five nights at freddy's [YAOI] นายต้องเป็นของฉันคนเดียว

ตอนที่ 42 : Ep.35 : ถึงเวลา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 242
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    25 มี.ค. 61














[Part Vincent]

 

 

หลังจากที่ผมตัดสินใจที่จะจบเรื่องนี้แล้ว ผมก็พาโฟนมานอนที่เตียงนอน ก่อนจะนอนลงข้างๆโฟนพร้อมรวบตัวเข้าไปกอด ผมรู้เจ็บปวดทุกครั้งที่เห็นโฟนร้องให้ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไรก็ตาม ผมไม่อยากเห็นโฟนร้องให้ ผมอยากเห็นรอยยิ้ม อยากเห็นโฟนมีความสุข ถารมว่าผมรู้สึกผิดไหม ที่ผมเป็นตัวการของเรื่องทั้งหมด ลึกๆแล้วผมก็รู้สึกผิดเหมือนกัน ผมไม่ใช้คนไร้หัวใจขนาดทำร้ายคนรักของตัวเอง ผมตัดสินใจแล้ว ผมจะจบเรื่องนี้บ้าๆนี่เอง

 

“อือ...” เสียงงัวเงียของคนที่อยู่ในอ้อมกอดดังขึ้น ทำให้ผมหันมามาสนใจ โฟนเอาหน้ามามุดกับอกผม เหมือนลูกแมวที่กำลังอ้อนเจ้าของ เห็นแล้วมันน่าจับกดสักยกสองยกก็น่าจะดี แต่ดูจากอารมณ์ตอนนี้คงยังไม่พร้อมแน่ๆ เมื่อคิดได้ดังนั้นผมจึงกอดโฟนแน่นขึ้นแล้วเข้าสู่ห้วงนิทราไปอีกคน

 

 

 

 

 

ผอรู้สึกตัวอีกที ก็เพราะเสียงเรียกของคนที่อยู่อ้อมกอดกำลังเรียกผมอยู่

 

“วินเซนท์...นี่..ตื่นได้แล้ว”

 


“อือ..ตื่นแล้ว..”

 


“ตื่นแล้วก็ลืมตาสิ หลับตาทำไม”

 


“ครับๆ มีอะไรล่ะ” ผมพูดก่อนจะลืมตาขึ้นด้วยความง่วงสุดๆ พร้อมกับบิดขี้เกียจไปด้วย ก่อนจะมองโฟนที่ยืนมองผมนิ่งๆ  โฟนหลบตาผมก่อนจะมองไปทางอื่น

 


“ก็..มัน...หิว..เลยนอนต่อ..ไม่ได้”โฟนพูดพร้อมกับแก้มที่ขึ้นสีนิดๆ ผมขำกับท่าทีของโฟนก่อนจะลุกขึ้นจากเตียงแล้วยื่นหน้าไปหอมโฟน เพราะความน่ารักของเจ้าตัว

 

จุ๊บ...

 

“ทำตัวน่ารักแบบนี้ ระวังคืนนี้ไม่ได้พูดก่อนจะเดินออกจากห้อง ส่วนโฟนก็ยืนนิ่งหน้าแดงไปจนถึงหู เห็นแล้วอยากจะกดชะตอนนี้เลยชะจริง

 

สุดท้ายผมก็ต้องมาทำอาหารเช้าที่กลายไปอาหารกลางวันให้กับผมแล้วโฟน ส่วนเจ้าตัวตอนแรกก็จะมาช่วย แต่ไปยืนโทรหาน้องชายที่ระเบียงนู้น เห็นแล้วน่าทำโทษนัก พอผ่านไปสักพักโฟนก็เดินกลับเข้ามาในห้องแล้วเดินไปนั่งที่โต๊ะอาหารรอทานมื้อเที่ยง ผมทำเสร็จก็จัดใส่จานเอามาวางพร้อมกับแก้วนมทั้งของผมและโฟน

 

“เออ..นี่วินเซนท์

 


“หืม?”

 


“เดี๋ยวถ้ากินมื้อเที่ยงเสร็จส่งฉันไปที่บ้านทีนะ ฉันจะไปอยู่เป็นเพื่อนเจเรมี่น่ะ” ผมเงยหน้าขึ้นมามองโฟนทันที ถ้าจะไม่ผิดคนที่ชื่อเจเรมี่เป็นน้องชายอีกคนของโฟน และก็เป็นยามที่สมัครสองขาสอง หึ..ทำงานที่เดียวกันทั้งพี่ทั้งน้องสมัครเป็นยามกันทั้งคู่ แต่ช่างเถอะ เพราะประเด็นไม่อยู่ตรงนั้น แต่ที่ผมสนคือโฟนไปอยู่เป็นเพื่อนทำไม

 


“ทำไม”

 


“ก็..ไมค์..เฮ้อ..ช่างเถอะ ฉันแค่อยากไปอยู่เป็นเพื่อนหมอนั้นเท่านั้นเอง หมอนั้นชอบคิดฟุ้งซ่านเวลาอยู่คนเดียว ฉันเป็นห่วง” ผมมองโฟนนิ่งๆส่วนโฟนหันมาสบตาเพื่ออ้อนผม

 


“ถ้าฉันบอกว่าไม่ล่ะ”

 


“โธ่..วินเซนท์ ฉันขอร้องละนะ ฉันเป็นห่วงเจเรมี่ ให้ฉันไปเถอะนะ หรือให้ฉันขับรถไปเองก็ได้นะๆๆ” ผมวางช้อนลงทันทีก่อนจะลุกขึ้นแล้วเตรงเข้าไปในห้องครัวเพื่อทำความสะอาด ส่วนโฟนก็เดินตามผมมา

 


“นะๆ วินเซนท์ให้ฉันไปเถอะ สัญญาว่าจะไม่ค้าง นะ”

 


“..” ผมยังคงเงียบใส่โฟน แล้วยืนล้างจานไป โฟนก็พยายามอ้อนผม โฟนจะรู้บางไหมว่าเวลาที่อ้อนผมมันน่าจับกดจนลุกไม่ขึ้นชะจริง

 


“นี่นายจะไม่ให้ฉันไปใช่ไหม” ผมเหลือบมองโฟนก็จะหันมาล้างจานต่อ

 


“ก็ได้ ถ้าอย่างนั้น ถ้านายพาฉันไปฉันจะยอมทำตามที่นายบอกทุกอย่าง” ผมได้ยินอย่างนั้นก็หันมาหาโฟนทันที ส่วนเจ้าตัวก็หันหน้าไปทางอื่น หน้าแดงจัด

 


“ทุกอย่างเลยหรอ”

 


“อะ..อืม”

 


“งั้น..ก่อนไปสองยก บนรถอีกหนึ่งยก ตอนกลับมาถึงห้องให้ฉันกินนายจนถึงเช้า แต่ถ้านายผิดสัญญาหรือหลับไปก่อน ฉันจะกดนายทั้งวันทั้งคืนแน่ ตกลงไหม อ้อ..ส่วนบนรถก็แค่ทำออรัลเซ็กส์ให้ฉันก็พอ จะตอนไปหรือตอนกลับก็ได้แล้วแต่นาย “ ผมพูดจบโฟนก็อ้าปากค้างวิญญาณหลุดออกจากร่างไปแล้วครับ หึ..นายไม่รอดหรอกโฟน ไม่ว่าอย่างไงคืนนี่ฉันจะต้องได้กินนาย

 

 

 

 



หลังจากที่ทำความสะอาดเสร็จผมก็มาส่งโฟนที่บ้าน ตอนแรกโฟนไม่ยอมให้ผมเข้าบ้าน ผมก็บอกเหตุผลไปว่า ไม่ให้เข้าบ้านแล้วจะให้ผมไปไหนได้ รู้ไหมครับ ผมได้คำตอบว่าไง

 

“นายกลับคอนโดไปเลยก็ได้ แล้วตอนเย็นมารับฉัน”

 

เท่านั้นแหละครับ ผมนี่ลากโฟนกลับไปที่รถทันที พอถึงรถผมก็เหวี่ยงเข้าไปในเบาะหลัง แล้วปิดประตูรถก่อนจะขึ้นคร่อมโฟน โฟนก็พยายามดิ้นหนีผม ทั้งผลัก ทั้งทุบตี หึ.....ผมไม่รู้สึกเจ็บเลยสีกนิด ผมเลยจัดการด้วยการจูบชะเลย ตอนแรกโฟนก็เม้นปากแน่นไม่ยมเปิดปากให้ผม ผมก็ผละออกมาโฟนก็อ้าปากจะด่าผม ผมก็เลยใช้จังหวะนั้นจูบอีกครั้ง แล้วสอดลิ้นสำรวจโพรงปากอันหอมหวาน ผมจูบอย่างนั้นอยู่นาน จนพอใจแล้วถึงจะถอนออก พอปล่อยโฟนเป็นอิสระโฟนก็เอาอากาศเข้าปอดทันที ผมเลยบอกไปว่าถ้าไม่ให้ผมเข้าบ้านผมก็จะทำมากนี้ จนท้ายทีสุดโฟนก็ยอมให้ผมเข้าบ้าน วิธีของผมคงไม่โด้โรคจิตใช่ไหมครับ

 

“อ่าว..พี่โฟนมาแล้วหรอฮะ แล้วนั้น..” หลังจากที่เข้ามาในบ้านเเสียงของน้องชายโฟนก็ดังขึ้น ผู้ชายผิวขาวผมสีบลอนด์ดวงตาสีฟ้าหน้าหวานนิดๆ ไม่สิต้องเรียกว่าหวานมากเลยล่ะ แต่ถึงหน้าจะหวานเท่าไร ผมก็ไม่สนใจหรอก ก็ผมมีโทรศัพท์น้อยอยู่ข้างๆแล้วนิดน่า

 


“อ้อ นี่วินเซนท์..เป็นเพื่อนฉันเอง..” ผมหรี่ตาไปมองโฟนด้วยความไม่พอใจ ก็เค้าเรียกผมว่าเพื่อน ทั้งๆที่ความสัมพันธ์ระหว่างผมกับโฟนมันเกินไปกว่านั้นแล้ว ช่างเถอะ รอให้ถึงห้องก่อนละกัน ว่าเพื่อนคนนี้จะกดนายจนลุกไม่ขึ้นไปกี่วัน

 


“งั้นหรอฮะ ยินดีที่ได้รู้จักนะฮะ ผมเจเรมี่” เด็กนั้นพูดก็จะส่งยิ้มให้ผม

 


“อืม..ยินดีที่ได้รู้จัก” ผมก็ทักทายกับไปตามมารยาท เจเรมี่ยิ้มให้ผมก่อนจะหันไปหาโฟน

 


“แล้วนี่พี่โฟนกับ..คุณวินเซนท์ ทานอะไรมาหรือยังฮะ”

 


“อืม ทานมาแล้วล่ะ แล้วจะยืนคุยกันอีกนานไหม มีแขกมาคุยหน้าบ้านมันไม่ดีหรอกนะ”

 


“อะ..จริงด้วย ขอโทษฮะ งั้นเชิญเลยฮะ” เจเรมี่พูดก่อนจะพาผมกับโฟนมานั่งที่โซฟาห้องรับแขก

 


“พี่โฟนอยากดื่มอะไรไหมฮะ เดี๋ยวผมจะยกมาให้”

 


“งั้นขอเป็นชาล่ะกัน”

 


“ฮะ..แล้วคุณวินเซนท์ฮะ”

 


“ของฉันเอาชาเหมือนโฟนก็แล้วกัน อีกอย่าง..ไม่ต้องเรียกฉันว่าคุณหรอกเรียกฉันว่าวินเซนท์เฉยๆก็พอ ฉันไม่ถือ”

 


“อืม..ผมไม่กล้าเรียกคนที่อายุมากกว่าผมด้วยชื่อเฉยๆหรอกฮะ งั้นผมขอเรียกว่าพี่ได้หรือเปล่า”

 


“ได้สิ “ ผมพูดจบเจเรมี่ก็ยิ้มกว้าง ก่อนจะเดินออกไปจากห้องรับแขกจนเหลือผมกับโฟนสองคน ห้องจึงตกสู่ความเงียบ ผมที่ไม่มีอะไรจะพูดกับโฟนก็ลุกขึ้นเดินสำรวจรอบๆ ส่วนเจ้าของบ้านก็หยิบหนังสือที่วางอยู่ที่โต๊ะกระจกขึ้นมาอ่าน ทำแบบนี้แสดงว่าอยากเดินสำรวจก็เชิญละมั่ง ผมเดินไปดูที่ตู้ชั้นวาง เต็มไปด้วยหนังสือต่างๆ มีกรอบรูปวางเรียงกับอยู่ประมาณ6-7อัน ผมเดินดูไปเรื่อยจนมาเจอกับรูปภาพของโฟนที่ยืนยิ้มพร้อมกับถึงใบประกาศแล้วชูขึ้นยิ้มอย่างมีความสุข คงจะเป็นภาพที่จบมหาลัยแน่เลย ผมมองรูปแล้วยิ้มออกมาเพราะรอยยิ้มของบโฟนที่ยิ้มอย่างมีความสุขคือของขวัญล้ำค่าของผม

 


“ชาได้แล้วฮะ” เสียงของเจเรมี่ทำให้ผมหันไปมองก็จะวางกรอบรูปไว้ที่เดิม แล้วเดินไปนั่งข้างๆโฟน หลังจากนั้นพวกเราทั้งสามคนก็พูดคุยกันในเรื่องต่างๆ ผมว่างน้องชายโฟนก็น่ารักดี มิน่าละทำไมโฟนถึงดูเป็นห่วง เพราะนิสัยน่ารักและความน่าเอ็นดูนี่เอง ขนาดผมยังเอ็นดูเลย


เวลาผ่านไปนานจนมาถึงตอนเย็นพวกเราก็ช่วยกับทำมื้อเย็นแล้วมานั่งทานกัน เจเรมี่ก็เล่าวีรกรรมต่างๆของโฟนให้ผมฟัง ทั้งเรื่องงานบ้านที่ไม่ค่อยได้เรื่อง จนเกือบทำบ้านไฟไหม้ ทำจานแตกบ้าง ทำเครื่องดูดฝุ่นพัง จนโฟนโวยวายเสียงดัง ผมกับเจเรมี่ก็หัวเราะกับท่าทีของโฟน


หลังจากที่ทานมื้อเย็นเสร็จ ผมก็อาสาที่จะเก็บกวาดให้ ส่วนเจเรมี่ก็ขอตัวไปอาบน้ำเจรียมตังไปทำงาน ผมเลยไล่โฟนไปอายน้ำอีกคน ตอนแรกโฟนไม่อยมผมเลยขู่ไปว่า ถ้าไม่อาบจะจับกดกลางบ้านทั้งนั้นแหละครับ วิ่งขึ้นบันไดไปทั้งที พอล้างจานเสร็จผมก็เดินขึ้นบันไดแล้วตรงไปทางซ้ายตามที่โฟนบอกว่าเป็นห้องของโฟน ไว้ก่อนจะเปิดประตูเข้าไปก็เห็นยืนเช็ดผมอยู่กระจก โฟนหันมาหาโฟนก็จะสั่งให้ผมไปอาบน้ำบ้างผมก็ไม่ได้ขัดอะไรยืมมือรับผ้าเช็ดตัวที่โฟนยืนมาให้แล้วเข้าห้องน้ำไป

 

 

 



พอผมอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ ก็เดินลงมาด้านล่างก็เห็นโฟนกับเจเรมี่นั่งคุยกันอยู่ที่โซฟาห้องรับแขก โฟนเห็นผม แล้วบอกว่าจะไปส่งเจเรมี่ที่ทำงานแล้วให้ผมรออยู่ที่บ้าน ผมทำหน้าดุใส่โฟนทันที ทำไมผมจะไม่รู้ละ ว่าโฟนไปส่งเจเรมี่เพื่อจะไปโกดังที่เจ้าหมีพวกนั้นจับน้องชายอีกคนไว้ ไปเพื่อฆ่าตัวตายชัดๆ แผนไร้สิ้นคิดแบบนี้เด็กประถมยังดูออกเลย ผมจึงเถียงกลับไปว่าผมจะไปด้วย โฟนก็โวยวายไม่ให้ผมไป ผมกับโฟนเถียงกับอยู่นาน จนเจเรมี่เข้ามาห้าม แล้วบอกว่าให้ผมไปกับโฟนด้วย เพราะตอนกลับไม่อยากให้โฟนกลับคนเดียว สรุปผมกับโฟนก็ขับรถมาส่งที่ร้านพิซซ่าสาขาสองที่เจ้าตัวทำงานอยู่ เจเรมี่ลาพวกผมก่อนจะลงไปจากรถ เดินเข้าร้านไป ส่วนผมกับโฟนก็ไม่ได้คุยอะไรกันต่างคนต่างเงียบผมรู้ว่าโฟนโกรธผม แต่ผมก็เป็นห่วงเค้าเหมือนกัน โฟนไม่ได้ว่าอะไรผมจึงขับรถออกจากลานจอดรถ

 

“เดี๋ยวก่อน..” จู่ๆโฟนก็พูดขึ้นมาผมจึงหยุดรถ แล้วหันไปหาโฟนที่กัมหน้ามองตัวเองอยู่



“มีอะไร”

 


“นายพาฉัน...ไปที่โกดังร้าน...หลังสาขาสองได้หรือเปล่า”






=========================================================================================

เย้ๆ มาแล้วจ้า อาทิตย์ที่แล้วไม่อัพ บอกเลยคะสมองตันคิดไม่ออก หยุดไปสักหน่อยไม่โกรธเค้ากันนะ และก็อย่าพึ่งเบื่อคู่โฟนกันนะ เดี๋ยวไมค์ก็มาใจเย็นๆ นะ คอมเม้นกันด้วยนะออเจ้า ไปละ











ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

148 ความคิดเห็น

  1. #120 zinasura (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 30 มีนาคม 2561 / 21:02
    ยามม่วงนายร้ายมากคู่เฟรดดี้ไมค์ก็ต้องรอดูกันต่อไปพยายามเข้านะไรท์ทุกคนรอคุณอยู่
    #120
    1
    • #120-1 KNE_FT(จากตอนที่ 42)
      31 มีนาคม 2561 / 20:33
      รอเค้าหน่อยนะะะ
      #120-1
  2. #119 ILovePin (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 25 มีนาคม 2561 / 17:34
    อัพแล้วรีบกดมาดูเลย😂
    #119
    1
    • #119-1 KNE_FT(จากตอนที่ 42)
      25 มีนาคม 2561 / 19:18
      ขอบคุณคะะ
      #119-1