รักที่แตกต่าง jeti

ตอนที่ 6 : ตอนที่ 4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 284
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    24 ก.พ. 60



#คฤหาสน์จอง
"ซูยอง ไปตามอึนฮามาซิ ทำไมยังไม่ลงมาอีก" นายหญิงสั่งให้หัวหน้าแม่บ้านไปตาม ยังไม่ทันที่ซูยองจะขึ้นไปข้างบนก็มีเสียงหนึ่งแทรกมา
"มาแล้ววววววค่ะ" อึนฮารีบวิ่งลงมาจากข้างบน
"ทำไมสายจังล่ะอึนฮา ไม่สบายหรือปล่าวลูก" นายหญิงถามด้วยความเป็นห่วง
"ปล่าวค่ะ คืออึนฮานอนดึกไปหน่อยหน่ะค่ะเลยตื่นสายค่ะ ขอโทษที่ทำให้รอนะคะ" 
"ไม่เป็นไรก็ดีแล้วหละ ยิ่งไม่ค่อยแข็งแรงอยู่ แม่เป็นห่วง รีบมาทานข้าวกันดีกว่าจะได้ไปเรียน" นายหญิงพูดจบ อึนฮาก็มีท่าทีลังเล ลุกลี้ลุกลนจนแชยอนสังเกตุได้ จึงเอ่ยถามขึ้น
"เป็นอะไรหรือปล่าวอึนฮา ทำไมไม่ทานข้าวหล่ะ ถ้าไม่สบายก็ไม่ต้องไปโรงเรียนก็ได้นะ" แชยอนพูดจบทุกคนบนโต๊ะอาหารจึงหันมามองอึนฮาเป็นตาเดียวกัน
"เอ่อ คือ ....... เออ....เอ่อ..." อึนฮาพูดติดๆขัดๆ
"อะไรพูดมาสิ เป็นอะไรหรือปล่าว" นายหญิงถามด้วยความเป็นห่วง อึนฮามีท่าทีลังเลแป๊บนึง จึงตัดสินใจบอกออกไป
"อึนฮาไม่ทานข้าวนะคะ! คืออึนฮาจะไปโรงเรียนเองด้วยค่ะ!" อึนฮาพูดเสียงหนักแน่น
"ไม่ได้นะ! อึนฮาจะไปเองได้ไงมันอันตราย" เจสสิก้าที่เงียบมานาน เอ่ยห้ามน้องสาว
"อึนฮาโตแล้วนะคะ แล้วอึนฮาก็ไม่ได้ไปคนเดียวด้วย อึนฮาจะไปกับพี่ยูจู!" เหมือนหัวใจของแชยอนเต้นช้าลง ตึก ตัก ตึก ตัก
'อา~~ ทำไมเจ็บแบบนี้นะ' แชยอนก้มหน้านิ่งทันทีที่อึนฮาพูดจบ นายหญิงสังเกตุเห็นดังนั้นจึง....
"ไปสิ ยูจูดูแลน้องได้อยู่แล้ว ไม่ต้องห่วงหรอกใช่มั้ยแชยอน" นายหญิงเอ่ยพลางจ้องไปที่แชยอน
"ค..ค่ะ แชยอนว่าพี่สิก้าไม่ต้องดุอึนฮาหรอกค่ะ น้องโตแล้วนะคะ" แชยอนพูดพลางฝืนยิ้มออกไป เจสสิก้าพยักหน้าเข้าใจ
"เย้ๆๆๆ งั้นอึนฮาไปก่อนนะคะ สวัสดีค่ะคุณหญิงแม่" อึนฮารีบวิ่งออกไปด้วยความดีใจ หลังจากอึนฮาออกไปแล้วทุกคนก็นั่งทานข้าวต่อไปโดยไม่มีใครเอ่ยพูดออกมาเลย




หลังจากที่อึนฮาออกมาแล้ว ก็รีบวิ่งไปดักรอยูจูอยู่ที่ประตูหน้าคฤหาสน์ ยูจูที่เดินออกมาอย่างอารมณ์ดีก็ต้องชะงัก ที่เห็นอึนฮายืนอยู่หน้าประตู ยูจูมองซ้ายมองขวาเมื่อเห็นว่าไม่มีใครจึงเดินเข้าไปคุยกับอึนฮา
"คุณหนูทำไมมาอยู่ตรงนี้หล่ะคะ" ยูจูเอ่ยถาม
"อึนฮาก็มารอพี่ยูจูไงหล่ะคะ" อึนฮาตอบอย่างยิ้มแย้ม 
"ฮืมมมม???? มารอพี่ทำไมคะ แล้วไม่ไปโรงเรียนพร้อมนายหญิงหรอคะ" ยูจูทำหน้างง
อึนฮาหัวเราะเล็กน้อยพลางคิด 'อ่าาาา พี่ยูจูทำไมต้องทำหน้าตาน่ารักแบบนี้ด้วยนะ'
ยูจูที่เห็นอึนฮายืนยิ้มคนเดียวมาสักพัก จึงสะกิดเพื่อเรียกสติ "เอ่อ คุณหนู! คุณหนูคะ!! คุณหนู!!!!!"
อึนฮาที่ได้สติกลับคืนมา "อ่อ อ๋อ ไปค่ะๆ โรงเรียนหน่ะ อึนฮาไปแน่ แต่......."
"แต่อะไรคะ"
"ก็ไปกับพี่ยังไงหละคะ!!" อึนฮาบอกจบ ก็จับมือยูจูแล้วรีบวิ่งไปที่ป้ายรถเมย์ทันที
"แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก" อึนฮายืนหอบ
"คุณหนู! ไหวหรือปล่าวคะ เดี๋ยวโรคหอบก็กำเริบหลอกค่ะ" ยูจูถามด้วยความเป็นห่วงพร้อมเอาน้ำยื่นให้
"ค่อยๆ กินค่ะ ใจเย็นๆ" 
หลังจากที่ดื่มน้ำเสร็จ "ก็อึนฮากลัวมาไม่ทันรถนี่คะ" อึนฮาทำหน้าบึ้ง
"เรื่องนี้เอง ฮ่าๆๆๆๆ" ยูจูหัวเราะออกมา
"หัวเราะอะไรคะ ตลกมากหรือไงคะ ฮึ! แล้วอึนฮาว่า อึนฮาบอกพี่ไปหลายครั้งแล้วนะคะว่าอยู่กันสองคนให้แทนชื่อว่าพี่ อึนฮางอนจริงๆแล้ว" อึนฮาว่าพลางทำหน้าบึ้งตึงเข้าไปอีก
"พี่ขอโทษนร้าาาาคร้าาา ที่พี่หัวเราะเพราะว่าพี่ว่าเราไม่จำเป็นต้องรีบวิ่งมาที่ป้ายรถเมย์เลยค่ะ เพราะว่ากว่ารถจะมาก็อีก 20 นาที พี่ไม่อยากให้อึนฮารอนานไง หายงอนพี่นะคะ นร้า นร้าาาาาาาาา" ยูจูทำหน้าตาน่ารักใส่อึนฮา
"แล้วทำไมไม่บอกอึนฮาหล่ะค่ะ อึนฮาวิ่งมาเหนื่อยนะ" 
"แต่จะให้หายงอนง่ายๆ ไม่มีทางหรอกค่ะต้องมีข้อแรกเปลี่ยน" อึนฮาบอกพลางทำหน้าคลุ่นคิด
"บอกมาเลยค่ะถ้าจะทำให้อึนฮาหายงอนพี่" 
"นั่น! รถเมย์มาแล้วค่ะ รีบไปดีกว่า" อึนฮารีบขึ้นรถทันที
"อ่า อ้าว อึนฮา รอพี่ด้วยสิคะ" ยูจูรีบขึ้นรถตามอึนฮาไป





#โรงเรียน
"ถึงสักที เฮ้อออ นั่งรถเมย์ก็สนุกดีนะคะ ได้นั่งกับพี่ยูจูด้วย" อึนฮาบอกพลางยิ้ม
"แต่แค่ครั้งนี้ ครั้งเดียวนะคะ" 
"อ้าว ทำไมหละคะ" อึนฮาถามพลางทำหน้าสงสัย
"มากับนายหญิงปลอดภัยที่สุดแล้วค่ะ ไปเรียนได้แล้วค่ะ เด็กดื้อ!" ยูจูบอกพร้อมนำมือไปยีหัวอึนฮา
"ย๊าาาา พี่ยูจู พี่ยังติดคดีอยู่นะคะ ตอนเย็นอย่าพึ่งกลับนะคะ ไม่งั้นอึนฮาจะงอนมากๆๆๆๆๆเลย จุ๊บ ไปนะคะบายค่ะ" อึนฮาขโมยจุ๊บยูจูแล้วรีบเดินไปที่ห้องเรียน ทิ้งให้ยูจูทำหน้าอึ้งๆอยู่แล้วจึงเดินไปห้องเรียนของตนเอง
ทางด้านแชยอน
'ข่าวด่วนจ้า' 'มีไรๆๆๆ' 'ยัยคุณหนูอึนฮากับยูจูสุดที่รักของชั้นหน่ะสิ' 
'แกช่วยเล่าเร็วๆได้มั้ย' 'ฮึ่ยยย ก็ฉันเสียใจอยู่ เออๆ เล่าก็ได้ คือเมื่อเช้าสองคนนี้ยืนหอมแก้มกันหน้าโรงเรียน แถมยูจูของฉันยังเขินอีกด้วย ชั้นไม่ยอมๆๆๆๆ ฮืออออ' 'จริงหรอ?' 'ใช่หรอย่ะ ยูจูเนี่ยนะ' 'ม่ายยยยยย ยูจู' 
"แชยอนแกโอเคมั้ย" มินะเพื่อนสาวร่างผอม(มั้ง)เอ่ยถาม
"อือ โอเคสิ" แชยอนบอกเสียงเศร้า
"นี่แกอย่าไปฟังพวกนั้นมากเลย ชอบเม้าไปเรื่อยนั่นแหละ" โดยอนเอ่ยเสริม
"เค้าจะทำอะไรมันก็เรื่องของเค้าสิ ฉันแค่ห่วงน้องสาวเท่านั้นแหละ"
"จ้ะ คนรักน้องสาวมากกกก" โดยอนกับมินะมองหน้ากันอย่างปลงๆกับความปากแข็งของเพื่อนสาว
"อ้ายยยยยย ยูจูมาแล้ววววว" เพื่อนคนหนึ่งตะโกนบอก
"วีด วี้วววววว หลบค่ะหลบคนสวยจะเดิน" โซวอนบอกอย่างกวนๆ
"แหวะ ฉันว่าเธอควรหลบให้ยูจูมากกว่านะยัยโย่ง" ซินบีเพื่อนในห้องเอ่ยขึ้น
"ย้าาาาา ยัยนี่ เดี๋ยวโดนเตะเตี้ยกว่าเดิมหรอก" โซวอนพูดพร้อมจะเดินเข้าไป
"หยุดๆๆๆๆ ไอ้วอน ปากแกนี่วอนสมชื่อจริงๆ" นายองเอ่ยห้าม
"โซวอนเว้ย! นี่แกเพื่อนชั้นหรือปล่าววะ นายอง" 
"หยุดได้แล้ว พวกแกจะทะเลาะกันเพื่อ???? เฮ้อออ" ยูจูเอ่ยอย่างเหนื่อยใจ
"ว้ายยยย จ๋อยเลย" ซินบีแขวะ
"ใช่ ยูจูนี่เท่จริงๆเลยเนอะ ยัยบี๋" เยรินเอ่ยเสริม
"นี่จะหยุดได้หรือยังยะ ยูจูอย่างนั้นยูจูอย่างนี้ แหวะ ยูจูไปเป็นของพวกเธอตอนใหนยะ" มินะเอ่ยขึ้น
"แล้วยูจูใช่ของเธอหรอยัยอ้วนนนนน" ซินบีตอกกลับ
"ย๊าาาาาาาา ยัยบี๋" มินะว่า
"ย๊าาาาาาาา อย่าเรียกชั้นอย่างนั้นนะ"
"พอๆๆ อย่าทะเลาะกันเลยนะถือว่าชั้นขอ" แชยอนเอ่ยขึ้น 
"ฮึ่ย" มินะและซึนบีจึงหยุดทะเลาะกัน
"อาจารย์มาแล้ว!!!!" เพื่อนคนหนึ่งตะโกนบอก
ทุกคนจึงรีบนั่งที่ทันที
"นักเรียนเคารพ"
"สวัสดีค่ะ"
"เอาหล่ะทุกคน ส่งใบงาน" อาจารย์เอ่ย
"โห่ จารย์" มินะโอดครวญ
"มาถึงก็ส่งงานเลย ฮืออ โดยอนสุดสวยอยากจะบ้า"
"มาๆๆ เดี๋ยวฉันไปส่งให้ ยัยโดยอนเอามา แชยอนมาๆๆ" มินะอาสานำงานไปส่ง
"แชยอน งานหล่ะ"
"เอ่อ คือฉันลืมเอามาทำอย่างไงดี" แชยอนบอกอย่างหน้าเสีย
"เอาไงดีหล่ะ อาจารย์โหดด้วย" โดยอนเอ่ย
"ตายๆๆๆๆ"
"คัง มินะ!! จะส่งมั้ยงานหน่ะ"
"คะ คร้า แหมส่งสิคะอาจารย์สุดสวย" มินะเดินเอางานไปส่ง
"เดี๋ยวครูจะตรวจเลย จะได้รู้ว่าใครบังอาจไม่ส่งงาน"
แชยอนหน้าซีดเผือกเนื่องจากกลัว
"อ่ะ เอาหล่ะทุกคนส่งงานครบดีมาก"
แชยอน มินะ โดยอน ต่างทำหน้างงๆ
"นี่อาจารย์แก่ขนาดลืมชื่อแกเลยหรอวะ" มินะกระซิบ
"คัง มินะ! เงียบหน่อย ครูขอชื่นชมผลงานของ คัง ยูนา และ จอง แชยอน พวกเธอทั้ง 2 คนทำงานได้ละเอียดมาก"
แชยอนทำหน้างง แล้วก็นึกออก 'ยูจูงั้นหรอ ทำมาให้เราทำไมนะ' คิดแล้วพลางหันไปมองยูจูที่หลบสายตาตนเองอยู่
หลังจากหมดคาบ
ยูจูได้ออกไปเข้าห้องน้ำแชยอนเห็นดังนั้นเลยเดินตามไป
"ยูจู" แชยอนเรียก
"เอ่อ มีอะไรหรอคะ"
"เธอทำงานให้ฉันใช่มั้ย" แชยอนพูดพร้อมมองไปที่ยูจู
"ทำไมคุณหนูคิดว่าฉันทำให้หล่ะคะ" ยูจูเอ่ยถาม
"ถ้าไม่ใช่เธอแล้วจะใครหล่ะ" 
"ใช่ค่ะ ฉันทำ"
"ยอมรับมาตั้งแต่แรกก็จบ"
"ถ้าคุณหนูไม่มีอะไรแล้วฉันขอตัวนะคะ" ขณะที่ยูจูกำลังจะหันหลังเดินไป
"ขอบใจนะ" 
"คะ" ยูจูหันมาอีกครั้ง
"ขอบใจนะ" 
"พูดกับฉันหรอคะ" ยูจูยังงงอยู่
"ย๊าาาาาาา ยูจูบ้า!"
"ฮ่า ฮ่าๆๆๆๆๆ" ยูจูหัวเราะในความน่ารักของอีกคน
"หัวเราะอะไร" แชยอนมองตาขวาง
"ป่าว ป่าวๆๆ ค่ะ" 'คุณหนูน่ารักมาก' ได้แต่พูดในใจ
"ฮึ่ยยยยย" แชยอนกำลังจะหันหลังเดินกลับไป แต่ทะว่าแชยอนได้เดินสะดุดขาตนเอง ยูจูเห็นดังนั้นจึงเข้าไปช่วย จึงทำให้หน้าของทั้งสองอยู่ห่างกันแค่กระดาษกั้น ทั้งสองจ้องตากัน แล้วระยะห่างก็ลดลงไปเรื่อยๆ เรื่อยๆ เรื่อยๆ จนกระทั่ง แอ๊ดดดดดด!!!!! อึนฮาเปิดประตูห้องน้ำมา..........




#cut!!!!!!!! ค้างใหมหล่ะ ฮ่าๆๆๆๆๆ 
อยากอ่านต้องรอนะจ๊ะ เห็นรีดน่ารัก
ไรท์เลยอยากตอบแทนด้วยการอัพตอนใหม่เลย
ปล.ชอบเม้นนี้มาก รอสิจ้ะคนดี นัลล๊ากกก
ไรท์อ่านทุกเม้นนะ รู้นะใครเม้นตลอด ขอบคุณมากนะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

48 ความคิดเห็น

  1. #24 fy0836661332 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:41
    ไรท์ตัดได้ดีมากกกกกกค้างสุดขั่วจนตัวดำไปข้างเลยหล่ะ มาต่อเร็วๆน๊าาาา
    #24
    0
  2. #23 syra scarlet (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2560 / 01:47
    คัทแบบนี้ได้งายยยยยย ลุ้นแรง
    #23
    0