พิรุณราตรี

ตอนที่ 35 : บทที่17 : พราก [50%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,508
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 442 ครั้ง
    14 ก.ค. 62

บทที่ 17

พราก



เสิ่นหยางหลงยอมให้องค์ชายรองหานเหยียนอี้ได้รับชัยชนะติดต่อกันหลายครั้ง



อันสงครามนั้น คือการใช้เล่ห์เพทุบาย



จำนวนทหารฝ่ายทัพหานได้รับกำลังสนับสนุนจากหานเหยียนอี้ ไพร่พลเพิ่มขึ้นหลายเท่า แต่มันก็เป็นเพียงปัญหากระจิ๊ดริดสำหรับเขา เพราะกองทัพของหานเหยียนอี้นั้นประมือกับแคว้นเปียนมาก่อน ครั้นจะยกทัพกลับบ้านเกิดเมืองนอน จู่ๆ ก็ถูกสั่งให้รบต่อกับแคว้นเสิ่น



ทหารเหล่านั้นต่างเบื่อหน่ายสงครามเต็มทนแล้ว ขนาดเขาซึ่งเป็นแม่ทัพฝ่ายศัตรูยังสัมผัสได้ มีหรือหานเหยียนอี้กับเหลียงเฟิงหู่จะสัมผัสไม่ได้



เขากำลังสร้างความเข้าใจผิดให้หานเหยียนอี้ เพื่อที่จะจู่โจมเมื่อมันไม่ทันระวัง และรุกรบเมื่อมันไม่คาดคิด



บรรยากาศระหว่างเขากับเหลียงเสวี่ยเฟยเปลี่ยนแปลงไปอย่างเห็นได้ชัด ที่หนักยิ่งกว่านั้นคือนางเริ่มเก็บตัว เซื่องซึมและไม่พูดไม่จากับผู้ใดยกเว้นเจ้าแมวหนานไห...เขาไม่ได้ยินเสียงสดใสของนางมาหลายวันแล้ว



นางยังกล้าประท้วงเขาด้วยการอดอาหาร นั่งเหม่อลอยทั้งวันราวร่างไร้วิญญาณ



เขารู้ดีว่าหากนางยังดื้อดึงเช่นนี้ต่อไป นางจะตรอมใจตายในไม่ช้า



นางไม่ใช่เด็กดีของเขาอีกต่อไปแล้ว



นางต่อต้านเขาทุกหนทางที่นางสามารถทำได้ แม้ว่ามันจะสร้างความทุกข์ทรมานอย่างแสนสาหัสให้นางก็ตาม



การกระทำสุดโต่งของนางกำลังตะโกนบอกเขาดังลั่นว่านางอยากไปจากเขามากเพียงใด



ระยะเวลาของเขากับนางผ่านพ้นไปด้วยความไม่เข้าใจ ผสมปนเปกับความหงุดหงิด อยากจะมองข้ามมากสักแค่ไหนก็ทำไม่ได้ รอบข้างที่มีแต่สิ่งสวยงามและบิดเบี้ยว บางอย่างก็มิได้ถูกสร้างขึ้นมาให้ผู้ใดเข้าใจ



เขาใช้กลยุทธ์จำกัดการเคลื่อนไหวของกองทัพ แสร้งรบแพ้ครั้งแล้วครั้งเล่าจนทหารแคว้นเสิ่นอดสูกันถ้วนหน้า ไพร่พลทั้งหมดต่างก็เรียกร้องที่จะรบเต็มอัตราศึกเพื่อขับไล่ฝ่ายทัพหานให้แตกหักกันไป ศึกนี้จะเป็นศึกชี้ชะตา เดิมพันด้วยชีวิตและเมืองหน้าด่าน หากเขาแพ้ เมืองแห่งนี้จะถูกกลืนกินและกลายเป็นหนึ่งเดียวกับแผ่นดินหานในที่สุด



แต่ก่อนที่จะลงมือ เขาต้องสะสางเรื่องที่คอยรบกวนจิตใจมาโดยตลอดเสียก่อน



ดวงตาคมกริบมองลอดปุยหิมะที่กำลังตกโปรยปราย แม้อากาศหนาวเหน็บสักเพียงใด เจ้าก้อนแป้งก็จะมานั่งตากลมที่ศาลากลางน้ำเสมอ นางเคยบอกเขาว่านางชอบหิมะ แต่กลับเป็นความชอบที่ทำร้ายนางอย่างเลือดเย็น เพราะทุกครั้งที่นางยืนอยู่ใต้สิ่งที่นางหลงรัก ร่างกายของนางจะสั่นเทา มีวี่แววจะเจ็บไข้ได้ป่วย



แต่ความรักที่นางมอบให้มันก็ไม่เคยหมดไป นางช่างไม่เข็ดหลาบ



การมีตัวตนของเขากระตุ้นให้นางหันกลับมาช้าๆ เรือนร่างเพรียวบางนั่งกอดเข่าโดยมีแมวรักนอนขดอยู่เคียงข้าง นางกำนัลยอบกายแสดงความเคารพแล้วเดินสงบเสงี่ยมจากไป สถานที่แห่งนี้จึงเหลืออยู่เพียงเขากับนาง พร้อมแมวอ้วนอีกหนึ่งตัว



เลิกอดข้าวอดน้ำเพื่อประท้วงข้า รีบไปกินเนื้อไก่ที่เจ้าชอบซะ เดี๋ยวจะเย็นชืดจนกร่อยรสหมด



แม้กระทั่งเนื้อไก่ที่นางชมชอบมากที่สุด นางก็ยังบังอาจหมางเมินมันเพื่อประท้วงเขาต่อไป กลีบปากแดงระเรื่อที่เขารู้ดีว่าหอมหวานดุจน้ำผึ้งเม้มแน่น สะบัดหน้าพรืดและหันหลังให้เขาราวกับเด็กขี้งอน



เฟยเอ๋อร์...มาหาข้า



ไม่นะ อย่าใช้น้ำเสียงแบบนี้กับนาง



เพราะมันเร้าใจ...บ้าเอ๊ย!



เหลียงเสวี่ยเฟยชะงักงัน หยุดมือที่กำลังเกาคางให้หนานไห สุรเสียงทุ้มห้าวดึงดูดความสนใจของนางไปจนหมดสิ้น แต่หากนางยอมเดินไปหาเขาง่ายๆ เห็นทีจะทำมิได้ ทิฐิของนางมีมากมาย มากมายจริงๆ พลันหูผึ่งเมื่อได้ยินเสิ่นหยางหลงเขย่าบางสิ่งดังกุกกัก



ชุดเกราะของบิดานาง!



ท่านบอกหม่อมฉันว่าท่านทิ้งมันไปแล้ว



ได้ผล เจ้าเด็กตุ้ยนุ้ยกระโดดพรวดเดียวก็มาถึงตัวเขา ดวงตาคู่งามทอประกายจ้า มิหนำซ้ำยังยิ้มแฉ่งให้เขาอีกต่างหาก ชายหนุ่มลอบสูดหายใจลึกๆ เข้าเต็มปอด เก็บซ่อนความหวั่นไหวไว้ในส่วนที่ลึกที่สุด เขาชูชุดเกราะหนักอึ้งขึ้นสูงด้วยแขนเดียวพร้อมกับกางแขนอีกข้างออกกว้าง สื่อสารภาษากายที่รู้กันแค่เขากับนาง



เหลียงเสวี่ยเฟยหรี่ตาเชิงจับผิด ยืนนิ่งชั่งใจอยู่นานสองนาน



ไม่ดีกระมังเพคะ



เพียงเขาจงใจอ้าแขนกว้างขึ้นอีกสักหน่อย นางก็โผเข้าสวมกอดคนตัวโตแนบแน่น ซุกหน้ากับแผงอกบึกบึนและลอบระบายลมหายใจอย่างผ่อนคลาย ความหนาวสะท้ายมลายหายไปในพริบตา



เขากอดตอบ ไม่แน่นมาก แต่นางก็ดิ้นไม่หลุด



ศึกนี้จะเป็นศึกสุดท้าย ข้ามั่นใจว่าข้าจะชนะหานเหยียนอี้ ฉะนั้นข้าขอคืนมันให้เจ้า



เสิ่นหยางหลงคือจอมทัพผู้โหดเหี้ยม แต่บุรุษผู้นี้ก็รักษาสัญญากับนาง



นางดีใจที่จะได้กลับบ้าน แต่ก็หมายความว่ากองทัพหานจะต้องตกเป็นฝ่ายปราชัย นางเกือบคลายวงแขน ทว่าท้ายที่สุดนางก็เลือกที่จะกอดเขาเอาไว้...เพราะรู้ดีว่าหลังจากนี้นางจะไม่มีโอกาสอีกแล้ว



ไปแต่งตัวซะ กุนซือจิ้นเหอ



สายตาของเขากับนางบรรจบกัน ต่างฝ่ายต่างน้อมรับวันเวลาที่หมดลง



กระจกทองเหลืองสะท้อนภาพแสนคุ้นเคย แต่นับเป็นความคุ้นเคยที่นางบอกไม่ได้ว่ารู้สึกกับมันอย่างไร เหลียงเสวี่ยเฟยสวมหมวกเกราะกลับคืน ซ่อนรูปโฉมไว้ใต้ผ้าสีหม่นทึบ เปิดเปลือยเพียงนัยน์ตาสีเทาอ่อนอันเป็นเอกลักษณ์ หัวใจเบาหวิวชอบกล



นางไม่ชอบความรู้สึกนี้เลย



สาบานว่านางใช้เวลาแต่งเนื้อแต่งตัวไม่เกินหนึ่งก้านธูป ทว่าระยะเวลาแสนสั้นนั้นกลับสามารถทำให้แม่ทัพใหญ่เสิ่นหยางหลงหายวับไปอย่างไร้ซึ่งร่องรอย



เขาไม่คิดจะอยู่ต่อสักนิดเพื่อล่ำลากันเลยหรือ



นางหันซ้ายแลขวาด้วยความสับสน เหล่านางกำนัลที่เคยเห็นนางในคราบสตรีต่างก็พากันแก้มแดงก่ำประหนึ่งมองว่านางเป็นบุรุษรูปงาม ครั้นทหารนำตัวชายชุดดำสองรายเข้ามาพบนางพร้อมเตะข้อพับเต็มแรงจนทรุดฮวบ นางก็ผวาเฮือก เนื้อตัวของพวกเขาค่อนข้างสะบักสะบอม แต่แววตายินดีและกล้าแกร่งอย่างน่านับถือ



รายงานท่านกุนซือ...ท่านแม่ทัพเหลียงส่งพวกข้าน้อยมารับท่านกลับขอรับ





ในที่สุดพี่หลงก็ยอมปล่อยตัวน้อง พรี่จะเก็บความช้ำใจไว้เองค่ะ ฮืออ555555

ขอฝากนิยายเรื่องใหม่นะคะะ

บุปผาจอมทมิฬ เป็นแนวพีเรียดจีนค่ะ พี่เว่ยโหดๆ ดิบๆ

พราวกะรัต เป็นแนวพีเรียดไทยค่ะ อยู่กับคุณหลวงบรรยากาศสบายๆ

วิวาห์เถื่อน ดำเนินเรื่องในยุคปัจจุบันค่ะ คอมเมดี้ปนสืบสวนนิดๆ 

ฝากเพจค่าา♥  เพชรพันปี / I am Bean


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 442 ครั้ง

754 ความคิดเห็น

  1. #661 นกยูง-มายา (@Nokyoong) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2562 / 20:12

    พี่ชายเขาส่งคนมารับละ

    #661
    1
  2. #660 Phasuk Nyffenegger (@bofano) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2562 / 01:07

    อ่านแล้วเศร้าอ่ะ..สงสารพี่หลงน้องเฟย...จะพรากจากกัน แล้วเมื่อไหร่ถึงจะได้เจอกัน...รอลุ้นความรักของทั้งคู่นะคะ
    #660
    1
  3. #659 kan_wang (@kan_wang) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2562 / 01:19

    ทางสองทางจะบรรจบกันยังไง อยากรู้แล้วววว
    #659
    1
  4. วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 23:35
    อิพี่หรือจะยอมวางมือจากของรักของหวง ไม่มีทางแน่มันต้องเป็นแผนนนนนนนน
    #658
    1
  5. #657 rinli (@rinli) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 18:15
    แผนอิพี่แน่อิพี่ไม่ยอมปช่อยน้องไปหรอเชื่อนี้
    #657
    1
  6. #655 satam1979 (@satamsomtua) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 17:56

    พี่ต้องมีแผน ที่จะเอาน้องกลับคืนมาแน่เลย
    #655
    1
  7. #654 bbgun1ae (@bbgun1ae) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 15:00
    จะคว้าชัยแล้วปรับเงินสงครามเป็นน้อง แน่เรย อิอิ แผนสูงนะเราอะ ยังไงก็จองน้องแล้วนี่
    #654
    1
  8. #653 jn_janny2 (@JN_Janny) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 14:23
    เค้าจะจากกันแล้ว;-;
    #653
    1
  9. #651 TyPPKfk (@TyPPKfk) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2562 / 18:53
    รีบมาต่อนะคะ
    อยากรู้ว่าน้องจะได้เจอพี่เฟิงหู่มั้ยยย
    ปล.อยากให้พี่น้องได้เจอกันนนนนนน. ชิปคู่นี้โว้ยยยย555
    #651
    1
  10. #642 Jirapanonpitak (@Jirapanonpitak) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2562 / 10:37

    รอออออออออชอบมาก
    #642
    1
  11. วันที่ 8 กรกฎาคม 2562 / 09:03
    ยิ้มไปขมวดคิ้วไป จำเรยรักหรอคะพี่หลง ฮือ 555555555555
    #637
    1
  12. #636 satam1979 (@satamsomtua) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2562 / 05:43

    จะปล่อยให้จากไปได้เหรอท่าน
    #636
    1
  13. #635 Nickyminimadgirl (@Nickyminimadgirl) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2562 / 04:06
    อ๋ายยยยย ทางนี้ก็ไม่ได้ ทางนู้นก็ไม่ได้ โอ้ยยยยยยย จะฟินก็ไม่สุด หึ่ยยยยยย เอาไงเอาไงดี
    #635
    1
  14. #633 llovee2 (@llovee) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2562 / 21:22
    รอค่าา
    #633
    1
  15. #630 Saminmime (@Saminmime) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2562 / 16:29

    รอนะคะ
    #630
    1
  16. #629 Phasuk Nyffenegger (@bofano) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2562 / 13:56

    พี่หลง รักน้องเฟยมากขนาดนี้ ก็อยากปล่อยให้กลับไปเลย...รอต่อคะ
    #629
    1
  17. #628 Aomzz Yaowalak (@miniaomz) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2562 / 12:06
    รอนะคะ
    #628
    1
  18. #627 bbgun1ae (@bbgun1ae) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2562 / 11:44
    5555555 ประมาณว่าโอ๋นะคนดี พี่จะไม่ ทำกับเจ้าแบบนี้อีกแล้ว กินอะไรสักหน่อย พี่จะขาดใจยามเจ้าทำแบบนี้ กรี๊ดดดดดด จิกหมอน
    #627
    1
  19. #626 nenut (@nenut) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2562 / 11:29
    รอนะไรท์
    #626
    0