five nights at freddy's [YAOI] นายต้องเป็นของฉันคนเดียว

ตอนที่ 14 : Ep. 12 : กลับมา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 457
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    3 พ.ค. 60





หลังจากที่ผมได้ตกลงยอมแพ้กับเกมบ้าๆของวินเซนท์ ผมก็กลับมาที่หอพักของตัวเอง โยนกระเป๋าสะพายไว้ที่โชฟา เดินเข้าห้องนอน ก่อนจะล้มตัวนอนอย่างอ่อนแรง ผมนึกกับสิ่งที่ตัวเองพูดไป ไม่รู้ว่าคิดถูกหรือคิดผิดกันที่ตอบตกลงไปแบบนั้น แต่ทำไงได้ล่ะ มันเดิมพันชิวิตน้องชายผมเลยนะ ใครจะไปยอมล่ะ คิดแล้วเครียดเปล่า กลับไปแก้ไขอะไรไม่ได้แล้ว 



ครืด ครืด


เสียงข้อความดังขึ้นผมหยิบขึนมาดู เป็นข้อความที่ผมไม่อยากจะอ่าน และไม่อยากจะเจอกับคนส่งมาเลย



ชื่อผู้ส่ง : เบอร์นิ้ถูกบล็อก

ข้อความ : มาเจอฉันตอนบ่าย 3 ที่โกดังส่งสินค้า ที่ท่าเรือ FN อย่ามาสายละ อ้อ...อีกอย่างน้องชายของนายได้ตัวคืนแน่ไม่ต้องห่วง แล้วเจอกัน.... 


ผมอ่านข้อความของวินเซนท์อยู่หลายรอบ รู้สึกไม่อยากไปเจอหมอนั้นเลย ถึงเมื่อก่อนจะสนิทกันมากจนแอบชอบเลยก็เถอะ ผมไม่เข้าเลยว่าทำไม วินเซนท์ถึงพี่งมาสนใจผมทั้งทีเมื่อก่อนเห็นผมเป็นแค่เพื่อนมาตลอด ผมไม่เข้าใจเลย










คริด ครืด ครืด ครืด


เสียงมือถือของผมดังขึ้นทำให้ผมตื่นจากนิทรา หยิบมือถือเปิดดูว่าใครโทรมาปลุกผม


เจเรมื่ 


"ฮัลโหล เจเรมื่มีอะไรหรอ"


["พะ...พี่โฟน"]


"เจเรมื่เป็นอะไร ทำไมเสียงสั่นเหมือนจะร้องให้ล่ะ"


["มะ....ไม."]


"อะไรนะ พี่ไม่ได้ยินพูดใหม่สิ"


["ผมเจอพี่ไมค์แล้ว"]


"ว่าไงนะ!!!! เจเรมื่นายอยู่ที่ไหน พี่จะรีบไปหาแหละ"


["อยู่ที่บ้านฮะ...พี่..ไมค์ดูไม่ค่อยสบายด้วย"]


"โอเคพี่จะรีบไป" ผมวางสายก่อนจะลุกออกจากเตียงรีบทำธุระส่วนตัวของตัวเอง ผมดีใจมาที่หาไมค์เจอ แต่ในทางกลับกันผมก็นึกข้อความของวินเซนท์ที่ส่งมาหาผมเมื่อคืนนิ้


มาเจอฉันตอนบ่าย 3 ที่โกดังส่งสินค้า ที่ท่าเรือ FN อย่ามาสายละ อ้อ...อีกอย่างน้องชายของนายได้ตัวคืนแน่ไม่ต้องห่วง แล้วเจอกัน.... 


การที่ผมยอมแพ้เพื่อได้น้องชายคืน แต่ต้องแลกด้วยตัวผมเอง ถ้าถามว่าเสียใจไหมที่ทำแบบนิ้ ไม่หรอก ผมสัญญากับป้ายหลุมศพพ่อแม่ไมค์กับเจเรมื่แล้วว่า จะปกป้องสองคนนิ้ เพราะฉะนั้น...ผมจะต้องทำตามสัญญา ถึงจะทำให้ผมต้องเจ็บปวดก็จตาม







ผมขับรถมาถึงในเวลาไม่นาน ผมตรงเข้าไปในบ้านเดินขึ้นไปชั้นสองครงไปห้องน้องชายของผมที่พี่งจะกลับมา ผมเปิดประตูเข้าไปในห้องที่ตอนนิ้เจเรมื่กำลังเซ็ดตัวให้ไมค์อยู่ เจเรมื่หันหน้ามาทางประตูเหมือนจะชะงักสักพัก ปล่อยผ้าที่ถืออยู่ แล้วคตรงมาหาผมพร้อมน้ำตา กอดผมแน่นแล้วปล่อยโฮออกมา ผมจึงได้แค่กอดตอบและลูบหัว


"ฮือออ"


"ไม่เป็นไรแล้ว ไมค์กลับมาแล้ว ไม่ร้องนะ" ผมกอดเจเรมื่สักพักใหญ่ ก่อนที่เจ้าตัวจะหยุดร้อง แล้วนั่งเก้าอี้ที่อยู่ข้างๆเตียง ผมมองไมค์ที่ตอนนิ้หลับเหมือนกับอ่อนแรงผมอยากให้ไมค์ตื่นขึ้นมาเล่าเหตุการณ์ที่หายตัวไป แต่คงทำได้จนกว่าเจ้าตัวตื่น


"แล้วนายไปเจอไมค์ที่ไหน"


"ที่หน้าบ้านฮะ ผมออกไปเช็ดจดหมาย แล้วพอจะเดินเข้าบ้านก็เห็นพี่ไมค์นั่งพิงรั้วบ้านตอนแรกผมไม่แน่ใจว่าใช่พี่ไมค์หรือเปล่า เลยเดินไปใกล้ๆ ก็ใช่พี่ไมค์จริงด้วย ผมพยายามปลุกพี่ไมค์ เค้าก็ไม่ยอมตื่น ผมก็เลยพาเข้าบ้านแล้วรีบโทรหาพี่" ผมฟังเจเรมื่เล่าเหตุการณ์


"แล้วไม่เจอใครนอกจากไมค์เลยหรอ"


"ไม่มีนะฮะ พี่โฟนถามทำไมหรอฮะ"


"ไม่มีอะไรหรอก แค่สงสัยนิดหน่อยนะ แล้วไมค์เป็นไงบ้าง"


"เหมือนจะมีไข้นะฮะ ส่วนแผลผมไม่แน่ใจเพราะเมื่อกี้ผมกำลังเช็ดตัวให้ พี่โฟนเข้ามาผมพอดี ผมเลย..."


"อืมๆ พี่เข้าใจ แล้วไม่เช็ดตัวต่่อแล้วหรอ"


"ไม่ล่ะฮะ ผมว่ารอพี่ไมค์ตื่นน่าจะดีกว่า อะ...จริงสิพี่โฟนยังไม่กลับใช่ไหมฮะ"


"อืม ทำไมหรอ"


"พอดีผมจะออกไปชือของทำซุปให้พี่ไมค์น่ะฮะ ตื่นมาคงบ่่นหิวน่าดู"


"นั้นสินะ โอเคเดี้ยวพี่ดูให้"


"ขอบคุณฮะ พี่โฟนจะเอากาแฟไหมฮะ เดี้ยวกับมาผมชงมาให้"


"เอาสิ" เจเรมื่ยิ้มก่อนจะเดินออกไปห้องไป ผมเดินมานั่งข้างๆเเตียงแทนเจเรมื่ ยื่นมือไปลูบหัวคนที่นอนไม่่ได้สติ รู้สึกโล่่งอก ที่ไมค์ไม่ได้เปนอะไร ไม่ได้โดนทำร้าย แค่ไมค์ปลอดภ้ยผมก็ดีใจมากแล้ว





หลังจากนั้นวินเพื่อนที่เป็นตำรวจของผม ก็โทรมาหาบอกรายละเอียดคดีที่เกิดขึ้นผมได้แต่ฟังเงียบๆ ไม่ถามอะไร ผมจึงบอกอีกฝ่ายว่าตอนนิ้เจอไมค์แล้ว วินตกใจมากถามรัวๆ ถามว่าเจอที่ไหน เห็นตัวคนร้ายไหม ผมตอบกลับไปว่ายังไม่รู้เพราะตอนเจอเจ้าตัวยังสลบอยู่เลยถามอะไรไม่ได้ วินบอกจะไปรายงานให้หัวหน้าฟัง ผมก็ไม่ได้ว่าอะไร ขอบคุณอีกฝ่ายทีช่วยตามหาน้องชายผม ก่อนจะวางสายไป


"อือ..." ผมหันไปมองที่เตียงเห็นไมค์พึ่งตื่น ก่อนจะมองไปรอบๆแล้วหยุดอยู่ที่ผม ไมค์มองอยู่สักพัก น้ำตาก็ไหลออกมาผมเดินไปนั่งข้างเอามือลูบหัว ไมค์ขยิบตัว กอดเอวผมแน่นแล้วปล่อยโฮออกมาเหมือนคนน้องก่อนหน้านิ้ ผมกอดกลับลูบหลังปลอม ไมค์ตัวสั่นเหมือนกลัวอะไรบ้างอย่าง ผมก็ไม่เข้าใจ


"ไม่ต้องกลัว พี่อยู่ไม่นิ้ไม่เป็นไรแล้ว ไม่เป็นไร"


"ฮืออ....อึก...ฮือออ" 





ครี่งชั่วโมงผ่านไป

กว่าไมค์จะหยุดทำเอาผมต้องปลอมอยู่นาน คงจะเจอเรื่องไม่ดีมาสินะ ดีนะที่เจเรมื่ออกไปชื้อของทำซุปให้ไม่งั้นขึ้นมา เจอไมค์สภาพนิ้คงได้ร้องให้อีกคนแน่ ไมค์หยุดร้องแล้ว แต่ก็ไม่ยอมพูดอะไรเลย นั่งเหม่นลอยออกไปเหมือนคิดอะไรอยู่


"พี่รู้เกี่ยวกับเจ้าหุ่นนั้น..ใช่มั้ย" จู่ๆไมค์ก็ถามผมขึ้นมา ผมมองหน้าไมค์ที่ตอนนิ้กัมมองมือตัวเอง


"อืม.."


"..." ไมค์เงียบไม่พูดอะไรต่อจนผมต้องเป็นคนพูดเอง


"จริงๆแล้วเจ้าหุ่นเมื่อก่อนไม่มีชิวิตหรอกนะ แค่ว่า..."


"แต่ว่า.."


"จำคดีการหายตัวไปของเด็ก 5 คนในร้านพิซซ่าได้หรือเปล่า"


"ครับ...แล้วมีนเกี่ยวอะไรด้วย"


"มีความเป็นไปได้ว่า วิญญาณของเด็กนั้น สิงอยู่ในหุ่นนั้น"


"จะ...จะเป็นไปได้ไง ก็ไหนตำรวจหาศพพวกเขาไม่เจอไม่ใช่หรอ"


"ก็ถูก แต่..มีคนได้ยินจะหุ่่นเจ้าหุ่นพวกนั้นพูดว่า จะไล่ฆ่ายามที่ฆ่าพวกเค้า เพราะแบบนิ้ พี่เลยไม่อยากให้นายไปทำงานที่นั้น "


"แล้วทำไมไม่ปิดร้านไปละครับ"


"พี่ก็เคยถามเจ้าของร้านที่อยู่สาขาใหญ่แล้ว แต่เค้าไม่ยอม"


"แล้วยามคนก่อนๆละครับ"


"ไม่มีใครเจออีกเลย"


"แล้วทางครอบครัวไม่สงสัยหรอครับ"


"ส่วนมากยามที่รับคนมาเป็นคนที่ไม่มีครอบครัวน่ะ"


"อย่างนั้นหรอครับ."


" แต่ว่าทางร้านก็ไม่ได้บังคับ พวกเค้าก็มาสมัครงานเหมือนนาย เฮ้อ.....ฉันเล่าทุกอย่างหมดแล้ว ตานายบาง ไปเจออะไรมา" ผมถามไมค์ไปแบบนั้น ไมค์ห้าชีดเผือกตัวเริ่มสั่น ดวงคาเริ่มน้ำตาตลอ


"ไม่เป็นไร ถ้านายไม่พร้อมก็ไม่ต้องฝืนเล่าหรอกนะ" ผมยื่นมือไปบีบไหล่ไมค์เบาๆ แล้วส่งยิ้มให้ ไมค์ทำท่าลังเลเลก่อนจะพูดประโยดที่ผมฟังแล้ว ไม่เข้าใจความหมายที่ไมค์สื่อออกมา


"ผมเล่าให็พี่ฟังแล้ว พี่ช่วยปิดเป็นความลับได้หรือเปล่า"





================================================

มาแล้วๆ รอนานมั้ยเอ่ย สมองตันมากคะบอกเลย แวมไพร์ก็คิดไม่ออก five night ก็ตันๆไหนจะเลียงน้องอีก เพลัยจิตสุดคะ 555 ใกล้เปิดเทอมแล้วสินะ บอกเลยคะว่าขึ้เกียจฝุดๆๆ ตอนหน้าระทึกแน่นอน มีวินเซนท์มาแล้วนะเออ ไปละ 






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

148 ความคิดเห็น

  1. #34 wwanpen55 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2560 / 16:26
    ดีใจมากกที่กลับมากนะค่าาาา
    #34
    0
  2. #33 Cha_Noona (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 21:04
    ฮรื่อออ ในที่สุดไรต์ก็กลับมาาา
    #สู้ๆนะคะรออยู่ 
    #33
    0