Fenix of vampires เธอคือของพวกเราเท่านั้น

ตอนที่ 35 : ตอนที่ 30 การทดสอบความอดทน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    30 มี.ค. 62










[Part Konoe]

หลังจากนั้นท่านไวท์ก็พาพวกเราทุกคนมาด้านหลังคฤหาสน์ ด้านหลังคฤหาสน์เต็มไปด้วยต้นไม้และรูปปั้นหินมากมาย แต่ทีเด่นที่สุดคงจะเป็นเขาวงกดหินขนาดใหญ่ มีทางเดินลงไปยังลานกว้างที่อยู่หน้าทางเข้าเขาวงกด กลางลานกว้างมีโต๊ะยาวพร้อมกับองค์รักษ์ของท่านไวท์ที่ยืนประจำการอยู่ที่โต๊ะ ท่านไวท์เดินนำลงไปยังลานกว้างพวกฉันจึงเดินตามไปยกเว้นคนของสมาคมที่รออยู่ด้านบน ท่านไวท์เดินไปเรื่อยๆจนมาหยุดอยู่หน้าโต๊ะก่อนจะหันหน้ามาหาฉัน

 

“อ่าวล่ะ..คุณคงรู้แบบทดสอบแล้วผมจะไม่อธิบายมาก นี่คือการทดสอบด้านไหวพริบ ที่คุณจะต้องเข้าไปตามหาคริสตัลเวทมนต์ที่ซ่อนอยู่เขาวงกดภายในหนึ่งชั่วโมง แต่ในขณะที่คุณหาพวกเราจะปล่อยการ์กอยล์ไปตามล่าคุณ ถ้าคุณโดนจับได้ถึงว่าคุณไม่ผ่านการทดสอบ อ้อ..เกือบลืมเลย คุณจะไม่สามารถใช้เวทย์มนต์หรืออาวุธได้ เพราะมันคือการทดสอบด้านไหวพริบ หากคุณหาคริสตัลไม่พบภายในหนึ่งชั่วโมงคุณก็จะไม่ผ่านการทดสอบเช่นกัน” ฉันฟังที่ท่านไวท์พูดในหัวก็คิดแผนการไปด้วย

 

“สิ่งที่คุณสามารถเอาเข้าไปในเขาวงกดได้มีแค่กระเป๋าที่เอาไว้สำหรับเก็บคริสตัลเท่านั้น” ท่านไวท์หันไปรับกระเป๋าจากองครักษ์ที่ยื่นมาให้ ก่อนจะส่งมาให้ฉันมันเป็นกระเป๋าสะพายข้างเหมือนกับกระเป๋าเดินทางที่เก็บสมุนไพรหรือของหายากที่เคยเห็นในหนังทำนองนั้น

 

“ยื่นมือมาสิ” ฉันทำตามที่ท่านไวสั่ง โดยยื่นมือข้างซ้ายไปให้ ท่านไวท์ก็หยิบสร้อยข้อมือออกมาจากเชื้อคลุมแล้วใส่ที่ข้อมือฉัน พอใส่เสร็จฉันหมุนข้อมือของตัวเอง มันเป็นสร้อยข้อมือสีเงิน ที่มีลูกปัตสีแดงเล็กๆที่ติดอยู่ตามสร้อย

 

“นี่เป็นสร้อยของมือที่กักพลังเวทย์ไว้ คุณจะไม่สามารถใช้เวทย์ได้ ถ้าจะถอดก็ถอดไม่ได้คนที่จะสามารถถอดได้คือคนที่สวมใส่ให้หรือผู้ที่มีพลังเวทย์มหาศาลที่ทำลายสร้อยข้อมือได้เท่านั้น ต่อไปผมขอให้คุณช่วยเอาอาวุธของคุณมาวางไว้ที่โต๊ะ เพื่อให้แน่นอนใจว่าคุณไม่มีอาวุธติดตัว” ฉันทำตามที่ท่านไวท์บอกก่อนจะปลดสายคาดเอวที่มีกระเป๋าเก็บมีดออก แล้วเอาวางไว้กับโต๊ะดึงเอามีดแต่ละเล่มออกจากกระเป๋าแต่มีสิ่งนึกที่ฉันนึกได้ ฉันไม่ได้หยิบกระเป๋าที่เก็บเคียวมาด้วย

 

“โคโนเอะ” ฉันหันไปตามเสียงเรียก โชเดินมาหาฉันพร้อมกับกระเป๋าใบใหญ่ ฉันเห็นที่แรกก็รู้เลยว่าเป็นกระเป๋าอะไร ฉันยืนมือไปรับกระเป๋านั้นมาก่อนจะส่งยิ้มให้โซ

 

“ขอบใจนะ”

 

“ยินดีเสมอ” ฉันหันกลับไปที่โต๊ะตามเดิม แล้วางกระเป๋าเคียวกับโต๊ะและเปิดหยิบเคียวเอามาวางกับโต๊ะ

 

“เอ๊ะ นั้นมันเคียวใช่ไหม”

 

“เด็กคนนั้นใช้เคียวด้วยหรอ ไม่น่าเชื่อ”

 

“เด็กคนนั้นใช้เคียวด้วยละ “

 

และเสียงชุบชิบอีกมากมาย ฉันไม่เข้าใจเลยว่าทำไมแค่ฉันใช้เคียวถึงดูแตกตื่นกันขนาดนั้น

 

“การทดสอบจะเริ่มในอีกห้านาที เตรียมตังให้พร้อมด้วยนะครับ”

 

“คะ” ฉันตอบแค่นั้นก็จะเดินไปหาพวกไค ที่ยืนห่างออกไปเล็กน้อย

 

“เกร็งงั้นหรอ” ไทจิถามฉัน

 

“ก็นิดหน่อย เฮ้อ..ฉันก็แค่กังวลว่าฉันจะผ่านหรือเปล่าเท่านั้นเอง”

 

“ไม่เป็นไรหรอก ฉันบอกเธอว่าไง ไม่ต้องเกร็งไม่ต้องไปกังวลกับอะไร ใจเย็นๆ” เรนพูดพร้อมกับตบบ่าฉันเบาๆ

 

“อืม จะพยายามนะ”

 

“พวกเราเป็นกำลังใจให้โคโนะจังนะ” คาเนกิพูดพร้อมกับส่งรอยยิ้มมาให้ ทุกคนก็เช่นกัน

 

“ขอบคุณนะ ใกล้เวลาที่การทดสอบจะเริ่มแล้ว ฉันไปก่อนนะ”

“โคโนเอะพยายามเข้านะ” โชพูดก่อนจะยื่นกำปั้นมาหาฉัน ฉันยิ้มรับก่อนจะยื่นกำปั้นของตัวเองไปหาโชแล้วชกเบาๆ ฉันกับโชจะทำแบบนี้กันเสมอเวลาให้กำลังใจกัน ก็เหมือนกับเวลาที่นักบาสชู้ดลูกเข้าแล้วมาแท็กมือกันละนะ เป็นการให้กำลังใจอย่างหนึ่ง ฉันชักมือกลับก่อนจะเดินไปหน้าทางเข้าเขาวงกด

 

“ผมจะบอกอะไรอีกอย่าง ผมจะให้คุณเข้าไปในเขาวงกดก่อนสิบนาที แล้วห้านาทีต่อมาจะส่งการ์กอยล์เข้าไปสามตัว เอาแล้วได้เวลาแล้ว “ ท่านไวท์พูดจบก็ร่ายเวทย์ขึ้นมา สิ่งที่ปรากฏคือภาพจอโปร่งใสขนาดใหญ่สองจอที่ลอยอยู่เหนือเขาวงกด จอแรกแสดงจำนวนเวลา จอที่สองแสดงภาพของฉัน

 

“การทดสอบจะเริ่มในอีก..5”

4

3

2

1

“ผมขอเริ่มการทดสอบด้านไหวพริบของหัวหน้า King Vampires ณ บัดนี้” สิ้นสุดประโยคของท่านไวท์ฉันจึงออกตัววิ่งเข้าไปในเขาวงกด เลี้ยวไปทางซ้ายและขวาสลับกัน สิ่งที่พวกไคสอนคือให้เชื่อในสันชาติญาณของตัวเอง และวิ่งเข้าไปในเขาวงกดให้ลึกที่สุด เพราะหนีการจับกุมของพวกปีศาจที่ไล่ล่า ฉันวิ่งไปเรื่อยๆโดยไม่หยุดพัก สายตาก็หันไปดูเวลาที่แสดงอยู่เหนือเขาวงกด อีกสามนาทีการ์กอยล์จะถูกปล่อย ยังไม่ลึกพอต้องวิ่งเข้าไปให้ลึกกว่านี้

 

 

 

 

ทางด้านนอกเขาวงกด

ทุกสายตาต่างจ้องมองไปที่ภาพที่แสดงการะเคลื่อนไหวของหัวหน้าคนใหม่King Vampires ที่วิ่งอยู่ในเขาวงกดเพื่อตามหาคริสตัลเวทมนต์ที่ซ่อนอยู่ภายในเขาวงกด ทางฝั่งKing Vampires ก็มองอยู่เช่นด้วยกัน

 

“เหมือนยัยนั่นจะทำตามที่สอนทุกอย่างเลยนะ” นัทสึเอ่ยขึ้นมาสายตาก็มองภาพที่ฉายอยู่บนจอโปร่งใส

 

“ก็ดีแล้วนิ อย่างน้อยที่พวกเราสอนไปก็เป็นแนวให้โคโนะจัง ผ่านการทดสอบละนะ” คาเนกิพูดขึ้นมาบ้าง

 

“แต่ก็ใช่ว่าที่พวกเราสอนจะถูกเสมอไป คงต้องรอดูต่อไป” เรนพูดก่อนจะพิงต้นไม้ที่อยู่ใกล้กันสายตาก็มองไปภาพเช่นเดียวกับทุกคน

 

“ดูเหมือนพวกนายจะสอนเธอมาดีนะ” เสียงทุ้มที่แฝงไปด้วยอำนาจพูดขึ้น เรียกความสนใจจากเหล่าองครักษ์ บุคคลที่เดินเข้ามาหาองครักษ์King Vampires ก็คือ ไวท์ คอรัส

 

“เป็นหน้าที่ของพวกผมอยู่แล้วครับ อยากน้อยการที่พวกผมสอนจะทำให้เธอผ่านการทดสอบ” ไคที่เงียบอยู่นานเริ่มพูดขึ้นมาบาง

 

“ฮ่าๆ นั่นสินะ จริงสิ ฉันมีข้อสงสัยอยู่อย่างหนึ่ง ถ้าไม่เป็นการก้าวก่ายความเป็นส่วนตัว ฉันขอถามได้หรือเปล่า”

 

“จะถามอะไรพวกเราหรือครับ” ไอโตะเป็นคนตอบ

 

“พวกนายน่าจะรู้ว่า การที่จะรับใครมาเป็นหัวหน้านั้น มีกฎอยู่สองอย่าง คือ ได้รับการยอมรับจากท่านพยาการณ์ อย่างที่สองคือทางสมาคมจะเป็นคนหาให้ ถึงฉันจะรู้ว่าท่านพยาการณ์เป็นคนตรับเธอ แต่ฉันสงสัย”

 

“สงสัยอะไร ตาแก่พูดให้มันดีๆ” นัทสึที่พูดอยู่นานเริ่มโมโห

 

“ใจเย็นๆสิ ถึงคุณโคโนเอะจะถูกท่านพยาการณ์ยอมรับ แต่ทางสมาคมก็ตรวจสอบประวัติด้วย พวกเธอคงรู้ข้อนี้อยู่แล้ว ที่ฉันสงสัยก็คือทำไมข้อมูลของคุณโคโนเอะแทบไม่มีข้อมูลอยู่ในฐานข้อมูลของโลกปีศาจอยู่เลย มันน่าแปลกนะ”

 

“ก็แน่อยู่แล้วละครับ เพราะเธอเป็นแค่มนุษย์ที่มีพลังพิเศษ เธอไม่มีประวัติในฐานข้อมูลโลกปีศาจหรอกครับ และส่วนที่พวกผมไม่ระบุว่าถ้าเป็นอะไร เพราะพวกผมเป็นห่วงความปลอดภัยของเธอ ท่านคงไม่ว่านะครับ พวกผมทำแบบนี้” ไคตอบกลับสีหน้าที่จริงจัง ไวท์ คอรัสพยักหน้าเข้าใจ

 

“นั่นสินะ ฉันขอโทษด้วยละกันที่ถามอะไรไร้สิ้นคิด ขอตัวละ” ไวท์ คอรัสพูดจบก็เดินกลับไปยืนจุดเดิมเพื่อดูการเคลื่อนไหวของโคโนเอะต่อไป

 

“เฮ้อ..เกือบไปแล้ว” โชถอนหายใจด้วยความโล่งอก

 

“ฉันว่าพวกเราคงต้องระวังทางสมาคมไว้หน่อยแล้วละ” เรนหันไปพูดกับไค ไคหยักหน้ารับคนอื่นก็เห็นด้วยเช่ากัน ถึงจะคาดการณ์ไว้แล้วก็เถอะ ว่าทางสมาคมต้องถาม คงต้องระวังหน่อยแล้วละ” ไคหันกลับไปมองจอเหมือนเดิม

 

“ฉันเชื่อว่าเธอทำได้นะ”

 








“แฮ่ก...แฮ่ก..น่าจะลึกพอแล้วนะ” ฉันหยุดวิ่งเพื่อพักหายใจ พอพักหายเหนื่อยฉันก็เดินไปตามทางและพยายามจับสัมผัสของคริสตัลเวทมนต์สามารถแผ่พลังเวทออกมาได้ ตั้งแต่ที่ฉันวิ่งเข้ามา ยังสัมผัสอะไรไม่ได้เลย

 

“ให้ตายสิ ทางแยกสองทาง” ฉันหยุดเดินหันซ้ายหันขวา ไม่รู้จะไปทางไหนต่อ ถึงพวกไคบอกให้เชื่อสันชาติญาณแรกก็เถอะ แต่มีทางแยกออกเป็นสองทางแบบนี้ก็ลังเลเหมือนกันนะ ช้ายหรือหรือขวาดีล่ะ

 

ฟับ ฟับ ฟับ ฟับ ฟับ

 

ขนาดที่ฉันกำลังคิดอยู่ก็ได้ยินเสียงเหมือนลมมาจากที่ไกลๆ เสียงเหมือนกับนกกำลังบินอยู่จะต้องเป็นตัวที่ใหญ่มาก เสียงดังขนาดนี้ถึงจะอยู่ไกลแต่ก็พอได้ยิน ซึ่งไม่มีทางจะเป็นนกไปได้นอกเสียจากว่ามันไม่ใช่นก

 

“การ์กอยล์” เมื่อรู้ถึงสาเหตุของเสียงลม หัวใจฉันเต้นแรงขึ้นเรื่อยๆ เสียงลมที่ดังก็เริ่มดังก็เริ่มใกล้เข้ามาเรื่อยๆ

 

“ชิ ไปทางขวาละกัน” เมื่อคิดได้ดังนั้นฉันก็ออกตัววิ่งไปทันที ดีหน่อยที่วิ่งมาทางขวาไม่มีทางแยกต่อเป็นทางตรงมีซ้ายขวาให้เลี้ยว ถึงมันจะดีก็เถอะ แต่สำหรับตอนนี้คงไม่ใช่แล้ว

 

“แย่ล่ะทางตัน” ใช่ เป็นทางตันถึงจะดีที่ไม่มีทางแยกตอนช่วงแรก แต่ดันเป็นทางตันตรงสุดปลาบแบบนี้มันโชคร้ายชะมัด ฉันจึงจะหันกลับไปทางเดิม แต่พอหันกลับมาการ์กอยล์ทั้งสามตัวก็มาอยู่ข้างหลังแล้ว สีหน้าของพวกมันเตรียมพร้อมจะกระโจนมาจับฉันได้ทุกเมื่อ

 

 

 

 

 

 

 

 

ทางด้านหน้าเขาวงกต

 

ภาพจอขนาดใหญ่กำลังแสดงภาพของหัวหน้าคนใหม่King Vampires ที่ตอนนี้เผชิญหน้ากับการ์กอยล์หลังจากที่วิ่งมาจากทางแยก ซึ่งทางที่เธอเลือกกับเป็นทางตันซะได้

 

“เอาแล้ว ต่อไปคุณจะทำอย่างไงต่อคุณโคโนเอะ ขอฉันเดินหน่อยละกัน”

 

 

 

 

จบไปแล้วจ้าเค้ากลับมาอัพแล้วนะ ส่วนเวลาการอัพยังไม่แน่ใจ แต่จะพยายามอัพให้ถี่ที่สุดเนอะ ตอนนี้เค้าก็จบมอหกแล้วเวลาว่างสุดๆ เค้าก็พยายามปั่นอยู่นะ รอกันหน่อยเด้อ อย่าลืมคอมเม้นกันด้วยล่ะ ไปล่ะ-


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

17 ความคิดเห็น

  1. #16 Minkochan (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 22:16

    มาอัพอีกนะคะ จะรอเสมอ
    #16
    1
    • #16-1 KNE_FT(จากตอนที่ 35)
      30 มีนาคม 2562 / 22:51
      ขอบคุณที่รอนะคะ
      #16-1