พิรุณราตรี [E-book]

ตอนที่ 30 : บทที่14 : เชลยหาย แม่ทัพเดียวดาย [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,652
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 295 ครั้ง
    21 มิ.ย. 62

บทที่ 14

เชลยหาย แม่ทัพเดียวดาย



เหลียงเสวี่ยเฟยแบกคนเจ็บขึ้นขี่หลัง หรูฮวนห่อปากตาโตทันที ปรบมือแปะๆ เอ่ยชมเปาะ ฉีกยิ้มระรื่นจนตาหยี



กำลังช้างสารประหนึ่งหมีถึก สุดยอดๆ



หมีถึก! ไยเห็นนางเป็นหมีกันเล่า!



เจ้าหนู ห้ามเปรียบข้าว่าหมีถึกเป็นอันขาด นำทาง!”



เรือนหลังเล็กๆ สภาพกลางเก่ากลางใหม่ได้รับการซ่อมแซ่มอย่างสม่ำเสมอ แม้ไม่กว้างใหญ่ทว่าสะอาดสะอ้าน รายล้อมด้วยกระท่อมไม้ไผ่หลังน้อยอีกสองหลัง คาดว่ามีไว้สำหรับเก็บพืชพันธุ์ธัญญาหารกับชำระล้างร่างกาย นางพยุงผู้อาวุโสมานอนพักบนเตียง เร่งจับชีพจรและตรวจสอบความผิดปกติ



ท่านเป็นคนขี้หนาวใช่หรือไม่



อืม...ข้าเจ็บป่วยออดๆ แอดๆ บ่อยครั้งรู้สึกเย็นวูบวาบในกระดูก นึกว่าจะตายจากหลานเสียแล้ว



มือและเท้าของท่านเย็นจัด ด้วยอายุที่มากขึ้นซ้ำยังเจ็บป่วยเรื้อรังทำให้ร่างกายอ่อนเพลีย กลายเป็นคนขี้หนาว ครั่นเนื้อครั่นตัว รู้สึกเย็นวูบวาบในกระดูก



เหลียงเสวี่ยเฟยกดคลึงจุดซานยินเจียวบริเวณเหนือตาตุ่มด้านใน จากนั้นจึงเคลื่อนไปที่จุดไท่ชงระหว่างง่ามนิ้วโป้งเท้ากับง่ามนิ้วชี้ ช่วยลดอาการวิงเวียน ลมปราณไหลเวียนคล่องยิ่งขึ้น หรูฮวนมองตาไม่กะพริบ ฝ่ายหญิงชราเริ่มแสดงทีท่าผ่อนคลาย ตาลายๆ พลันสว่างวาบ



อาฮวน เจ้าไปต้มน้ำขิงแห้งมาให้ท่านยายดื่มคลายหนาวเสียสิ



ขิงสดไม่ได้รึพี่สาว



ได้ แต่ขิงแก่กับขิงแห้งจะเหมาะกว่าเยอะ



เมื่อคล้อยหลังหลานชาย ท่านจึงกอบกุมมือเรียวบาง รั้งให้นางหยุดนิ่ง



เจ้ามีจิตเมตตา ขอบใจเจ้ามากจริงๆ ข้าดีขึ้นแล้วล่ะ



รอยยิ้มพิมพ์ใจแต่งแต้มบนดวงหน้า รอยยิ้มหวานๆ พร้อมน้ำเสียงเอื้ออารีนั้นทำให้นางหวนคิดถึงมารดาเลี้ยง หัวจิตหัวใจร่ำๆ อยากเหาะกลับบ้านที่แคว้นหาน



เล่าเรื่องราวของเจ้าให้ข้าฟังได้หรือไม่ สตรีบอบบางผู้สวมใส่เกราะนักรบ



ข้าถูกลักพาตัวมา เมื่อสบโอกาสจึงหลบหนี



นางไม่แพร่งพรายสิ่งใดมากไปกว่าการถูกลักพาตัวมา ปิดเปลือกตาลงคราใด ภาพความทรงจำแสนสั้นระหว่างนางกับเสิ่นหยางหลงก็ประเดประดัง นางรู้แก่ใจดีว่ามันเป็นเรื่องต้องห้าม



นางก็แค่คิดถึงเขา แต่เลือกที่จะไม่พูด



ถ้าหากผู้ใดมาถามถึงคนที่มีรูปพรรณสัณฐานใกล้เคียงกับข้า ได้โปรดอย่าบอกพวกเขาว่าเคยพบข้านะเจ้าคะ ถือเสียว่าสงเคราะห์ผู้หญิงตัวคนเดียวอย่างข้าเถิด



เจ้ามีดวงตาที่งดงาม



แม้ไม่รับปากผ่านวาจา ทว่ากิริยาตอบกลับของหญิงชราได้สัญญากับนางว่าท่านพร้อมจะช่วยปกปิดความลับ



เส้นผมยาวสลวยของเจ้าก็ด้วย



ท่านยายชมตรงๆ เช่นนี้ข้าก็เขินแย่



เหลียงเสวี่ยเฟยเกาแก้มแก้เขิน พูดไม่ออกซ้ำบอกไม่ถูก จับช่อผมสีน้ำตาลเปลือกไม้ขึ้นเพ่งพิศแล้วปล่อยมันเป็นอิสระอีกครั้ง



ข้าดีใจที่ความประหลาดของข้าทำให้ท่านยิ้มได้



ทุกสรรพสิ่งล้วนมีความงดงามแฝงอยู่ในตัว บางคนอาจหัวเราะเยาะความแตกต่าง หารู้ไม่ว่าความแตกต่างก็หัวเราะเยาะความดาษดื่นเช่นกัน



หลังดื่มน้ำขิงร้อนๆ พูดคุยกันได้สักพักหนึ่ง หญิงชราก็ม่อยหลับไปด้วยความอ่อนล้า หรูฮวนห่มผ้าคลุมทับผู้เป็นยายหลายผืน สอดส่องความปลอดภัยรอบๆ เตียง แล้วจึงแอบเดินย่องออกมาชะเง้อมองนางซึ่งนั่งพักดื่มน้ำคลายความกระหายอยู่ด้านนอก



พี่สาวชื่ออะไรหรือ ข้าเรียกไม่ถูก



ข้าชื่อเสวี่ยเฟย



นางลูบขนหนานไหด้วยสัมผัสแผ่วเบา เกาคางเจ้าเหมียวเอาอกเอาใจ



หนุ่มน้อยพยักหน้ารับรู้ เกาะขอบประตูและจ้องนางตาแป๋ว



ขอบน้ำใจพี่เสวี่ยเฟย ท่านอุตส่าห์ช่วยเหลือท่านยายของข้า ให้ข้าตอบแทนบุญคุณท่านนะ



ตอบแทนบุญคุณหรือ...



ภาพเหตุการณ์เมื่อครั้งที่นางพบกับเสิ่นหยางหลงครั้งแรกผุดขึ้นกลางหัว ง้าวพิฆาตพาดบนบ่าของนาง ฝ่ามือร้อนจัดตะปบลำคอ และอีกสารพัดที่นางจำฝังใจ เขาทำให้นางเข็ดขยาดการยื่นมือเข้าช่วยเหลือคนแปลกหน้า กระนั้นนางก็มิอาจหักใจปล่อยเด็กสิบขวบดูแลผู้เฒ่าตามลำพัง ในเมื่อนางพอช่วยได้ นางก็จะช่วย นิสัยนี้แก้ไม่หายเสียที...หรือนางไม่ใส่ใจจะแก้กันแน่นะ



เสิ่นหยางหลงครอบครองพื้นที่ความรู้สึกนึกคิดของนางบ่อยเกินไปแล้ว



เขาบังอาจมีอิทธิพลเหนือนางเมื่อไหร่กัน



ไม่ต้องหรอก เจ้าเอาเวลาที่จะตอบแทนบุญคุณข้าไปดูแลท่านยายเถอะ อีกเดี๋ยวข้าก็จะเดินทางต่อแล้ว



เหลียงเสวี่ยเฟยโบกมือโบกไม้ปฏิเสธ คู่สนทนาจึงชี้ท้องฟ้า พยักพเยิดให้นางลองสังเกต



แต่หิมะกำลังตก ท่านจะฝ่ามันไปได้อย่างไร เครื่องนุ่งห่มของท่านบางกว่าเสื้อปอนๆ ของข้าเสียอีก



ข้าชอบอากาศหนาว นั่นเป็นข้อได้เปรียบของข้า



นางชอบอากาศหนาวนั่นคือความจริง ทว่านางชอบมันโดยที่มิได้ไต่ถามสุขภาพสักคำ



หากข้ารั้งรอ หิมะจะพูนสูง หนทางทวีความยากลำบาก ดีไม่ดีข้าอาจพลัดหลงเพราะกองหิมะบิดเบือนเส้นทาง



ปากท่านบอกชมชอบ แต่กายท่านฟ้องข้าใหญ่เลยว่าทนไม่ไหว



กระทั่งมือนางก็เย็นเฉียบจนไร้สีเลือดเสียแล้ว เหลียงเสวี่ยเฟยหัวเราะแกนๆ พ่นลมหายใจระบายความหนักอึ้ง นางง่วงซึม เปลือกตาเดี๋ยวปิดเดี๋ยวปรือ ส่วนเรื่องของปากท้องนั้น นางหิวจนหายหิวเรียบร้อย ไม่เหลือกะจิตกะใจจะทานสิ่งใดเว้นเสียแต่ดื่มน้ำ



เช่นนั้นก็แช่น้ำร้อนให้ร่างกายอุ่นขึ้นสักหน่อยเป็นไง เสียเวลาเดินทางไปเพียงหนึ่งก้านธูปคงไม่ทำให้ท่านขุ่นข้องใจกระมัง ข้าตัดฟืนมาตุนไว้มากมาย พร้อมสละให้ท่านเพื่อทดแทนบุญคุณครั้งนี้



ข้อเสนอแสนวิเศษในยามที่หนาวจนหน้าชาทำเอานางดวงตาลุกวาว ร่างบอบบางยืดคอประเมินสภาพแวดล้อมที่จากมารวมถึงพื้นที่บริเวณโดยรอบ นางรอนแรมกลางป่าสามวันย่างสามคืน หิมะตกโปรยปรายมาตลอดทาง มันต้องกลบรอยเท้าของนาง อีกทั้งนางมั่นใจว่าทิ้งระยะห่างมาไกลนัก ทหารเสิ่นจับทางไม่ถูกและตามมาไม่ทันแน่นอน



ตกลง แค่หนึ่งก้านธูปเท่านั้นนะ



หรูฮวนก่อไฟตั้งหม้อไว้ก่อนแล้ว นางยกหม้อที่มีน้ำร้อนอยู่เต็มตามก้นเด็กชายตัวน้อยมายังกระท่อมไม้ไผ่ที่สร้างขึ้นเพื่อเป็นแหล่งอาบน้ำโดยเฉพาะ ไอน้ำลอยล้ออากาศราวม่านหมอกลับแล บดบังเรือนร่างโปร่งสง่าที่กำลังล้างหน้าล้างตาจนสะอาดหมดจด



พี่เสวี่ยเฟย ท่านงามมากเลย ตอนปลอมเป็นบุรุษก็สง่าไม่เบา



จริงหรือ แล้วเจ้าชอบแบบไหนมากกว่ากันล่ะ สตรีหรือบุรุษ



นางอมยิ้มกริ่ม หยิกแก้มหนุ่มน้อยอย่างเอ็นดู ก่อนจะเร่งล้างคราบกระดำกระด่างออกเผยผิวเนียนละเอียด ขับให้ดูโดดเด่นด้วยเรือนผมเงางามที่ยาวระกลางหลัง



สตรีขอรับ ดูเป็นธรรมชาติมากกว่าตอนเป็นบุรุษลิบลับ



หรูฮวนกระตือรือร้น จู่ๆ เขาก็นึกอยากมีพี่สาวขึ้นมาเฉยเลย



น้ำแค่นี้ไม่พออาบแน่ ข้าจะไปต้มน้ำร้อนเพิ่ม แล้วข้าจะเคาะประตูเรียกท่านนะ



ไม่ๆ เดี๋ยวข้าทำเอง ไม่รบกวนเจ้าหรอก



ไม่ได้ ข้าจะทำให้ท่าน ท่านหยุดเลยนะ เดี๋ยวข้ามา!”



เจ้าเรือนวิ่งรี่จากไป นางป้องปากตะโกนบอกตามหลัง คาดว่าเขาคงได้ยินกระมัง



ข้าไม่อยากเบียดเบียนเด็กน้อยไปมากกว่านี้ หากน้ำเดือดแล้วก็ช่วยเรียกข้าทีนะอาฮวน ข้าจะออกไปยกหม้อเข้ามาเทใส่อ่างเอง



ศีรษะทุยสวยห้อยต่ำลงคลายเส้นที่ตึงเขม็ง ปวดร้าวลาดไหล่ลามมาสะบักหลังชวนอารมณ์ขุ่น นางปลดเสื้อคลุมบางเบากองไว้ที่แคร่ บรรจงจุ่มกายลงอ่าง ผืนน้ำที่เคยนิ่งสนิทกระเพื่อมเป็นคลื่นจางๆ เมื่อนางมุดลงใต้น้ำ ชะล้างความเมื่อยขบและทิ้งความเคร่งเครียดลงก้นอ่าง



ผ่านมาสามวัน จะสามคืน



อดทน



นางโผล่ขึ้นเหนือน้ำอีกครั้ง เสยเรือนผมเปียกชื้นพร้อมลูบหยดน้ำที่ไหลเข้าตา ตั้งท่าจะลุกขึ้นแต่งตัวและรีบเดินทางต่อ แต่แล้วนางกลับอิดออด โหยหาน้ำร้อนใจจะขาด



เหลียงเสวี่ยเฟยฟุบกับขอบอ่างราวแมวขี้เกียจ ประหนึ่งกำลังสันหลังยาวแข่งกับหนานไห มันนอนหงายพุงอยู่บนแคร่ กลิ้งซ้ายกลิ้งขวาอย่างร่าเริง



นานแล้วนะ...นางควรลุกเสียที



หนานไห ขออีกสักครู่นะ ข้ากำลังจะหายหนาวแล้วล่ะ



นางปิดเปลือกตาลง เหนื่อยอ่อนเหลือคณานับ มุมปากยกยิ้มสุขสม พลันสะดุ้งน้อยๆ เพราะได้ยินเสียงเปิดประตู แม้หรูฮวนอายุแค่สิบขวบแต่นางก็กระดากอายเด็กเป็นเหมือนกัน เหลียงเสวี่ยเฟยรีบขดในอ่างไม้ ทำตัวลีบเล็กสุดความสามารถก่อนจะชูคอเอ่ยติงผู้มาเยือน



อาฮวน ไหนเจ้าบอกจะเคาะประตูเรียกข้า บอกแล้วไงว่าข้าไม่อยากใช้แรงงานเด็กมากเกินไป



น้ำเสียงแหบพร่าทว่าคงความใสขาดห้วง สะอึกจนลืมเลือนวิธีสื่อสารไปชั่วขณะ ไอ้จะร้องแรกแหกกระเชอลำคอก็พานตีบตัน รู้เพียงว่าสมองนางตีรวน ตัวสั่นเทาในทันที



ท่านแม่ทัพ...




น้อง! เกมได้ไง! รู้มั้ยอิพี่มันโกงเพราะแอบฝังจีพีเอสไว้ในแก้มน้อง5555555

น้องเฟยเห็นพี่หลงก็รู้สึกไม่ไหว//สูดยาดม

ฝากเพจค่าา♥  เพชรพันปี / I am Bean



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 295 ครั้ง

865 ความคิดเห็น

  1. #860 Jellydolphin (@Jellydolphin) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 1 มีนาคม 2563 / 13:55
    มาช้านะท่านแม่ทัพ
    #860
    0
  2. #590 Zhinsha (@Zhinsha) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2562 / 01:46

    น้องเฟยหนีแทบตาย อดหลับอดนอน สามวันสามคืน แต่พี่หลงตามน้องเจอเร็ววว เร็ว เหมือนเดินตามหลังมา แล้วรอน้องหมดแรง ค่อยแสดงตัว ร้ายกาจมากกกก
    #590
    1
    • #590-1 เพชรพันปี / I AM BEAN (@KNIGHTMARE_KING) (จากตอนที่ 30)
      22 มิถุนายน 2562 / 10:40
      พี่มาร้ายๆ แบบนี้เชลยใจฝ่อหมด สามวันสามคืนกลายเป็นฝุ่นไปแล้วววว55555555555
      #590-1
  3. #589 Khaimuk1910 (@Khaimuk1910) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2562 / 00:40
    ตามมาไวมาก นี่ทิ้งงานทิ้งการมาเลยใช่ไหม 5555
    #589
    1
  4. #587 nuchbooncherd (@nuchbooncherd) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2562 / 22:42
    เร็วเกิ๊นท่านแม่ทัพติดจรวดมาหรือไง ไวแท้
    #587
    1
  5. วันที่ 21 มิถุนายน 2562 / 22:37

    ทำไมตามมาไวจริง
    #586
    2
  6. #585 Gexus The ripper (@puritarn) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2562 / 22:27

    ตายแล้ว ยัยหนู
    #585
    1