะจูบเขาก่อน แต่นั่นคงเป็นเพราะเจ้าตัวต้องการประชดนอร์มามากกว่า


แพทริกยิ้มหยันให้ตัวเอง


ก่อนจะหมุนตัวออกไป

 




ขอตัวก่อนนะเอพริล เจมส์เห็นเด็กหนุ่มคนหนึ่งมีท่าทีสนใจเอพริล และหมอนั่นก็ดูเข้าท่าอย่างมาก คงจะดีถ้าพวกเขาสานสัมพันธ์กัน


เอพริลยิ้มให้เขาก่อนจะรู้สึกเก้อๆกับตำแหน่งที่ได้รับมา เธอขี้อายเกินกว่าที่จะทำท่าทางมาดมั่นให้สมบทบาทได้อย่างแชนนิ่ง ไม่นานช่อดอกไม้ก็ถูกยื่นเข้ามาต่อหน้าหล่อน เอพริลเงยหน้าขึ้นก่อนจะพบว่าคนที่ยื่นดอกไม้ให้หล่อนคือ เอียน เมนเดซ หัวกะทิที่หล่อนแอบชอบมาตั้งแต่เข้ามาเรียนที่นี่


...เอพริล เธอจะว่าอะไรมั้ย...ถ้าฉันอยากจะขอเธอเต้นรำ เด็กหนุ่มผมบลอนด์ดูมีท่าทีเขินอาย


เอพริลยิ้มกว้าง ยินดีจ้ะ


ทั้งคู่เดินเข้าไปในฟลอร์อีกครั้งก่อนจะเริ่มเต้นรำด้วยบรรยากาศแห่งความโรงแมนติก

 

 

แพทริกกำลังก้าวเท้าไปที่รถ เมื่อเขาเปิดประตูเข้าไปนั่ง ประตูข้างคนขับก็ถูกเปิดออก


ไมเคิล! แพทริกจ้องมองอีกฝ่ายด้วยความตกใจ


เจมส์หอบหายใจที่รีบวิ่งออกมา เขาเห็นหลังของแพทริกไกลๆ แต่กว่าจะฝ่าฝูงคนมาได้ก็เกือบจะไม่ทัน เขานั่งลงบนเบาะก่อนจะปลดกระดุมเสื้อเล็กน้อยเพื่อให้หายใจสะดวกขึ้น


นายไม่เต้นรำต่อเหรอ น้ำเสียงของแพทริกแฝงไปด้วยความหึงหว


ไม่ล่ะ ฉันแค่เต้นรำเปิดฟลอร์ตามหน้าที่น่ะ หน้าที่เสร็จแล้วฉันก็อยากทำตามใจของฉันบ้าง เจมส์มองหน้าแพทริก


“…”


พาไปที่ๆหนึ่งหน่อยสิ เจมส์พูดขึ้นมาในความเงียบ แพทริกมองหน้าไมเคิลอย่างงุนงงก่อนจะเริ่มขับไปยังจุดหมายที่อีกฝ่ายบอก

 

จุดหมายที่เจมส์บอกไม่ได้ไกลไปกว่าที่แพทริกคิด เพราะพวกเขากำลังเดินเข้ามาในสนามของโรงเรียน

 

บรรยากาศของสนามตอนกลางคืนดูเงียบและเย็น เมื่อเดินมาตรงกลางสนาม เจมส์ก็ทิ้งตัวลงไปนอนบนสนามหญ้าโดยไม่สนว่าชุดทักซิโด้ของตัวเองจะเปื้อนเลยสักนิด


แพทริกมองการกระทำของคนตรงหน้าก่อนจะนอนลงไปบ้าง เขาเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าซึ่งเวลานี้มีแต่สีน้ำเงินและแสงระยิบระยับจากดาวดวงเล็กๆ หลายดวงที่แข่งกันส่องแสง


พรุ่งนี้นายจะต้องเข้ารับการบำบัดแล้วใช่มั้ย เจมส์พูดขึ้น


อืม


ถ้านายออกมาแล้วจะทำยังไงต่อไป


...ฉันคิดว่าจะกลับมาเรียนให้จบแล้วก็หางานดีๆทำ เจมส์เข้าใจคำพูดของอีกฝ่ายนี่เป็นความฝันของใครหลายๆคน เจมส์คิดว่าแพทริกต้องทำได้แน่นอน


แล้วนายล่ะ แพทริกถามเจมส์


ฉันอยากพัฒนาโปรแกรมที่เขียนไว้แล้วขายให้บริษัทซอฟต์แวร์สักบริษัท ถ้าเกิดว่ามันเวิร์คฉันจะเปิดบริษัทของตัวเองแล้วทำให้มันกลายเป็น E-Business ที่เน้นการทำธุรกรรมบนอินเทอร์เน็ตน่ะ เจมส์คิดว่านี่คงเป็นความฝันของไมเคิลคนนั้น และเขาเองก็อยากจะลองทำดูบ้าง


แพทริกหัวเราะ ก่อนจะหันข้างมาจ้องไมเคิลนายดูเป็นผู้ใหญ่มากกว่าฉันเยอะ


ไม่หรอก ฉันก็แค่ทำในสิ่งที่รักก็เท่านั้น เจมส์เองก็นอนหันข้างเช่นกัน


ไม่หรอก นายเป็นอย่างนั้นจริงๆ


...พวกเขาสบตากันนิ่งนานก่อนที่คนใดคนหนึ่งจะเขยิบตัวเข้าไปหาอีกฝ่ายแล้วเริ่มจูบกัน



จูบที่เหมือนเป็นการปลอบใจและบอกลา

 

 

 

 

จนกว่าจะได้พบกันใหม่

 

 

 

 

 

ปัง!!


ทั้งคู่ผละออกจากกันเพราะเสียงดังบนท้องฟ้า


แสงหลากสีจำนวนมากเกิดขึ้นต่อหน้าพวกเขาสองคน มัยย้อมตัวของพวกเขาจนหมด บางทีก็สีฟ้า บางทีก็สีม่วง
บางครั้งก็กลายเป็นสีชมพู เสียงอึกทึกยังดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง

 

นักเรียนหลายคนพากันออกมาจากฮอลล์เพื่อชมดอกไม้ไฟที่ผู้อำนวยการเป็นคนไปจัดหามา พวกเขาต่างชอบใจและร่วมกันชื่นชมความงดงามของดอกไม้ไฟสีสวย ถึงแม้ว่าบางคนจะกลัวเสียงของมันแต่ก็ยังจดจำภาพของมันประกอบการอุดหูต่อไป


เอพริลยืนคู่กับเอียน ทั้งคู่ยิ้มให้กัน เธอมองไปยังมอลที่กรีดร้องเสียงดังเพราะตกใจเสียงพลุ รวมถึงลูซี่ที่คอยปลอบใจเพื่อนไม่ให้วิ่งหนี เธอหัวเราะก่อนจะเห็นคนคู่หนึ่งในสนามฟุตบอล เธอยิ้มออกมาก่อนจะเห็นภาพของผู้ชายผมบลอนด์ร่างสูงและผู้ชายผิวแทนคนหนึ่งซ้อนทับคนทั้งคู่ เธอรีบขยี้ตาก่อนจะมองคนทั้งสองเป็นปกติ

 

ทำไม

 

เจมส์และเอพริลทำหน้าที่ประธานนักเรียนได้อย่างดีเยี่ยมพวกเขาจัดตั้งชมรมช่วยเหลือเพื่อนและทำให้หลายคนเปิดใจให้กับเพศของคนอื่นๆ เจมส์มักจะชอบอยู่เบื้องหลัง ส่วนเอพริลจะอยู่เบื้องหน้าซะส่วนใหญ่ เมื่อมีประชุมใหญ่ๆเท่านั้นที่ทุกคนจะได้เห็นหน้าประธานนักเรียนชายของพวกเขา ตลอดหนึ่งปีที่ผ่านมาเจมส์พัฒนาโปรแกรมที่เขาเขียนต่อจากไมเคิลจนสำเร็จในขั้นเบต้า หลังจากนั้นไม่นานเขาก็ส่งตัวอย่างของมันให้บริษัทพัฒนาซอฟแวร์บริษัทหนึ่ง และได้รับการติดต่อกลับมาอย่างรวดเร็ว

 

 




..


4 ปีต่อมา

 

เจมส์กลายเป็นประธานบริษัท E-Business ขนาดใหญ่ที่เขาไปร่วมหุ้นกับเพื่อนในมหาลัยสร้างมันขึ้น เขาร่ำรวยเป็นกอบเป็นกำแต่มักจะไม่ค่อยมีเวลากลับบ้านมากนัก จนเทเรซ่าและจอห์นที่มีแม็กกี้กับครอบครัวมาอยู่ด้วยแล้วบ่นว่าเขาไม่ค่อยมีเวลาให้ครอบครัว


เจมส์ยอมรับอย่างไม่มีคำแก้ตัว เขาเองก็ไม่อยากยุ่งแบบนี้ แต่พอเริ่มจับแล้วก็วางไม่ได้ เดี๋ยววันนี้มีปัญหาระบบ เดี๋ยวอีกวันมีไวรัสจากพวกมือสมัครเล่นมาแหยมกับซอฟต์แวร์ของเขา เจมส์ในฐานะหัวกะทิคนหนึ่งของสาขาและเป็นประธานบริษัทจึงต้องมีส่วนในการแก้ไขปัญหาหลายครั้ง


สามเดือนที่ไม่ได้กลับบ้านก็ถือว่านานอยู่เหมือนกัน เขากลับมาที่บ้านอีกครั้งหลังจากไม่ได้มานาน ทุกอย่างดูเหมือนเดิม เพียงแต่หลังบ้านเพิ่มชิงช้ากับกะบะทรายสำหรับเด็กมา เพราะแม็คกี้กับสามีของเธอมีลูกด้วยกันสองคน


ส่วนหลุมศพของดุ๊ค ยังถูกดูแลอยู่ในสภาพดีเสมอ ดอกไม้ที่อยู่บนหลุมศพของมันยังคงดูงดงามเหมือนเมื่อปีนั้น..

 

น้าไมเคิล!” แมนดี้ลูกสาวคนเล็กของแม็คกี้พูดขึ้น เธอยิ้มยิงฟันหลอก่อนจะวิ่งเข้ามาหาเขาอย่างดีใจ


เจมส์อุ้มเด็กน้อยที่พึ่งจะพูดได้ขึ้น เขาจับตัวแมนดี้เหมือนเธอเป็นผึ้ง เธอหัวเราะชอบใจก่อนจะส่งเสียง หวี่ เหมือนผึ้งน้อยที่เธอเคยดูในทีวี


กลับมาแล้วเหรอพ่อตัวแสบ พี่สาวของไมเคิลทักขึ้น


ครับพี่ แล้วคนอื่นๆล่ะครับ


พ่อกับแม่พามาร์ตินไปมาร์ทน่ะ ส่วนนิคยังไม่กลับจากทำงาน แม็คกี้ปลดผ้ากันเปื้อนก่อนจะเดินเข้ามารับตัวแมนดี้ที่ดูเริ่มจะง่วงแล้ว


ผมซื้อของมาฝากหลานๆด้วย เป็นเครื่องเล่นสำหรับเด็กที่ยังไม่วางขาย มันช่วยในเรื่องพัฒนาการและไม่ทำให้สายตาเสีย


เธอนี่ชอบเปย์หลานๆจัง แล้วเธอล่ะไม่อยากมีลูกเป็นของตัวเองหรือไงฮึ


เจมส์ยิ้ม ผมมีหลานๆแล้วจะมีลูกทำไมล่ะครับ หรือต่อให้มีผมก็คงเป็นพ่อที่ดีได้ไม่เท่านิคหรอกครับ นิคคือสามีของแม็คกี้และพ่อของหลานๆทั้งสอง เขาเปิดสำนักงานทนายความที่มีชื่อเสียงที่สุดในเมืองแต่ถึงจะงานยุ่งแค่ไหน เขาก็มีความเป็นแฟมิลี่แมนให้เวลากับครอบครัวเสมอ


และเขาเองก็ไม่อยากให้ใครมาแทนที่โมนา...ถ้าเธอรู้ว่าเขามีลูกคนอื่น เธอคงจะปีนไปบนต้นไม้แล้วต่อว่าเขาจนไม่ยอมมากินข้าวแน่ๆ



เจมส์เผลอหัวเราะก่อนจะชะงักเมื่อพี่สาวมองมาอย่างแปลกใจ เขาทำตัวเป็นปกติก่อนจะเดินเข้าห้องนอน


 

คอมพิวเตอร์และอุปกรณ์ต่างๆยังอยู่เหมือนเดิมทุกอย่าง แน่นอนว่าเขาไม่ได้เป็นคนซื้อ ของพวกนี้ถูกส่งมาที่บ้านเขาในวันที่คนซื้อจากไปที่อื่น โดยที่เขาไม่ได้มีโอกาสบอกลา


เจมส์เข้าใจว่าแพทริกคงไม่อยากให้เขาเห็นสภาพของตัวเอง เพราะเมื่อขาดยาเป็นเวลานาน รูปลักษณ์หรืออาการต่างๆก็จะแสดงออกมาอย่างควบคุมไม่ได้



 

ในมื้อเย็น เจมส์ร่วมทานอาหารกับคนในครอบครัว บรรยากาศดูอบอุ่น เด็กๆต่างชอบใจกับของเล่นที่เขาเอามาให้จนพูดจ้อไม่หยุด จนแม็คกี้ต้องดุนั่นแหละพวกเขาถึงจ๋อยลง เจมส์รู้สึกมีความสุขเล็กน้อยจากครอบครัวที่เสมือนจริง แต่เขาก็เข้าใจดีว่าทุกอย่างไม่ใช่ความจริง เขาจึงไม่ได้รู้สึกอบอุ่นใจมากนัก

 

เทเรซ่าสังเกตท่าทางของลูกชาย ก่อนจะหันไปมองสามี จอห์นเห็นสายตาของภรรยาก็เอ่ยขึ้นกลางโต๊ะ


ลูกรู้ข่าวของลูกชายป้าลิซรึยังไมเคิล?


เจมส์เงยหน้าขึ้นมอง ครับ?


ตอนนี้แพทริกทำงานเป็นตำรวจแล้วนะ เห็นทอมบอกว่าเขาหน่วยก้านดี ผู้ใหญ่เลยสั่งให้เขาไปทำงานที่สำนักงานใหญ่ เห็นว่าตำแหน่งใหญ่มากดูแลเรื่องการต่อต้านยาเสพติดและอาชญากรรมที่เกิดจากยาเสพติดโดยเฉพาะ จอห์นเล่าสิ่งที่ได้ยินมาจากทอมและอลิซ


เจมส์พยักหน้า เขาไม่ได้ตามข่าวของอีกฝ่ายเลยตั้งแต่เข้ารับการบำบัด เหนือความคาดหมายที่อีกฝ่ายกลายเป็นตำรวจ เพราะเขาคิดว่าแพทริกอาจจะกลายเป็นนักกีฬาฟุตบอลอาชีพมากกว่า แต่ถึงอย่างไรตลอดสี่ปีที่ผ่านมาคงมีอะไรเกิดขึ้นมากมายจนกระทั่งตอนนี้


เขายิ้มในใจ อย่างน้อยอนาคตของใครหลายคนดีขึ้นในขณะที่คนอีกสามคนที่เขารู้จักไม่รู้อนาคตเป็นอย่างไรบ้าง



จากข่าวที่เขารู้มาบ้างจากเอพริลที่ตอนนี้ทำงานเป็นบรรณาธิการและหัวหน้าสมาคม มอลที่ทำงานอยู่ในสายบันเทิงและลูซี่ที่ทำงานเป็นทหารในกองทัพ พวกเขาเล่าสิ่งที่รู้มาว่า


แชนนิ่ง เกรแฮม กลายเป็นเมียน้อยของนักการเมืองคนหนึ่ง เธอกลับมาใช้ชีวิตหรูหราได้ไม่นานก็ถูกจับได้ ทั้งนักการเมืองคนนั้นและหล่อนต่างก็ถูกภรรยาหลวงฟ้องร้องจนลุกลามไปถึงหน้าที่การงานและทำให้ประวัติของเธอถูกชาวเน็ตขุดขึ้นจนหล่อนต้องหลบหนีไปกบดานอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ไม่ได้โชคดีเหมือนเก่าเพราะหล่อนไปประสบอุบัติเหตุจนใบหน้าเสียโฉมไม่สามารถใช้ใบหน้าหากินอีกต่อไป


นอร์มา กรีน อดีตลูกสาวเจ้าพ่อค้ายา หลังจากที่โดนบาบาร่าสั่งสอนก็เริ่มปรับปรุงตัว แต่เธอไม่ได้มีโอกาสมากนักเพราะอาชีพที่เคยทำและเรื่องราวในอดีต เมื่อเธอพบคนที่คิดว่ารักเธอก็มักจะถูกหลอกอยู่เรื่อยๆเพราะพวกเขารับอดีตของหล่อนไม่ได้ เธอคลอดลูกต่างพ่อมาสามคนและทุกคนถูกส่งตัวเข้าสถานสงเคราะห์แทนที่จะให้คนเป็นแม่อย่างเธอดูแลเนื่องจากปัญหามาจากสารเสพติดที่พบจากตัวเธอ และแน่นอนว่าเธอถูกจับไปบำบัดและยังไม่ได้รับการปล่อยตัว

 

ส่วนโอลิเวอร์...


ผู้ชายคนนั้นไม่เคยได้ออกไปจากห้องที่สีขาวที่เขาเคยอยู่


ทำเพียงหายใจเข้าและออกแล้วก็นอนหลับไป วาดฝันถึงชีวิตอันสมบูรณ์แบบในความฝันของเขาต่อไป...

 

 

 

เจมส์เดินย่อยมื้อเย็นมาที่สวนหลังบ้าน เขาอยากคุยกับดุ๊คสักหน่อยก่อนที่จะกลับ เพราะกว่าจะได้กลับมาก็คงใช้เวลาเป็นเดือน


ชายหนุ่มเดินไปที่หลุมศพก่อนจะนั่งยองๆลงตรงนั้น


นี่...ดุ๊ค แกนอนอยู่ในนั้นสบายรึเปล่า...มันแคบไปมั้ย...หนาวบ้างรึเปล่า...


“…”


อากาศข้างนอกนี่หนาวชะมัดแต่ไม่เท่ากับปีที่แกจากฉันไปหรอก...


“…”


แกอยากกินอะไรรึเปล่า นักเก็ตไก่ร้านแดนเบอร์กเป็นไง ร้านนั้นที่ฉันชอบซื้อมาให้แกกินบ่อยๆไง...


“…”


ฉันไม่เลี้ยงหมาตัวใหม่หรอกน่า...แกไม่ต้องอิจฉานะ...ถ้าเลี้ยงหมาของฉันคงเป็นหุ่นยนต์...ไม่ก็อยู่ในรูปแบบ
ของเกมนั่นล่ะ..ฮะๆ
เจมส์หัวเราะเสียงแหบแห้ง


“…”



ฉันเชื่อเรื่องการพบกันอีกครั้งนะ ถึงแม้ตอนนี้แกจะ...จากไปแล้ว แต่ฉันเชื่อจริงๆนะ...ว่าเราจะได้พบกันอีกครั้ง

เขาเงียบเสียงลง เจมส์ไม่ได้ร้องไห้ เพราะเขาร้องไห้มามากเกินพอแล้ว 




ฉันก็เชื่อ เสียงทุ้มของคนๆหนึ่งดังขึ้น เจมส์เงยหน้าจากหลุมศพของดุ๊ค มองตั้งแต่รองเท้าสีดำขึ้นไปจนถึงเครื่องแบบตำรวจสีน้ำเงินเข้มและใบหน้าที่อยู่ภายใต้หมวกนั้น


คนๆนั้นเดินก้าวเข้ามาใกล้ๆ จนกระทั่งเขานั่งยองๆลงหน้าหลุมศพของดุ๊ค ชายหนุ่มลูบแผ่นป้ายของมันก่อนหันหน้าไปมองเจมส์



สายตาของพวกเขาต่างมีกันและกัน

 



ฉันก็เชื่อเรื่องที่ว่า...




เราจะได้พบกันอีก

 

 

 

 

 

THE END

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.57K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,605 ความคิดเห็น

  1. #4554 Rukbts111 (@Rukbts111) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2563 / 14:51
    น้องโมนา....
    #4,554
    0
  2. #4528 ILOVEMRCHU (@ILOVEMRCHU) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 11:25
    อินเจ้าหมามาก ร้องไห้เหมือนเขื่อนเเตก

    หมาเราชื่อดุ๊กดิ๊ก ตามภาพเลย จนหลงคิดว่าถ้ามันตายเราก็คงอยู่ไม่ได้เหมือนกัน
    #4,528
    0
  3. #4524 Fancy-King (@Fancy-King) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 20:52
    ชอบมากนะไรท์อินมากด้วย เเต่มันไม่ดีโว้ยยยยยยยยย อีพระเอก-ได้ดีเฉย ส่วนนายเอกเหมือนจะใจอ่อนอีก
    #4,524
    0
  4. #4503 mean_march (@mean_march) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 23 เมษายน 2563 / 23:50
    โซกู้ดมากๆๆๆๆ
    #4,503
    0
  5. #4486 jkooktaev (@jkooktaev) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 10 เมษายน 2563 / 22:46
    ชอบมากๆ ขอบคุณไรท์มากที่แต่งเรื่องนี่มา : )
    #4,486
    0
  6. #4476 GOT-MarkBam (@Angle-2358) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 27 มีนาคม 2563 / 10:07
    ฮือออ มันดีมากๆเลยยย
    #4,476
    0
  7. #4460 0918762873 (@0918762873) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 25 มีนาคม 2563 / 11:28
    ดีงามมมมมม
    #4,460
    0
  8. #4449 CK 27 (@noblesse_1) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 21 มีนาคม 2563 / 00:37

    ชอบตอนจบมาก
    #4,449
    0
  9. วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2563 / 18:29
    เเดกขมเเล้วกินหวานตอนสุดท้าย
    บรรยายดีมาก
    #4,441
    0
  10. #4434 บุปผาสุริยัน (@Okido) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 30 มกราคม 2563 / 21:48
    โลกนี้จบดีมากกกกกกกกกกกก //ปรบมือรัวๆ
    #4,434
    0
  11. #4422 Nu pe (@Peerada1648) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 22 มกราคม 2563 / 19:19
    โลกนี้เป็นโลกที่ดี!แบบ มากๆๆๆๆๆๆ พัฒนาเยอะมาก จากโลกแรกที่ตรรกะแบบแปลกๆโลกนี้ให้ฟีลลิ่งเหมือนหนังฝรั่งแบบจิกกัด ล้อเลียนสังคม แล้วก็มีมิติมาก บรรยกาศคือดี ภาษาก็ดี พล็อตก็ดี จุดจบของตัวร้ายก็ดี ไม่ใช่ทั้งหมดพิการ ตาย แทบทุกอย่างมีเหตุและผล คือดีมาก อ่านเพลินเลย จนจบก็เพิ่งรู้ตัว5555
    #4,422
    0
  12. #4408 thonghan (@thonghan) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 1 มกราคม 2563 / 03:50
    เศร้า แต่เศร้าคงตอนเจ้าดุ๊คตาย ฮือออออ
    #4,408
    0
  13. #4397 Farm mi Farm Farm (@famai29155) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2562 / 16:29
    ไรท์ฝีมือคมขึ้นมากเลยค่ะ ดีจัง
    #4,397
    0
  14. #4370 trp1021 (@trp1021) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2562 / 05:19

    มันดีมากอะ แบบ บฟยหสกสสก
    #4,370
    0
  15. วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 23:19
    เป็นพาร์ทที่จบได้ดีแบบ ดีอ่ะ ดีใจที่ไรท์ไม่หยุดพัฒนาฝีมือของตัวเองนะคะ
    #4,296
    0
  16. #4280 Nadiar62 (@Nadiar62) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2562 / 08:53
    ซึ้งมากอ่านไปร้องไป แต่ก็สนุกมากๆ ขอบคุณน้าาไรท์
    #4,280
    0
  17. #4264 kergd (@nook18957) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2562 / 12:49

    อ่านไปน้ำตาไหลไป
    #4,264
    0
  18. #4129 Apoptosis (@Nanchee) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2562 / 21:57
    ตังแต่อ่านมานี้คือ Arc แรกที่เราพิมเม้นเลยมันดีกว่าที่ผ่านๆมามากกก ดูมีมิติดูจับต้องได้ดูสมจริงอ่ะ แบบโลกก่อนๆก็พออ่านคั่นเวลาได้แต่ก็รำคาญและเบื่อเป็นพักๆ แต่โลกนี้คือไม่มีไรจะพูดเลยยยย ฝีมือการเขียนการบรรยายบทและอารมณ์ส่งต่อดีมากเลยค่ะ อะไรต่างๆก็ดูมีเหตุผลที่คล้องจองกันได้ ไม่เหมือนโลกก่อนๆที่เอะอะจะให้รักก็รักไม่มีที่มา แต่โลกนี้บอกเลยประทับใจ
    #4,129
    0
  19. #4031 Mira // Dream (@Nawagi) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 29 เมษายน 2562 / 18:31
    แบดเอ็น ชัดๆ เราร้องไห้เลยไรท์

    อันก่อนๆคือ แฮปปี้ อันนี้ก็ปี้นะ

    แต่เศร้าอ่ะ ค้างด้วย

    อยากให้เขาแต่งกันอ้าๆๆ

    นุกมากกับ สู้ๆๆ
    #4,031
    0
  20. #3995 HisokaK (@HisokaK) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 00:17
    ตั้งแต่อ่านมาประทับใจArc นี้มาก ๆ ค่ะ รู้สึกว่ามีมิติ เราเสียน้ำตาให้ดุ๊คด้วย

    อ่านไปก็คิดว่า ปิแอร์นี่แหละพระเอกตัวจริง จิ้นได้มั้ยยยยยยย
    #3,995
    0
  21. วันที่ 20 เมษายน 2562 / 14:10
    จบแล้ว ตอนจบก็ยังไม่วายทิ้งน้ำตาไว้อีก โลกนี้คือที่สุดอ่ะ มันได้อะไรเยอะมาก โดยเฉพาะในหมู่วัยรุ่น
    #3,969
    0
  22. #3955 Rose pouchong (@rosepouchong) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 00:20
    เรื่องนี้ตอนแรกเหมือนจะเป็นรักวัยรุ่นทั่วไป แต่อ่านไปอ่านมาเข้มข้นมาก ปมของเรื่องก็ดีมาก แต่ละคนได้รับผลของการกระทำ ชอบที่ไรท์สนับสนุนเรื่องLGBT
    #3,955
    0
  23. #3943 kaohomkk1234 (@kaohomkk1234) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 20:29
    เรื้องโคตรสนุกกก
    #3,943
    0
  24. #3693 หมาป่าหยิน (@White_Back) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 02:55
    สำหรับเราโลกนี้ให้ความรู้สึกยาวนานและเข้มข้นกว่าโลกที่ผ่านมา ตอนกลางๆอาจจะมีติดขัดบ้างเล็กน้อย แต่สุดท้ายก็จบอย่างสวยงาม มันซาบซึ้งกินใจมากๆ ตั้งแต่ตอนแรกของนิยายเรื่องนี้จนมาถึงตอนนี้เราเห็นพัฒนาการของไรท์ที่ดีขึ้นมาก เก่งมากๆเลยนะคะ
    #3,693
    0
  25. #3510 nicharipaen04 (@nicharipaen04) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 15 เมษายน 2562 / 19:19
    มันดีมากอะ สะท้อนสังคม
    #3,510
    0