พิรุณราตรี

ตอนที่ 3 : บทที่1 : หิมะผู้หลบเร้นใต้ดวงตะวัน [50%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14,622
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 827 ครั้ง
    18 มิ.ย. 62

บทที่ 1

หิมะผู้หลบเร้นใต้ดวงตะวัน



เซียนฉวี่ เมืองหลวงของแคว้นหาน



คืนเดือนแรมดับรัศมีจันทร์กระจ่าง แผ่ความดำมืดอันเย็นยะเยือกปกคลุมท้องนภา



โรงเตี๊ยมขนาดใหญ่คลาคล่ำผู้คนมากหน้าหลายตา เครื่องเรือนแต่ละชิ้นล้วนหรูหรา มองปราดเดียวก็นึกรู้ว่าพวกมันต้องมีมูลค่าสูงลิ่ว กลิ่นกำยานลอยอบอวล เชื้อเชิญให้ผ่อนคลายอารมณ์เครียดขึงลงทีละส่วนสองส่วน



ข้าวปลาอาหารวางเกลื่อนโต๊ะทรงกลม ข้างๆ กันมีสตรีหน้าแฉล้มฟุบหลับคาที่ มือกำจอกเหล้าไม่ยอมปล่อย ทุกองค์ประกอบภายในห้องหับแห่งนี้ช่างไม่เป็นที่น่าอภิรมย์เอาเสียเลย



แสงตะเกียงสาดส่องเรือนผมสีน้ำตาลเปลือกไม้ซึ่งเกล้ามวยเป็นทรงบุรุษ เหลียงเสวี่ยเฟยเท้าคางกับฝ่ามือซ้าย รับรู้กลิ่นหอมละมุนของยอดอ่อนใบชา ไอน้ำระเหยบางเบา เร้นไปกับธาตุอากาศ



เมื่อกาลเวลาหมุนผ่าน รสชาติล้ำเลิศของชาถ้วยนี้จะจืดสนิท เย็นชืด ไม่มีผู้ใดนึกอยากลิ้มชิมอีก



เรือนร่างเพรียวระหงสวมอาภรณ์สีดำทะมึนผุดลุกขึ้นยืนเต็มความสูง หิ้วปีกสตรีข้างกายไปทิ้งไว้ที่เตียงกว้าง โยนผ้าห่มให้อย่างมีน้ำใจก่อนจะเดินทอดน่องออกจากโรงเตี๊ยม ถุงบรรจุเงินตำลึงข้างเอวหนักอึ้ง คาดเดาน้ำหนักของมันเล่นๆ พร้อมรอยยิ้มซุกซน



นางมาที่นี่ทีไร ต้องมีใครสักคนท้าประลองการพนันทุกครั้ง หาความสงบสุขไม่ได้เลย



นางไม่เคยออมภูมิ มีเท่าไรก็ใส่ให้หมด ทุ่มฝีไม้ลายมือเต็มกำลังยามเผชิญกับนักพนันชั้นแนวหน้า กวาดชัยชนะมาเป็นของตนซ้ำแล้วซ้ำเล่า ได้รับการกล่าวขานว่าเก่งฉกาจหาใครเทียบ หนำซ้ำยังสามารถโค่นม้าแก่ทั้งฝูงด้วยระยะเวลาเพียงหนึ่งก้านธูป



หากผีพนันเหล่านั้นทราบความจริงว่านางคือบุตรีของเสนาบดีกลาโหมเหลียงเซียวเหยา และเป็นถึงน้องสาวของแม่ทัพเหลียงเฟิงหู่ พวกเขาคงไม่ปรารถนาจะเล่นสนุกกับนางอีกเป็นแน่ เช่นนั้นแล้วนางจึงปลอมเป็นชาย เที่ยวเตร็ดเตร่ยามราตรี และเดินเท้ากลับจวนตระกูลเหลียงอย่างเช่นตอนนี้



นางไม่อาจข่มตาหลับ เลือดลมแล่นปราด เพราะมีเรื่องบางอย่างคอยก่อกวนเบื้องลึกของจิตใจ นางจึงสบโอกาสลักลอบออกมาผจญโลกกว้าง แล้วตบเท้าเดินกลับจวนอีกครั้งพร้อมกับเงินตำลึงที่ได้มาด้วยการเล่นพนัน



ถ้าหากไม่เร่งรีบเสียแต่ตอนนี้ ความเสี่ยงแตก ส่วนตัวนางเสี่ยงเนื้อแตกเพราะไม้เรียวเช่นกัน



มวลเมฆก่อตัวเหนือศีรษะ ม่านหมอกเคลื่อนบดบังเสี้ยวจันทราและหมู่ดาวสุกสกาว



หยดน้ำเย็นเฉียบร่วงรินจากฟากฟ้าหม่นหมอง ฝนเจ้าปัญหาตกกะปริดกะปรอยชวนรำคาญตลอดการย่ำเท้าบนพื้นดินแฉะๆ เหลียงเสวี่ยเฟยร้องอ้าว ทำหน้างุนงง พลิกฝ่ามือรองรับหยาดน้ำใสระริก



ฝนตก...



ลมหายใจหอมหวานพ่นระบาย แววตาคมกล้าไม่มีวี่แววจะเปลี่ยนแปลงไปจากเดิม



อาภรณ์หลายชั้นสร้างภาพลวงตาว่านางเป็นบุรุษร่างหนาบึก ลาดไหล่แข็งแกร่ง ในขณะเดียวกันเสื้อผ้าอุ่นหนาก็ป้องกันมิให้ลมหนาวกล้ำกราย ห่อหุ้มกายหยาบของนางมิดชิด



นางไม่ชอบฝน ไม่เคยชอบแล้วก็จะไม่ชอบต่อไป



ฝนทำให้นางหนาว จับไข้ได้ง่ายดายอย่างน่าสมเพช



นามของนางคือเสวี่ยเฟย มีความหมายว่าหิมะโปรยปราย ลอยละล่องท่ามกลางอณูบรรยากาศ ด้วยเหตุนี้นางจึงชมชอบหิมะ ชมชอบความหนาวเย็น แต่โดยส่วนลึกนั้นนางตั้งแง่เกลียดฝน และค่อนข้างไม่ถูกธาตุกับแสงตะวันเท่าไรนัก



จวนตระกูลเหลียงกว้างใหญ่สมศักดิ์ศรีสายเลือดนักรบแห่งแคว้นหาน ทหารยามยืนประจำตำแหน่งทั่วทุกอาณาเขต พวกเขาทั้งหมดต่างได้รับการฝึกปรืออย่างหนัก ผ่านความทรหดมาทุกรูปแบบ ใบหน้าดุกร้าวชวนผวา แค่ขยับรูปร่างสูงใหญ่นิดๆ หน่อยๆ ก็สามารถทำให้ขโมยขโจรกลัวหัวหด



นางทราบทางหนีทีไล่อยู่เต็มอก เหลียงเสวี่ยเฟยลัดเลาะไปตามเส้นทางรกครึ้มบริเวณป่าไผ่ท้ายจวน รื้อเครือเถาวัลย์เกิดเสียงเสียดสีแกรกๆ จากนั้นก็ทรุดลงนั่ง คลานเข่าเข้าไปในทางหมาลอดด้วยความชำนาญ ไม่เดือดร้อนแม้เสื้อผ้าหน้าผมจะเปรอะเปื้อน ค่อยล้างออกก็ได้นี่นา



เหนื่อยเหลือเกิน นางคิดถึงฟูกนุ่มๆ เต็มแก่



แต่แล้วนางกลับสะดุ้งเฮือก ศีรษะโขกขอบอิฐประกอบกำแพงดังโป๊ก หัวใจหล่นไปกองที่ตาตุ่มเมื่อเห็นเงาร่างแสนคุ้นเคยยืนกอดอกคอยท่า เขี่ยปลายไม้เรียวกับพื้นดินโดยมีแมวขนสีขาวปนเทานอนกลิ้งอยู่ใกล้ๆ ร้องเหมียวทักทายนางพลางใช้อุ้งเท้าเกาจมูก



พี่ใหญ่...



เหลียงเฟิงหู่กินนอนอยู่ที่ค่ายทหารได้ราวๆ ห้าวัน ไม่มีการร่อนข่าวบอกกล่าวว่าจะกลับมายังจวนตระกูลเหลียงในเร็ววัน นางจึงชะล่าใจ ไม่คาดคิดว่าจะเจอพี่ชายออกมาต้อนรับนางด้วยไม้เรียว สีหน้าถมึงทึง แผ่ไอกดดันทรงอำนาจ



คุณหนูรองก้มหน้างุด ยังอยู่ในท่าคุกเข่า จึงทำใจกล้าคลานถอยทีละนิด...ทีละนิด



เฟยเอ๋อร์!”



ไม่หนีก็ได้ เหลียงเสวี่ยเฟยคลานกลับมาที่เดิม สงบเสงี่ยม นั่งนับใบไม้แห้งเสียอย่างนั้น หนานไหหรือก็คือแมวอ้วนขนปุกปุยวิ่งรี่มาซุกตักเจ้านายคนงาม ไถส่วนหัวออดอ้อน แหงนมองนางตาแป๋ว คงต้องการถามไม่น้อยว่านางหนีไปเที่ยวเล่นแห่งหนใด ไยจึงทิ้งมันไว้ที่นี่



นางอดเข่นเขี้ยวไม่ได้ หนานไหคือแมวทรยศ!



หาได้มีผู้ใดทราบว่านางนิยมใช้เส้นทางหมาลอดออกไปเดินเตร่นอกจวน มีก็แต่หนานไหที่มักจะนอนกลิ้งไปกลิ้งมาใกล้ๆ รูโบ๋ซึ่งถูกอำพรางด้วยเถาวัลย์มากมาย มันอาจนอนรอนางอยู่ตรงนี้ ประจวบกับพี่ใหญ่ผ่านมาเห็นเข้า ได้ยินเสียงนางรื้อเถาวัลย์พอดิบพอดี



เรือนกายกำยำสืบเท้าเข้าประชิดน้องสาวตัวร้าย กลิ่นอายชายชาตินักรบของเหลียงเฟิงหู่เข้มข้น ใบหน้าหล่อเหลาพลันเรียบเฉย อุ้งมือตะปบหมับที่มวยผมอีกฝ่าย กวาดสายตาตรวจสอบเครื่องแต่งกายอย่างละเอียด



เก่ง...เก่งมากน้องพี่



แท้จริงแล้วน้องของข้าเป็นชายหรอกรึ หน้าหวานไม่แพ้สตรีเชียว



เขาประชดเสียงขึ้นจมูก นางเลยหน้าง้ำ จะโผเข้ากอดแต่เหลียงเฟิงหู่จิ้มไม้เรียวดันหน้าผาก



พี่ใหญ่...



เจ้าทำแบบนี้มากี่ครั้งเฟยเอ๋อร์ ตอบมาให้ไว ไม่งั้นพี่ใหญ่จะลากคอเจ้าไปหาท่านพ่อ



นางอุ้มแมวแนบอก ก้มหน้าพูดคุยกะหนุงกะหนิงประหนึ่งคู่รัก พร้อมกันนั้นก็นับมือนับไม้ต่อหน้าต่อตาพี่ชาย ท่าทางดังกล่าวตอบคำตอบของเขาได้ไม่ยาก



หนีออกจากบ้านจนชินแล้วล่ะสิ หึ!



ชายหนุ่มจัดการแบกน้องสาวในคราบบุรุษเดินกลับเรือนอย่างอุกอาจ ไม่เปิดโอกาสให้นางเผ่นป่าราบ เหลียงเฟิงหู่มีอุปนิสัยด้านชา คุ้นกับการใช้กำลัง ทว่าสำหรับน้องนุ่ง เขาเบามือและทะนุถนอม ดูแลดิบดีเทียบแก้วตาดวงใจ



แต่ครั้งนี้เขาจะตีนางให้ขาลาย ไม้เรียวไม่หักไม่เลิก จับขังในห้องแล้วตอกฝ้าปิดหน้าต่างไม่ให้เห็นเดือนเห็นตะวัน ดูซิจะกล้าอีกหรือไม่!




พี่เขามากับไม้เรียว...

ฝากเพจเจ้าค่ะะ เพชรพันปี / I am Bean

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 827 ครั้ง

755 ความคิดเห็น

  1. #619 differ21 (@differ21) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2562 / 00:08

    พี่ใหญ่ดุจังเจ้าค่ะ อิฉันขอฝากตัวเป็นอนุ หรือเป็นแค่สาวใช้อุ่นเตียงก็มิขัด ได้ซักครั้งจะตั้งใจเรียน //ยกชายเสื้อปิดหน้าอย่างเหนียมอาย

    #619
    1
  2. #576 Zhinsha (@Zhinsha) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2562 / 01:00
    น้องซนไปนิด พี่ชายจับขังเลย
    #576
    1
  3. #403 _jh408 (@ppciiz) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 12:26
    ไม่ใช่ลูกของครอบครัวนี้รึป่าว
    #403
    1
  4. วันที่ 20 มกราคม 2562 / 11:14
    และแล้วก็ครบบบโอ้เย้!!!

    น้องขาดควาทอบอุ่น
    #15
    1
  5. วันที่ 13 มกราคม 2562 / 14:44
    อุ๊ยๆขู่เก่งจริงๆด้วยค่ะ😂 ไม่กล้าตีอ่า..ซิสค่อนบันไซ!
    #13
    2
  6. #12 novellover (@Novellover) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 11:58
    ซีหลิวน่ารัก แมวน้อยน่าเอ็นดู น้องรองน่าตี
    #12
    1
    • 19 มกราคม 2562 / 22:37
      เรื่องนี้มีแต่คนน่าขยำขยี้(?) ฝากน้องๆ ไว้ในอ้อมอกอ้อมใจด้วยนะคะ5555
      #12-1
  7. วันที่ 11 มกราคม 2562 / 10:54
    อย่าตีน้องงงงเดี้ยวน้องเจ็บ~ ถ้าตีอย่ามาเสียใจที่หลังนะ!! 030!
    #11
    2
  8. #10 ~Honey Bear~ (@Hawthorn) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 มกราคม 2562 / 21:18
    คุณพี่อย่าทำน้องงงงง ถ้าพี่จะทำแบบนี้ น้องก็ออกไปหาสามีไม่ได้นะสิ>_<
    #10
    1
    • 13 มกราคม 2562 / 11:28
      จับน้องขังแล้วน้องจะไปหาพี่หลงได้อย่างไรรร อกแตกตายแล้ว555555555
      #10-1