Short Fic KrisYeol : Darkness & Happiness Delight

ตอนที่ 12 : STORY 9 : FALLING FOR YOU

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 403
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    17 เม.ย. 60

FALLING FOR YOU

(เป้าหมายผมน่ะคือคุณนะ ผมเล็งมานานแล้ว)

 



          “เรียบร้อยแล้วนะครับ คุณแทอู” เด็กหนุ่มหน้าหวานค้อมหัวลงพลางสะบัดผมบ็อบที่เปียกชื้นเพราะไอแดดยามเช้าในฤดูร้อนไปด้วยเบาๆ

          “ขอบคุณมากนะชานยอล~ เด็กดีของฉัน” ชายหนุ่มนามว่าแทอูยกมือขึ้นลูบหัวเด็กน้อยด้วยความเอ็นดู ก่อนจะเดินไปเปิดกระเป๋าสตางค์หยิบธนบัตรหลายใบส่งให้ “ขยันๆ แบบนี้ ถ้าทำงานหนักแต่เงินยังไม่พอจ่ายค่าเทอมก็บอกเสี่ยนะ ตัวแค่นี้เสี่ยเปย์ไหว” ว่าแล้วก็ทำหน้ากะลิ้มกะเหลี่ยแววตาพราวระยับ

          “แหะๆ ไม่เป็นไรครับ อีกนิดนึงผมก็จะเก็บเงินได้ครบแล้ว ยังไงขอบคุณมากนะครับ ผมขอตัวก่อน” ชานยอลบอกลาก่อนจะเดินถือถาดนมออกไป

          ใช่แล้ว~ เขาเป็นเพียงเด็กส่งนมตัวเล็กๆ ทำงานรับจ้างหาเงินส่งตัวเองเรียน ทุกๆ เช้าชานยอลจะต้องแวะมาที่คอนโดหรูใจกลางกรุงโซลแห่งนี้ ส่งนมวัวสดๆ ไปยังลูกค้าเจ้าประจำกว่า 30 ห้อง นี่ไม่ใช่งานที่หนักหนาหนาอะไรแต่ก็ไม่ได้สบายถึงขั้นเดินตัวปลิว ก็มันต้องใช้แรงพอสมควรเลยนี่นา...  

          “หา!!! ขวดแตกไป 3 เลยเหรอเนี่ย” ใบหน้าหวานตื่นตระหนกยืนเอามือกุมหน้าผาก เมื่อเดินกลับมายังกระบะส่งนมขนาดใหญ่แล้วพบว่ามีน้ำนมสีขาวรั่วออกมาจนเลอะเทอะไปหมด “โอ๊ย~ ต้องเป็นตอนนั้นแน่ๆ” ชานยอลนึกย้อนกลับไปเมื่อไม่กี่นาทีก่อนที่เขาเผลอปั่นจักรยานตกร่องถนน เพราะตกใจเสียงแตรรถที่บีบลั่น

          ร่างบางรีบขนย้ายนมขวดอื่นๆ ที่ยังอยู่ในสภาพดีมาเช็ดด้วยผ้าสะอาดก่อนบรรจงวางลงถาดอย่างทะนุถนอม น้ำนมทุกหยดมีค่าเขารู้ดี เมื่อลำเลียงเสร็จเรียบร้อย ชานยอลจึงจัดการนำถุงพลาสติกใสที่พกติดตัวออกมาถือ ก่อนจะเทน้ำนมที่หกเลอะเทอะในกระบะลงไปในนั้น ตามด้วยการมัดหนังยางแน่นๆ

          “เรียบร้อย” มือเล็กตบเปาะแปะ พลางสอดส่ายดวงตากลมโตมองหาที่ล้างคราบนมออกจากกระบะ แล้วโชคก็เข้าข้างเพราะชั้นนี้มีส่วนที่แยกเป็นสวนลอยพอดี “น่าจะมีสายยางให้ฉีดล้างน้ำได้ล่ะนะ”

          ชานยอลเดินไปเจอที่เหมาะๆ ในที่สุด มือเล็กจัดการเปิดสายยางฉีดน้ำลงทำความสะอาดกระบะนม ก่อนจะถือแล้วจัดการเทโครมลงไปในร่องน้ำ โดยที่ไม่ทันได้สังเกตว่าใกล้ๆ กันนั้นมีป้ายปักอยู่ว่า

          “งดใช้น้ำในบริเวณนี้เด็ดขาด”

          “ย่าห์!!! ใครมันสาดน้ำลงมาเนี่ยห๊า!!!” เสียงแปดหลอดคำรามลั่นมาจากชั้นล่างแทบจะทันที ชานยอลชะโงกหน้าลงไปมอง ก็เห็นว่ามีผู้ชายคนหนึ่งหน้าตาดีถึงดีมากเงยขึ้นมาสบตาเขาพอดิบพอดี วินาทีที่โลกน่าจะหยุดหมุน ชานยอลกลับเห็นเพียงแต่ความเกรี้ยวกราดที่ส่งผ่านมา นี่เขาเทน้ำลงไปโดนผู้ชายคนนั้นกับเสื้อผ้าที่ตากอยู่บนราวเหล่านั้นเหรอเนี่ย!

          “อยู่ไม่ได้แล้วไอ้ชานยอลเอ๊ย” เขารีบดึงตัวเองกลับมา ก่อนที่ผู้ชายคนนั้นจะขึ้นมาหาเรื่องเขาถึงที่ ชานยอลคงต้องรีบออกไปจากคอนโดหรูแห่งนี้ ณ บัดนาวแล้วแหละ

          ร่างบางย้ายขวดนมทั้งหมดลงกระบะ ก่อนจะหอบหิ้วสมบัติทั้งหมดลงลิฟต์มาตั้งหลักที่ชั้นล่าง เมื่อจัดการวางกระบะนมลงท้ายจักรยานขนของเรียบร้อย เด็กส่งนมคนขยันก็รีบขึ้นคร่อมจักรยานประจำอยู่ที่นั่งคนขับทันที แต่ทว่า...

          “โฮ่งๆ โฮ่งๆ” น้องหมาขนยาวสีน้ำตาลนุ่มนิ่มวิ่งมาอย่างเริงร่าก่อนจะส่งเสียงเห่าคล้ายดีใจมากที่เห็นหน้าเขา

          “ไงโร่วเบน เดี๋ยวชั้นกลับมานะ แป๊บเดียวไม่เกินสิบนาที” ชานยอลก้มลงไปคุยกับเจ้าหมาแสนรู้ ถือโอกาสขยี้ขนฟูนุ่มไปด้วย แต่เจ้าหมาน้อยกลับเอาหน้าเข้ามาไซร้ช่วงขาเรียวยาวไม่ยอมหยุด คล้ายจะอ้อนให้ชานยอลอยู่ต่อ “วันนี้หิวมากเหรอ? เอาไงดีล่ะ” ใบหน้าหวานครุ่นคิด ก่อนจะตัดสินใจลงมาจากจักรยานในที่สุด “งั้นเดี๋ยวให้ของอร่อยแป๊บหนึ่งก็ได้ ชั้นรีบนะเนี่ย”

          ว่าแล้วชานยอลก็ดึงถุงเศษเนื้อย่างที่พกติดตัวออกมา ร่างบางไม่ได้รับจ็อบพิเศษแค่ส่งนมอย่างเดียว เขายังทำงานอยู่ที่ร้านเนื้อย่างด้วย เวลามีเศษเนื้อเหลือๆ จากลูกค้า จึงมักจะได้รับอภินันทนาการมาจากคุณลุงเจ้าของร้านผู้แสนจะใจดีเสมอ แล้วอาหารอันโอชะเหล่านี้ ก็ได้ตกมาสู่เจ้าโร่วเบนอีกทอดหนึ่ง

          “วันนี้ชั้นได้มาน้อยอะ นายจะอิ่มใช่มั้ย หืม?” ชานยอลเกาคางเจ้าหมาน้อย “ชั้นกลัวนายไม่อิ่มอะ งั้นแบ่งส่วนของชั้นให้ด้วยละกันดีมั้ย” รอยยิ้มหวานๆ ทั้งปากทั้งตา ทำเอาคนที่กำลังแอบจ้องอยู่ตะลึงไปเลย ก่อนจะตัดสินใจเดินออกมาจากที่ซ่อนในที่สุด

          “หมานั่นน่ะอิ่มแน่ แต่ชั้นเกรงว่านายเองนั่นล่ะ ที่อนาคตอาจจะไม่มีวันได้กินอะไรอีก” เสียงทุ้มเข้มแฝงไปด้วยพลังดังขึ้นมาจากด้านหลัง จนชานยอลนึกเสียวสันหลังวาบ อดที่จะตัวเกร็งขึ้นมาไม่ได้

          “คะ คุณ” ดวงตากลมหวานเบิกกว้าง เมื่อเห็นผู้ชายคนที่เขาเพิ่งสาดน้ำใส่หมาดๆ อยู่ในชุดสูทสีดำสง่างาม มือเรียวงามแบบผู้ดียกขึ้นถอดแว่นตาดำแบรนด์ดังที่สวมอยู่เผยให้เห็นดวงตาคมกริบทรงเสน่ห์

          “ไง ทำผิดแล้วคิดจะหนีเหรอ”

          “ผะ ผม ผมไม่ได้หนีนะ” ชานยอลลุกขึ้นยืน ก่อนจะทำใจกล้าเถียงปากคอสั่น “ผมแค่จะแวะมาเติมขวดนมเตรียมไปส่งของลูกค้าต่อ ขวดมันแตกง่ะ”

          “..........................................” ชายคนดังกล่าวไม่พูดอะไร หากแต่ความเงียบนั่นแหละน่ากลัวที่สุด

          “โอเคครับ ผมขอโทษ ผมไม่ได้ตั้งใจ แต่ถ้าจะให้ผมชดใช้ ทั้งเนื้อทั้งตัวผมก็มีเงินอยู่แค่นี้แหละครับ” ชานยอลควักเศษเหรียญและธนบัตรที่ยับยู่ยี่ไม่กี่วอนออกมาแบให้คนตรงหน้าดู

          “คริคริ ปล่อยไปเถอะค่ะคริส คนยากคนจนไม่มีเงิน ถือซะว่าทำบุญกับขอทาน!” ผู้หญิงหน้าตาสะสวยผิวพรรณผุดผ่องที่เดินเคียงคู่มากับชายหนุ่มรูปงามนามว่าคริสพูดแทรกขึ้น

          “ไม่มีเงิน ก็ทำงานแลกสิ” คริสทำลายความเงียบขึ้นในที่สุด “มาอยู่กับชั้น ทำงานชดใช้หนี้ที่นายทำเสื้อผ้าชั้นพังจนต้องโละทิ้งทั้งหมด”

          “อะไรกัน! เสื้อผ้าดีๆ แค่เลอะน้ำนม คุณเอามาให้ผมซักแล้วรีดให้ ก็กลับมาใช้ได้ทั้งหมดแล้วนะครับ ทำไมใช้ของไม่รู้คุณค่าแบบนี้ล่ะ”

          “เอ๊ะ! ไอ้เด็กนี่!! แกกล้าดียังไงมาว่าคริสห๊ะ! รู้ไหมว่าผู้ชายคนนี้เป็นใคร” หญิงสาวคนเดิมถลึงตาใส่ชานยอลจนน่ากลัวว่าลูกตาอาจจะกระเด็นหลุดออกมาจากเบ้าตาของเธอได้

          “อี้เฟย!” คริสปรามก่อนจะหันมาคุยกับชานยอลอีกครั้ง “ว่าไง ตกลงจะทำงานชดใช้ความผิดไหม”

          “คุณจะให้ผมทำงานอะไรล่ะครับ” ชานยอลถามอย่างเสียไม่ได้

          “ขึ้นรถไปกับชั้น แล้วเราค่อยคุยกัน” ชายหนุ่มอมยิ้มน้อยๆ 

          “คริส! คุณจะเอามันไปด้วยทำไมคะ คุณทำแบบนี้ไม่ได้นะ” หญิงสาวเต้นเร่าๆ ก่อนจะต้องหยุดเพราะคำพูดเฉียบขาด

          “อี้เฟย ผมสายแล้ว ให้ผู้ใหญ่รอนานมันไม่ดีนะ”

 

          ตอนนี้ทุกคนนั่งอยู่ในลีมูซีนคันหรู มีชานยอลนั่งตรงข้ามกับคริส และอี้เฟยนั่งข้างๆ คนที่เธอรักอีกที

          “นายชื่ออะไร” คริสถามเด็กหนุ่มที่มีอาการนั่งไม่ติดเบาะ ดูกระสับกระส่ายยังไงชอบกล

          “ชานยอลครับ ปาร์คชานยอล” เสียงทุ้มนุ่มตอบกลับมาอย่างฉะฉาน ผิดกับท่าทีที่ดูหวาดหวั่นนั้น

          “ชั้นชื่อคริสนะ ยินดีที่ได้ร่วมงานกัน” ตลอดเวลาที่อยู่บนรถ คริสเอาแต่จับจ้องไปที่ดวงหน้าสวยหวานผิดผู้ชายนั้น “นายมาส่งนมที่คอนโดนี้เป็นประจำเหรอ”

          “ครับ ทุกวันครับ”

          “แล้ว...ไม่ได้เรียนหนังสือเหรอ”

          “ส่งนมเสร็จแล้วค่อยไปเรียนครับ หลังเลิกเรียนผมก็ทำงานที่ร้านเนื้อย่าง ผมทำงานหาค่าเทอมส่งตัวเองเรียน เพราะฉะนั้นผมคงไม่มีเวลามาทำงานกับคุณคริสหรอกนะครับ” ชานยอลรีบบอกสิ่งที่ตัวเองคิดให้อีกฝ่ายรับรู้ เมื่อเห็นว่ามีช่องทาง “คุณเองก็ดูมีอิทธิพล ฐานะร่ำรวย คงไม่ได้คิดจะรังแกเด็กไม่มีอะไรแบบผมหรอกใช่มั้ยครับ เรื่องเสื้อผ้าคุณก็อย่างที่ผมบอก...”

          “เลิกทุกอย่าง แล้วมาอยู่กับชั้น” คริสพูดตัดบทแล้วอมยิ้มน้อยๆ “งานพิเศษทั้งหมดนั่น เลิกซะ!

          “คริสคะ!!!” อี้เฟยที่ทนนั่งเงียบอยู่นานอดจะเอ่ยปากออกมาไม่ได้

          “ชั้นให้นายเป็นสิบเท่าของรายได้ที่ทำอยู่ แค่มาคอยจัดการตารางงานส่วนตัวและดูแลชั้น”

          ชานยอลนั่งคำนวณมูลค่าเม็ดเงินอยู่ในหัว ขณะที่อี้เฟยพยายามพูดจาเกลี้ยกล่อมให้คริสเปลี่ยนใจ

          “นายยังสามารถไปเรียนได้ตามปกติ เพราะวันธรรมดาชั้นไม่ค่อยรับงานอะไรอยู่แล้ว ตอนเช้ากับตอนเย็นนายก็แค่ทำอาหาร อยู่เป็นเพื่อนคุยกับชั้น ส่วนเสาร์-อาทิตย์ก็ทำงานบ้านอะไรไปตามเรื่อง เวลาชั้นออกงานก็แค่คอยเดินอยู่ข้างๆ ชั้นไม่มีน้องชายก็เลยเหงาบ้างนิดหน่อย นายดูพูดเยอะดี มาอยู่กับชั้นละกัน”

          “คริสคะ ถ้าคุณเหงา เฟยมาอยู่เป็นเพื่อนคุณก็ได้นะคะ ไม่เห็นต้องจ้างเด็กนี่เลย” หญิงสาวเพียงหนึ่งเดียวในรถยังคงพูดกรอกหูเทพบุตรสุดหล่อ หากทว่าดวงตาคมกริบกลับเพียงแค่จับจ้องมาทางชานยอลเท่านั้น

          “ตกลงครับ” ชานยอลพูดขัดเสียงแว้ดๆ ของหญิงสาวขึ้นมาในที่สุด “ผมจะทำงานให้คุณคริส”

          “กรี๊ดดดด แกจะมาอยู่กับคริสไม่ได้นะ นังเด็กบ้า ปฏิเสธเขาสิ!” อี้เฟยดิ้นเร่าๆ

          “ดีมากชานยอล! ก่อนอื่นชั้นรู้สึกว่าไทด์ชั้นเบี้ยว นายช่วยจัดให้หน่อยสิ” คริสยิ้มเจ้าเล่ห์

          “หะ หาาาาาาาาาาาาาาา”

          “ไม่ต้อง!” หญิงสาวตวัดเสียงพร้อมปรายหางตามาทางชานยอลเป็นเชิงบอกให้หยุด แล้วหันไปหาคริส “เดี๋ยวเฟยจัดให้เองนะคะ”

          “ไม่เป็นไรครับอี้เฟย หน้าที่ชานยอลเขาครับ” คริสเอ่ยด้วยเสียงสุภาพ “มา! ชานยอล จัดไทด์ให้ชั้น” มือหนายื่นมือมาข้างหน้าเด็กหนุ่มพร้อมกับจัดการเบี่ยงตัวเองให้มีพื้นที่พอที่ชานยอลจะนั่งได้สะดวก

          “ขอโทษนะครับ” มือเล็กค่อยๆ จัดปรับองศาไทด์ให้เข้าที่เข้าทาง พลางหลบสายตาเจ้านายตัวเองไปด้วย มันหวานหยาดเยิ้มซะจนเขาหน้าร้อนๆ ยังไงไม่รู้

          “เสร็จแล้วนายก็ข้ามเบาะไปเปลี่ยนชุดซะนะ ที่แขวนไว้กับราวนั่นน่ะ ชั้นกับนายตัวน่าจะพอๆ กัน ช่วงตัวอาจจะหลวมหน่อย แต่ความยาวน่าจะพอดี”

          “ครับ”  

          “ชั้นจะพานายออกงานด้วย”

        

          ชานยอลอดปฏิเสธไม่ได้เลยว่า งานสังคมที่ตัวเขาเพิ่งมีโอกาสได้เข้าร่วมมาตลอดคืนนี้ มันช่างต่างจากชีวิตเขาที่แล้วๆ มาทั้งชีวิต ชานยอลกำพร้าพ่อแม่มาตั้งแต่เด็กๆ เขาเติบโตขึ้นมาจากความรักความอบอุ่นของคุณแม่ในสถานรับเลี้ยงเด็ก และตัดสินใจออกมาใช้ชีวิตด้วยตัวเอง เพราะไม่อยากเป็นภาระให้ทางศูนย์ต้องรับผิดชอบเลี้ยงดูอีกต่อไป

          แต่วันนี้คุณคริสทำให้เขารู้สึกเหมือนตัวเองค้นพบครอบครัวอีกครอบครัวหนึ่งที่ขาดหายไปนานแสนนาน เขายังมีบ้านและพี่ชายรอให้กลับไปพักพิง

          “นี่ชานยอลน้องชายของผมเองครับ”

          ประโยคเหล่านี้ที่ออกจากปากร่างสูงอย่างนับไม่ถ้วน และมือคู่นี้ที่บีบกระชับเขาไม่ปล่อย แม้กระทั่งตอนนี้ ทำให้เขารู้สึกอุ่นใจ

          “คุณคริสครับ” ชานยอลหันไปมองหน้าคนข้างๆ ก่อนจะหลุบสายตาลงมองมาที่มือของเขาสองคนที่ยังคงไม่ห่างจากกัน

          “เอ่อ ขอโทษ ชั้นกลัวนายหลงน่ะ คนมันเยอะ” คริสปล่อยมือออกในที่สุด ก่อนจะเกาหัวแกรกๆ อย่างเขินๆ ก็แม้กระทั่งตอนนี้ที่พวกเขาออกจากงานกันจนกลับมาอยู่ในลีมูซีนแล้ว เขายังทำใจให้ปล่อยมือจากชานยอลไม่ได้เลยน่ะสิ ไม่ต้องถามถึงอี้เฟยนะ รายนั้นน้อยใจจนขอตัวกลับบ้านไปนานแล้ว

          “ไม่เป็นไรครับ” ชานยอลยิ้มหวาน “ขอบคุณนะครับ”

          “หืม? ขอบคุณอะไรเหรอ”

          “ขอบคุณที่ทำให้ผมรู้สึกเหมือนว่าตัวเองยังมีพี่ชายอยู่ข้างๆ”

          “ไม่เป็นพี่ได้ไหม?

          คริสอมยิ้มก่อนที่ทั้งคู่จะพร้อมใจกันหันออกไปมองวิวนอกหน้าต่าง ทั้งที่ภายนอกมืดมิดยิ่งกว่าอะไร แล้วระยะทางกว่าจะถึงกรุงโซลก็อีกเนิ่นนานเกินกว่าจะทำให้ทั้งคู่นั่งอยู่ในท่าเดิมแบบนั้นได้ แต่สิ่งที่จูงใจทั้งสองได้นั้น คงเป็นใบหน้าของอีกฝ่ายที่ต่างสะท้อนผ่านกระจกและมือสองมือที่เลื่อนมาเกาะเกี่ยวกันไว้ล่ะมั้ง

         

          กว่าจะถึงคอนโดหรูก็ย่างเข้าวันใหม่มาหลายชั่วโมงแล้ว คริสให้ชานยอลเข้าไปอาบน้ำก่อนจนเรียบร้อย แล้วค่อยจัดการตัวเองทีหลัง ยอมรับเลยว่าการเข้าห้องน้ำต่อจากชานยอล ดูไม่น่าจะใช่เรื่องดีสักเท่าไหร่ เพราะเขาต้องคอยหมั่นห้ามจินตนาการ 18+ ของตัวเองอยู่บ่อยครั้ง ไม่ว่าจะเป็นครีมอาบน้ำที่ชานยอลใช้ลูบไล้ร่างกายขาวผ่อง ใยบวบที่ชานยอลเพิ่งจะใช้ขัดผิวสวยมาสดๆ ร้อนๆ และอื่นๆ อีกมากมายเท่าที่ความคิดหื่นๆ ในหัวจะพาไปได้

          ลงเอยเป็นว่าคริสใช้เวลาอาบน้ำนานมากกก จนเกรงว่าคนง่วงนอนคงหลับปุ๋ยไปแล้ว แต่ทว่าน่าแปลก...ชานยอลยังคงนั่งตาแป๋วรอเขาบนเตียงอยู่อย่างนั้น

          “ทำไมยังไม่นอนอีกล่ะครับ” คริสถามพร้อมเช็ดผมไปด้วย

          “คุณคริสครับ นี่คืออะไรเหรอครับ” ชานยอลยื่นสิ่งของในมือที่คงแอบซุกไว้ใต้ผ้าห่มออกมา และของสิ่งนั้นก็ทำให้คนมองถึงกับตะลึงไปเลยซะด้วยสิ “ผมขอโทษที่ถือวิสาสะนะครับ แต่ผมกำลังจะนอน แล้วพอสอดมือไปใต้หมอนก็บังเอิญไปแตะโดนพอดีเลยหยิบออกมาดู” ใบหน้าหวานแดงซ่าน ก่อนจะวางของสิ่งนั้นไว้บนโต๊ะหัวเตียง พร้อมกับจับแก้มสองข้างของตัวเองไว้

          มันคือรูปถ่าย “รูปถ่ายของชานยอล” ทั้งหมดเลย

          มีทุกอิริยาบถ ตั้งแต่ตอนขยี้ตา ตอนอ้าปากหาว ตอนยืนถือกระบะนม ตอนเซลฟี่กับเจ้าโร่วเบน ตอนส่งยิ้มกว้างให้ลูกค้าหนุ่มๆ ทั้งหลาย ที่พิเศษกว่านั้นคือคริสเบลอหน้าหนุ่มๆ พวกนั้นด้วยการตัดแปะรูปหน้าตัวเองลงไปแทน มันทำให้ชานยอลอดที่จะขำออกมาไม่ได้เลย

          “ความจริงคือชั้นแอบชอบนายมานานแล้ว นายน่ารักมากๆ แต่ชั้นก็ไม่กล้าเข้าไปทำความรู้จักนาย แม้แต่จะเดินไปสั่งนมกับนาย ยังไม่กล้าเลย” คริสคุกเข่าลงตรงหน้าชานยอล ก่อนจะจับมือเล็กไว้อย่างทะนุถนอม “ขอโทษที่แอบถ่าย แต่ผมไม่ใช่โรคจิตนะครับ”

          คำเรียกแทนตัวเองที่เปลี่ยนไปยิ่งทำให้ชานยอลเขินหนักกว่าเดิมถึงขั้นหยุดเขย่ามือคริสไม่ได้เลย

          “แปลว่าคุณรอให้ผมเป็นฝ่ายเดินมาหาคุณเองอย่างงั้นเหรอครับ แล้วถ้ามันไม่มีวันนั้นล่ะ คุณจะปล่อยให้ผมหลุดมือไปเหรอ”

          “ไม่หรอกนะเด็กโง่” คริสบีบจมูกรั้นเบาๆ “ชั้นก็ไปรับงานสอนพิเศษที่โรงเรียนเธอแล้วไง ว่าจะไปคุมความประพฤติแฟนตัวเองซะหน่อย”

          “เดี๋ยวครับ ทำไมขี้ตู่จังเลย ใครเป็นแฟนคุณคริสกัน” ชานยอลยิ้มเขินๆ ก่อนจะใช้นิ้วชี้กระหวัดนิ้วคริสไว้หลวมๆ

          “ใครก็ไม่รู้ที่เขินตัวบิด หูกางจนแดงเถือกแบบนี้”

          “งื้อออออ คุณคริสอะ” ชานยอลผลักอกแกร่งเบาๆ ก่อนจะยู่ปากใส่อย่างน่ารัก

          “ฮ่าๆๆ ล้อเล่นครับ”

          “ขึ้นมานอนบนเตียงเถอะครับ เดี๋ยวจะปวดเข่า” ชานยอลแกล้งแซวก่อนจะดึงมือคริสขึ้นมา

          “ขี้อ่อยนะเนี่ยเรา” คำพูดยั่วเย้าเรียกมือน้อยๆ ให้ตบเข้าที่อกแกร่งอีกครั้ง ก่อนชานยอลจะหันหลังใส่

          “ผมนอนดีกว่า ราตรีสวัสดิ์นะครับคุณเจ้านาย”

          “เดี๋ยวสิครับคนดี เรายังคุยกันไม่รู้เรื่องเลยนะ” คริสทำเสียงกระเง้ากระงอดแล้วดึงเอวชานยอลมากอดใกล้ๆ

          “งื้ออออ คุณคริส” ชานยอลย่นคอหลบไอร้อนผะผ่าวจากริมฝีปากบางที่แนบลงมาตรงซอกคอขาว

          “ขอกอดหน่อย อยากกอดแบบนี้มานานแล้ว” ไม่ได้ทำแค่กอดอย่างเดียวน่ะสิ คริสทั้งสูดดมกลิ่นหอมหวานทั้งแนบรอยจูบลงมาบนแก้มนุ่มด้วย

          “งื้ออออ ผมจั๊กจี้อะ” ชานยอลดิ้นหนี “ไม่เอาคุณคริสไม่เล่นแล้ว”

          “ใครเล่นล่ะครับ นี่จริงจังอยู่นะ ก็ตัวชานยอลหอมอะ ฟืด~ ทำไมถึงหอมได้ขนาดนี้นะ” เมื่อเจ้าตัวไม่ยอมหยุด ชานยอลเลยตัดสินใจหันหน้ากลับมาก่อนจะฉกเข้าหอมแก้มคมคร้ามไวๆ แล้วผละออก

          “ผมหอมคุณคริสแล้ว หยุดได้แล้วนะครับ” เด็กน้อยยิ้มทั้งปากทั้งตาก่อนจะค่อยๆ สวมกอดคริสอย่างแผ่วเบา ทั้งคู่กอดกันอยู่อย่างนั้น แล้วก่อนที่สติของชานยอลจะดับวูบไป คำพูดหวานๆ ที่ทำให้รอยยิ้มฉายวาบขึ้นบนหน้าก็เปล่งออกมาให้ได้ยินซะก่อน

          “พี่คริสรักชานยอลนะครับ รักมากด้วย เด็กคนนี้พี่เล็งมานานแล้ว”   

(ผมจะเข้าไปซบที่ไหล่นั้นของคุณด้วยหัวใจที่เต้นแรงนี้ และผมจะกอดคุณเอาไว้ แบบที่ผมเฝ้ารอมานาน)

 

          โอ๊ยยย แต่งไปมดกัดไป หวานมากจริงๆ แนะนำให้เปิดเพลงฟังไปด้วยนะคะ จิน่ารักมาก ><’’  ตามสัญญาคือเราบอกว่าสงกรานต์นี้อาจจะมาแต่งนิยาย เพราะคงไม่ได้ไปไหน ปรากฏว่าเพิ่งไม่ได้ไปไหนแค่วันนี้เอง ฮ่าๆๆ ก็เลยมาลุย Short Fic

          ส่วน Amok ด้วยตัวเรื่องที่เริ่มเข้มข้นแล้ว เลยต้องใช้เวลามากอยู่ เราไม่สามารถแต่งให้เสร็จได้ภายในวันเดียวแน่นอนค่ะ เพราะฉะนั้นยาวปายยย อาทิตย์หน้าอาจจะได้เจอกัน หรืออาจจะไม่ได้เจอ เพราะเราไปมีต “คริสยอลชิปเปอร์และถิ่นที่อยู่” ในวันเสาร์ที่จะถึงนี้ค่ะ ถ้ามีแรงก็จะมาแต่งต่อ ถ้าไม่มีแรงก็เจอกันอาทิตย์หน้าๆ เลยยยเน้อออ สำหรับใครที่จะไปมีด ไว้เจอกันนะคะ จุ๊บๆ >3<  

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

109 ความคิดเห็น

  1. #85 Look Pear Meigeni (@lookpear90) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 เมษายน 2560 / 23:58
    น่ารักมากกกกกก อพคดูเหมือนโรคจิตนิดๆเลย คิคิ
    เจอกันที่งานมีตนะคะไรท์ต๊ะ
    #85
    0
  2. #84 RainbowKrisYeol (@rainbowky) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 เมษายน 2560 / 08:01
    งื้ออออออออออออ พี่คริสที่แอบหลงรักชานยอลมาตั้งนาน น่ารักกกกกกกกิได้ทีเอาใหย่เลยน๊า แล้วสำหรับชานยอลที่ยอมเค้าง๊ายง่าย แบบนี้เรียกรักแรกพบใช่มั้ยคะ งื้ออออออ
    #84
    0
  3. #83 Galaxy8 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 21:58
    เป็นsfที่หวานมากคะ ขอให้สนุกกับงานมีตฯ แล้วเก็บฟิลมาแต่งฟิคต่อนะค่ะไรท์(โบกมือหยอยๆ)
    #83
    0
  4. #82 mecharui (@mecharui) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 07:46
    โหหหก เล็งมานานแล้วด้วยยยย ขอบคุณมากค่ะ
    #82
    0
  5. #81 jujunexoxo (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 01:41
    โอ้ยยยยยย ตายแล้ววววววพี่คริสสสสสสน้องยอลลลล
    #81
    0
  6. #80 jujunexoxo (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 01:40
    โอ้ยยยยยย ตายแล้ววววววพี่คริสสสสสสน้องยอลลลล
    #80
    0
  7. #79 mookmuxy (@mookmuxy) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 22:47
    งื้อชอบบบบ
    #79
    0
  8. #78 Prae'w (@fanchan_ky) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 22:39
    งื้ออออ คือแบบ อิจอ่ะ น่ารักมาก พี่คริสคนที่รักชานยอลมานานนนน
    #78
    0
  9. #77 Stephaniex (@Stephaniex) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 21:09
    หมั่นเขี้ยวชานยอลอ่ะ มำไมน่ารักแบบนี้คะลูก จริงๆแบบครูกับลูกศิษย์ก็ด------
    #77
    0
  10. #76 netnapathongrod (@netnapathongrod) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 18:30
    โอ้ยย รู้สึกอยากเป็นชานยอลขึ้ยมาทันที เขินอ่าาา><
    #76
    0