Love System ระบบรักเสมือนจริง (Yaoi)

ตอนที่ 18 : หนุ่มบ้านไร่พิชิตรัก 7 จบ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 21,473
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,225 ครั้ง
    21 ก.ค. 61

หลังจากจบเรื่องของมาร์คัสและลิบี้ ทั้งสองคนก็ถูกตัดสินโทษจำคุกตลอดชีวิตในคดีพยายามฆ่าโดยไตร่ตรองไว้ก่อนแล้ว


เนื่องด้วยจำเลยทั้งสองรับสารภาพ ว่าได้ลงมือกระทำความผิดจริง ศาลเห็นว่าเป็นประโยชน์
ต่อคดี จึงลดโทษให้จำเลยทั้งสองจำคุกตลอดชีวิต
ผู้พิพากษาสั่งให้นำจำเลยไปขัง แล้วสั่งเลิกศาล


เจมส์กับแม็คนัสนั่งอยู่ในตำแหน่งพยาน พวกเขาหันหน้ามามองอีกฝ่ายแล้วยิ้มให้กัน

จบเรื่องซักที...

 

 

เจมส์กลับมาสานต่องานในฟาร์มที่ไม่ได้มาดูแลเสียหลายวัน แต่ดูเหมือนว่าจะไม่ได้มีปัญหาอะไรให้ต้องกังวลใจ เพราะก่อนหน้านั้นแม็คนัสได้สั่งให้คนงานของเขามาช่วยดูแลฟาร์มของไทซันอยู่ก่อนแล้ว 

ตอนนี้เขากำลังมองยอดอ่อนของต้นพริกที่เขาเพาะเมล็ดไว้เมื่อเดือนก่อน ตอนแรกคิดว่ามันจะ
ไม่รอดเสียแล้ว วันนี้กลับเติบโตขึ้นมาอย่างงดงาม รอให้ลูกมันออกเมื่อไหร่ เขาคงหายอดอยากซักที?

เขาเคยบอกใช่ไหมว่า เขาชอบทานอาหารรสเผ็ดมากและที่เมืองสปริงวิวก็ไม่มีพริกขาย ถึงมีก็แทบจะไม่เผ็ดเอาซะเลย เขาก็เลยนำเมล็ดพริกที่ได้มาจากซิลิเซีย มาลองเพาะดูว่ามันอยู่ในอากาศแบบนี้ได้รึเปล่า

ดีหน่อยที่ช่วงนี้เป็นฤดูร้อน...เจมส์รดน้ำอยู่ในแปลงผักจนดวงอาทิตย์เคลื่อนไปอยู่ตรงศีรษะ
เมื่อเสร็จงานแล้ว เขาก็เดินกลับเข้าบ้าน ไปจิบน้ำเย็นๆให้สดชื่นสักหน่อย


เป็นไง เหนื่อยมั้ยครับ ชายผมทองที่นั่งอ่านหนังสือพิมพ์อยู่ในบ้านของเขาทักขึ้น

นายมาตั้งแต่ตอนไหน


ไม่ยักรู้ว่าอีกฝ่ายเป็นพวกชอบแอบเข้าบ้านคนอื่น ตอนอาบน้ำก็หนนึง...

เจมส์เริ่มหน้าแดง พยายามสั่นหัวเพื่อลบภาพในความทรงจำ


แม็คนัสเห็นท่าทางของอีกฝ่ายก็ทำสีหน้าเคร่งเครียด นายไม่สบายเหรอ! ไหนขอฉันดูหน่อย

ว่าแล้วชายหนุ่มผมทองก็เอาหน้าผากของเขาไปแตะที่หน้าผากของเจมส์ อืมไม่ร้อนเท่าไหร่
นายอย่าทำให้ฉันเป็นห่วงนักสิ
ชายหนุ่มถอนหายใจแล้วรวบร่างของอีกฝ่ายไปกอด

เจมส์อึ้งไปสักพักนึง แล้วจึงดันตัวออกจากอ้อมกอดของอีกฝ่ายทั้งที่หน้ายังแดงอยู่ บ้าเอ๊ย! ทำไมขยันอ่อยจังวะ...

 ฉันรู้ว่างานในฟาร์มมันหนัก แต่นายก็ไม่ควรหักโหมเกินไปนักสิ ฉันให้คนงานของฉันมาช่วยนายแล้ว นายก็ให้พวกเขาทำไปเถอะ แม็คนัสพูดแล้วหยิบผ้าเช็ดหน้าขึ้นมาช่วยซับเหงื่อบนใบหน้าให้เจมส์

     ซับตั้งแต่หน้าผากลงมาเรื่อยๆจนถึงริมฝีปาก...

                สายตาของทั้งคู่บังเอิญสบกัน

 

                แม็คนัสก้มลงไปจุมพิตหาความหวานจากริมฝีปากของชายตรงหน้า เขาเปิดปากแล้วสอดลิ้นเข้าไปควานหาความหวานของอีกฝ่าย เกี่ยวกระหวัดหยอกล้อลิ้นนั้น ดูดดื่มราวกับน้ำผึ้งพระจันทร์

                เจมส์ถูกจูบจนสติกระเจิง ร่างแนบชิดกันยิ่งกว่าครั้งไหนๆ จนเขารับรู้ได้ถึงการเต้นของหัวใจของชายผมทองตรงหน้า แต่เหมือนจะไม่ได้มีเพียงดวงเดียว เหมือนกับว่าหัวใจของเขาก็เต้นเร็วเมื่ออยู่ใกล้อีกฝ่าย

                เวลาผ่านไปชั่วครู่ แม็คนัสก็ถอนริมฝีปากออกอย่างแสนเสียดาย เขาอยากจะรุกให้มากกว่านี้ แต่รู้ดีว่าตัวเองยังมีคดีติดตัวอยู่ เขาต้องทำให้ไทซันเชื่อมั่นในตัวเขาซะก่อน


                แม็คนัสไปแล้ว...

                หลังจากนั้นชายหนุ่มก็ขอตัวกลับ เจมส์ได้แต่มองตามแผ่นหลังกว้างด้วยความงุนงง


                ตกลงไม่ได้มาอ่อยหรอ? แค่เนี้ย?




 

                เจมส์ใช้ชีวิตประจำวันตามแบบฉบับของไทซันมาเรื่อยๆ จนกระทั่งเขาได้ยินข่าวเกี่ยวกับการตั้งครรภ์ของลิบี้

                ตามกฎหมายแล้ว เมื่อผู้ต้องหามีครรภ์ ถึงแม้ว่ามารดาจะได้กระทำความผิดร้ายแรง แต่ทารกในครรภ์ไม่ได้ผิดไปด้วย ดังนั้นหญิงสาวจึงถูกปล่อยตัวออกมาอยู่ในบ้านพัก ที่เจ้าหน้าที่จัดไว้ให้ รอจนกระทั่งคลอดลูก ถึงจะต้องกลับไปอยู่ในคุกอีกครั้ง

               

                เจมส์เดินทางมาที่คฤหาสน์เบเรดฟอร์ด คฤหาสน์ประจำตระกูลของท่านนายกเทศมนตรี
ตามคำเชิญของคุณหญิงเทเรซ่า

                แม่ผู้ให้กำเนิดเขา...


                ไทซัน คุณหญิงที่กำลังนั่งจิบชาอยู่ที่โต๊ะรับแขกพูดขึ้นเมื่อเห็นร่างของผู้เป็นลูกชายที่ไม่ได้เจอกันเสียนาน มานั่งสิจ๊ะ

คุณแม่ ชายหนุ่มเดินเข้านั่งฝั่งตรงข้ามกับมารดา เจมส์จำได้ว่าไทซันไม่ได้สนิทกับผู้เป็นแม่มากนัก เพราะตั้งแต่ 8 ขวบ ไทซันก็ถูกเลี้ยงดูโดยคุณปู่ ส่วนแม่ก็มาแต่งงานใหม่

เจมส์ไม่รู้ว่าคุณหญิงเทเรซ่าเรียกเขามาด้วยเรื่องอะไร

อย่าทำหน้าซีเรียสแบบนั้นสิ เหมือนปู่ของลูกจริงๆ คุณหญิงหัวเราะ ที่เชิญลูกมาวันนี้เพราะแม่มีเรื่องจะปรึกษากับลูกสักหน่อยน่ะ

หัวหน้าพ่อบ้านนำชาเอิร์ลเกรย์มาเสิร์ฟพร้อมของว่าง แล้วขอตัวออกไป คุณหญิงยกถ้วยชาขึ้นเป่าพร้อมเชิญชวนเจมส์ว่า ดื่มสิจ๊ะ

ครับ เมื่อไหร่คุณหญิงแม่จะเข้าเรื่องซักที เจมส์ได้แต่รำพันในใจ กิจกรรมสโลว์ไลฟ์แบบนี้มันไม่เหมาะทั้งกับเขาและไทซันเอาเสียเลย

เขายกชาขึ้นจิบไปอึกเดียวแล้ววางแก้วลง

คุณแม่มีเรื่องอะไรกับผมเหรอครับ ถึงได้เรียกผมมา

อืม แม่จะเข้าเรื่องเลยก็แล้วกัน....แม่ต้องการให้ลูกเลิกยุ่งกับแม็คนัส เมื่อเสียงคุณหญิงเงียบลง เจมส์ของเงยหน้ามองเธอทันที


นี่มันเรื่องอะไรกัน หมดน้องชายวายร้าย ก็มาเจอแม่ใจร้ายเหรอเนี่ย แววตาของเจมส์วาบไหว


ลูกก็น่าจะรู้ดี ว่าแม็คนัสเป็นลูกชายของท่านนายกเทศมนตรีกับ....ท่านหญิงแอนนาลีน เธอหน้าหมองลง เราไม่ควรอาจเอื้อมเกินตัว 
ดูแม่เป็นตัวอย่างสิ ถึงแม้ว่าแม่จะได้เป็นภรรยาของท่านแต่ชาวเมืองต่างก็ยังระลึกถึงท่านหญิงไม่เสื่อมคลาย พวกเขาเคยพูดกันว่าแม่เป็นอีกาในฝูงหงส์ เธอเม้มปาก

คุณแม่ไม่ต้องไปสนใจคำนินทาพวกนั้นหรอกครับ ทุกๆคนล้วนแล้วแต่ถูกนินทา ไม่มีใครหรอกครับที่ไม่เคยโดนว่าลับหลัง

คุณหญิงเงยหน้าขึ้นมองลูกชาย แววตาของเธอมีประกายของความโกรธ แล้วน้องชายของลูกล่ะ ทำไมถึงได้ทำร้ายมาร์คัสแบบนี้!”

คุณแม่ครับ มาร์คัสทำความผิดร้ายแรงนะครับ คุณแม่อย่าลืมมองถึงจุดๆนี้ เขาอาจฆ่าได้แม้กระทั่งคุณแม่หรือใครก็ตามที่มาขวางผลประโยชน์ของเขา

แล้วไม่ดีหรือไงที่น้องชายของลูกจะได้เป็นใหญ่เป็นโตน่ะ! พวกเราจะได้มีหน้ามีตาขึ้นมาบ้าง หรือว่าแกอิจฉาน้อง!” เธอกำถ้วยชาในมือแน่นจนมันเริ่มสั่น ก่อนจะขึ้นเสียงใส่เขา

คุณแม่รู้ไหมครับ เจมส์ลุกขึ้น หากไม่ได้แม็คนัส...ผมคงไม่มีชีวิตอยู่จนถึงวันที่ได้มาพบคุณแม่อย่างวันนี้หรอกครับ เขาถอนหายใจ


หากแม็คนัสไม่พาเขาไปขังไว้ แล้วเลือกที่จะส่งตัวเขาให้กับชาวเมืองแทน เขาคงจะตายไปนานแล้ว หรือไม่หากเขาไม่เข้ามาแก้ไขโลกนี้ ยังไงไทซันก็ต้องตายไปอย่างโดดเดี่ยวอยู่ดี...

 


ร่างผอมแห้งเหลือแต่หนังหุ้มกระดูก ทั่วตัวมีแต่รอยแผลทั้งเก่าและใหม่จากแส้และของมีคม คราบเลือดบ้างแห้งกรัง บ้างยังคงไหลอยู่ตามตัว มือและเท้าทั้งสองข้างถูกมัดด้วยลวดหนามที่ขยับครั้งใดต้องบาดผิวจนเหวอะหวะ

ช่างเป็นภาพอันแสนโหดร้ายที่เกิดกับมนุษย์คนหนึ่ง

มนุษย์ที่มีชื่อว่า ไทซัน

 


เจมส์ย้อนคิดไปถึงตอนที่เขานั่งอยู่ในห้องพักนักแสดงเพื่อศึกษาเนื้อเรื่องของโลกใบนี้ เขาเห็นจุดจบอันแสนจะอนาถของชายคนนั้นแล้วก็บอกไอเดนทันทีว่าอยากจะทำภารกิจนี้

เขาลืมตาขึ้น ตรงหน้าคือผู้เป็นแม่บังเกิดเกล้าของเจ้าของร่างนี้ ที่ในอดีตเคยแต่เสวยสุขกับทรัพย์สมบัติที่ได้มาจากการที่ลูกชายทำร้ายพี่ชายถึงสองคน แต่เหมือนเธอจะไม่เคยรู้สึกเสียใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น
 
มีความสุขไปจนถึงแก่ชรา...

ขอตัวก่อนนะครับ เขาก้มหัวให้คุณผู้หญิงของคฤหาสน์หลังนี้ แล้วเดินจากไป

แกมันก็เหมือนพ่อแกไม่มีผิด ใฝ่ต่ำ วันๆงมอยู่แต่งานในใร่ ไม่เคยทำให้ฉันได้เชิดหน้าชูตาอะไรเลย ฉันจะบอกให้ท่านนายกเทศมนตรีรับลิบี้มาเป็นลูกสะใภ้!...ให้แต่งงานกับแม็คนัส เธอพูดเสียงดัง

คิดว่าคุณเป็นใครเหรอครับ ถึงได้มาสั่งนู่นสั่งนี่พูดจาไร้สาระ เสียงทุ้มดังขึ้นจากเบื้องหน้าของชายผิวแทน เขาเดินตรงเข้ามาด้วยใบหน้าที่มีแต่รอยยิ้มแต่เป็นร้อยยิ้มที่ไปไม่ถึงดวงตา

มะ แม็คนัส!” คุณหญิงเทเรซ่าอุทานขึ้นเมื่อลูกเลี้ยงเดินเข้ามา เธอหลงคิดว่าอีกฝ่ายไปตรวจตราเมืองกับท่านนายกเทศมนตรี คงจะยังไม่กลับมาตั้งแต่หัววัน!

ผมกับไทซันรักกันด้วยใจจริงอย่างลึกซึ้ง คุณเป็นแม่ควรจะสนับสนุนพวกเราทั้งสองคนด้วยซ้ำไป...แต่เอาเถอะ ผมพอจะรู้เหตุผลดีว่าทำไม

ลูกชายสุดรักของคุณหญิงโดนจับขังคุก ส่วนผมที่เป็นลูกเลี้ยงนอกไส้กับรักกับลูกชายที่คุณเกลียดเข้าไส้ เจมส์ตกใจ คุณหญิงเกลียดไทซันเข้าไส้! มันหมายความว่ายังไง เขารู้ว่าแม่ของไทซันไม่ได้รักอีกฝ่าย แต่คาดไม่ถึงว่าจะถึงขั้นเกลียดกันจริงๆ...

แกพูดอะไรของแก เมื่อโดนจับได้ เทเรซ่าก็ไม่มีความจำเป็นที่จะต้องตีสีหน้าเป็นแม่เลี้ยงผู้ใจดีอีก

พวกแกมันวิปริต ความรักงมงายของพวกแกมันไม่มีจริงหรอก มีแต่ความสกปรกโสมม ใช่ฉันเกลียดมัน มันเป็นกองขยะของเสียที่ฉันไม่อยากได้ แต่พ่อเฮงซวยของมันกลับบังคับให้ฉันต้องคลอดตัวน่าเกลียดอย่างมันออกมา... เธอเล่าเรื่องในอดีตออกมาอย่างเจ็บแค้น

โทมัสพ่อของไทซัน เป็นผู้ชายบ้านๆที่หญิงงามประจำเมืองอย่างเธอเผลอไผลไปมีความสัมพันธ์ด้วย โทมัสต้องการจะรับผิดชอบเธอ แต่เธอไม่ยอม จนเมื่อรู้ว่าตัวเองท้องแล้วพยายามจะเอาเด็กออก โทมัสถึงได้จับตัวเธอไปขังจนเธอคลอด

ถึงแม้ตลอดเวลาที่ตั้งครรภ์เขาจะดูแลเธออย่างดีเท่าที่ชายชาวไร่จะทำได้ แต่เธอรังเกียจกลิ่นสาบความจนอย่างกับอะไรดี เธอต้องการมีชีวิตที่ดีกว่านี้ ให้สมกับตำแหน่งหญิงงามประจำเมืองที่มีแต่คนเชิดชู

พอเธอคลอดไทซัน เธอก็พยายามคิดแผนการหลบหนีโทมัสมาตลอด จนกระทั่งเขาเผลอเธอก็ตีหัวของเขาจนสลบแล้วหนีออกมาสำเร็จ จนได้มาพบกับสามีคนปัจจุบันอย่าง….ท่านนายกเทศมนตรี

เธอมารู้ในภายหลังว่าหลังจากที่เธอทำร้ายโทมัส เขาก็มีอาการเลือดคั่ง อีกสามวันต่อมาเขาก็ตายไป เธอไม่ได้รู้สึกเสียใจ เพราะเธอไม่ได้รักโทมัสเลย ออกจะสะใจเสียด้วยซ้ำ ส่วนลูกชายที่เกิดกับเธอ พ่อของโทมัสก็เอาไปเลี้ยงเอง เขาไม่กล้าเอาเรื่องเธอเพราะเธอแต่งงานกับท่านนายกเทศมนตรี กลายเป็นคุณหญิงของคฤหาสน์ตระกูลเบเรดฟอร์ดไปเสียแล้ว

 

                คุณหญิงจะคิดยังไงก็เป็นเรื่องของคุณหญิง แต่คุณหญิงอย่าลืมเรื่องเมื่อสิบสี่ปีก่อนนะครับ... ชายหนุ่มผมทองเว้นวรรค ถ้าเรื่องนี้ถูกเผยออกไป ตำแหน่งคุณหญิงของคุณคงจบสิ้นกันแล้ว


                เจมส์มองหน้าแม็คนัส ทำไมเรื่องที่แม้แต่ไทซันยังไม่รู้ ชายข้างกายเขากลับรู้ได้ล่ะ


                แก! แกมันลูกนังแอนนาลีนแพศยา! ลูกท่านหญิงแพศยาที่ใฝ่ต่ำ! เป็นถึงท่านหญิงแต่กลับตายเร็วตั้งแต่ยังสาว ชาติก่อนคงจะทำกรรมเอาไว้เยอะล่ะสิ!” เธอตลาดออกมาด้วยความโมโหจนขาดสติ


                เทเรซ่า!” เสียงกัมปนาทของท่านนายกเทศมนตรีดังขึ้น คุณหญิงเทเรซ่าตกใจจนช็อค คุณกล้าด่าท่านหญิงแอนนาลีนได้ยังไง เขาสูงศักดิ์กว่าคุณไม่รู้ตั้งกี่ขั้น! ทำไมคุณถึงได้กล้าพูดจาหยาบคายถึงภรรยาของผมแบบนี้!”


                ดูเหมือนคำว่า ภรรยา จะไปฉุดให้สติสัมปชัญญะของคุณหญิงเทเรซ่าที่พอจะมีหลงเหลืออยู่บ้างหายไปสิ้น


                ภรรยางั้นเหรอ! มีเพียงนั่งนั่นใช่มั้ยที่คุณยกเป็นภรรยาจริงๆ กับฉันที่เป็นภรรยาของคุณเหมือนกัน ทำไมคุณถึงไม่รักฉันแบบที่รักมัน!” น้ำตาของเธอไหลรินลงมา

                สำหรับผมแอนนาลีนคือผู้หญิงคนเดียวที่ผมรัก ส่วนคุณถึงแม้ว่าผมจะเคยหลงใหลคุณอยู่บ้าง...แต่ตอนนี้คงไม่หลงเหลือมันอีกแล้ว

                อะไรนะ! คุณจะ...จะหย่าฉันเหรอ! ไม่นะ คุณจะทำแบบนี้กับฉันไม่ได้นะ พวกเรามีลูกด้วยกันไงลืมแล้วเหรอ มาร์คัสไงคะ มาร์คัสลูกชายของเราไง เธอร้องไห้อ้อนวอนอย่างเสียสติ ปากก็พูดพร่ำแต่ชื่อของมาร์คัส...ลูกชายที่เธอรัก


                เจมส์รู้สึกเหนื่อยทั้งกายและใจเขาเอนตัวไปพิงไหล่ของแม็คนัส ชายผมทองโอบไหล่ของเจมส์ไว้ เหมือนต้องการจะให้รู้ว่า ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น แม็คนัสจะไม่มีวันทอดทิ้งเขา...

เจมส์ยิ้ม

เขายอมแพ้แล้ว

เขายกโทษผู้ชายคนนี้แล้ว...

 

หลังจากเหตุการณ์ทะเลาะกันใหญ่โตของท่านนายกเทศมนตรีกับคุณหญิงเทเรซ่าก็มีข่าววงในออกมาว่าคุณหญิงเทเรซ่าโดนถอดตำแหน่งและถูกหย่าขาด ท่านนายกเทศมนตรีส่งตัวคุณหญิงไปที่เมืองอื่นเสมือนเป็นการขับไล่อยู่กลายๆ


ส่วนลิบี้ได้คลอดลูกสาว โดยท่านนายกเทศมนตรีตั้งชื่อให้ว่า โมนา


หลังจากนั้น 6 เดือน ลิบี้ก็กลับเข้าคุก...

 

 




...

 

จ๊ะเอ๋! นี่ใครเอ่ย เอ๊ะ! นี่ใครหว่า เสียงหยอกล้อดังขึ้นจากบ้านหลังๆในฟาร์มที่เงียบสงบ

แด๊ด

ที่รัก! ลูกเรียกฉันว่าแด๊ด ลูกเรียกฉันว่าพ่อด้วยล่ะ!” เสียงโห่ร้องราวกับชนะถ้วยรางวัลใหญ่ดังขึ้น เจมส์ที่กำลังทำอาหารอยู่ถึงกับส่ายหัวอย่างระอา

 ไหนเรียกมัมซิครับโมนา พูดตามแด๊ดนะ  มัมมี้..มี้..มี้..มี้..มี้..มี้ ชายผมทองทำพูดแล้วเน้นคำว่า มี้ เสียยืดยาว จนเด็กน้อยหัวเราะเอิ้กอ้าก

พอๆ หยุดเล่นทั้งพ่อทั้งลูกเลย พาโมนามากินข้าวได้แล้ว เขาตักซุปฟักทองที่บดจนละเอียดใส่ถ้วยเล็กๆ เป่าจนหายร้อนแล้วป้อนให้เด็กน้อย เจ้าตัวเล็กอ้าปากรับช้อนดังหมับดูเหมือนจะพอใจกับรสชาติอาหารเด็กที่เขาทำ


                ส่วนคนเป็นพ่อนั้น...


                แฮ่กๆ ที่รัก ทำไมผัดผักจานนี้มันถึงได้เผ็ดอย่างนี้ล่ะ แม็คนัสพูดไปด้วยก็ดื่มน้ำไปด้วย ใบหน้าขาวแดงก่ำลามจนถึงจมูก พยายามกลั้นน้ำมูกน้ำตาอย่างหนัก

                ไม่ให้เผ็ดได้ไง นั่นพริกที่เขาปลูกเองกับมือเลยนะ

                ซิลิเซียบอกว่าได้มาจากดินแดนที่ห่างไกลมากเลยล่ะ ของหายากนะนั่น

                ของอร่อยก็ต้องเผ็ดสิครับที่รัก ก่อนเราแต่งงานกัน ฉันก็เคยบอกนายแล้วนี่ว่าฉันชอบกินอาหารเผ็ด นายยังเองเลยว่านายก็ชอบเหมือนกัน


                แม็คนัสสะดุ้ง! ก็ตอนนั้นเพื่อจะได้แต่งงานอะไรๆเขาก็ยอมทั้งหมดนั่นล่ะ อาหารเผ็ดเขาก็กินได้หรอกนะ แต่นี่มันเผ็ดเกินไป ไอ้เจ้าพริกสีแดงนั่น รสชาติอันตรายอย่างเหลือร้าย!

                วันหลังผมจะทำอาหารไม่เผ็ดให้คุณก็แล้วกัน เจมส์สงสาร วันนี้ทนๆไปก่อนนะ ผมต้องพาเจ้าตัวยุ่งเข้านอนแล้ว ว่าแล้วเขาก็อุ้มลูกสาวขึ้นแล้วพาไปอาบน้ำก่อนจะกล่อมอีกฝ่ายจนนอนหลับปุ๋ย


                โมนา คือลูกของมาร์คัสและลิบี้ ความจริงหากคุณหญิง อ้อ! ไม่ใช่สิ คุณเทเรซ่ายังอยู่ ลิบี้คงถูกส่งไปให้คุณเท่เรซ่าผู้เป็นยายเลี้ยง แต่เธอถูกส่งตัวไปเมืองอื่น โมนาจึงได้มาอยู่กับเจมส์และแม็คนัส

                เมื่อทั้งสองตกลงแต่งงานกันในตอนที่โมนาได้ 8 เดือน โมนาก็กลายมาเป็นลูกสาวของพวกเขาสองคน หลังจากแต่งงานก็ย้ายกันมาอยู่ที่บ้านในฟาร์มอย่างถาวร ส่วนคฤหาสน์เบเรดฟอร์ดแม็คนัสก็ไปๆกลับ ๆเพื่อเตรียมตัวที่จะรับตำแหน่งเท่านั้น ซึ่งคงอีกหลายปีเพราะท่านนายกเทศมนตรียังแข็งแรงอยู่และดูเหมือนจะเข้าใจพวกเขาอยู่มาก

                เขาและแม็คนัสเห็นพ้องกันว่า อยากจะให้โมนาได้สัมผัสกับธรรมชาติของไร่ สัตว์และความอบอุ่น ส่วนอนาคตของโมนาจะเป็นยังไงก็ให้เธอได้เป็นคนเลือกทางเดินด้วยตัวของเธอเอง


                เมื่อเจมส์เดินออกมาจากห้องนอนของโมนา เขาก็พบกับจานผัดผักที่ว่างเปล่าเสียแล้ว
แม็คนัส!” เขาตวาดเสียงเบาเพราะกลัวลูกสาวตื่น

                แฮ่กๆๆ หืม อะไรเหรอที่รัก? ชายผมทองที่บัดนี้ถอดเสื้อเปลือยอกขาว กำลังนั่งพัดเหงื่อตัวเองอยู่ ทำหน้าเหมือนไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

                นายกินผัดผักของฉันจนหมดเลยเหรอที่รักกก... เจมส์ลากเสียงแล้วเดินเข้ามาใกล้ตัวสามี

      “อ้อ...เอ่อ...แหะๆ พอดีฉันลืมตัวน่ะ อ่า...เอาไงดี เดี๋ยวฉันไปสั่งอาหารของเคนท์ให้นะ ชายหนุ่มคิดจะหาทางหลบหนี แต่ไม่ทันได้รู้ตัวก็ถูกมือของคนรักตะปบเข้าที่หน้าแล้วจูบอย่างดูดดื่ม

      “อื้มๆ เอ๊ย! เดี๋ยวไทซัน! นายจะทำอะไรน่ะ!” แม็คนัสตกใจกับการกระทำของคนรักเป็นอย่างมาก น้อยครั้งที่อีกฝ่ายจะจูบเขาก่อน

       “ทำอะไรงั้นเหรอ... เจมส์เลียปากอย่างกระหาย แม็คนัสถึงกับกลืนน้ำลายดังเอื้อก

 

       “ฉันจะช่วยทำให้นายหายเผ็ดไง

       แล้วเสียงร้องของแม็คนัสก็หายไปทันทีที่เจมส์ช่วยทำให้อีกฝ่ายหายเผ็ด



       เอ๋? หรือจะเผ็ดกว่าเดิมกันนะ...



 

       The End







ชดเชยที่เอามาลงช้า จะเพิ่มตอนพิเศษให้พรุ่งนี้นะค้า เป็นเรื่องราวของทั้งสองคนก่อนแต่งงานกับเรื่องราวของโมนาตอนโตแล้วนิดๆหน่อยๆค่ะ J

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.225K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,603 ความคิดเห็น

  1. #4348 trp1021 (@trp1021) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2562 / 01:38
    อยากรู้มากกกกกกก ว่าเผ็ดขนาดไหนนน
    #4,348
    0
  2. #4275 Natseki ii'z (@emils-wowwa) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2562 / 11:59

    เอ้ะ..บทบาทสลับกัน -.,-

    #4,275
    0
  3. #4077 61seconds (@61seconds) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 10:24
    มาร์คัสได้แม่มาสินะ...
    #4,077
    0
  4. #4023 อดีตรีดเงา (@kidmai555) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 เมษายน 2562 / 23:07

    อ่า เผ็ดร้อนนนน

    #4,023
    0
  5. #3478 nicharipaen04 (@nicharipaen04) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 6 เมษายน 2562 / 10:32
    อยากรู้จังเผ็ดขนาดไหน หุหุ
    #3,478
    0
  6. #2237 ♠LuzXer.♠ (@kuro-sora) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 10:08
    ถ้าตัวละครมีมิติมากกว่านี้หน่อยนึง ยืดความสัมพันธ์ให้หลงยากขึ้นหน่อย มันจะมีมิติกว่านี้ครับ แต่แค่นี้ก็สนุกแล้ว สู้ๆครับ
    #2,237
    0
  7. #2163 MitsukiCarto (@MitsukiCarto) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2561 / 09:17
    หูยยยยยยยยยยย เคะสายรุก!
    #2,163
    0
  8. #2069 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 17:21
    เผ็ดร้อนกันน่าดู
    #2,069
    0
  9. #1791 Tanz Giroro (@narakstory) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2561 / 17:24
    อืมมมม มันเหมือนเรื่องเล่า ไม่ค่อยเหมือนนิยายจริงๆเท่าไหร่เลยค่ะ ไม่ค่อยรู้สึกลึกซึ้งถึงตัวละครเท่าไหร่ อยากให้เน้นเรื่องความสัมพันธ์มากกว่านี้หน่อยค่ะ น่าจะสนุกเลย
    #1,791
    0
  10. #1783 PCYB614 (@PCYB614) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2561 / 01:19
    เราว่าเดินเรื่องเร็วไป มันทำให้ไม่อินน่ะ น่าจะดีถ้าเจาะความรู้สึกของตัวละครมากกว่าแล้วก็บทของเจมส์ก็น้อยมากและยังไม่ค่อยแสดงความสามารถการแสดงของตัวเองเลย น่าจะดึงความสามารถของเจมส์ออกมาเล่นสักหน่อย แล้วก็ความหุนหันพลันแล่นของแต่ละตัวละครลดลงอีกนิด สู้ๆนะพลอตเรื่องโอเคเลยติดตามต่อ
    #1,783
    0
  11. #674 0892812425 (@0892812425) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2561 / 03:12
    จริงๆมันก็ดีๆ อร้ายยยมีเจาะลึกแบบท่วงท่าเผ็ชร้อนมั้ยคะ555
    #674
    0
  12. #625 kaohom_d (@kaohomd) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2561 / 01:35
    เห็นด้วยค่ะว่าดำเนินเรื่องเร็วไปจริงๆ เหมือนเล่าพล็อตย่อๆ แบบไม่เจาะลึกความรู้สึกตัวละครอะไรทั้งนั้น ทำให้เราไม่อินกับอะไรเลย ดูรักกันเร็ว ตอนให้อภัยเรายังงงๆเลยว่าไปรู้สึกโกรธยังไง เราไม่อินกับการโกรธนั้นเลย
    #625
    0
  13. #548 tk999 (@tk999) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2561 / 20:41
    ดีขึ้นกว่าพาร์ทแรกนิดหน่อย
    #548
    0
  14. #384 SUGA19 (@tandie) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2561 / 20:27
    มันสั้นอ่าาา~~ T.T
    #384
    0
  15. #376 กะเทย. (@Mice112) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2561 / 09:38
    เกลียดตอนจบทั้งสองเรื่องเลยอ่ะ อ่านแล้วรู้สึกกิเลสอยากได้อีกTT
    #376
    0
  16. #303 หมาป่าหยิน (@White_Back) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2561 / 21:54
    โอ้ยยย ขุ่นแม่เทเรซ่าคะ ทำไมหัวโบราณตามอายุขนาดเน้! คนเขาจะรักกัน ไม่ต้องมายุ่ง จัมวรั้ย // ดูเป็นครอบครัวสุขสันต์มากเลย งือออ น่ารักจังเลยน้า
    #303
    0
  17. #150 แตยองคนน่ายัก (@dee23616) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2561 / 00:35
    ขอตินะคะ งงกับความรู้สึกของตัวละครนะคะ มันเกิดความรู้สึกเร็วและเเรงไป ไม่สมกับเหตุกับปัจจัยที่เกิด ปล.พระเอกร้อวไห้ง่ายมาก เค้าโครงเรื่องน่าสนใจค่ะ
    #150
    0
  18. #134 pondbambam (@pondbambam) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2561 / 22:36
    เราว่าเรื่องแต่ละตอนมันดำเนินเร็วไปนายเอกให้อภะยง่ายไปน่าจะมีตัวแปลแบบมีคนมาหลงรักนายเอกบ้างอันนี้มันจบสั้รไป
    #134
    0
  19. วันที่ 23 กรกฎาคม 2561 / 17:19
    โห้บวกเม้น#72
    #100
    0
  20. #72 TD.Spain312 (@spainyer) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2561 / 20:49
    ขนาดตอนจบ เรายังไม่แน่ใจเลยว่านายเอกแสดงหรือความรู้สึกจริง เรดาร์พัง!!
    #72
    0
  21. #70 KhingLikeY (@KhingLikeY) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2561 / 12:54
    พน.สอบยังอ่านอยู่
    #70
    0
  22. #68 คิเซริ (@fim82) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2561 / 00:11
    ไม่คิดว่าขุ่นแม่เทเรซ่าจะเลวขนาดนี้นะเนี่ย
    #68
    0
  23. #67 T1101 (@T1101) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2561 / 00:03
    จบแบบฟินๆ
    #67
    0
  24. #66 หมีๆกู่ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2561 / 23:28

    โฮยยย​

    งานนี้ฟินจ้า

    ฟินแบบเผ็ดๆ​ 555

    #66
    0
  25. #65 raving_fox (@raving_fox) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2561 / 22:47
    ครุคริคู่นี้น่ารัก
    #65
    0