five nights at freddy's [YAOI] นายต้องเป็นของฉันคนเดียว

ตอนที่ 26 : Ep. 22 : เครื่องเขียน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 346
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    16 ก.ค. 60








[Past เจเรมี่]



อากาศในยามเช้าวันนี้ช่างแสนสดใส เป็นเช้าในการเริ่มต้นที่ดีมาก แต่มันอาจจะไม่ใช่สำหรับพี่ชายของผม ผมเดินมาหยุดอยู่หน้าห้องพี่ไมค์พี่ชายที่ผมรักมากที่สุด ผมใช้มือเคาะประตูสองสามรอบ


"พี่ไมค์ฮะ เช้าแล้วนะฮะ ตื่นได้แล้ว" ไม่มีเสียงตอบกลับมา ผมจึงเคาะไปอีกรอบก็ไม่มีเช่นเคยเลยเปิดประตูเข้าไปในห้อง อย่าหาว่าผมเสียมารยาทนะ พี่ไมค์เคยบอกผมว่าถ้าเคาะห้องสองรอบแล้วไม่มีเสียงตอบกลับก็เข้าห้องมาได้เลย ผมเดินมาหยุดอยู่ที่ข้างเตียงยืนมองพี่ชายตัวเองที่นอนเอาหมอนอุดหูตัวเองไว้ 


"พี่ไมค์ตื่นได้แล้ว เช้าแล้วนะฮะ"


"อืม..ขออีกสิบนาทีนะ เจเรมี่" พี่พูดแล้วเอาหน้ามุดเข้ากับหมอน


"ไม่ได้ฮะ เดี๋ยวพี่โฟนจะมารับแล้วนะฮะ"


"อืม...พี่โฟนไม่ว่าอะไรหรอก" 


"แต่เมื้อกี้พี่โฟนโทรมาบอกว่า 9 โมงจะมารับนะฮะ"


"อืม..แล้วตอนนิ้กี่โมงแล้ว"


"ตอนนิ้ แปดโมงสี่สิบห้าแล้วฮะ"


"ว่าไงนะ!!" พี่ไมค์ลุกขึ้นมาทันทีก่อนจะรีบหยิบผ้าเช็ดตัวแล้ววิ่งเข้าห้องน้ำไป ผมหัวเราะกับท่าทีของพี่ไมค์ก่อนจะ เก็บผ้าห่มจัดที่นอน แล้วเปิดหน้าต่างให้อากาศถ่ายเท แล้วลงไปทำอาหารเช้า 


อาหารเช้าวันนิ้ผมทำของกินง่ายๆ คือ แฮม ไข่ดาว ไส้กรอบแล้วสลัดผัก พอทำเสร็จก็เอามาวางที่โต๊ะกินข้าว ก็เป็นจังหวะที่พี่ไมค์ลงมาพอดี


"กลิ่นลอยไปถึงด้านบนเลยนะ" พี่ไมค์ส่งยิ้มให้ผมก่อนจะนั่งตรงข้ามกับผม พวกสองคนจึงเริ่มทานข้าวกัน 


"พี่ไมค์ พี่โฟนจะรับพี่ไปไหนหรอ"


"ไปโรงพยาบาลน่ะ"


"ไปทำไมหรอฮะ" 


"พอดีมีคน..รู้จักเค้าประสบอุบัติเหตุน่ะ อาการสาหัส พี่เลย..อยากไปเยื่อมเค้าสักหน่อยน่ะ" สีหน้าของพี่ไมค์นั้นมันดูเจ็บปวด ตั้งแต่พี่ไมค์กลับมา พี่ไมค์ก็ดูแปลกๆมาตลอด เหม่นลอยบ้าง ร้องให้คนเดียวบ้าง ผมอยากจะถามพี่ไมค์อยู่หลายครั้ง แต่ความรู้สึกผมบอกว่า รอให้พี่เค้าเป็นคนมาบอกเองจะดีที่สุด ผมจึงรอจนกว่าพี่ไมค์จะบอก ไม่ว่ามันจะนานแค่ไหนก็ตาม


"งั้นหรอฮะ" 


"จริงสิ แล้วเลือกที่ฝึกงานได้หรือยัง" พี่ไมค์ถามผม กลับมาทำหน้านิ่งเหมือนเดิม


"ก็ได้แล้วฮะ"


"ร้านไหนหรอ"


"ร้านพิซซ่าที่พี่ไมค์เคยไปทำงานนั้นแหละฮะ แต่คนละสาขากัน่นะ" พอผมพูดจบพี่ไมค์ทำหน้าตกใจก่อนจะหันไปทางอื่นเหมือนกำลังคิดอะไรบ้างอย่าง


"แน่ใจหรอว่าจะไปฝึกงานที่นั้น"


"ฮะ ผมไปดูหลายๆที่มาแล้ว มันไกลจากบ้านไปหลายไมล์เลย ผมก็เลยเลือกทีนี่เพราะมันใกล้บ้านที่สุดแล้ว" 


"งั้นหรอ.." หลังจากนั้นพี่ไมค์ก็ไม่ได้พูดอะไรอีกเลย ตั้งแต่ที่ผมเอาใบประกาศของร้านพิซซ่ามา ทั้งพี่ไมค์กับพี่โฟนก็ดูเป็นห่วงผมผิดปกติ เหมือนกำลังปิดบังอะไรบ้างอย่างอะไรกันนะ










"งั้นฉันไปก่อนนะ" 


"ฮะ" ผมมายืนส่งพี่ไมค์ที่หน้าบ้าน หลังจากที่ทานข้าวเสร็จพี่โฟนก็มาพอดี ตอนแรกพี่โฟนจะไปส่งผมที่มหาลัยเลย แต่ผมปฏิเสธเพราะต้องไปชื้อของก่อน 


"จะกลับมาตอนเย็นเลยนะ เตรียมข้าวเย็นไว้ด้วยล่ะ"


"รับทราบฮะ ไปดีมาดีนะฮะ" พี่โฟนส่งยิ้มให้ผมก่อนจะขับรถออกไป ผมจึงเข้าไปในบ้่านหยิบกระเป๋าสะพาย เดินรอบบ้านว่าทุกอย่างเรียบร้อยหรือยัง ก่อนจะเดินออกมาหน้าบ้านปิดประตูรั้วแล้วล็อกทันที 


"เรียบร้อย ไปร้านเครื่องเขียนแล้วค่อยไปมหาลัยล่ะกัน" ผมเดินไปตามริมทาง เพื่อไปร้านเครื่องเขียน วันนี้ผมเรียนช่วงบ่าย ตอนนิ้ก็พึ่งเก้าโมงครี่ง ก็มีเวลาอีกมีเวลาประมาณสองสามชั่วโมงกว่าจะเริ่มเรียน ผมเดินมาเรื่อยๆจนมาถึง ร้านเครื่องเขียนที่ว่า เป็นร้านที่ผมมาประจำเวลาที่ว่าง


"อ่าว เจคุงอรุณวัสดิ์จ้า" ผู้หญิงผมสีน้ำตาลอ่อน ดวงตาสีคล้ายกัน ใส่เชื้ดสีครืม ยืนอยู่ที่เคาเตอร์ เธอส่งยิ้มทักทายมาให้เหมือนทุกที


"อรุณสวัสดิ์ฮะ คุณคริส"เธอเป็นเจ้าของร้าน เธอมักจะแนะนำเครื่องเขียนหรือไม่ก็เล่าเรื่องตลกๆให้ฟัง เหมือนเป็นพี่สาวเลยล่ะ และส่วนมากใครที่เป็นลูกค้าประจำเธอก็จะเติม คำว่า "คุง" ให้กับลูกค้าประจำทุกคนไม่ว่าจะหญิงหรือชาย 


"วันนิ้มาเช้าจังนะ มีอะไรเป็นพิเศษหรืแเปล่า" เธอหรี่ตามองผม 


"เปล่าหรอกฮะ พอดีว่างก็จะมาเดินดูเครื่องเขียนสักหน่อยน๋ะฮะ"


"อ้อ..อย่างนิ้นี่เอง จริงสิ เมื่อวานมีปากกามาใหม่น่ะ เป็นลายหมีแบบที่เจคุงชอบด้วยนะ น่ารักมากเลยล่ะ"


"จริงหรอฮะ"


"จ้า อยู่โชนปากกาลูกลื่นนะ ติดป้ายไว้แล้วนะ"


"โอเคฮะ ขอบคุณนะฮะ คุณคริส"


"ยินดีเสมอจ้า" ผมเดินไปที่โชนปากกาทันที ผมเป็นคนที่ชอบหมีมาก ไม่ว่าจะเป้น ปากกา สมุดโน๊ต ตุ๊กตา กระเป๋า ชุดนอนและอะไรอีกหลายๆอย่าง ผมชื้อเครื่องเขียนที่เกี่ยวกับหมีจนคุณคริสรู้ว่าผมชอบหมีมาก เวลามีของที่เกี่ยวกับหมีก็จะบอกผมตลอด


"นี่ไงเจอแล้ว ว้าย น่ารักจังเลย" ผมเดินมาเรื่อยจนมาถึงโชนปากกาลูกลื่น เป็นปากกาน้ำเงิน มีหลายสี ลายหมีสีน้ำตาล ถึงจะโดนเพื่อนที่มหาลัยบอกว่าทำตัวเหมือนผู้หญิงผมก็ไม่แคร์หรอก ก็คนมันชอบนี่ทำไงได้ แต่ว่าก็มีบ้างที ที่ผมคิดว่าถ้าสมมุติว่า หุ่นยนต์หรือว่าตุ๊กตาหมีมีชิวิตจริงมันคงจะน่ารัก ว่าไหม









================================================

มันจะน่ารักจริงๆหรอหนูมี่ แม่ว่าไม่ดีมั่ง 555 จบไปแล้วจ้า มาตามคำขอเลย ใครเป็นFC หนูมี่ของป้ายไฟหน่อยคะะ ยังไม่มีพวกทอยโพล่มานะ อยากพี่งฆ่าไรท์น้า ส่วนถ้าถามว่าไมค์ไปเยื่อมใครก็น่าจะรู้กันเนอะ ไปละ คอมเม้นกันด้วยน้าา


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

148 ความคิดเห็น

  1. #67 kitsadahyper (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2560 / 17:32
    ผม://ชูป้ายไฟ. รู้แล้วใครพระเอก!!!!!!!!
    #67
    1
    • #67-1 KNE_FT(จากตอนที่ 26)
      17 กรกฎาคม 2560 / 18:34
      ใครหรอคะ 5555
      #67-1
  2. #66 นักพจญภัยตัวน้อย (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 21:39
    มีสิ.. น่ารักด้วย.. น่ารักจริงๆนะมี่
    #66
    1
    • #66-1 KNE_FT(จากตอนที่ 26)
      17 กรกฎาคม 2560 / 18:34
      จุ๊ๆคะ 55
      #66-1
  3. #65 gemini-sora (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 20:39
    จะน่ารักจริงไหมหนอหนูมี่
    #65
    0