five nights at freddy's [YAOI] นายต้องเป็นของฉันคนเดียว

ตอนที่ 11 : Ep. 9 : ยอมแพ้ (เปลื่ยนชื่อตอน)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 599
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 32 ครั้ง
    2 พ.ค. 60




หนาวจัง...


นั้นคือสิ่งแรกที่ผมรู้สึกหลังจากที่หลับไปนาน ผมค่อยๆลืมตาขึ้น มองไปรอบๆ เพื่อปรับโฟกัส พอมองไปรอบๆ มีแต่ความมืด ปกคลุมห้องนิ้ ไม่มีแสงหรือหน้าต่างอยู่ ผมค่อยๆขยับตัวลุกขึ้น เหมือนผมจะลุกเร็วไปทำให้หน้ามืด ผมล้มลงไปนอนกับเตียงเหมือนเดิม แล้วอาการปวดหัวก็เข้ามา เริ่มปวดตา จริงสิเราโดนเฟรดดี้จับตัวมานิ พอคิดได้ดังนั้น ภาพเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก่อนหน้านิ้ ก็ฉายเข้ามาในหัว ผมวิ่งหนีเจ้าหุ่นพวกนั้น เจ้า..หุ่น..ปีศาจ จู่ๆร่างกายของผมก็สั่น น้ำตามากมายไหลออกมาจากตาผม ผมกอดตัวเอง ภาวนาของให้ฝันร้ายนิ้จบซะที พี่โฟน เจเรมื่ คุณแม็ก ช่วยผมด้วย..


หลังจากนั้นไมค์ก็เผลอหลีบไปอีกครั้งด้วยความอ่อนเพลีย โดยไม่รู้ตัวว่า ทุกการกระทำนั้น อยู่ในสายตาของหุ่นที่หลงไหลเค้าเอามากๆ 











ทางอีกฝั่งนึง


ผมขับรถกลับมาที่บ้านอีกครั้ง พอเข้ามาในบ้านผมก็ครงไปที่ห้องครัวทันที เปิดตู้เย็นดูของที่พอจะทำอาหาร ผมทำไข่ดาว ไส้กรอก แล้วก็เบคอน ทำเสรํจก็จัดใส่จาน วางไว้สองบนโต๊ะ เจเรมื่เดินเข้ามาก็จะนั่งลงตรงข้ามกับผม


"นายยังไม่ได้ทานข้าวเช้าเลยนะ ทานสักหน่อยสิ"



"ฮะ.." เจเรมี่มองเล็กน้อยก่อนจากทาน ผมมองเจเรมื่ก่อนจะทานของตัวเอง แต่พอทานไปได้สักพักเจเรมื่ ก็วางช้อนกับส้อนลง


"ไม่กินแล้วละก็กินไปได้นิดเดี่ยวเอง"


"ผม..ไม่ค่อยหิวเท่าไรน่ะฮะ" ผมมองเจเรมื่ ที่มีความรู้สึกไม่ต่างกัน เจเรมื่คงเป็นห่วงไมค์ที่กินอะไรไม่ลง 


"นี่ เจเรมื่"


"ฮะ"


"พี่เข้าใจนะ ว่านายเป็นห่วงไมค์แต่ว่า นายห่วงตัวเองด้วยสิ ถ้าไมค์รู้ไมค์เค้าจะรู้สึกอย่างไงที่ืทำให้คนอื่นเป็นห่วง ถึงขนดนิ้น่ะ" เจเรมื่ก้มหน้าลงไปอีก ไหล่สั่นเล็กน้อย คงกำลังกลั้นน้ำตาอยู่แน่


"เชื่อพี่นะ ไมค์ต้องปลอดภัย เพราะฉะนั้นนายต้องเข้มแข็งเข้าไว้ เพื่อไมค์นะ"


"ฮะ ผม..อึก..จะเข้มแข็งเพื่อ...อึก..พี่ไมค์" ผมลุกจากเก้าอี้ ยื่นมือไปลูบหัวเจเรมื่ เจเรมื่หยิบช้อนทานข้าวอีกครั้ง 


หลังจากที่พวกผมทานข้าวเช้ากันเสร็จ ตอนนิ้ผมก็กำลังล้างจาน ทำความสะอาด ปกติผมจะไม่ทำก็เถอะ ส่วนเจเรมื่ผมให้เค้าไปผักผ่อน ไม่อยากให้กังวลเรื่องของไมค์เกินไป


กริ่ง กริ่ง

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น ผมเก็บจานให้เรียนร้อยก่อนจะไปหยิบโทรศัพท์ที่วางอยู่บนโต๊ะอาหาร ผมเหยิบขึ้นมาดู มีคนส่งข้อความมา ผมกดเข้าไปดู


ชื่อผู้ส่ง : เบอร์นิ้ถูกบล็อก

ข้อความ :  นายออกมาหาฉันหน่อยได้ไหม พอดีมีเรื่องจะคุยด้วยนิดหน่อย ร้านอาหารร้านเดิม ตอนบ่าย 2 ฉันจะรอนะ โฟน



ผมนิ่งไปสักพัก มีเรื่องจะคุยงั้นหรอ เรื่องอะไรกันนะ ผมมองไปที่นาฬิกา ตอนนิ้ 11โมงเกือบจะเที่ยงแล้ว อีกสองชั่วโมงก่อนเวลานัด เรื่องที่จะคุยเกี่ยวกับไมค์หรือเปล่านะ







2 : 25 A.M


"มาช้านะ นิ้เลยเวลานัดมา 20นาที นายกลายเป็นคนที่ไม่ตรงเวลาตั้งแต่เมื่อไรเนื่ยโฟน"


"ไม่ให้จะเป็นอะไรเลย ที่นายละ"


"นั้นสินะ นั้นถึงวิน วินกันทั้งสองฝ่ายละกัน"


"เรื่องที่จะคุยเนื่ย เรื่องอะไร"


"ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไรหรอก ฉันมีสารมาส่งมาส่งให้นายเท่านั่นเอง" วินเซนท์พูดก่อนจะยื่น รูปถ่ายมาให้ผม ผมรับมาก่อนจะมองรูป ผมทันทีที่เห็นรูปเหมือนโลกหยุดหมุนไปช่วงนึง รูปที่ผมเห็นนั้นคือรูปของไมค์ที่นอนอยู่บนเตียงมีคาบน้ำจาอยู่บนแก้มดวงตาบวมมือและเท้าถูกโซ่ตรวนล่ามไว้กับเตียง


"นี่..นาย" ผมเงยหน้าขึ้นมามองคนตรง แต่คนตรงหน้าผมนั้นกลับส่งยิ้มเจ้าเสน่ห์ใส่ผม เหมือนกะับกำลังสนุก


"อย่างโกรธกันสิ นิ้มันคือบทลงโทษของนายเองนะ"


"บทลงโทษบ้าอะไรของนาย ที่เอาน้องฉันไปทรมาน ทำไมไม่เป็นฉัน"


"ก็มันเป็นบทลงโทษนายไง แล้วอีกอย่าง ฉันเตือนไปแล้วนะ ว่าอย่าขอความช่วยเหลือจากใคร แต่เมื่อเช้านายไปขอความช่วยเหลือเรื่องน้องชายของนายจากตำรวจแบบนิ้ ฉันจะสั่งลูกน้องฉันให้ทรมานมากกว่านิ้ดีไหมน้าา" หมอนั้นยิ้มเหมือนมันเป็นเรื่องสนุก 


"อย่านะ เค้าไม่ได้เกี่ยวอะไรด้วย"


"นั้นสินะ ฉันลืมไปเลยว่าเกมนิ้เป็นเกมของนายกับฉัน อืม..นั้นเอาแบบนิ้ไหมละ" 


"นายก็ยอมแพ้เกมนิ้ แล้วมาเป็นของฉันซะสิ ถ้าทำแบบนั้นน้องนายก็ปลอดภัยด้วยนะ"


"อีก.." 


"อืม เดินเกมเร็วไปหรือเปล่านะ แต่ช่างเถอะ นายละจะตกลงหรือเปล่า" ผมนั่งคิดว่าจะตอบตกลงไปดีไหม ถ้าตอบตกลง ไมค์ก็จะปลอดภัย แต่ถ้าเาปฏิเสธไมค์ก็คง..


"เอาไงละนายจะ-"


"ตะ..ตกลง" ผมพูดออกไปแล้ว วินเซนท์หัวเราะก่อนจะพูดขึ้น


"ดีมาก นิ้แหละคือสิ่งที่ฉันต้องการ ฉันจะส่งน้องชายกลับไปให้พรุ่งนิ้นะ แล้วหลังจากนั้น.." วินเซนท์ยื่นหน้าเข้ามาหาผม พร้อมยื่นมือมาลูบแก้ม


"นายก็เป็นของฉัน..หึหึ" 






===========================================

จบไปแล้งนะขอรับ หนูโฟนไม่น่ารอดนะ แย่แน่ๆ ติดตามตอนต่อไปนะขอรับ
//คำผิดเดี่ยวมาแก้ให้พรุ่งนิ้นะ ฝันดีขอรับบ เม้นด้วยละ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 32 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

148 ความคิดเห็น

  1. #107 norinamfon188 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 มกราคม 2561 / 15:39
    เป็นเราเราก็ยอมอ่ะ ;-;
    #107
    0
  2. #43 ................................ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2560 / 19:38
    ทำทั้งหมดไปเพื่อของแค่นั้นเหรอ
    #43
    0
  3. #23 Cha_Noona (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 มีนาคม 2560 / 18:23
    ในที่สุดก็มา! สนุกมากค่ะ รีบมาอัพนะคะ
    #23
    0
  4. #22 wawasacool นายุ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 มีนาคม 2560 / 14:31
    ในที่สุดก็มาซักที!!!
    รอตอนต่อไปอยู่นะ>0<
    #22
    0
  5. #21 near_3 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 มีนาคม 2560 / 22:53
    รอตอนต่อไปคะ//ปักธงรอ//สู้ๆคะ~
    #21
    0