รักที่แตกต่าง jeti

ตอนที่ 2 : ตอนที่1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 584
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    12 ธ.ค. 59

-อาหารมื้อเย็น ณ คฤหาสน์ตระกูลจอง
"แชยอน" ทุกคนบนโต๊ะอาหารต่างหันไปมองนายหญิงแห่งตระกูลจองโดยพร้อมเพียง "เอ่อ...คะ คุณหญิงแม่ มีอะไรหรือเปล่าคะ" แชยอนลูกสาวคนรองรีบขานรับ "นี่ก็ม.6แล้ว ลูกคิดว่าจบไป ลูกจะเรียนคณะอะไรต่อหละ"แชยอนคิดอยู่สักพักนึง จึงจะเอ่ยตอบไป "นิ!" ยังไม่ทันเอ่ยจบนายหญิงก็โพล่งออกมา "เรียนหมอสิ ใหนๆลูกก็เรียนเก่งอยู่แล้วแค่นี้คงเล็กน้อยสำหรับลูกใช่มั้ย" "เอ่อ...ค่ะ" ตอบเสร็จแชยอนก็รีบทานข้าวต่อ "นี่ลูกรู้มั้ยทำไมแม่ถึงอย่างให้แชยอนเป็นหมอ ในเมื่อสิก้าก็เรียนบริหารอย่างที่แม่หวังไว้แล้ว เพราะแม่อยากให้พวกลูกช่วยดูแลอึนฮา พวกลูกก็รู้ว่าน้องร่างกายไม่แข็งแรง เพราะฉนั้นที่แม่ทำไปก็เพื่อลูกทุกคน หวังว่าลูกคงเข้าใจ" "เอ่อ...คือ..คุณหญิงแม่คะ แต่อึนฮาดูแลตัวเองได้นะคะ ไม่เห็นต้องบังคับพวกพี่ๆเค้าเลยหนิคะ" อึนฮาพูดอย่างกล้าๆกลัวๆ "นี่อึนฮา พี่อยากเรียนหมออยู่แล้วไม่ใช่บังคับสักหน่อย พี่หน่ะรักเรานะอย่างที่คุณหญิงแม่พูดแหละพี่อยากดูแลเราจะตาย ใช่ใหมคะพี่สิก้า" แชยอนขอความเห็นจากคนเป็นพี่ เจสสิก้ายิ้มเอ็นดูในความรักของน้องทั้งสอง "อื้ม ใช่สิ" "นี่ๆ รีบๆทานกันเข้าเสร็จแล้วก็ขึ้นไปอ่านหนังสือแล้วรีบเข้านอนนะ พรุ่งนี้มีเรียนกันหนิ" "คร้าาาาา" 3 พี่น้องประสานเสียงกัน รับคำผู้เป็นแม่ 

ขณะเดียวกัน 2 พี่น้องก็กำลังทานข้าวอยู่กับแม่เช่นเดียวกัน "เอ่อ...นี่ ยูจู พรุ่งนี้แกขึ้นรถเมย์ไปโรงเรียนก่อนเลยนะ" ทิฟฟานี่เอ่ยกับน้องสาวโดยไม่ล่ะสายตาจากอาหาร "อ้าว ทำไมหล่ะ" ยูจูเอ่ยด้วยความสงสัย "พรุ่งนี้นายหญิงให้ฉันขับรถให้คุณหนูเจสสิก้าหน่ะ" ทิฟฟานี่พูดต่อ "ดีแล้วหล่ะลูก ที่นายหญิงเค้าไว้ใจให้ไปส่งคุณหนูหน่ะ ขับรถดีๆหล่ะฟานี่ แม่ขึ้นนอนก่อนนะ พรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้า" ชเว ซูยอง พูดกับลูกทั้ง 2 แล้วจึงเข้านอน ยูจูเห็นดังนั้นจึงจะลุกออกไปบ้าง "นี่ ยูจู! แกอย่ามาเนียนวันนี้แกต้องล้างจาน" "แฮ่ๆๆๆ จับได้ตลอด" ทิฟฟานี่จึงลุกออกไปเดินเล่น เดินได้สักพักจึงล้มตัวลงนอนบนพื้นหญ้าหลับตาแล้วติดอะไรเรื่อยเปลื่อย จนไม่ได้รับรู้ว่ามีใครอีกคนมานั่งข้างกันเสียแล้ว "นี่!! ทิฟฟานี่มานอนอะไรตรงนี้" เจสสิก้าพูดพร้อมทั้งนำมือไปจับที่แขนของอีกคน ทำให้ทิฟฟานี่สดุ้งลืมตาออกมา "เฮ้ย!! คุณหนู มาทำอะไรในที่มืดๆแบบนี้คะ" ทิฟฟานี่เอ่ยพร้อมทั้งลุกขึ้นยืน "ว่าแต่ฉันแล้วเธอหล่ะมาทำอะไร" เจสสิก้เอ่ยถามกลับพลางติดตลก "ฉันแค่มาเดินเล่นค่ะ ขอตัวนะคะ" ทิฟฟานี่พูดเสียงนิ่งแล้วเดินจากไป "อะไรของเค้านะ อะ แฮ่ม ขอตัวก่อนนะคะ แหวะ!ขี้เก๊กชะมัด ไปนอนดีกว่า" 

เช้าวันต่อมา "พี่ยูจูคะ ไปโรงเรียนพร้อมอึนฮานะคะ" อึนฮาเอ่ยปากชวนยูจูที่กำลังจะเดินออกจากคฤหาสน์ไป "นายหญิงสวัสดีค่ะ" ยูจูเมื่อเห็นนายหญิงแห่งคฤหาสน์จองอยู่บนรถด้วยจึงรีบยกมือขึ้นไหว้ "ว่ายังไงหล่ะยูจูอึนฮาถามหน่ะจะไปด้วยกันมั้ย" นายหญิงเอ่ยถาม "ไม่ดีกว่าค่ะฉันเดินไปขึ้นรถเมย์แป้บเดียวก็ถึงแล้วค่ะ" ยูจูเอ่ยปฏิเสธ "แต่คุณหญิงแม่คะอึนฮาอยากให้พี่ยูจูไปด้วยกันค่ะ" อึนฮาเอ่ยอย่างเอาแต่ใจ "ไม่เอาหน่าอึนฮา เค้าไม่อยากไปกับเราก็ปล่อยเค้าไปเหอะ" แชยอนที่นั่งเงียบมานานเลยเอ่ยปรามน้อง "ขึ้นรถ!!" จู่ๆนายหญิงก็โพล่งขึ้น "เอ่อ" ยูจูทำท่าลังเล "ฉันว่าฉันพูดรู้เรื่องแล้วนะ" นายหญิงเอ่ยด้วยเสียงเย็นๆ "ค่ะ!!" ยูจูรีบวิ่งขึ้นรถอย่างไว "นั่งข้างอึนฮาสิคะ" "ค่ะ!!" ยูจูทำตามอย่างว่าง่าย 
ถึงโรงเรียนเมื่อรถจอดแล้ว ยูจูรีบลงจากรถทันที "เอ่อ..นายหญิงคะ ขอบคุณมากนะคะ พอดีฉันต้องรีบเอ่อ...รีบ...เออ..เอ่อ..ใช่! ใช่ค่ะรีบไปทำเวรห้องคะ ขอบคุณอีกครั้งนะคะ" พูดเสร็จยูจูก็รีบเดินออกไปเพราะไม่อยากเป็นเป้าสายตาของคนอื่นมากนัก "เดี๋ยว!! สิคะ อ้าว!! จะรีบอะไรขนาดนั้นนะคะ พี่ยูจูเนี่ยจริงๆเลย" อึนฮาพูดอย่างเซงๆ "ถ้าเค้ารีบแล้วเราจะเป็นอะไรหล่ะอึนฮา" แชยอนเอ่ยถามน้อง "นี่ๆหยุดๆๆจะเถียงกันอีกนานมั้ยแม่จะรีบไปทำงานนะ" นายหญิงเอ่ยอย่างอารมณ์เสีย "ขอโทษค่ะคุณหญิงแม่" สองพี่น้องเอ่ยพร้อมกัน "สวัสดีค่ะคุณหญิงแม่" "อึนฮาไปเรียนก่อนนะคะ รักคุณหญิงแม่นะคะ" อึนฮาเอ่ยอย่างน่ารัก นายหญิงยิ้มตอบ แล้วรถก็ค่อยๆเคื่อนออกไปจากหน้าโรงเรียน สองพี่น้องต่างแยกย้ายเข้าห้องเรียน แต่เสียงนินทายังไม่หมดไป "ห้ะ!! ยูจูมากับ 2 คุณหนูจองเหรอ" "แหม..มีซัมติงชัว" "อิจฉายูจูชะมัดเลยว่ะ เป็นฉันนะเสร็จทั้งพี่ทั้งน้องเลย" "ยัยคุณหนูอึนฮาแอ๊บแบ๊วหน่ะแอบชอบยูจูใครๆก็รู้" "ยูจูรักพี่เสียดายน้องว่ะ อิจๆๆ" และต่างๆมากมาย บลา~~~~

ทางด้านทิฟฟานี่กับเจสสิก้า "คุณหนูคะ เราจะไปกันได้หรือยังคะ" ทิฟฟานี่เอ่ยถามหลังจากที่ยืนรอคุณหนูที่ขึ้นไปหยิบกระเป๋าเมื่อครึ่งชั่วโมงที่แล้ว "ไปๆๆๆ เรียกอยู่ได้ รอนิดรอหน่อยไม่ได้หรือไง" "ขอโทษค่ะ" ทิฟฟานี่เอ่ยขอโทษ "แล้วจะขอโทษทำไมเล่า" เจสสิก้าตีแขนทิฟฟานี่ไปหนึ่งที "ขึ้นรถสิ! ยืนหน้านิ่งอยู่ได้" เจสสิก้าหันมาเรียกอีกคนที่ไม่ยอมขึ้นรถสักที "ขอโทษค่ะ" ทิฟฟานี่เอ่ย ระหว่างที่นั่งอยู่บนรถ "นี่ทิฟฟานี่ขับช้าๆหน่อยก็ได้ ไม่อยากอยู่ด้วยกันขนาดนั้นเลยหรอ" เจสสิก้าเอ่ยถามพลางเอ่ยตัดพ้อ "ปล่าวค่ะ ก็คุณหนูขึ้นไปเอากระเป๋านานหนิคะ นี่ก็ใกล้เข้าเรียนแล้วด้วย" ทิฟฟานี่ตอบโดยที่ไม่หันไปมองหน้าอีกคน "เธอนี่! คิดข้ออ้างได้เก่งดีเนอะ" เจสสิก้าพูดตัดพ้ออีก "ขอโทษค่ะคุณหนู ถึงแล้วค่ะ จะให้ฉันมารับด้วยมั้ยคะ" ทิฟฟานี่เอ่ยอีกครั้ง "อยากให้ย้อนเวลากลับไปอยู่มัธยมอีกเนอะ เธอจะได้ไม่เป็นเหมือนตอนนี้ ฟานี่คนเดิมของสิก้าไปใหนแล้วหละคะ" เจสสิก้าพูดพลางเช็ดน้ำตา "เฮ้ออ ฉันจะลื้อฟื้นทำไมเนอะ ในเมื่อมันไม่มีทางเป็นไปได้ ตอนเย็นมารับด้วยนะ" เจสสิก้าพูดเสร็จก็เปิดรถเดินเข้าคณะไป แต่ทิฟฟานี่ยังไม่ขยับรถไปใหน "ฟานี่คนเดิมหรอคะ ฟานี่ก็ยังเป็นฟานี่อยู่นี่ไง ฟานี่ที่ห่วงสิก้า ฟานี่ที่รักสิก้ามากกว่าใคร แต่ฟานี่ทำแบบนั้นไม่ได้แล้ว ฮึก ฟานี่จะแสดงออกมาให้ใครเห็นไม่ได้แล้ว ฮึก ฮือๆ" ทิฟฟานี่ร้องไห้พลางขับรถออกไปด้วย






#แงๆๆๆ แต่งมาแบบงง เป็นอย่างไงบ้างคะ คอมเม้นบอกกันบ้างนะคะ ไรท์จะได้มีกำลังใจในการแต่ง ผิดตรงใหนก็ขออภัยด้วยนะคะ







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

48 ความคิดเห็น

  1. #3 Kimyeon (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2559 / 20:45
    อัยยย มาต่อออ สนุกอ่ะ อยากอ่านยาวๆ
    #3
    0
  2. #2 OhMyJeTi (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 20:40
    อ๊าย!!หนุกอ่ะ ติดตามนะๆ มาต่อเร็วนะๆๆ
    #2
    0
  3. #1 M.Mai.M (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 18:45
    อยากรู้เรื่องราวของ. ฟานี่กับสิก้า สมัยมัธยมอ่ะไรท์ ทำไมคุณหญิงแม่ต้องบังคับและกดดันสิก้าด้วย
    #1
    0