จิวก๊าบ เมื่อไหร่จะหยุดค้าบ (MPreg)

ตอนที่ 1 : ยกที่1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 73
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    11 มิ.ย. 62




        ยกที่1




          อากาศร้อนๆมันทำให้คนหงุดหงิด ด้วยตำแหน่งของประเทศไทยที่ดูแล้วน่าจะใกล้พระอาทิตย์มากกว่าดาวพุธเป็นสาเหตุให้ตัวเขาหงุดหงิดมากกว่าเดิม ดึกขนาดนี้แล้วอากาศก็ยังไม่มีท่าทีจะเย็นลงเลยซักนิด ถ้าให้ตัวของเขารีวิวประเทศไทยคงจะบอกได้ว่าร้อนพอๆกับกะทะทองแดงในนรกเลยด้วยซ้ำ เผลอๆอาจร้อนมากกว่า นี่ขนาดยังไม่เข้าหน้าร้อนแบบเต็มตัวนะ ถ้าถึงช่วงนั้นจริงๆเขาคงกลายพันธุ์ไปอยู่ในลาวาได้

 

ร่างบางเดินตรงไปที่ตู้น้ำแข็งของร้านสะดวกซื้อร้านหนึ่งที่อยู่ใกล้ที่บ้านของเขามากที่สุด มือเล็กเอื้อมไปเปิดตู้แช่แข็ง ตั้งใจจะซื้อน้ำแข็งถุงใหญ่ถุงสุดท้ายกลับบ้านไป แต่ทว่ากลับมีมือปริศนาเอื้อมมาแตะถุงน้ำแข็งพร้อมๆกันกับเขา

จิวหันขวับไปหาเจ้าของมือที่กำลังสัมผัสถุงน้ำแข็งของเขาอยู่โดยทันที ใช้สายตาฟาดฟันเพื่อให้ได้น้ำแข็งถุงนั้นมา

ในขณะเดียวกันคนตัวสูงกว่าก็ไม่ยอมลดมือออกไปจากน้ำแข็งถุงนั้นเหมือนกัน

 

นานนับนาทีที่ทั้งสองฝ่ายต่างใช้สายตาในการสื่อสารกัน ไม่มีใครยอมใคร

 

 

คุณ ถุงนี้ของผม”

ในที่สุดคนตัวเล็กก็เป็นฝ่ายเริ่มพูดก่อน เสียงหวานๆเอ่ยประโยคแสดงความเป็นเจ้าของอย่างชัดเจน สองแขนดึงถุงน้ำแข็งมากอดไว้อย่างหวงแหน

แตะช้ากว่าผมแค่วิเดียวเอง ไม่นับไหมล่ะคุณ”

คนตัวสูงตีหน้ามึน วันนี้เขาต้องพาน้ำแข็งถุงนี้กลับบ้านไปให้ได้เหมือนกัน มีอีกหลายชีวิตที่ต้องรอเขาอยู่ เกิดกลับไปมือเปล่าคงได้โดนเตะก้นแน่ๆ

เอ้า อะไรของคุณ ก็ผมแตะก่อน คุณช้าก็อดไปดิ”

แต่ผมเดินเข้ามาในนี้ก่อนคุณนะ”

แต่ผมบอกว่าผมแตะก่อน!!”

คุณให้ผมเถอะ พี่ๆผมรออยู่อะ แถวนี้มันหมดแล้ว ไปมาเกือบทุกร้านแล้วเนี่ย”

ก็เรื่องของคุณดิ แค่ไปหาร้านอื่นอีก ยากตรงไหน”

คุณ งั้นเอางี้ ผมซื้อต่อคุณได้ปะ จ่ายสองเท่าเลยอะ”

ไม่ ผมรวยแล้ว”

คนยื่นข้อเสนอยืนมองคนตัวเล็กกว่าอย่างอึ้งๆ หน้าตาก็น่ารักนะ แต่ทำไมดุจังวะ

งั้นเอางี้นะคุณ แบ่งน้ำแข็งคนละครึ่ง”

ไม่!!”

โหคุณ... ผมขอละ”

เขามองคนข้างหน้าอย่างอ้อนวอน

 

คนตัวเล็กเซไปเล็กน้อยเมื่อเห็นคนหล่อทำตาปริบๆใส่ หล่อซะเปล่า แต่ดันมาทำหน้าเหมือนกระต่ายเฉยเลย

งั้นเอางี้ เป่ายิ้งฉุบกันนะคุณ ถ้าผมชนะให้น้ำแข็งถุงนี้กับผม ดีลปะ?”

โอเค ดีล”

นานนับนาทีกว่าคนตัวเล็กจะยอมตกลง

 

ศึกชิงน้ำแข็งถุงใหญ่ได้เริ่มขึ้น พนักงานเซเว่นอีกสองคนที่อยู่ในร้านให้ความสนใจไปที่ทั้งคู่

ยันยิงเยาปักกะเป่ายิ้งฉุบ!”

จิวมองผลลัพธ์อย่างอึ้งๆ เขาเป่ายิ้งฉุบแพ้ไอ้กล้ามใหญ่คนนี้!

ค้อนชนะกรรไกรนะคุณ ผมขอน้ำแข็งด้วยคร้าบบบบบ”

เฮ้ยคุณ! เคยเป่ายิ้งฉุบปะเนี่ย 3ครั้งดิ ชนะ2ต่อ1อะ รู้จักปะ”

เจ้าก๊าบที่พยายามกลั้นขำคนตัวเล็กข้างหน้าที่กำลังมองเขาตาเขียวปั๊ด เออน่ะ ถ้าไม่เล่นคิงแพ้จนโดนสั่งให้ออกมาซื้อน้ำแข็งเขาก็คงยอมแพ้คนตรงหน้าไปตั้งนานแล้ว

มา ยิ้งงงงงงงฉุบ!!”

 

น้ำตาของจิวกำลังไหลอยู่ข้างในใจ...

กระดาษกับค้อน...

อื้ม.. ลาก่อนนะลูกพ่อ ไว้เราค่อยเจอกันในวันที่น้ำแข็งล็อตใหม่ลงก็แล้วกัน

 

จิวจำใจยื่นถุงน้ำแข็งที่เริ่มจะละลายแล้วไปให้คนชนะ ก่อนจะเดินคอตกออกจากเซเว่นไป

 

 

แต่เดินออกมาได้ไม่ไกลมากก็รู้สึกถึงแรงสะกิดจากทางด้านหลัง จิวหันกลับไปมองพร้อมกับขมวดคิ้วมองคนที่วิ่งตามเขามา

 

ไอ้กระต่ายตัวโตสภาพหอบนิดๆกำลังยืนยิ้มยิงฟันให้เขา ในมือถือแก้วคัฟไซส์L พร้อมกับน้ำแข็งข้างใน

 

ขอบคุณที่ให้ผมนะครับ ไปละ”

 

ยังไม่ทันจะได้พูดอะไรออกไป นายกระต่ายยักษ์นั่นก็ยัดแก้วน้ำแข็งใส่มือเขาแล้วก็วิ่งกลับไปที่รถแล้วหยิบหมวกกันน็อคมาใส่อย่างรวดเร็ว ก่อนจะขับออกไปแทบจะทันที

จิวมองของที่อยู่ในมืออยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเผยยิ้มกว้างออกมา

 

เออ อย่างน้อยคืนนี้เขาก็มีน้ำแข็งเย็นๆให้เคี้ยวเล่นแล้ว สบายใจเป็นที่สุด!

 

 

 

 

ก๊าบ ทำไมไปนาน” เจ้าของชื่อหันไปหาต้นเสียงหลังจากที่ถอดหมวกกันน็อคออกจากหัวของตัวเองได้

น้ำแข็งขาดตลาดแล้ว พี่กี๊ปไม่รู้อ่อ” ผมเดินหิ้วถุงสีขาวเข้าไปในบ้าน วันนี้พวกเรากินเลี้ยงกันที่บ้านของพี่จิมครับ เนื่องในโอกาสที่พี่แกเกิด...

 

เกิดอยากกินแหละครับ

ผมเดินตรงไปหาพี่ๆคนอื่นๆในบ้าน เอาน้ำแข็งใส่ในกระติกแล้วเดินไปนั่งคั่นกลางระหว่างพี่หนิมกับพี่กี๊ปที่กำลังดูบอลอย่างสนุกสนานกันบนโซฟา ส่วนพี่จิมก็นั่งอยู่ที่พื้น คอยรับตำแหน่งเป็นบาร์เทนเดอร์ประจำกลุ่มอย่างช่วยไม่ได้

 

ก๊าบ ไม่ใช่ว่าร้านอยู่ถัดไปแค่อีกซอยหรอวะ”

พี่จิมถามผมหลังจากหยิบเลย์เข้าปากแล้ว

ร้านลุงชัยปิดอะ ก๊าบต้องขับวนไปอีกซอยนึงแน่ะ ดีนะ ในเซเว่นเหลือถุงสุดท้ายพอดี”

ว่าแล้วก็นึกถึงคุณคนตัวเล็กคนนั้น คนอะไรหวงแม้กระทั่งน้ำแข็ง น่ารักขนาดนั้น ทำเอาผมอยากซื้อโรงงานน้ำแข็งไว้ให้เค้าแค่คนเดียวเลยอะ

อ่อ”

ยิ้มอะไรไอ่กระต่ายยักษ์”

พี่หนิมเอ่ยทักรอยยิ้มที่ประดับอยู่บนหน้าผม เฮ้ออออ ให้ตายเถอะ แค่คิดถึงยังจะหลุดยิ้มออกมาได้

คิดถึงตอนที่อยู่ในเซเว่นอะพี่หนิม ก๊าบแย่งน้ำแข็งกะลูกเจี๊ยบมา”

อ่าว แล้วไปทำอีท่าไหนถึงได้มาอะ” พี่กี๊ปรีบถามหลังจากที่ได้ยินผมพูด

เป่ายิ้งฉุบชนะ”

ห้ะ!”

หือ?”

อะไรนะ!?”

ก็ผมเป่าฉุบชนะไง งงอะไรกันอะ"

"...."

"ก็อย่างว่าอะ มันเป็นความเก่งกาจที่ถ่ายทอดมาจากพันธุกรรม” ผมตอบแล้วหันไปตบบ่าพี่กี๊ปที่กำลังกุมขมับอยู่พร้อมกับยกคิ้วให้ทุกคนหนึ่งที

หึ ขี้เกียจจะโม้ว่านักเป่าฉุบประจำซอยก็ผมนี่แหละ!

 

แต่โห ฟังแล้วค่ตเท่ห์เลย!!

 

 


ทอล์คๆกับเราก่อน

สวัสดีค่า วันนี้มีกาแฟอุ่นๆมาฝากชาวเรือกุกมินกันทุกคนนะคะ กราบงามๆอีกรอบสำหรับรีดเดอร์ที่เข้ามาอ่านกันทุกคนเลย อุแง้ ว่าแล้วน้ำตาจะไหล เรื่องนี้เป็นกุกมินเรื่องแรกของเราค่ะ ฝากตัวด้วยนะคับบบ ;-;

ยังไง #เจ้าจิวพอก่อน อัพทุกๆวันอังคารนะคะ อย่าลืมส่งกำลังใจให้กิรัญผ่านเม้นและสกรีมแท็กในทวีตด้วยน้า เราจะรออ่านค่ะ!!! หรือยังไงก็เดมมาเล่นกับกิได้น้าที่ @Jikijikicji ยังไงฝันดีนะคะทุกคน!!! เจอกันใหม่อังคารหน้านะคะ บ๊ายบายยยยยยย

กิรัญ



? cactus
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

1 ความคิดเห็น