จิวก๊าบ เมื่อไหร่จะหยุดค้าบ (MPreg)

ตอนที่ 4 : ยกที่ 4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    6 ส.ค. 62









ยกที่4






เย็นยะเยือก

เย็นจนรูขุมขนของผมหดตัวเล็กลงเป็นเหตุให้ขนแขนลุกกันพรึ่บพรั่บ แต่เหงื่อผมกลับเริ่มซึมออกมาตามผิว มันดูย้อนแย้งดีใช่ไหมครับ

หึ เย็นที่ว่าผมหมายถึงสายตาของพี่เกี๊ยว ไม่ใช่อากาศของประเทศไทยแต่อย่างใด ตอนนี้ผมกำลังโดนพี่ชายคนเก่งจับผิดเรื่องของคนเมื่อตอนบ่ายนั่นแหละ แต่ประเด็นที่ทำให้ผมไม่กล้าพูดอะไรออกไปก็เพราะไอ้หมี่ที่พร้อมจะจับผิดผมยิ่งกว่าพ่ออีกนั่นแหละครับ

สองคนนี้หวงผมยิ่งกว่าอะไรดี

และประเด็นคือทั้งคู่รู้อยู่แล้วว่าเขาเป็นคอฟฟี่ ผมเลยโดนลากเข้ามาในห้องเย็นเพื่อเค้นข้อมูลอยู่นี่แหละ

สรุปมันเป็นยังไง มึงไปสนิทกับเขาขนาดนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่”

หมี่ ไม่กดดันกูดิ เริ่มกลัวแล้วนะ”

แสดงว่ามันต้องมีอะไรใช่ไหม ไม่งั้นมึงไม่ล่กขนาดนี้”

เฮ้อ”

พ่อหรือเพื่อน อีกฝั่งก็พี่ชายคนเก่งที่เหมือนซาตานในคราบเทพบุตร

บอกมาก่อนว่าถ้าจิวเล่าหมดแล้วจะไม่โกรธหรือโมโหจิวกัน”

ไม่รับปาก ขอฟังก่อน”

สัสหมี่ เดี๋ยวโขกหัวให้”

หมี่รีบเอี้ยวตัวหลบเมื่อผมง้างมือขึ้น แต่ก็ต้องลดมือลงเมื่อเห็นสายตาของพี่เกี๊ยวที่กดดันให้พูดอยู่

“...”

ก็เจอกันครั้งแรกเมื่อประมาณ2อาทิตย์ก่อนครับ  วันนั้นที่จิวจะไปซื้อน้ำแข็งอะ ครั้งล่าสุดก็คือเมื่อวาน”

“...?”

ตอนแรกจิวหิวอะ เลยไปร้านเฮียจวง ทีนี้ดันไปเจอพวกวัยรุ่นตั้งตี้กันอยู่แถวน้ั้น พวกมันนึกว่าจิวเป็นสายตำรวจก็เลยไล่จิว แต่ว่าก๊าบมาช่วยไว้ก่อน”

สรุปที่หายไปเมื่อคืน พี่โทรหาก็ปิดเครื่องใส่นี่ก็เพราะอยู่กับก๊าบหรอ”

แบตจิวหมดอะพี่เกี๊ยว ลืมชาร์จก่อนไป ก็คิดว่าจะออกไปแป๊ปเดียวไง”

แล้วเขาทำอะไรเรารึเปล่า”

ไม่ครับ”

พี่ขอรายละเอียด”

เอ่อ..”

อย่าคิดจะโกหกพี่ด้วยนะจิว”

สายตาแข็งกร้าวของพี่เกี๊ยวทำเอาขนแขนของผมลุกพรึ่บอย่างพร้อมเพรียงกันอีกรอบโดยไม่ต้องสงสัย ผมเอาเท้าเขี่ยไอ่หมี่เพื่อหาตัวช่วย แต่ไอ่เพื่อนตัวดีกลับส่ายหน้าเบาๆแบบไม่รู้จะช่วยยังไง

จิวกับก๊าบคัพปิ้งกันแล้ว”

ขั้นไหน”

ไอ่สัสจิว!”

กอดกับจุ๊บๆครับ”

กูหมดคำพูด”

“...”

หมี่เทียนฟุบหน้าลงกับโต๊ะอย่างจนปัญญา ในขณะเดียวกันพี่เกี๊ยวกลับมองผมด้วยสายตาที่อ่านออกได้ยาก แต่เต็มไปด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย

คนเรามันจะน่ากลัวได้ขนาดนี้เลยหรอวะครับ

เพราะเขายั้งตัวเองได้หรอ จิวเลยปล่อยเนื้อปล่อยตัวขนาดนี้”

มีส่วนครับ”

จิวรู้ใช่ไหมว่าพี่ระแวงขนาดตอนที่เห็นแกอยู่กับก๊าบ”

ผมพยักหน้าขึ้นลงอย่างหงอยๆในตอนที่พี่เกี๊ยวกำลังจะเริ่มบทสวด ก็พอเข้าใจอยู่แหละครับ เรื่องนี้ผมก็ผิดเองจริงๆเถอะที่ไม่ทันได้ระวังตัว ดีแค่ไหนแล้วที่รอดกลับมาได้ ไม่ใช่ว่าคอฟฟี่ทุกคนจะใจดีแบบก๊าบนี่

พี่ไม่ได้หมายความว่าก๊าบนิสัยไม่ดี แต่มันก็ไม่ใช่ว่าจิวจะปล่อยตัวให้เขาเข้าใกล้ขนาดนั้นได้”

เสียงของพี่เกี๊ยวเริ่มสั่น ตาเรียวแดงก่ำเพราะพยายามกลั้นไม่ให้น้ำตาได้เอ่อล้นออกมา “จิวเข้าใจแล้วครับพี่เกี๊ยว ไม่เอา ไม่ร้องแล้ว”

แต่อย่างน้อยมันก็ดีแล้ว.. ที่เราปลอดภัย”

ผมกับหมี่เทียนรีบโผเข้ากอดคนคิดมากก่อนที่พี่จะปล่อยโฮออกมา

พี่ไม่อยากเห็นแกเป็นเหมือนวันนั้นอีกแล้วจิว ถ้าพวกพี่เข้าไปไม่ทันแกจะเป็นยังไง”

จิวขอโทษที่ไม่ระวังตัวนะครับพี่เกี๊ยว จิวขอโทษ” หมี่เทียนกระชับกอดพวกเราทั้งสองคนให้แน่นขึ้นกว่าเดิม สองมือใหญ่ค่อยๆลูบผมของเราอย่างต้องการจะปลอบโยน ผมกอดพี่เกี๊ยวแน่นก่อนจะปล่อยให้น้ำตามันไหลออกมาเพื่อระบายความอึดอัดใจที่มีอยู่ข้างในทั้งหมดในตอนนี้

กลายเป็นว่าเราสามคนยืนกอดกันแล้วร้องไห้เป็นเด็กๆ ภาพเหตุการณ์อันเลวร้ายยังคงฉายชัดอยู่ในความทรงจำเหมือนไม่เคยหายไปไหน ความเจ็บปวดยังคงฝังลึกอยู่ในใจของเราทุกคน และผมภาวนาว่ามันจะจางลงไปในสักวันหนึ่ง ผมได้แต่หวังว่าจะมีคนให้พรนั้นกับผมบ้างจริงๆ

 

ก๊าบ วันนี้ว่างเปล่า” ผมเอ่ยถามเด็กหน้ากระต่ายที่ตั้งหน้าตั้งตาอ่านการ์ตูนแอคชั่นเลือดสาดอย่างเอาเป็นเอาตาย ซึ่งไม่รู้ว่าตอนสอบจะตั้งใจขนาดนี้ไหมก็เถอะ

ว่างครับ ทำไมหรอ”

พี่เกี๊ยวจะชวนไปดูหนังสือที่งานอะ ไปเปล่า”

แล้วจิวจะไปด้วยไหม?”

ไปกันหมดนี่แหละ ไอ่หมี่ก็ไป”

งั้นผมไปด้วย”

โอเค งั้นเดี๋ยวเอารถจิวไป ก๊าบจะกลับบ้านก่อนไหม หรือยังไง”

เดี๋ยวผมรอไปเลยก็ได้ครับ ไม่มีอะไรต้องทำอยู่แล้ว”

โอเค งั้นรอแค่หมี่มาก็พอ” ร่างสูงพยักหน้ารับพร้อมเปิดหนังสือหน้าถัดไป

ผมเดินไปสลับป้ายที่แขวนอยู่ตรงประตูเพื่อบอกให้คนที่อยู่ข้างนอกรับรู้ว่าร้านได้ปิดลงแล้ว

ช่วงนี้เจ้าก๊าบมานอนขลุกอยู่ในร้านของผมแทบจะทุกวัน มีแค่ช่วงที่ไปเรียนเท่านั้นถึงจะหายหน้าหายตาไปจากร้าน ทำเอาลูกค้าประจำหลายคนเข้าใจผิดคิดว่าเป็นลูกจ้างอีกคนไปเสียแล้ว

ไม่นานนักเสียงประตูจากทางด้านหลังของร้านก็ถูกเปิดออก พอหันไปดูก็เจอเพื่อนรักกำลังเดินสะบัดผมเข้ามาในร้านแบบเท่ห์ๆอย่างที่มันชอบทำ หึ น่าหมั่นไส้นัก แต่งหล่อมาขนาดนี้ดูก็รู้ว่าจะแอบหนีไปเดทกับพี่กี๊ยวอีก

พี่หมี่สวัสดีครับ”

สวัสดีก๊าบ วันนี้ก็ไปด้วยหรอ”

ครับ จิวชวน”

เค พี่เกี๊ยวอะ”

อยู่ในครัว มึงไปตามสิ” ผมพยักพเยิดไปทางห้องครัว ปล่อยให้เพื่อนรักได้อยู่กับดวงใจของเขาบ้าง

อีกซักแปปไอ่หมี่ก็เดินอมยิ้มตามสุดเท่ห์ของผมที่เดินหน้าแดงออกมาจากห้องครัว

อ่อ รู้เลยนะ

แมวเหมียวของผมโดนเสือร้ายนำทัพไป1-0

หึ ไปกัน”

ผมยิ้มขำทั้งคู่ก่อนจะเดินไปคว้ากุญแจเพื่อสตาร์ทรถรอ พอทุกคนขึ้นมาก็ขับรถยนต์สีขาวให้มุ่งตรงไปยังที่หมายทันที




   
 
? cactus

1 ความคิดเห็น