five nights at freddy's [YAOI] นายต้องเป็นของฉันคนเดียว

ตอนที่ 23 : Ep. 20 ฝึกงาน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 352
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    9 ก.ค. 60











ตลอดบ่ายนั้นพี่โฟนก็คอยอยู่เป็นเพื่อนผมจนถึงตอนเย็น พี่โฟนทั้งแกล้งผม เล่นเกมส์กับผม เพื่อให้ลืมฝันร้ายนั้น ถึงจะเสียดายนิดหน่อยที่พี่โฟนไม่ได้ค้างที่บ้าน แต่พี่เค้าก็สัญญาว่าจะมาหาอีกพรุ่งนิ้ ผมจึงขอออกมาส่ง พี่โฟนก็ไม่ได้ว่าอะไร ผมจึงเดินออกมาส่ง แต่มันแปลกตรงที่ว่าทำไมพี่เค้าไม่เอารถมาผมกำลังจะถามเค้า แต่ก็มีรถของใครบ้างคนขับมาจอดตรงข้ามกับบ้านผม 


"ฉันรู้ว่านายจะถามอะไร วันนิ้ฉันต้องไปค้างบ้านเพื่อนหมอนั้นเลยมารับฉัน" ผมพยักหน้าเข้าใจ พี่โฟนยื่นมือมาลูบหัวผม


"ถึงแล้วจะส่งข้อความมานะ แล้วเจอกัน"


"ครับ" พี่โฟนยิ้มให้ผมก็จะเดินข้ามถนนไป ผมเห็นผู้ชายคนนั้นเดินลงมา น่าจะเป็นเพื่อนพี่โฟน ผู้ชายตัวสูงผมสีน้ำตาล ใส่เชื้ดสีม่วงกำลังคุยกับโฟนสักพัก พี่โฟนขึ้นไปนั่งบนรถแล้ว ส่วนผู้ชายคนนั้นหันมามองผมแล้วเดินขึ้นรถ และออกรถไปทันที ผู้ชายคนนั้นรู้สึกคุ้นๆเหมือนเคยเจอที่ไหนมาก่อนนะ 


"อ่าว พี่ไมค์มาทำอะไรหน้าบ้านหรอฮะ" ผมหันไปตามเสียงก็เจอกับเจเรมื่ในมือมีกระดาษอยู่เต็มมือ แล้วก็ถุงใส่ของ


"มาส่งพี่โฟนน่ะ"


"เอ๊ะ พี่โฟนมาด้วยหรอฮะ แล้วทำไมพี่ไมค์ไม่ห้ามไว้ล่ะ จะได้ชวนกินข้าวเย็นด้วยกันเลย"


"พี่โฟนไปค้างบ้านเพื่อนน่ะ"


"โธ่ เสียดายชะมัด"


"ว่าแต่นายเถอะ ไหนว่าจะกลับดึกไง"


"พอดีงานเสร็จเร็วกว่าที่คิดน่ะฮะ"


"งั้นหรอ แล้วข้าวเย็นวันนิ้เป็นอะไรหรอ"


"ผมว่าจะทำสลัดน่ะ ช่วงนิ้กินเนื้อเยอะไป น้ำหนักคงขึ้นแน่ๆเลย"


"ฮ่าๆ นายนี่พูดเหมือนตัวเองเป็นผู้หญิงเลยนะ"


"จะคุมน้ำหนัดตัวเองมันผิดด้วยหรอฮะ" เจเรมื่ทำปากยู่แก้มป่องเหมือนกำลังงอลผมอยู่  โตจนจะจบมหาลัยอยู่แล้วทำตัวเป็นเด็กๆไปได้


"ครับๆ เข้าบ้านกันเถอะ พี่เริ่มหิวแล้วล่ะ"


"ฮะ" เจเรมื่ยิ้มให้ผม ก่อนที่พวกสองคนจะเดินเข้าบ้านไป








"เออนี่ เจเรมื่กระดาษที่เอามานั้นมันกระดาษอะไรหรอ" หลังจากที่ทานข้าวเย็นเสร็จพวกผมเลยมานั่งเลยดูทีวีกันที่ห้องรับแขกและสิ่งที่คาใจผมตอนนิ้คือกระดาษประมาณ10ถึง15แผ่นวางกระจายอยู่บนโต๊ะกระจก


"เป็นประกาศสมัครงานน่ะฮะ อีกสองอาทิตย์ผมก็ต้องฝึกงานแล้ว ก็เอามาเลือกว่าจะไปฝึกงานที่ไหนดีน่ะ"


"อย่างนิ้นี่เอง แล้วเล็อกได้หรือยังล่ะ"


"ยังเลยฮะ แต่ก็มีอยู่บ้างที่ผมสนใจ แต่มันไกลจากบ้านมาก"


"ค่อยๆเลือกไปก็คงเจอเองนั้นแหละ แต่ว่านะ อีกไม่นานนายก็จบมหาลัยแล้ว เวลาผ่านไปเร็วจังนะ" 


"นั้นสิฮะ เออ..นี่พี่ไมค์เล่าเรื่องตอนไปฝึกงานให้ฟังหน่อยสิ"


"ทะ..ทำไมถึงอยากรู้ล่ะ"


"ก็ตอนที่พี่ไมค์ไปฝึกงานพี่ไมค์ไม่เคยเล่าให้ผมฟังเลยนี่น่า ทั้งที่ปกติจะเล่าให้ฟังแท้ๆ"


"จำไม่ได้แล้วน่ะ"


"ผมไม่เชื่อหรอก เล่ามาเดี๋ยวนิ้เลยนะ"


"ไม่มีทางหรอก"


"แย่จังน่า ถ้างั้นล่ะก็เจอแบบนิ้จะเล่าให้ฟังไหม" เจเรมื่พุ่งใส่ผม ทำให้ผมลงไปนอนกับโซฟาทันที เจเรมื่ขึ้นคร่อมผมแถมยังเอามือมาจี้เอวผมอีก ผมบ้าจี้มากครับบอกเลย


"ฮ่าๆๆๆๆ เจเรมื่ พอแล้ว ฮ่าๆๆ"


"ผมไม่หยุดหรอกจนกว่าจะเล่าน่ะ ฮ่าๆ" กว่าเจเรมื่จะหยุดเล่นเอาผมหัวเราะจนหมดแรงไปเลย เจเรมื่ลุกออกจากตัวผมแล้วเดินหายไปสักพักก่อนจะกลับมาพร้อมนมสองแก้ว


"พี่ไมค์ลุกมาได้แล้ว ผมไม่ได้แกล้งจนพี่นอนหมสักหน่อย" เจเรมื่ยิ้มแล้วเอาแก้วนมวางบนโต๊ะ ผมลุกขึ้นมานั่งก่อนจะหยิบแก้วนมขึ้นมาแล้วเล่าเรื่องฝึกงานให้ฟัง ที่ผมไม่อยากเล่าเพราะว่า มันเป็นการฝึกงานที่ผมอยากลืมมากที่สุด ผมไปฝึกงานอยู่ที่คาเฟ่แห่งหนึ่ง ผมทำงานที่นั้นหนึ่งเดือน ก่อนจะลาออกไปลองทำงานออฟฟิต ผมเป็นเด็กเสิร์ฟให้กลับร้านนั้น ผมรู้จักกับคนในร้านแล้วสนิทกันพอสมควร แต่มีอยู่วันหนึ่งซึ่งวันนั้นเป็นวันที่ฉลองการเปิดร้านครบ 3 ปี เจ้าของร้านเลยให้พนักงานในร้านให้แต่งตัวเป็นเมดกับพ่อบ้าน


'ว่าไงนะ จินนี่ป่วยหรอ'


'คะ คงจะเป็นเพราะฝนที่ตกหนักเมื่อวานน่ะคะ'


'ทำไงดีเนี่ย เด็กที่ทำพาร์ทไทม์ก็ติดเรียนกันหมดเลย จะไปหาใครที่แต่งชุดผู้หญิงได้ล่ะ' เจ้าของแล้วเด็กเสิร์ฟคนนั้นก็ช่วยกันคิด เจ้าของร้านหันมามองผมที่กำลังผูกโบอยู่ 


'ฉันมีวิธีแก้แล้ว'


'ยังไงล่ะคะ' เธอเดินมาหาผมก่อนจะเอามือไปจับก่อนจะพูดขอร้อง


'ไมค์ขอร้องล่ะนะ เธอเป็นผู้ชายในร้านคนเดียวที่แต่งหญิงเข้าที่สุดแล้วขอร้องล่ะนะ ' ซึ่งตอนนั้นผมอิ้งจนเผลอตอบตกลงไป หลีงจากวันนั้นก็มีที่ลูกค้าเข้าร้านเยอะขึ้น และมีลูกค้าบางส่วนที่รู้ว่าผมแต่งหญิง ก็พยายามขอให้ผมแต่งให้พวกค้าดู ผมพยายามปฏิเสธแต่ก็โดนเจ้าของจับไปแต่งอยู่ดี 



"ฮ่าๆๆ ผมไม่รู้เลยนะเนี่ย ว่าพี่ไมค์เคยแต่งหญิงมาก่อนน่ะ ฮ่าๆ"


"หยุดหัวเราะเลยนะ นี่มันดึกมากแล้วขึ้นไปนอนไป เดี๋ยวฉันจะปิดบ้านเอง"


"ฮะ ฮ่าๆ ฝันดีฮะพี่ไมค์" เจเรมื่พูดก่อนเดินขึ้นห้องไปผมเลยเก็บแก้วมาล้างเอาไว้ที่เดิม เดินไปปิดหน้าต่าง ล็อกประตู ก่อนจะเดินกลับไปที่ห้องตัวเอง ผมเดินไปที่นอนแล้วทิ้งตัวลงนอนด้วยความเพลีย


"หวังว่าคงไม่ฝันแบบนั้นอีกนะ" ผมทำใจก็จะเข้าห้วงนิทราไป










================================================


อร้างงงง หนูไมค์เคยแต่งหญิงด้วย ตายแล้ว 555 ยังไม่ถึงบทเจเรมื่นะคะ รอไปก่อนนะ วันหยุดเพราะฉะนั้นจะทำการลงวันตอนนะคะ ถ้าใครอ่านแวมไพร์ก็น่าจะรู้ล่ะ อีกนึงอย่างคือ ยังไม่แน่ใจว่าจะลงอีกตอนทันหรือเปล่า ถ้าไม่ทันจะเอาลงพรุ่งนิ้เนอะ คอมเม้นด้วยล่ะ ไปละ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

148 ความคิดเห็น

  1. #60 gemini-sora (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2560 / 21:59
    ไมค์แต่งหญิง00 รอบทหนูมี่
    #60
    0
  2. #59 wwanpen55 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2560 / 19:51
    อ๊าาาาาไมค์เคยแต่งหญิงด้วยอ่ะ!
    อยากให้พวกเฟรดดี้มาเห็นจังเลยอ่ะ!
    #59
    0
  3. #58 wwanpen55 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2560 / 19:51
    อ๊าาาาาไมค์เคยแต่งหญิงด้วยอ่ะ!
    อยากให้พวกเฟรดดี้มาเห็นจังเลยอ่ะ!
    #58
    0