Short Fic KrisYeol : Darkness & Happiness Delight

ตอนที่ 7 : STORY 6 : ALL OF ME (SPECIAL PART I)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 299
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    6 พ.ย. 59

ALL OF ME

SPECIAL PART I

(เพราะทุกความรู้สึกของผม รักทุกอย่างที่เป็นคุณ)




6.11.2015

“คริสฮยอง เมมเบอร์ชาวจีน เค้าชอบกินเนื้อวัวเกาหลีมากเลยครับ”

          “ดูอะไรอยู่น่ะฮยอง” เซฮุนน้องเล็กของวงชะโงกหน้าเข้ามาหา “อ๊ะ รายการที่ฮยองเข้าไปในป่า แล้วออกมาโทรมเหมือนศพนี่! ฮ่าๆๆ”

          “ไอ้บ้า” ผมเอาหมอนฟาดหน้าเซฮุนไปหลายที “นี่แน่ะๆ ตีให้หน้ายับไปเลย หล่อมากใช่มั้ย สาวกรี๊ดมากใช่มั้ย”

          “โอ๊ยๆๆ พอแล้วชานยอลฮยอง ดั้งยุบหมดแล้วเนี่ย” เจ้าตัวบ่นอุบ พร้อมคลำจมูกป้อยๆ “ดีนะ นี่จมูกธรรมชาติแม่ให้มา ถ้าทำ มีหวังหักเบี้ยวแทงทะลุแก้ม”

          “เว่อร์ไป”  

          ลืมแนะนำตัว สวัสดีฮะ ผมชื่อ “ปาร์ค ชานยอล” เป็นเมมเบอร์คนหนึ่งของ EXO-K ดาวเคราะห์นอกระบบสุริยะ ที่ตอนนี้ได้มีดาวดวงหนึ่งจากผมไป ดาวที่วันๆ คิดแต่จะไปกาแล็คซี่ตลอดเลย

          “นี่เซฮุน จำได้ไหม ตอนนั้นที่ฉันออกมาจากป่า มันใกล้จะถึงวันเกิดคริสฮยองพอดี ฉันเลยรีบชวนนาย ออกไปร้านโครมฮาร์ท ซื้อกำไลให้พี่เค้าสักชิ้น สีหน้าตอนที่ฮยองดีใจนะ ตลกมากเลยเนอะ ฮ่าๆ” ผมพูดมันออกมา รู้สึกร้อนผ่าวที่หัวตาเล็กๆ แฮะ แต่...ไม่เป็นไรหรอก...ไม่เป็นไร

          “ฮยอง...”

          “ยิ่งดูรายการนี้ ยิ่งโคตรขำเลย ฮ่าๆๆ คริสฮยองชอบเนื้อวัวเกาหลีมากจริงๆ นะ วันนั้นฉันเข้าไปในห้อง เห็นพี่แกละเมอพูด ฮันวู ฮันวู โคตรฮา คนอะไร ละเมอถึงเนื้อวัว อยากจะบ้า! ฮึก!” ผมเงียบไป น้ำตาหยดลงแหมะๆ โคตรคิดถึงเลย “คริสฮยองหายไปนานเลยเนอะ ไม่กลับมาสักที ไม่ได้เจอกันนานแล้ว”

          “ไม่เอาน่า คิดถึงก็โทรคุยสิ”

          “ฉันไม่กล้า”

          “ทำไมอะ เบอร์ก็มี”

          “คริสฮยอง อาจจะเกลียดฉันแล้วก็ได้ ฉันเป็นคนแรก ที่ลบฮยองออกจากไอจี ฉันไม่เชื่อใจเค้า”

          “เฮ้อ เด็กน้อยเอ๊ย” เซฮุนดึงผมเข้าไปซบที่ไหล่ พร้อมกับลูบหัวเบาๆ เดี๋ยวนะ! ไอ้เด็กนี่ ชักจะลามปามใหญ่แล้ว

          “โอ เซฮุน”

          “โอ๊ะ! ขอโทษครับ” เจ้าเด็กหน้าแป๊ะอมยิ้มน้อยๆ แล้วผละมือออก “ผมว่าคริสฮยองไม่งี่เง่าเกิ๊นนน แบบที่ฮยองบอกหรอก ลองโทรไปหาเค้ารึยัง ลองขอโทษเค้ารึยัง รีบปรับความเข้าใจกันซะ เดี๋ยวห่างกันมากกว่านี้ จะมาขอโทษทีหลัง มันจะสายเกินไปนะ”

          “คริสฮยองจะไม่คิดว่า ฉันความรู้สึกช้าเหรอ เค้าอาจจะคิดว่าฉันประสาทกลับ เดินตกเวที โดนไมค์โขกหัว ถึงเพิ่งมานึกได้ตอนนี้”

          “แล้วตกลงฮยองจะเอาไง คุยหรือไม่คุย” เจ้าเด็กเอ๋อชักสีหน้าใส่

          “เออ!...คุย...ก็ได้”

          “ก็แค่นั้น” เซฮุนตั้งท่าจะลุกขึ้น แต่ผมก็ดึงชายเสื้อนั้นไว้ก่อน เพื่อความอุ่นใจนิดๆ “อะไร”

          “อยู่กับฉันก่อน”

          “บ้าอ่อ จะให้ผมมานั่งฟัง คนรักสวีทกัน” 

          “นี่!!! พูดอะไรของนายเนี่ย” ผมปรี๊ดใส่ไอ้เด็กบ้า รู้สึกได้ถึงอุณหภูมิที่ร้อนผ่าวบนใบหน้า คงเพราะโมโหแน่ๆ  

          “เอ้า! ก็ฮยองสองคนคบกันไม่ใช่ไง”

          “ไม่ใช่!!!

          “เอ้าเหรอ? สรุปว่าอยู่ในความสัมพันธ์ ไม่ต้องรู้ว่าเราคบกันแบบไหนสินะ”

          “อื้ม...เอ้ย!...ไม่ใช่...ไปเลยไป มีอะไรไปทำ ก็รีบไสหัวไปเลย” ผมออกปากไล่ไอ้เด็กกวนประสาท

          “เอ้า ทีงี้มาไล่ อะโด่ ทำคุณบูชาโทษ โปรดสัตว์ได้บาปแท้ๆ” ไอ้น้องเวรเดินบ่นออกไปจากห้องนั่งเล่น ก่อนจะหยุดชะงักทำไม้ทำมือเป็นรูปโทรศัพท์ล้อเลียนให้ผมต้องปาหมอนข้างตัวออกไป

          ลองนั่งชั่งใจอยู่สักพัก ถ้าโทรไปตอนนี้ คริสฮยองจะมองว่าผมประหลาดรึเปล่า เค้าจะลบเบอร์ผมทิ้งไปรึยังนะ ที่สำคัญเค้าจะอยากคุยกับผมมั้ย อันสุดท้ายนั่นมันประเด็นหลักเลย แต่สุดท้ายผมก็กดโทรออกไปจนได้ รอสายอยู่สักพัก ปลายสายก็กดรับ ก่อนจะกรอกเสียงลงมาด้วยคำพูดที่ว่า

         

 

          “ครับ ชานยอล”

 

 

          ผมคลำเสียงตัวเองอยู่นานกว่าจะเจอ “ครับ ชานยอล ครับ ชานยอล” งั้นเหรอ?

 

 

          “คะ คริสฮยอง ผมเองนะฮะ ผมชานยอลเอง”

          “ฮยองรู้แล้วครับ ว่าไงครับคนดี” น้ำเสียงที่ยังคงความอบอุ่นส่งกลับมาเหมือนเดิมไม่เคยเปลี่ยน

          “ผะ ผะ ผม ผมขอโทษ ฮึก ผมขอโทษ ฮือออ”

          “ชานยอล ร้องไห้ทำไม ไม่ร้องนะครับ หยุดร้องนะ” ปลายสายฟังดูร้อนรน พยายามปลอบไม่ให้ผมร้องไห้ แต่ผมห้ามตัวเองไม่ได้เลย ทั้งที่เราไม่ได้คุยกันมาเกือบปี แต่คริสฮยองก็ยังเหมือนเดิม “ฮยองไม่ได้โกรธอะไรเราเลยนะ ฮยองต่างหาก กลัวว่าเราจะโกรธ แต่นี่ชานยอลเข้าใจ แล้วก็ยอมโทรมาหา ฮยองดีใจมากเลยรู้มั้ย ปล่อยให้รอตั้งนานแน่ะ”

          “ฮึก ขอโทษนะฮะ ผมไปทำงานที่จีน ก็ตั้งหลายครั้ง แต่ยังไม่มีโอกาสได้แวะไปหาเลย ไม่กล้าเอาหน้าตัวเองไปให้ฮยองเจอเลย”

          “ทำไม พูดแบบนั้นล่ะ ชานยอลมีค่าสำหรับฮยองเสมอนะครับ...แล้วก็ฮยองขอโทษนะ ที่ออกมาโดยไม่ได้ลาเราเลย”

          เราต่างคนต่างเงียบไปสักพัก แค่ได้ฟังเสียงลมหายใจของกันและกัน ก็มีความสุขมากมายแล้ว

          “มาทำงานที่จีน มีอะไรลำบากรึเปล่า อยากให้ฮยองช่วยอะไรมั้ย”

          “ไม่มีเลยฮะ ทุกอย่างโอเค” ผมตอบไปแบบนั้น เพราะอยากให้ฮยองสบายใจ ความจริงก็มีเรื่องหงุดหงิดอยู่นิดหน่อย รถผมเกือบชนกับซาแซงแฟนที่พยายามขับแซงตะบี้ตะบันบนทางด่วน แถมยังมีแฟนบอยลึกลับสะกดรอยตามด้วย น่ากลัวเป็นบ้า แต่ช่วงหลังๆ ดูเหมือนบริษัทจะส่งพี่บอดี้การ์ดตัวโต ที่ผมชอบเรียกเค้าว่า พี่หมี ให้มาช่วยดูแล ก็ค่อยเบาใจไปได้บ้าง

          “อย่ามาโกหกน่า ฮยองรู้นะว่านายเจอซาแซงตาม ฮยองเลยส่งบอดี้การ์ดตัวเองไปให้ไง” พอเราคุยกันได้สักพักคริสฮยองก็เริ่มกลับมาเรียกผมว่า นายแล้ว เค้าจะเรียกผมว่า ชานยอลเวลาจริงจังหรืออยาก...อ้อน...เท่านั้นแหละ

          “หืม? พี่หมีน่ะเหรอฮะ”

          “ว่าไงนะ? หมีเหรอ? อืม จะว่าไปก็เหมือนได้ยินคุณการ์ดเค้าชมว่านายน่ารักอยู่นะ แต่อย่าเป็นกันเองมากไปรู้มั้ย หวง!!!

          “บ้าเหรอ ฮ่าๆๆๆ”

          “จริงๆ นะ ก็เราอยากน่ารักทำไมล่ะครับ”

         

          หลังจากคุยกันไปเรื่อยๆ ผมก็ได้รู้ว่าความสัมพันธ์ระหว่างผมกับคริสฮยองมันไม่ได้เปลี่ยนไปเลย เราเป็นเหมือนพี่ชายน้องชายที่สนิท ชอบอะไรคล้ายๆ กัน ทั้งสไตล์การแต่งตัว แนวเพลง ความคิด จนไปมีโมเม้นต์ที่แม่ยกของเรา KrisYeol Fan ชอบแซวกันอยู่บ่อยๆ ว่า คริสยอลชอบชงกันเอง แม้ไม่ได้อยู่ด้วยกัน ส่วนเราสองคน คบกันจริงไหม? แล้วแต่ทุกคนจะคิดเลยครับ

         

          “ชานยอล ฮยองต้องไปทำงานแล้วล่ะครับ”

          “อะไรกัน วันเกิดไม่หยุดเหรอ”

          “หยุดแล้วจะมีเงินที่ไหน ไปเปย์คนทางนั้นล่ะ”

          “คนทางไหน?

          “คนทางไหนไม่รู้ที่อยู่เกาหลี”

          “..................”

          “ฮ่าๆๆๆ ไว้คุยกันนะครับ”

          “เดี๋ยวฮยอง...สุขสันต์วันเกิดนะฮะ” ผมไม่มีโอกาสพูดคำนี้มาหนึ่งปี รู้สึกประหม่านิดหน่อยแฮะ “อยู่ทางนั้น ถ้าเหงาก็โทรมาหาผมบ่อยๆ นะ ถ้าไม่มีคนส่งกำลังใจให้ ยังมีผมคอยเชียร์อยู่ตรงนี้นะฮะ แล้วก็...คิดจะเดินหน้าแล้ว สู้ให้ถึงที่สุด ผมมั่นใจว่าฮยองทำได้ ผมเชื่อใจฮยองเสมอนะ”

          “ขอบคุณนะชานยอล” เสียงปลายสายสั่นเครือ ผมไม่รู้ว่าเรื่องระหว่างคริสฮยองกับบริษัทมันเกิดอะไรขึ้น แต่หลังจากทบทวนช่วงเวลาที่ผ่านมา คนที่ฝึกหนักมาหลายปีกว่าจะได้เดบิวต์ แถมยังมีความรับผิดชอบถึงขั้นได้รับเลือกให้เป็นตุ้ยจางของวง คงไม่อยากจากบริษัทและเมมเบอร์ไปไหนง่ายๆ มาอยู่จีนคนเดียวก็คงมีช่วงเวลาที่ลำบากไม่น้อย “อยากคุยกับนายทุกวันเลย เราวิดีโอคอลหากันทุกวันได้มั้ยครับ”

          “แน่นอนสิฮะ รีบไปทำงานเถอะ แล้วก็อย่าลืมพักผ่อนเยอะๆ ผมจับตามองฮยองอยู่นะ”

          หลังจากปลายสายกดวางไป ผมก็นึกสนุกอยากให้มีคนที่จีนมาให้กำลังใจฮยองเยอะๆ ก็เลยต่อสายไปหาคุณผู้กำกับ ฝากรีโพสต์วันเกิดของคุณอู๋อี้ฝาน สักหน่อยคงไม่เป็นไร (แฟนคลับคงไม่รู้หรอกมั้ง - -’) แล้วก็อัพไอจีบอก ซารังฮัมนีดา เล็กๆ น้อยๆ (แฟนๆ ไม่รู้หรอกน่า - -’’)     

 

TALK ยาวววววว มากกกกกก เบื่อจะอ่าน ก็ข้ามไป

          แหะๆ ยังไม่จบ...เราขอค้างตอน All Of Me ไว้...แล้วจะมาต่อเนื้อหาส่วนต่อไปในวันเกิดน้องยอลที่กำลังจะมาถึงค่ะ โดยเนื้อหาที่จะต่อมีดังนี้

          27.11.2015

          06.11.2016

          27.11.2016

          บอกก่อนว่า All Of Me เป็นฟิคสั้นที่เราด้นสดมาจากการเห็นโมเม้นต์จริงๆ บวกกับมโนของเราเองล้วนๆ เราอยากจะเก็บไว้เป็นความทรงจำว่า ระหว่างที่เราชอบคริสยอล เราเคยเห็นโมเม้นต์น่ารักๆ แบบนี้นะ ถึงแม้จะไม่รู้ว่าเบื้องหลังจริงๆ เป็นยังไง แต่จากเบื้องหน้าที่เราเห็น เราขอมโนให้มันเป็นแบบนี้ ในแบบของเรา เราฟินของเราเอง ถ้าไปขัดฟินคนอื่น เราขอโทษจริงๆ ขอให้คุณแบนฟิคเรา! และสร้างมโนในแบบของคุณมาแบ่งปันกัน เราจะรออ่าน ฮี่ๆ รัก

          ปล.กว่าจะถึงวันเกิดน้องยอล เรายังอัพฟิคสั้นตอนอื่นต่อเรื่อยๆ ค่ะ แต่ขอค้างตอนนี้ไว้

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

109 ความคิดเห็น

  1. #94 Look Pear Meigeni (@lookpear90) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2560 / 14:24
    รักเลยง่ะ เราว่าต้องมีส่วนจริงบ้างละ คิคิ
    #94
    0
  2. #56 SRDII14 (@SRDII14) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2559 / 16:30
    คิดถึงคริสยอลมากก อยากให้เป็นเรื่องจริงนะ เอ้ะ รึว่านี่เรื่องจริง5555
    #56
    1
    • #56-1 KY_RT_Rainbow (@KY_RT_Rainbow) (จากตอนที่ 7)
      14 พฤศจิกายน 2559 / 12:54
      เอ๊ะ นั่นสิ หรือว่านี่คือเรื่องจริงน้าาา
      #56-1
  3. #50 Printhida Klinkaewnarong (@rainbowky) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2559 / 19:28
    อยากให้เรื่องจริงเป็นแบบนี้จังเลย ฮือออออออออ พี่คริสคนดีจะโกรธน้องยอลได้ไง น้องยอลคนดีก็จะโกรธพี่คริสได้ไง
    #50
    1
    • #50-1 KY_RT_Rainbow (@KY_RT_Rainbow) (จากตอนที่ 7)
      14 พฤศจิกายน 2559 / 12:57
      ฮืออออออ อยากให้เป็นเรื่องจริงเหมือนกันค่ะ ^^ ขอบคุณสำหรับคอมเม้นต์นะคะ
      #50-1
  4. #47 Prae'w (@fanchan_ky) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2559 / 16:50
    ถ้าเรื่องจริงมันเป็นแบบนี้ก็ดีนะ คิดถึงคริสยอล รักคริสยอลเสมอ
    #47
    1
    • #47-1 KY_RT_Rainbow (@KY_RT_Rainbow) (จากตอนที่ 7)
      14 พฤศจิกายน 2559 / 12:59
      คิดถึงคริสยอลเหมือนกันเลยยย คิดถึงทุกวัน ^^
      #47-1