five nights at freddy's [YAOI] นายต้องเป็นของฉันคนเดียว

ตอนที่ 35 : Ep. 31 : ซ่อนหา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 330
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    14 ต.ค. 60












[Past ไมค์]


ทันทีที่ผมก้าวเท้าเข้ามาในโกดังร้างแห่งนี้ก็มีลมหนาวเย็นพัดเข้ามาอยู่เรื่อยๆ มันทำให้ผมรู้สึกหนาวและหวาดกลัว ภายในโกดังค่อนข้างมืด แต่ก็ยังดีที่ผมเตรียมไฟฉายมาด้วย ทำให้มองเห็นได้ชัดขึ้น มีกล่องมากมายทั้งขนาดเล็กและใหญ่วางไม่เป็นระเบียบอยู่เต็มไปหมดและมีฝุ่นกับใยแมงมุมอยู่จำนวนมาก คงถูกทิ้งร้างประมาณ3-4ปีได้ ผมเดินไปเรื่อยๆ เพื่อมองหาตัวไอ้หมีปีศาจที่ตั้งแต่ผมเดินเข้าก็ยังไม่เห็นม้แต่เงามันเลย


"เฟรดดี้แกอยู่ไหน ฉันมาแล้ว" ผมลองตะโกนเรียกดู แต่ก็ไม่เสีนงตอบกลับมา ผมเดินมาหยุดอยู่ที่กล่องใบนึง ด้านบนมีกระดาษติดไว้ ถึงตัวหนีงสือจะเหมือนเด็กแต่ก็พออ่านได้ มันเขียนว่า ' มาแล้วสินะ ถ้างั้นก่อนทำให้เรื่องมันจบ เรามาเล่นช่อนหากันหน่อยไหม ฉันเป็นคนซ่อนแล้วนายเป็นคนหาย หาฉันให้เจอแล้วทุกอย่างมันจะจบ จาก เฟรดดี้' ผมดึงกรดาษนั้นออกก่อนจะฉึกกระดาษนั้นเป็นชิ้นๆ พอมองมือตัวเอง มือผมสั่น สั่นเพราะความกลัวและอยากให้เรื่องบ้าๆนี่จบชะที 


ตึก


เสียงเหมือนกับของตกมันเรียกความสนใจของผม ผมจึงหันไปมองก็เห็นชวเกลิ้งอยู่บนพื้นและผมก็ต้องสะดุลตาเข้ากับดวงตาสีฟ้าสว่างที่ยืนอยู่ตรงเสาห่วงจากไปนิดเดียว มันกำลังมองผมด้วยสายที่กระหายเหมือนกับสัตว์ป่า


"หึหึ.." มันหัวเราะทิ้งไว้ก่อนจะวิ่งหายไป ผมจึงวิ่งตามไป เพราะถ้าจับได้ฝันร้ายบ้าๆนี่มันจะได้จบชะที แต่เหมือนผมจะลืมไปว่ามันเป็นหุ่นเครื่องจักรส่วนผมเป็นคน ความเร็วเลยต่างกันค่อนข้างมาก ผมวิ่งตามไว้ไม่ทันเลย 


ผมวิ่งมาเรื่อยๆ ชึ่งผมก็ไม่รู้ว่าตัวเองวิ่งมาอยู่ส่วนไหนของโกดัง ผมหยุดวิ่งก่อนจะเอาตัวพิงกำแพงเพื่อพักหายใจ 


"แฮ่ก แฮ่ก หายไปไหนแล้วนะ อึก" ผมส่องไฟฉายไปมุมมองต่างๆก็ไม่มีวี่แววของเฟรดดี้เลย 


"ไมค์....ทางนี้.." ผมหันไปตามเสียงเห็นเฟรดดี้กวักมือเรียกผมอยู่ ผมจึงออกแรงวิ่งอีกครั้ง วิ่งมาจนสุดทางก็เจอประตูบานนึง ผมมองไปรอบๆอีกครั้ง ก็ไม่มีทางที่จะหนีแล้วเพราะนีมันก็สุดทางแล้ว สองข้างเป็นกำแพงไม่มีประตูหรือหน้าต่าง ยกเว้นแต่จะอยู่หลังประตูบานนี้ ผมจับลูกบิดก่อนจะค่อยเปิดมันปิดออก ผมเปิดประตูออกกว้าง แล้วเดินเข้าไปข้างในพร้อมฉายไฟไปทั่วห้อง ภายในห้องมีหน้าต่างที่อยู่สูงจนใกล้ถึงเพดาน มีเตียงนอนเก่าๆ มีโต๊ะที่อยู่ข้างๆเตียง ห้องนี้ไม่กว้างเท่าไร ถ้าไม่มีหน้าต่างกับไฟฉายช่วยห้องก็มืดสนิท ผมเดินไปที่เตียงก่อนจะกัมดูใต้เตียงแต่ก็พบกับความว่างเปล่า  แลัวเฟรดดี้อยู่ที่ไหนล่ะ ในห้องก็ไม่มีตู้เสื้อผ้าหรือที่จะให้หลบเลย แล้วมันอยู่ที่ไหนกันล่ะ ก็มันเป็นคนเรียกให้เราตามมันมานี่น่า


ปัง!!


เสียงปิดประตูดังสนั่น ผมสะดุ้งสุดตัวแล้วหันหลังไปมองก็มีแต่ความว่างเปล่ากับประตูที่ปิดสนิท ลมพัดงั้นหรอ ผมเดินไปที่ประตูแล้วจับลูหบิด


"เอ๊ะ ทำไมถึงล็อกล่ะ" ผมพยายามเปิดประตูแต่ก็เปิดไม่ออก ดึงเท่าไรก็ไม่มีท่าว่าจะเปิดออกเลย ผมลองพังประตูดูแต่ก็ไม่เป็นผล ทำไงดีล่ะ


หมับ


มีมือพุ่งมากอดผมจากด้านหลัง เสียงเครื่องจักรแล้วความเย็นนี้ไม่ผิดแน่ๆ มือผมสั่นจนเผลอปล่อยไฟฉายหลุดมือ ตัวเริ่มสั่น ผมพยายามที่ตะร้องขอความช่วยเหลือ แตก็ไม่มีเสียง 


"หึหึ..ฉันลืมเขียนไปอย่างนึงน่ะ ถ้าเกิดฉันจับนายได้ GameOverทันที" เฟรดดี้กระชิบที่หูของผม ผมไม่ชอบเสียงของมัน มันเหมือนกับปีศาจที่กำลังจะกินเหยือ ผมรวบรวมแรงทั้งหมดที่มีก่อนจะจับแขนเฟรดดี้แล้วทุ่มมันลงกับพื้น ผมมองก่อนจะวิ่งไปที่เตียง แต่มันไวกว่าผมมาก มันจับแขนผมได้แล้วดึงผมลงไปนอนกับพื้นก่อนจะขึ้นคร่อมทันที พร้อมกับรวบมือผมให้อยู่เหนือหัว ผมพยายามดิ้นแต่มันก็ยิ่งบีมมือผมแรงขึ้น จนรู้สึกเจ็บและหยุดดิ้นไปทันที


"โอ...แรงเยอะเหมือนกันนะ แต่น่าเสียดายที่ฉันไม่รู้เจ็บเลยน่ะ หึหึ"


"อึก..ปล่อยฉันนะ...ปล่อยสิ....ปล่อยสักที.....ขอ...ร้อง...ล่ะ...ฮึก" สุดท้ายผมก็ร้องให้ออกมา ความกลัว ภาพแห่งฝันร้ายก็กลับอีกครั้ง ได้โปรดหยุดสักที ผมเหนื่อย ผมไม่ไหวแล้ว ขอร้องล่ะ 


"หยุดดิ้นชะงั้น ไม่สนุกเลยแฮะ แต่ก็ไม่ได้แย่ล่ะนะ หึหึ" เฟรดดี้พูดก่อนจะปล่อยมือผมให้เป็นอิสระ ส่วนมันก็สอดมือเข้าไปในเสื้อก้มหน้าลงมาไชร้คอผม ผมที่ไม่มีแรงต่อต้านก็ได้แต่นอนนิ่งให้มันทำไป แต่สายตาผมหันไปเห็นไฟฉายที่ตัวเองทำหลุดไปตอนแรก มันเหมือนความหวังสุดท้ายของผม ผมเอื้อมมือไปหยิบไฟฉายขึ้นมา เป็นจัังหวะเดียวกับที่เฟรดดี้เงยหน้าขึ้นมา ผมจึงใช้ไฟฉายฟาดเข้าไปใบหน้าของเฟรดดี้ ทำให้หน้าเฟรดดี้หันไปแรง ผมใช้จังหวะนั้นพยุงตัวเองลุกก่อนจะวิ่งไปที่ประตูพยายามเปิดมันอีกครั้ง พยายามร้องให้คนช่วย


ตึก!!


มือที่พุ่งมาจากด้านหลังพลักประตูเสีียงดังไปทั่วห้อง ผมหันไปมองเฟรดดี้ก้มหน้าแต่ผมก็ยังเห็นรอยยิ้มที่กำลังสนุกของมันอยู่


"นายนี่นะ หึหึ ชอบทำตัวน่ารักชะจริง แต่ว่า...เอาไฟฉายฟาดใส่หน้าฉัน ฉันก็ตกใจเหมือนกันนะ " เฟรดดี้ค่อยๆเงยหน้าขึ้นมา ดวงตาผมเบิกกว้างด้วยความกลัวกับภาพตรงหน้า ใบหน้าของเฟรดดี้ที่หายไปครี่งหนึ่งทำให้เห็นถึงภายในชิ้นส่วนต่างๆ 


"ดูทำหน้าสี กลัวงั้นหรอ หึหึ" มันจับไหล่ก่อนจะพลักเข้ากับประตูเอากระชากเสื้อของผมออกจนไม่เหลือชิ้นดี


"ไหนดูสิ แผลที่คอจางแล้วนี่ งั้นฉันจะทำให้มันเข้มกว่านี่" มันพูดก่อนจะก้มหน้าแล้วลิ้นคอผมแล้ว..


"อ๊ากกก!!" ผมร้องออกมาดังลั่นด้วยความเจ็บปวด มันกัดค้างอยู่แบบนั้น แต่ว่าเขี้ยวมันกลับกัดเข้ามาลึกเรื่อยๆ ผมพยายามทุกวีถีทางให้มันหยุด แต่ผมที่ไม่มีแรงแล้วก็ทรุดลงกับพื้น มันถอยห่างออกไปก่อนจะก้มหน้าลงมาเลียเลือดของผม


"อืม..หวานใช่ได้เลยนะ ฉับเริ่มชอบขึ้นมาแล้วสิ ชู่ว..ไม่ร้องนะ หึหึ" มันเอามือมาลูบแก้มผมก่อนจะดึงผมเข้าไปกอดแล้วลูบหลัง ถึงจะทำแบบนั้นผมก็ยังกลัวอยู่ดี








 [Past เจเรมี่]


"หืม?"


"เจเรมี่มีอะไรหรอ" ทอยเฟรดดี้ถามผม เมื่อจู่ๆผมก็หันไปด้านหลังตัวเอง


"เปล่าหรอก เมื่อกี้ได้ยินเสียงเหมือนพี่ชายผมน่ะ"


"อ้อ ไอ้แว่นเขียวนั้นน่ะนะ"


"ไม่ใช่ พี่อีกคนนึงน่ะ รู้สึกไม่ดียังไงไม่รู้"


"อย่าทำหน้าเศร้าแบบนั้นสิ ฉันไม่ชอบให้หน้าทำหน้าแบบนั้นหรอกนะ" ทอยเฟรดดี้พูดแล้วเอามือมาจับที่แก้มผม ผมมองหน้าเค้าแล้วน้ำตาก็ไหลออกมาโดยไม่รู้ตัว เค้าตกใจก่อนจะรีบดึงผมเข้าไปกอด


"ไม่เป็นไร ไม่ร้องนะ พี่นายไม่เป็นอะไรหรอก เชื่อฉันนะ" ผมกอดตอบทอยเฟรดดี้แล้วกำเสื้อของเค้าแน่น เป็นห่วงพี่ไมค์จัง ขออย่างให้เป็นอะไรเลยนะ 





===============================================

จบไปแล้วเย้ๆ ตอนหน้าnc แน่นอนคะ 555 หนูไมค์ไม่น่ารอดล่ะนะ หึหึหึ มีใครคิดถึงโฟนกายบ้างเอ่ย ไรท์กะว่าจะเอาเข้าเรื่องได้แล้วล่ะ รู้สึกพี่ใหญ่หายไปนาน 55 วันจันจะอัพดีไหมก็ขอดูก่อนเนอะ ว่าอัพแวมไพร์เสร็จจะอัพ five night ต่อดีหรือเปล่า อย่าลืมคอมเม้นกันด้วยนะคะ ไปละ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

148 ความคิดเห็น

  1. #94 Nana B.D.Q ❄👑 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 19:31
    ปูเสื่อรอ ต่อค่าต่อเลยค่า!!
    ไม่รู้ทำไมนึกอยากให้คนอื่นกับไมค์บ้าง
    แบบallก็ดีนะคะไรต์
    #เป็นเด็กไสยๆค่ะ
    #94
    1
    • #94-1 KNE_FT(จากตอนที่ 35)
      15 ตุลาคม 2560 / 22:31
      อืม....ใสจริงๆคะ 555 คือ...ไรท์ไปดูคลิบfive night พากย์ไทยน่ะคะ แล้วจิ้นไมค์กับเฟรดดี้มากเลยไม่เอาallอ่ะคะ แฮร่ แล้วก็มีอีกอย่าง.. //หันไปมองเฟรดดี้ // หึ..ฉันไม่มีวันยกไมค์ให้ใครเด็ดขาด แต่ถ้าจะมาแย้งล่ะก็ ฉันจะฆ่ามันให้ตายด้วยความทุกข์ทรมานจนถึงวินาทีสุดเลยล่ะ หึหึ // เฟรดดี้หันมามองพร้อมมีดในมือ ก็...ตามนั้นนะคะ ^_^;
      #94-1
  2. #93 w'wi (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 06:21
    เสียงไมค์จริงๆนั้นแหละเจเรมี่ อร้ายยยย ncคู่นี้จะมาแล้วววววว
    #93
    1
  3. #92 Hatred Killed Bloodนายุ (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2560 / 23:19
    มันเป็นไปแล้วเจเรมี่
    ชิกก้า บอนนี่ ฟ็อกซี่ โกลเด้นเฟรดดี้
    หายยาวเลยนะไม่มีบทเลยเฟรดดี้กินไมค์เลย
    พวกภาค1ที่เหลืออดกินคุณยามไมค์เลย~
    #92
    1
  4. #91 gemini-sora (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2560 / 22:14
    เป็นแล้วจ้ะ มี่เอ้ยยยย ลั่นตอนเรียกชื่อพี่โฟน -แว่นเขียว นี่แหละค่ะ555
    #91
    1