five nights at freddy's [YAOI] นายต้องเป็นของฉันคนเดียว

ตอนที่ 1 : intro

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 921
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 25 ครั้ง
    13 ส.ค. 60

ความโชดร้ายมันอยู่ในตัวทุกคน แต่มันจะโชดร้ายมากน้อยแค่ไหนกันและความโชดร้ายของผมนั้นทำไมถึงเป็นแบบนิ้!!!!!!

เรื่องโชดร้ายของผมมันคือความฃวยหรือความโชดร้าย ทำไมผมต้องพูดแบบนิ้น่ะหรอ ก็ตอนนิ้เวลานิ้ผมตกงานแล้วไงละ TT สาเหตุที่ผมตกงานนั้นก็เพราะ ผมทำงานผิดพลาดชี่งเป็นเรื่องระดับบริษัท พวกเขาเลยไล่ผผมมออก เฮ้อออ ชิวิตผมมันจะมีอะไรดีเหมือนคนอื่นเค้าบางไมนะ แล้วจะบอกเรื่องนิ้กับ เจเรมื่ไงเนื่ย สามครั้งได้แล้วมั่งที่ผมตกงานในเดือนนิ้

ไมด์เดินไปเรื่อยจนมาถึงที่สวนสาธาณะแห่งนึงที่ใกล้กับบ้านของไมด์ ไมด์เดินไปนั่งที่ม้านั่งใกล้กับที่ให้อาหารนก เหม่นมองไปบนท้องฟ้าที่สดใสแต่มันไม่สดใสเหมือนความรู้สึกของเค้าที่ตอนนิ้ไม่รู้จะเดินไปทางไหนดี ถ้าไปสมัครงานแล้วตกงานอีกจะเป็นไงนะ ทำไงดีละ

"เฮ้อออ....หืม?อะไรน่ะ"

ผมได้หยิบหนังสือพิมพ์ฉบับนึงที่วางอยู่ใกล้ๆกับผม ผมลองเปิดอ่านพึ่งมันจะมีงานอะไรที่ผมพอทำได้บ้าง ผมไปสะดุดตากับงานนึง คือการเป็นยามกะดึกนั้นเอง ร้านอยู่ใกล้ๆกับบ้านด้วยแล้วเงินที่ได้ต่อสัปดาห์คือ 10000 ดอลลาร์!! แม่เจ้าาา ทำไมเงินถึงได้เยอะขนาดนิ้ละรู้งี้ทำงานนิ้ตั้งแต่แรกแล้ว เอ๋เผลอแปปเดียวเย็นแล้วหรอเนี่ยกลับดีกว่าเหะ
ไมด์คิดได้ดังนั้นไมด์ก็ลุกแล้วเดินกลับบ้านไปโดยหยิบหนังสือพิมพ์มาด้วย











ณ บ้านไมด์

ตอนนิ้ผมบ้านของผมแล้ว ผมเดินตรงเดินไปที่ประตูโดยไม่ต้องคิดอะไรมากเลยแต่ผมไปเห็นรองเท้าคู่หนึ่งที่แสนคุ้นเคย ผมพอเดาได้แล้วละว่าเจเรมื่ไม่ได้อยู่คนเดียว

อ๊ออดดดดด

"อ่าว พี่ไมด์กลับมาแล้วหรอฮะ ทำงานเหนื่อยไม" พอผมเปิดประตูเข้าไปในบ้านผมก็เจอน้องชายของผม ที่ตอนนิ้ใส่ผ้ากันเปื้อนแล้วก็กำลังถึงถาดขนม กับน้ำอยู่ 


"พี่โฟนมาหรอ"


"ฮะ พี่โฟนกำลังถามหาพี่พอดีเลย" ผมกับเจเรมื่ก็เดินไปที่ห้องรับแขกที่ตอนนิ้มีผู้ชายใส่แว่นกรอบสีเขียว หน้าตากวนๆ นั่งอยู่บนโชฟา หันหน้ามามองผมกับเจเรมื่


"กลับมาแล้วหรอ ไมด์ไม่ได้เจอกันตั้งนานหน้าตายเหมือนเดิมเลยนะ" โฟนกายพูดแล้วยิ้มกว้างตามสไตล์


"พี่ก็หน้ากวนบะ--เหมือนเดิมเลยนะครับ คุณโฟน" ไมด์พูดพร้อมแสยะยิ้มทันที ถ้าไม่เห็นว่าแกเป็นลูกพี่ลูกน้อง พ่อจะเชือดให้


"5555 ล้อเล่นน่าอย่าทำหน้าแบบนั้นสิ แล้วงานเป็นไงบ้างละ" โฟนกายถามขึ้นหลังจากที่ไมด์กับเจเรมื่นั่งลงแล้ว


"..." ไมด์เงียบไม่ตอบตามคำถามของโฟนกาย โฟนกายที่เห็นสีหน้าของไมด์เลยถอนหายใจออกมา เพราะเค้ารู้ว่าทำไมไมด์ไม่ยอมตอบคำถามเขา


"เฮ้ออ..ที่ไม่ยอมตอบนี่ ตกงานใช่มั้ยนายนิ้จริงๆเลย"


"จริงหรอฮะ พี่ไมด์"


"อือ ทำพลาดอีกแล้วละ เฮ้ออ" ไมด์พูดแล้วถอนหายใจออกว่า จริงเขายังไม่ลืมเรื่องนิ้หรอกใครจะไปลืมง่ายๆ แล้วอีกอย่างเขาไม่เคยปิดบังอะไรโฟนกายได้เลยสักนิด


"แล้วนายหางานใหม่ได้หรือยังละ"


"ก็นะ ได้แล้วละ"


"ห้า!..เดี่ยวนะพี่ไมด์พี่บอกว่าพี่ตกงานแล้วทำไมถึงหางานใหม่ได้เร็วขนาดนิ้ละ" เจเรมื่พูดโดยไม่เชื่อ เพราะใครตกงานแล้วได้งานใหม่เลยทันทีนิ้มันบ้าแล้ว [แล้วพี่แกละคะ =_=]



"ก็พอดี ไปสวนสาธาณะแล้วไปเจอหนังสือพิมพ์เล่มนึงน่ะ ก็เลยอ่านดูพึ่งจะมีงานบางแล้วไปเจอพอดีน่ะ" ไมด์ไม่พูดปล่อยหยิบหนังสือที่เขาเจอออกมาวางบนโต๊ะ เปิดหน้าสมัครงานให้โฟนกายกับเจเรมื่ดู


"เป็นงานแบบไหนหรอฮะ"


"ก็เป็นยามกะดึกให้ร้านพิชช่าน่ะ ถ้าจะไม่ผิด รู้สึกชื่อร้าน freddy fazbear's pizza น่ะอยู่ใกล้กับบ้านเราด้วย" ไมด์พูดออกมาแบบนั้นทำเอาโฟนกายชะงักไปทันที 


"นายแน่ใจแล้วหรอไมด์ ว่าจะไปทำงา่นที่นั้น" โฟนกายถามไมด์ด้วยสีหน้าจริงจัง เพราะเขารู้ว่าในร้านที่ไมด์จะไปทำนั้นมันไม่ใช่ร้านพิชช่าธรรมดา คำถามของโฟนกายทำให้ไมด์รู้ทันทีว่ามีอะไรผิดปกติจากคำพูดและสายตาของโฟนกาย


"อ่อ..แล้วทำไมพี่ถึงถามผมแบบนั้น พี่มีเรื่องก็พูดออกมาสิ" ไมด์พูดออกไปด้วย ความโมโหนิดๆ เค้าไม่ชอบโฟนกายในโหมดนิ้ พูดจริงจัง และโฟนกายเหมือนจะรู้อะไรบ้างอย่างทำให้ไมด์ไม่สบายใจ


"พวกนายรู้ใช่มั้ยว่าฉันเป็นยาม " ไมด์กับเจเรมื่พยักหน้าพร้อมกัน


"ยามที่ฉันทำอยู่คือ ยามของร้านที่นายจะไปสมัคร แต่ฉันทำงานที่สาขาใหญ่"


"จริงหรอ ไม่น่าเชื่อแล้วทำไมพี่ถามฉันเหมือนว่า ร้านนั้นมีอะไรอย่างงั้นแหละ"



"ก็จะว่าไงดีละ ร้านนั้นตอนกลางวันก็ปกติดี แต่ตอนกลางคืนมันอาจไม่ใช่ร้านพิชช่าธรรมดาก็ได้นะ" โฟนกายพูดปกติในประโยดแรกๆส่วนประโยดหลังทำเอาไมด์ขนลุกเลยที่เดี่ยว


"อย่างมาอำแบบนิ้สิพี่โฟน ผมกลัวนะ"


"นายคิดฉันอำนายไมละ" โฟนกายพูดแบบนนั้น ไมด์หน้าถอนสีไปเส็กน้อย 
สีหน้าของโฟนกายนั้นมีแต่ความเครียด ความกังวลและเป็นห่วงมาก


"งั้นก็แล้วแต่นายนะ ฉันคงต้องไปแล้วละเข้าทำงานสายเดี่ยวโดนผู้จัดการว่ากันพอดี" โฟนกายพูดพร้อมยืนขึ้นจะตรงไปที่ประตู ไมด์คาใจกับคำพูดของโฟนกายเลยอาสาไปส่งหน้าบ้านแล้วให้เเรมื่ ขึ้นอาบน้ำเตรียมจะนอน


"พี่โฟน พี่แน่ใจนะว่าไม่มีอะไรปิดบังผมกับร้านนั้น"


"ก็เปล่าฉันแค่กลัวนายว่าไปทำงานร้านนั้นตอนกลางคืนมันอาจทำให้นายกลัวก็ได้"


"ไม่น่ากลัวหรอก ก็แค่ร้านพิชช่าธรรมดานิ " โฟนกายหันหน้าไปมองไมด์ที่ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับร้านนั้นยิ่งทำให้โฟนกายเป็นห่วงไมด์มากกว่าเดิม


"นายแน่ใจนะ ว่าจะงานนิ้" โฟนกายถามอีกครั้ง เขาหวังว่าจะปฎิเสธงานนิ้ 


"ผมน่าใจ" ไมด์พูดออกมาด้วยสีหน้าจังจริง ว่าไม่ว่าอย่างไงเขาก็จะทำงานนิ้ โฟนกายที่ตอนแรกเหมือนจะห้ามก็ต้องถอนหายใจ เขารู้ว่าไมด์เป็นคนดื้อด้านแค่ไหน ถ้าเจ้าตัวบอกจะทำก็จะทำ


"เฮ้อ..ฉ้นจะโทรไปบอกเจ้าของร้านที่สาขาที่จะไปสมัครให้แล้วกัน"


"จริงนะ พี่ห้ามผิดคำพูดนะ "


"อืม.."


"เย้!!! ขอบคุณตรับพี่โฟน"


"อ่า..นายเข้าบ้านได้แล้ว ยิ่งมืดยิ่งหนาวนะ"


"ครับ พี่โฟนไปดีมาดีนะครับ " ไมด์ยิ้มกว้างให้กับโฟนกาย โฟนกายโบกมือเล็กน้อยก่อนจะไปเดินที่รถของเขา ใครจะไปยอมให้ไมด์ไปทำงานในที่อันตรายแบบนั้นละ เขาจะช่วยไมด์ทุกอย่าง จะปกป้อง ถ้าจะหุ่นบ้านั้นทำอะไรไมด์ละก็เขานี่แหละจะไปทำลายหุ่นพวกนั้นแน่ 

โฟนกายขับรถตรงไปที่ทำงานของเขาโดยไมรู้ตัวว่ามีใครกำลังแอบมองเขาอยู่ 

"อ่าวๆ มีคนจะไปทำงานร้านนั้นแล้วเหะ หึหึ ฉันรู้ว่านายคิดอะไรอยู่นะ โฟนนายอย่างหวังจะช่วยอะไรได้เลย เพราะนายเองก็จะไม่รอดอยู่แล้ว หึหึ"





========================================= 
จบไปแล้วนะสำหรับ intro เย้ๆ แับให้แล้วนะคะ ให้เดสกัยดีกว่า บุคคลที่แอบมองโฟนอยู่นั้นใครน่ะ 555 มีอ่านสามารถถามได้เลยนะคะ หรือไม่เข้าใจก็ถามนะ คอมเม้นท์นะ ไปละ









ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 25 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

148 ความคิดเห็น

  1. #99 Fox season (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2560 / 15:03
    เขียนผิดเยอะมาก..
    #99
    0
  2. #38 ................................ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2560 / 18:55
    รู้เลยว่าคนที่แอบมองอยู่ใคร

    แต่คุณเขียนผิดไปคำ 3 เลยแฮะ

    มีคำว่า งาน

    ไมค์

    ครับ

    ส่วนคำว่า อ้อ นั้นไม่นับนะ
    #38
    0
  3. #11 The Emperor of darkness (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:58
    *ไมค์ เขียนอย่างนี้ค่ะ
    #11
    0