five nights at freddy's [YAOI] นายต้องเป็นของฉันคนเดียว

ตอนที่ 28 : Ep. 24 : จดหมาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 311
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    13 ส.ค. 60
















[PAST ไมค์]


่เช้าวันนี้ผมกับพี่โฟนตกลงกันไว้ว่าจะเยื่อมคุณแม็กที่โรงพยาบาล ผมพึ่งมารู้เรื่องคุณแม็กเมื่อสองวันก่อน ผมพอรู้แค่คราวๆว่าคุณแม็กโดนลอกทำร้ายอาการสาหัส พี่โฟนบอกว่าตอนนี้ยังไม่รู้ตัวคนร้าย แต่ว่าสีหน้าของพี่โฟนเหมือนกำลังปิดบังบางอย่าง


"ถึงแล้วล่ะ" เสียงของพี่โฟนเรียกผมออกจากความคิด ผมลงจากรถมาพร้อมกับตะกร้าผลไม้และช่อดอกไม้เพื่อมาเยื่อม พี่โฟนล็อกรถก่อนจะเดินมาช่วยผมถือของแล้วเดินนำผมไป 

พวกผมเดินมาเรื่อยๆจนมาถึงโชนห้องพิเศษ ชั้นสามของอาคารผู้ป่วยหนัก พี่โฟนมาหยุดอยู่หยุดหน้าห้องนึงก่อนจะยื่นมือไปเคาะประตู ก่อนจะเดินเข้าไปในห้อง คุณแม็กหันมามองก่อนจะส่งยิ้มให้พวกผม


"อ่าว วันนี้ไมค์มาด้วยหรอ"  


"ครับ พอดีเค้าอยากจะมาเยื่อมคุณน่ะ แล้วคุณแอนนาล่ะครับ" พี่โฟนตอบกลับแล้วมองไปรอบห้องเหมือนกำลังหาใครอยู่


"กลับไปทำงานแล้วล่ะ เดี๋ยวตอนเย็นเธอก็แต่มานอนเฝ้าฉันอยู่ดี" คุณแม็กพูดพร้อมยักไหล่ 


"มีแฟนนี่ดีจังนะครับ"


"ฮ่าๆ นายเองก็ลองหาบางสิ"ื พี่โฟนส่ายหน้าก่อนจะเอาช่อดอกไม้กับตะกร้าผลไม้วางโต๊ะที่อยู่ข้างๆเตียง


"ขอบคุณที่มาเยื่อมฉันนะ"


"ครับ แล้วอาการเป็นไงบ้างครับ" ผมดึงเก้าอื้มาก่อนจะนั่งลงข้างเตียง 


"ดีขึ้นแล้วล่ะ มะรีนก็น่าจะกลับบ้านได้แล้วล่ะ"


"งั้นหรอครับ ดีจังเลย"


"ขอโทษนะ ขอโทษที่ฉัน..ไม่ได้บอกอะไรนาย ทำให้นายเจอแต่เรื่องร้ายๆ"


"ไม่ใช่ความของคุณแม็กหรอกครับ อย่าโทษตัวเองเลยนะครับ"


"ถ้าฉันบอกนายเร็วกว่านี้ นายคงไม่ต้องมาเจ็บปวดทมานอย่างนี่"


"เอ๊ะ อย่าบอกนะว่า คุณแม็กก็รู้"


"ใช่ ฉันรู้หมดทกอย่างรวมถึง เรื่องที่นายโดนจะหุ่นพวกนั้นทำร้ายด้วย" หน้าผมชาไปทันที คุณแม็กก็รู้งั้นหรอ


"เรื่องของนายฉันเป็นคนเล่าให้คุณแม็กฟังเอง คุณแม็กเองก็เป็นห่วง ฉันเลยเล่าให้เค้าฟังน่ะ" พี่โฟนพูดก่อนจะยื่นมือมาจับไหล่ผม ผมเงยหน้ามองพี่โฟนก่อนจะหันหน้าไปมองคุณแม็ก สีหน้าของคุณแม็กแสดงออกมาอย่างชัดเจน เค้าเองก็เป็นห่วงผมสินะ 


"แต่ว่า นายก็กำจัดพวกมันไปแล้ว คงไม่มีเรื่องร้ายแล้วล่ะนะ เพราะงั้นเลิกคิดมากได้แล้วนะ นายคิดมากอยู่แบบนี้ ไม่ใช่ฉันแค่ฉันที่เป็นห่วงนาย โฟนเองก็เป็นห่วงนายเหมือนกัน  ลืมมันมันไปซะ แล้วเริ่มต้นใหม่กันนะ" คุณแม็กพูดพร้อมยื่นมือมาลูบหัวผม มันอบอุ่นมากจนผมร้องให้ออกมา คุณแม็กกับพี่โฟนตกใจมากช่วยกันปลอบผมใหญ๋เลยล่ะ












 
ผมกับพี่โฟนอยู่คุยเป็นเพื่อนคุณแม็กจนถึงบ่ายสองพวกผมเลยขอตัวกลับก่อน พี่โฟนพาผมมาส่งที่บ้าน ส่วนตัวเองก็ขอกลับไปเอาของที่ห้อง ผมเปิดประตูแล้วเข้าไปในบ้าน เอากระเป๋าวางไว้ที่โซฟา แล้วเดินไปห้องครัวหยิบน้ำออกมาจากตู้เย็นแล้วเทใส่แก้วยกดื่นด้วยความกระหาย


"จริงสิ ลืมเช็ดจดหมายเลยนี่นะ" ผมนึกได้ดังนั้นจึงวางแก้วลงแล้วเดินไปที่หน้าบ้านเปิดตู้จดหมายแล้วหยิบออกมา 


"อืม..ทำไมรายจ่ายเดือนนี่เยอะจังนะ ค่าไฟ ค่าน้ำ ค่าอินเตอร์เน็ต แล้วก็..อะไรเนี่ย" มีจดหมายอยู่ฉบับนึงที่ผมไม่รู้ว่าเป็นจดหมายอะไร เพราะไม่มีทั้งชื่อผู้ส่ง มีแต่ชื่อผู้รับ ซึ่งก็คือชื่อผมเอง ผมหยิบจดหมายทั้งหมดมาแล้วเดินเข้าบ้านเอาจดหมายวางไว้ที่โต๊ะกระจกแล้วหยิบจดหมายที่ไม่มีชื่อผู้ส่งมาเปิดอ่าน ข้อความที่อยู่ในนั้นทำให้ผมนิ่งค้างปล่อยจดหมายหลุดออกจากมือ ตัวผมสั่น ดวงตาเบิกกว้างน้ำตาค่อยๆไหลออกมา ไม่จริง ไม่จริงใช่ไหม



ไง ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ คิดถึงฉันหรือเปล่า แต่ฉันคิดถึงนายนะ คิดถึงมากเลยล่ะ คิดถึงเสียงกรีดร้องของนาย ใบหน้าที่ทรมาน หวาดกลัว ฉันอยากเห็นมันอีกครั้ง อยากสัมผัสนายเหลือเกิน หึหึ..ยามของฉัน  


จาก เฟรดดี้ 






================================================

จบไปแล้วนะ พี่หมีกำลังจะกลับมาแล้ว ไมค์จะรอดหรือเปล่าลุ้นเอานะ เหลืออีกตอนนึงจะมาอัพให้ตอนดึกๆ ไปอัพแวมไพร์แปป คอมเม้นด้วยล่ะ ไปละ





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

149 ความคิดเห็น

  1. #73 Hatred Killed Blood นายุ (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2560 / 00:26
    ถ้าเจอกันตรงๆไมค์จะขนาดไหนนะอยากรู้จัง~
    #73
    1
    • #73-1 KNE_FT(จากตอนที่ 28)
      14 สิงหาคม 2560 / 09:00
      คงซ็อตไปแล้วล่ะคะ 555
      #73-1