five nights at freddy's [YAOI] นายต้องเป็นของฉันคนเดียว

ตอนที่ 30 : Ep. 26 : Second night

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 302
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    28 ส.ค. 60











"เจ...มี่" เสียงใครน่ะ


"เจเรมี่ตื่นได้แล้ว เลิกงานแล้วนะ" ผมค่อยๆลืมตาขึ้นก็เจอกับคุณเจนที่ยืนเรียกผมอยู่


"อืม..คุณเจน"


"หลับเวลางานไม่ดีนะ" คุณเจนส่งยิ้มให้ผม ผมสะบัดหัวไล่ความง่วงก่อนจะยืนเต็มความสูง และเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อคืนก็วาร์ปเข้ามาในหัวผม


"เจเรมี่เป็นอะไรหรือเปล่า หน้าดูชีดๆนะ" คุณเจนถามผมด้วยความเป็นห่วง


"ปวดหัวนิดหน่อยน่ะครับ"


"งั้นหรอ ถ้าไม่ไหววันนี้ลาก็ได้นะ"


"ไม่เป็นไรครับ ผมไหว"


"อย่าฝืนตัวเองล่ะ เดี๋ยวฉันออกไปส่งหน้าร้าน"


"ขอบคุณนะครับ" คุณเจนยิ้มรับก่อนจะเดินนำผมไป ผมเดินตามเธอมาติดๆ จนมาถึงห้องแสดงหุ่นสามตัวก็ยังคงยืนอยู่กับที่ไม่ขยับไปไหน ผมพยายามไม่มองไปที่หุ่นพวกนนั้น แต่ทำไมผมถึงรู้สึกเสียวสันหลังแปลกๆ เหมือนมีคนมองผมอยู่ 


"เจเรมี่มีอะไรหรือเปล่า"


"เปล่าครับไม่อะไร"


"เธอเนี่ย เหม่นง่ายจังนะ ฉันเรียกตั้งหลายรอบ"


"ขอโทษนะครับ"


"อย่าทำหน้าเศร้าสิ ฉันไม่ได้ว่าอะไรสักหน่อย ถึงบ้านก็พักผ่อนชะล่ะ ขึ้นรถได้แล้วมีไอ้แว่นหน้ากวนรอเธออยู่นะ" ผมงงกับคำพูดของคุณเจนก็จะหันไปมองตาม พี่้โฟนทำหน้าไม่สบอารมณ์ก่อนจะโบกมือให้ผม ผมยิ้มกว้างลาคุณเจนก่อนจะเดินขึ้นรถพี่โฟน


"คุยอะไรกับคุณเจนน่ะ เห็นมองมาทางฉันด้วย"


"ไม่มีอะไรหรอกฮะ" พี่โฟนยื่นมือมาลูบหัวผมก่อนจะเคลื่อนรถพาผมไปส่งที่บ้าน ผมถามพี่โฟนว่าทำไมถึงรับผม เค้าก็บอกว่าถ้าปล่อยให้ผมเดินกลับบ้าน ถ้าผมเผลอลับไนผมคงเดินชนเสากันพอดี 









"กลับมาแล้วฮะ"


"กลับมาแล้วหรอเจเรมี่" ผมเดินไปที่ห้องครัวก็เจอพี่ไมค์กำลังเทนมใส่แก้วอยู่


"หิวไหม ฉันพึ่งทำแซนวิชเสร็จเมื้อกี้เอง"


"ไม่เป็นไรฮะ พอดีผมอยากนอนแล้วน่ะ"


"โอเค นายไปนอนเถอะ"


"ฮะ"


"นี่ เจเรมี่"


"ฮะ?"


"นายเจออะไรแปลกๆหรือเปล่า"


"ก็...ไม่มี..นี่ฮะ พี่ไมค์ถามทำไมหรอ"


"เปล่าหรอก ไม่มีอะไร" ผมหันหลังก่อนจะเดินขึ้นบันไดไป เดินตรงไปที่ห้องของตัวเอง ปิดประตูล็อกให้เรียบร้อย ก็จะตรงไปที่เตียงแล้วนอน พี่ไมค์ต้องปิดบังอะไรไว้แน่ ถึงถามเราแบบนั้นหรือว่าพี่ไมค์จะรู้เรื่องจะหุ่นพวกนั้นนะ แต่ถ้าพี่ไมค์รู้เรื่องจริงๆ ทำไม..ถึงไม่บอกเราล่ะ ผมสับสนไปหมดแล้ว ใครก็ได้บอกผมที ผมคิดเรื่องเจ้าหุ่นพวกนนั้นวนไปวนมา จนเผลอหลับไป










"ไปก่อนนะฮะ"


"อืม ไปดีมาดีนะ" ผมโบกมือให้พี่ไมค์ก่อนจะเดินไปที่ร้านพิซซ่า สุดท้าผมก็ไม่ได้ถามออกไปตรงๆ ความจริงผมน่าจะทำตามที่คุณเจนบอก แต่ใจผมกลับบอกว่า ให้ทำงานต่อไป ถ้าผมยอมแพ้กับเรื่องแค่นี้ ผมก็ต้องเป็นคนขึ้แพ้ไปตลอด แต่ถ้าผมสู้ผมก็จะเป็นผู้ชนะ(อาจจะนะ)


"มาแล้วหรอเจเรมี่" ขาผมจะก้าวเร็วไปหรือเปล่านะ ผมทักทายคุณเจนก่อนจะตรงไปที่ห้องทำงา่น ตอนผมเดินผ่านที่เวทีผมทำเป็นไม่สนใจพวกหุ่นแล้วเดินผ่านทำเหมือนเมื่อคืนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่ตอนเดินผ่านหัวใจผมเต้นรัวจนแทบจะออกมาอยู่แล้ว

พอถึงห้องทำงานผมก็ตรงไปที่เก้าอี้ก่อนจะนั่งลงหลังพิงกับเก้าอี้คิดอะไรไปเรื่อยๆ แต่ส่วนมากก็เกี่ยวกับเจ้าหุ่นพวกนั้นทั้งหมด






1:27 AM


นี่ก็ผ่านมาแล้วเกือบหนึ่งชั่วโมงครี่งแล้ว ที่ทุกอย่างปกติไม่มีการเคลื่อนไหวใดๆทั้งสิ้นมันดูเงียบผิดปกติ จนผมอดใจหายไม่ได้ ผมหยิบแท็บเล็ตกดดูไปตามห้องต่างๆ ไม่ลืมกดเปิดกล่องเพลง ผมดูไปเรื่อยจนรู้สึกเหมือนมีอะไรมองผมอยู่ ผมวางแท็บเล็ตลงก่อนจะกดเปิดไฟฉายไปที่ทางเดิน ผมสะดุ้งสุดตัวก่อนจะปิดไฟฉายแล้วรีบหยิบหน้ากากขึ้นมาใส่ ภาพตรงหน้าผมคือ ทอยเฟรดดี้ มันกำลังยืนมองผมอยู่ ถึงผมจะชอบหมีแค่ไหน แต่แบบนี้ผมก็ไม่เอาหรอก ผมทำใจสักพักก่อนจะถอดหน้ากากออกแล้วเปิดไฟฉายอีกครั้ง มันก็ไม่อยู่แล้ว 

ผมจึงหยิบแท็บเล็ตขึ้นกดดูกล้อง มันกลับไปอยู่บนเวทีเหมือนเดิมแล้ว ผมถอนหายใจก่อนจะดูเวลา กำลังจะตีสองเมื่อไรจะหกโมงนะ



4:18 AM

มันเงียบจริงๆนั้นแหละ ทั้งสามตัวไม่ขยับไปไหนเลย ถึงจะกลัวเข้าหุ่นพวกนั้นแค่ไหน แต่บรรยากาศเงียบๆในร้านตอนกลางคืนแบบนี้ก็ไม่ไหวหรอก ผมกดดูกล้องเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะวางแท็บเล็ต เอาหลังพิงกับเก้าอี้เพื่อพักสายตา


ไฮ


หืม..เสียงใครน่ะ ผมหลับตาขึ้นนั่งหลังตรงมองไปรอบๆก่อนจะหยุดที่มุมห้องฝ่ายช้าย เด็กผู้ชายตัวเล็ก ใส่หมวกกับเสื้อสีลายทางแดงน้ำเงิน ผมสีน้ำตาล ดวงตากลมโตสีฟ้าสด กางเกงสีน้ำเงิน ในมือถือป้ายที่เขียนว่า balloons มืออีกข้างถือลูกโป่งสีเหลืองสลับแดงยืนส่งยิ้มให้ผมอยู่


"สวัสดีครับ คุณยามคนใหม่ต้องการลูกโป่งหรือเปล่าครับ" ผมอี้งทำอะไรไม่ถูก ทั้งตัวสั่นไปหมด ความกลัวเริ่มก้าวเข้ามาให้หัว ผมตกเก้าอี้ไม่มีเสียงหริอแม้แต่แรงให้ลุกหนี เด็กคนนั้นเดินเข้ามาใกล้ผมเรื่อยๆ ส่วนผมก็ถอดหลังจนติดกับเก้าอี้


"คุณยามเป็นอะไรหรือเปล่าครับ"


"แฮ่ก....แฮ่ก...อะ"


"จะพูดอะไรหรอครับ" เด็กคนนั้นยื่นหน้าเข้ามาใกล้ผม


"แฮ่ก..อะ....อ๊ากกกกกกก"









"อ๊ากกกกกกก" เสียงของเจเรมี่ทำให้เฟรดดี้โดดลงจากเวทีวิ่งไปที่ห้องทำงานของร่างเล็กทันที โดยมีทอยชิก้ากับทอยบอนนี่วิ่งตามมาติดๆ 

พแมาถึงภาพที่ทอยเฟรดดี้เห็นทำเอาเค้าจะฆ่าคนได้เลย เจเรมี่ที่นอนตาค้าง หายใจติดๆขัดๆ น้ำตาไหลออกมา มีบอนลูนบอยยืนอยู่ข้างๆ ทอยเฟรดดี้ไม่รอช้าเดินเข้าไปหาเจเรมี่ ย่อตัวลงประคองเจเรมี่ขึ้นมา


"ค่อยๆหายใจ ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร ฉันอยู่แล้ว"


"แฮ่ก...แฮ่ก...ฮือ" ทอยเฟรดดี้ดึงเจเรมี่เข้าไปกอดพร้อมกับลูบหัวแล้วโยกตัวเบาๆ เจเรมี่ที่ไม่รับรู้อะไรก็กอดทอยเฟรดดี้แน่น แล้วเอาหน้ามุดกับไหลทอยเฟรดดี้


"นี่นายทำอะไรของนายเนี่ย บอนลูน" ทอยชิก้าเห็นว่าเจเรมี่ดีขึ้นแล้ว จึงหันไปหาตัวต้นเหตุ


"ผมไม่ได้ตั้งใจแกลังคุณยามนะ ผมก็แค่มาทักทายเฉยๆ ผมเห็นคุณยามหน้าชีด้ลยจะเข้าดูคุณยามก็ร้องออกมาเลย" ทอยชิก้าหันไปมองทอยเฟรดดี้ที่ตอนนี้กำลังจ้องบอนลูนบอยด้วยสายตาโกรธจัด ทอยชิก้ากับทอยบอนนี่ก้าวถอยหลังมานิดนึง เพราะเมื่อวานที่มาหาเจเรมี่ยังโดนด่า ไม่คุยด้วย แถมยังสั่งห้ามมาหาเจเรมี่อีก มีการเตือนด้วยว่าถ้าไม่ฟังก็จะทำลายทิ้ง โดยไม่สนว่าจะเป็นเพื่อนก็ตาม


"น่าๆ อย่าไปโกรธบอนลูนเลย เค้าแค่มาทักทายคุณยามเฉยๆนั้นแหละ" เสียงของผู้มาใหม่เริ่มความสนใจจากทุกตัวให้หันไปมองที่ืทางเดิน


"คุณพัพเพ็ทออกมาตอนไหนล่ะครับเนี่ย" ทอยบอนนี่พูดแล้ว เดินเข้าไปหาพัพเพ็ท


"ก็ตอนที่คุณยามร้องนั้นแหละ แล้วเป็นไงบ้าง" พัพเพ็ทหันไปหาทอยเฟรดดี้


"หลับไปแล้วล่ะ"


"ดีแล้วล่ะ แล้วก็พรุ่งนี้นายจะทำเองใช่ไหม"


"อืม"


"โอเค งั้นฝากดูคุณยามด้วยล่ะ" ทอยเฟรดดี้พยักทุกคนจนค่อยๆเดินออกจากห้องไป ในห้องเหลือแค่ทอยเฟรดดี้กับเจเรมี่ ทอยฟรดดี้อุ้มเจเรมีก่อนจะนั่งที่เก้าอี้แล้วจัดให้เจเรมี่นั่งบนตักให้หัวพิงกับไหล่เค้า ส่วนมือก็กอดเอวเจเรมี่ไว้


"ฉันจะทำให้นายหายกลัวพวกฉันให้ได้ เจเรมี่






================================================

 จบแล้วจ้ามาอัพแล้วนะ แฮร่ ตอนหน้าน่าจะหวานกว่านี่ (มั่ง) 555 ขอพักแค่นี้ก่อนล่ะกัน คอมเม้นด้วยนะ ไปละ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

148 ความคิดเห็น

  1. #79 Hatred Killed Blood นายุ (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2560 / 19:19
    พวกรุ่นพี่ช่วยออกมาซะทีสิ!!!!!!
    พวกทอยเฟรดดี้นายนี้มันโคตรอ่อนโยนเลย!!!!
    ป.ล.ตอนพวกรุ่นพี่ออกมาช่วยให้เจอเจเรมี่ก่อนนะแล้วค่อยเจอไมค์น้าาาาาาาาขอร้องงงงงงง~
    #79
    1
  2. #78 tiprada vaniz (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2560 / 06:53
    เห็นรุ่นนี้แล้วรุ่นเก่านี่คือเถื่อนไปเลยอ่ะ..
    #78
    1
  3. #77 gemini-sora (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2560 / 19:07
    สู้ๆนะทอยเฟร็ดดี้ เราเชียร์นาย(+พัพเพ็ต//โดนตบ)
    #77
    0