Fenix of vampires เธอคือของพวกเราเท่านั้น

ตอนที่ 5 : ตอนที่ 4 รอยยิ้มในภาพลวงตา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 264
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    22 เม.ย. 60



King Vampires เหมือนเคยได้ยินมาก่อนแต่ทำไม...นึกไม่ออกนะ


"เป็นอะไรหรอ " จู่ๆไทจิก็พูดขึ้นมาทำไมฉันหยุดคิด



"เปล่า ไม่มีอะไร" ฉันตอบแล้วหันหน้าไปทางอื่น


"งั้นหรอ นั้นเดี่ยวจะเล่าเกี่ยวกับกลุ่มking vampires ให้นิดหน่อยแล้วกัน เพราะดูจากสีหน้าเธอเหมือนจะไม่เข้าใจ"อะไรกันหน้าฉันดูออกขนาดนั้นเลยหรือไง ถึงอ่านใจคนได้แค่มองหน้าแปลกจริง


"ไม่ว่าอะไรใช่มั้ย ไค"


"อืม ก็ดีนะแต่ว่าพวกฉันต้องไปแล้วละ ฝากเธอไว้กับนายแล้วกันนะ" ไคพูดเสียงเรียบก่อนจะลุกออกจากโชฟาพร้อมกับพวกคนอื่นๆยกเว้นไทจิ


"รับทราบ"ไทจิยื้มรับ


"ส่วนนายโช" ไคหันไปพูดกับโชแล้วจ้องเขม็งเหมือนจะฆ่าอย่างนั่นแหละ


"อะไร"


"มากับพวกฉัน"


"ทำไม ผมจะต้องไปด้วย"


"ไทจิไม่ไปนายต้องไปแทน เข้าใจมั้ย"


"ซิ.." โชทำหน้าไม่พอใจก่อนจะเดินตามไปโดยดี แต่ก็ยังหันมามองฉันด้วย ส่งสายตาบอกว่า "ระวังตัวด้วย" ฉันพยักหน้ารับก่อนที่โชจะเดินออกไป


หลังจากนั้นพวกไคก็เดินออกไปเหลือแค่ฉันกับไทจิ ในห้องเกิดความเงียบไม่มีใครพูดอะไร พวกนั้นไปไหนกันนะ ดูโชจะไม่อยากไปชะด้วยสิ

"เธออยากรู้สินะ ว่าพวกเค้าไปไหนกัน" อีกแล้วหรอ ทำไมถึงรู้ได้นะ อ่านใจได้หรือไง



"ฉันว่าเราไปคุยกันที่สวนดอกไม้ดีกว่านะ" ไทจิจับมือฉันแล้วพาฉันไปที่สวนดอกไม้ ถามฉับบางมั้ยว่าใชอยากไปมั้ยยยยยย




.....สวนดอกไม้....

ไทจิก็เล่าเรื่องเกิ่ยวกับ King Vampire ให้ฟัง มันคือกลุ่มของชายหนุ่ม 6คนที่มีความสามารถด้านต่างๆไม่ว่าจะเป็นกำลัง พลังเวทย์ ความรู้ ไหวพริบ เป็นกลุ่มพิเศษที่คัดมาโดยเฉพาะแต่ไทจิไม่ได้บอกว่ามีไว้เพื่ออะไร ส่วนพวกไคไปประชุมประจำสัปดาห์ 


"ของว่างมาแล้วคะ ท่านไทจิ" จู่ๆก็มีเสียงผู้หญิงผมยาวสีดำใส่ชุดเมดเดินเข้ามาหาฉันกับไทจิ


"ขอบคุณนะ ไอจัง" ไทจิยิ้มให้บางๆ เธอโค้งรับก่อนจะได้เดินจากไป ฉันมองตามเธอไปสักพัก น่ารักจังถ้าฉันเป็นผู้ชายคงชอบเธอแน่


"เธอเป็นเมคในคฤหาสน์นิ้น่ะ เธอชื่อ ไอริ เป็นเมคประจำตัวเธอ" ไทจิอธิบาย


"เมคประจำตัวฉันทำไมละ" ฉันเอียงคอนิดหน่อยก็มันอดสงสัยไม่ได้นินะ


"พวกคิดว่าให้ผู้หญิงดูแลเธอ ดีกว่าพวกฉันน่ะ" ไทจิเหล่ตามองฉัน แน่สินะถึงมีโชก็ไม่เท่าผู้หญิงที่เข้าใจกันหรอก

"แล้วโคโนเอะจัง มีอะไรอยากจะถามอยู่มั้ย"ไทจิหันหน้า่มามองฉ้น


"ไม่มีแล้วละ นั้นฉันขอกลับห้องก่อนแล้วกัน"ฉันหันหลังแล้วกำลังจะเดินไปแต่ก็โดนไทจิจับข้อมือเอาไว้ "เดี่ยวฉันไปส่งนะ" ฉันพยักหน้ารับเพราะไม่อยากให้เสียน้ำใจ
 ไทจิเดินมาส่งที่หน้าห้องแล้วขอว่าอยากเห็นห้องของฉันฉันก็ไม่เข้าใจว่าทำไมถึงอยากเข้ามาดู (เธอไสชือนะคะ//ไรท์) 


"ว้าววววว ห้องสวยเหมือนกันนะเนื่ย"


"แล้วห้องนายเป็นแบบไหนละ ถึงมาชมว่าห้องฉันมันสวยน่ะ" ดูเหมือนว่าพูดไปก็ไม่ได้ยินหรือเมินฉันกันแน่่เนื่ย    ผ่านไปสักพักไทจิหันหน้ามาถามฉันว่า "เมื่อกี้โคโนเอะจังพูดอะไรหรือเปล่า" ให้ตายสิฉันอยากจะฆ่าหมอนี่ทิ้งชะนิ


"เปล่า ไม่ได้พูดอะไรสักหน่อย" โกหกไปแบบนิ้แหละถ้าพูดอีกรอบ ฉันได้ฆ่าแวมไพร์ทิ้งแน่


"นั่น......" ไทจิทำเสียงลากยาวแล้วค่อยๆเดินเข้ามาหาฉัน ทำไมบรรยากาศรอบตัวไทจิมันดูแปลกๆละ ฉันเดินถอยหลังเพราะรู้สึกกลัวขาสั่น ตาเริ่มคลอเบ้า

"จำไว้นะ อยากไว้ใจใครเด็ดขาดนอกจากฉัน"คำพูดของโชผุดขึ้นมาใหนสมองฉัน แย่ละสิ ชิตกำแพง ไทจิปิดทางหนีอย่างสมบูรณ์


"หนีไปไหนไม่ได้แล้วสิ ไม่ต้องกลัวนะไม่เจ็บหรอกนะ" ไทจิโน้มตัวมาตรงซอกคอฉันสัมผัสได้ถึงลมหายใจของไทจิก่อนจะรู้สึกเจ็บที่เขากัดแล้วดื่มเลือดไป ฉันได้ยินแต่เสียงดูดเลือดไม่มีแม้แต่แรงจะผลักไทจิ สมองขาวโพลงไปหมด สติฉันลอยไป ก่อนที่มันจะดับฉันไทจิกระซิบข้างหูฉัน...

"เลือดหวานจังนะ ฝันดีละ"










































================================================
เย้ๆ จบไปแล้วสำหรับตอนที่ 4 ขอประทานโทษอย่างสุดคะเพราะปัญหาที่เบื่อมาคือ
เน็ตโดนตัด กับสมองตัน ขอกราบขอโทษอีกครั้งนะคะ และก็อาจจะไม่ได้อัพบ่อยเพราะไม่มีเวลา ขอโทษด้วยนะ เดานะว่าใครจเป็นคนต่อไปที่ด้ดื่มเลือดโคจัง ไปละจ้า

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

17 ความคิดเห็น