five nights at freddy's [YAOI] นายต้องเป็นของฉันคนเดียว

ตอนที่ 17 : Ep. 15 : ครอบครอง nc ตามคำขอ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 612
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    13 ส.ค. 60










past วินเซนท์

ผมขับรถออกมาจากคอนโดต ตรงไปร้านซ่อมหุ่นแห่งนึง ที่ไม่ไกลจากคอนโด เพราะอะไรน่ะหรอ ก็มีโทรศัพท์น้อยดิ้นทุรยทุรายะอยูที่ห้องของผม แค่นึกภาพผมก็อยากหันรถกลับคอนโดซะแล้วสิ ผมไม่ได้ตั้งใจจะจับโฟนมาหรอก แต่อยากจะลักพาตัวมาตั้งแต่เจอกับตอนแรกแล้ว แต่ดูท่าทางโฟนยังไม่หายโกรธผม ผมจึงต้องเริ่มเกม แล้วเอาน้องชายของโฟนมาเป็นตัวประกัน ตอนแรกผมไม่รู้ด้วยช้ำว่าน้องชายโฟนทำงานที่ร้านพิซซ่านั้น แต่มันก็ลงล็อกพอดี ผมไปทำข้อตกลงกับเจ้าหุ่นพวกนั้นให้ช่วยผม เจ้าหุ่นพวกนั้นไม่รู้ด้วยช้ำว่าผมเป็นคนฆ่าพวกมันเอง ข้อตกลงที่ผมให้มันคือจะหาฆาตกรที่ฆ่าให้ แต่บอกไว้เลยว่ามันคงไม่รู้หรอกเป็นผม ผมขับมาถึงมุมตึกแห่งนึง แล้วลงจากรถเดินเข้าไปตรอกข้างตึก เดินมาด้านในสุดเป็นร้านซ่อมหุ่นผมเข้าไปในร้ายคุยรายละเอียดในการซ่อมหุ่น น้องชายโฟนแสบใช่เล่น ใช้ขวานไม้สับหุ่นพวกนั้น แล้วสับไปโดนจุดสำคัญๆด้วย 

ผมคุยรายละเอียดเสร็จก็ขับรถกลับไปคอนโด คงสงสัยว่าทำไมผมถึงมีคอนโดได้ คอนโดนิ้นิ้เป็นของเพื่อนผม ที่อยู่วงการเดียวกับ สร้า่งคอนโดอยู่หลายที่เพื่อบังหน้า        ส่วนเบี้ยงหลังก็เป็นนักฆ่าที่ก่อคดีมาหลายคดี โลกใบนิ้ต่างก็มีสองด้านในตัวเองรวมถึงผมด้วย ผมขึ้นลิฟท์ไปถึงชั้น13ตรงไปทมี่ห้อง ใช่คีย์การ์ดแล้วเปิดประตูเข้าไปด้านใน 


"แฮ่ก.....แฮ่ก...วะ....วิน...เซนท์....อิ้อ..." ผมเดินไปหน้าห้องนอนก่อนจะได้ยินเสียงที่ทรมายเพราะความต้องการของตัวเอง ผมเปิดประตูเข้าไป ภาพที่ผมเห็นทำเอาผมกลืนน้ำลายลงคอเลย โฟนที่ตอนนิ้นอนตะแคง กอดเสิ้อของผม ใช่ขาถูไปถูมาเพื่อให้ตัวเองปลดปล่อย จะทำตัวน่ารักไปถึงไหนนะ


"วะ...วินเซนท์" โฟนเรียกผมทั้งทีที่เห็นผม ผมนั่งลงข้างโฟน โฟนปล่อยมือออกจะเสื้อ ขยิบตัวเข้ามาหาผม อยากจะกดให้ลุกไม่ขึ้นสักที แต่คงทำไม่ได้ ต้องทำโทษซะก่อน


"หืม? มีอะไรหรอ" ผมถามไป อยากให้ปฏิกิยาของโฟน ถึงผมจะรู้อยู่แล้วว่าโฟนต้องการอะไร


"ฮึก...ชะ...ช่วยที...ไม่ไหว....อึก" แย่ล่ะเริ่มงอแงซะแล้ว แต่ไมรู้ทำไม ผมเห็นโฟนร้องให้แล้วมันดู...เซ็กซี่จังนะ


"พูดอะไรน่ะ ไม่เห็นได้ยินเลย พูดใหม่สิ"


"ฮึก....มะ..ไม่ไหว...ได้โปรดช่วยที....มัน...ร้อน..ฮึก" โฟนพูดแล้ว เอาหัวมานุนตักผม นี่เราจะทันไหวหรือเปล่านะ


"ไม่ล่ะ ถ้าฉันทำนายไป นายก็จะโกรธฉัน ไม่เอาหรอก"


"มะ...ไม่"


"หมายความว่าไง"


"ไม่โกรธ.....แฮ่ก...หรอก..."


"ไหนนายพูดมาสิ จะให้ฉันเชื่อนายได้ไง ว่านายจะไม่โกรธฉันน่ะ"


"ฮึก....ต้อง...การ....วินเซนท์....มะ...ไม่ไหวแล้ว...ช่วย....ฉันที่ได้...โปรด"


"ถ้าลุกก็อย่ามาโทษแล้วกันนะ"



------------------------------------------------------------------------------------------------

ตัด

เจอกันที่เดิมนะ อิอิ

----------------------------------------------------------------------------------------------



ผมอุ้มโฟนออกมาจากห้องน้ำ ก่อนจะวางลงที่โชฟาจัดการเปลื่ยนปูที่นอน แล้วพามานอนที่เตียงเหมือนเดิม กว่าจะจบก็เกือบเช้า จัดการทุกอย่างเรียบร้อยผมก็อุ้มโฟนกลับมาที่เตียงเหมือนเดิม แล้วดึงตัว้ข้ามากอด

"ในที่สุดนายก็เป็นของฉัน อย่าหวังว่าจะหนีได้อีก เพราะฉันจะไม่ปล่อยนายไปอีกแล้ว" ผมพูดก่อนจะเข้าห้วงนิทรา ตามร่างในอ้อมแขนของผมไป













================================================

มาอัพแล้วนะ เมื่อวานมีงานก็เลยไม่ได้อัพnc ขอโทษนะ ก็...หลังจากนิ้จะอัพเสาร์อาทิตย์เหมือนเดิม แล้วแต่อารมณ์ว่าจะลงวันไหน 555 คอมเม้นด้วยนะ ไปละ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

148 ความคิดเห็น

  1. #48 Dark kj48 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2560 / 17:40
    รอต่อไป
    #48
    0