Fenix of vampires เธอคือของพวกเราเท่านั้น

ตอนที่ 27 : ตอนที่ 24 รุ่นพี่ 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 96
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    27 ส.ค. 60











ในยามค่ำคือที่แสนสงบไร้ผู้คนแต่ก็มีเด็กสาวคนหนึ่งนั่งก้มหน้ากอดเข่าตัวเองอยู่ที่ใต้ต้นไม้บนเนินเขาแห่งหนึ่ง ผ่านไปสักพักก็มีตัวตลกคนนึงโผล่ออกมาจากหลังต้นไม้ เด็กสาวเงยหน้าขึ้นมามองตัวตลก ตัวตลกเล่นมายาให้เธอดูจนทำให้เด็กสาวยิ้มได้ ตัวตลกเอานิ้วมาชึ้ที่หน้ากากของตัวเองที่กำลังยิ้มอยู่ เด็กสาวพยักหน้าแล้วส่งยิ้มให้ตัวตลกคนนั้น








"อืม.." ฉันตื่นขึ้นมาในเช้าวันใหม่ ฉันลุกขึ้นมานั่งก่อนจะบิดตัวให้ตัวเองสดชื่นขึ้นมาหน่อย ฝันถึงเด็กคนนั้นอีกแล้ว แต่ว่านี่ก็ผ่านมาเกือบเดือนนึงแล้ว ที่ไม่ได้ฝันถึงเด็กคนนั้น เธอเป็นใครกับแน่นะ


"อ่าว..คุณหนูยังไม่ตื่นอีกหรอคะ ถ้าไม่รีบล่ะก็จะสายเอานะคะ"


"จริงด้วย แย่ล่ะสิ" ฉันรีบลุกออกจากเตียงเพราะเสียงทักของไอริ ฉันรีบทำธุระส่วนตัวของตัวเองให้เร็วที่สุด ถ้าช้าไปกว่านี้มีหวังโดนร่ายยาวแน่ๆ พอแต่งตัวเสร็จฉันหยิบกระเป๋าแล้วเดินลงไปด้านล่าง เดินลงมาพวกไคก็มารออยู่แล้ว รอดแบบเส้นไยแดงผ่านแปด










"เฮ้อ...ง่วงชะมัคเลย" เสียงบ่นของโชหลังจากพึ่งหมดคาบสองไป เจ้าตัวฟุบลงกับโต๊ะ กำลังเตรียมที่จะนอน


"นายนี่บ่นเป็นคนแก่ไปได้นะ ที่ง่วงเนี่ยเป็นเพราะเกมด้วยหรือเปล่า" 


"ก็นิดหน่อยนะ เล่นไม่ผ่านสักทีเลยลากยาว กว่าจะได้นอนก็ตีสามแล้ว"


"นายนี่น้า ถ้าพวกไครู้เข้านายก็ไม่ได้เล่นเกมอีกเลยนะ"


"ไม่ต้องห่วง ระดับฉันแล้วสบายมาก"


"คะ ขอให้เป็นแบบที่พูดแล้วกัน ถ้าเดือดร้อนมาฉันไม่ช่วยนะ" โชทำหน้าเหมือนไม่ได้ยินแล้วฟุบกับโต๊ะต่อ ฉันส่ายหัวกับความบ้าของหมอนี้เลยจริงๆ ฉันหันไปมองนอกหน้าต่างคิดอะไรไปเรื่อย


"นี่ๆฉันมีข่าวดีมาบอกล่ะ" เสียงของสึบากิเรียกความสนใจฉันจึงหันไป สึบากิเดินตรงมาหาพวกเราพร้อมกับโชโกะ โชที่นอนอยู่ก็เงยหน้าขึ้นมาด้วยความหัวเสีย


"มีอะไรก็รีบบอกมาเถอะน่า"


"ใจเย็นๆสิ นายเนี่ยใจร้อนชะมัด ข่าวดีก็คือ ตอนบ่ายพวกเราไม่ได้เรียนงั้นล่ะ"


"จริงหรอ ในที่สุดฝันที่ฉันปราถนาก็เป็นจริงสักที แต่เดี๋ยวนะ ทำไมถึงไม่มีเรียนตอนบ่ายล่ะ"ตอนแรกโชดูจะดีใจแต่สักพักก็ทำหน้าคิ้วขมวดด้วยความสงสัย


"ก็..วันนี้เป็นวันเฉลยรุ่นพี่บัดดี้ไง แล้วก็เลือกชมรมที่จะเข้าด้วยน่ะ แล้วพวกเธอสองคจะเข้าชมรมอะไรหรอ" โชโกะอธิบาย


"ฉันว่าจะเข้าชมรมฟุตบอล" 


"ฉันเข้าบรรณารักษ์น่ะ แล้วสึบากิกับโชโกะล่ะ"


"ฉันกับโชโกะเข้าคหกรรม แต่ดูเหมือนจะมีแค่ฉันกับโชโกะสินะที่อยู่ด้วยกัน ว่าแต่ทำไมพวกเธอไม่เข้าชมรมเดียวกันล่ะ"


"ไม่ล่ะ งานบรรณารักษ์เยอะจะตาย ฉันไม่เอาด้วยหรอก"


"ก็เป็นตามที่โชพูดนั้นแหละ" พวกเรานั่งคุยกันเรื่อยๆ จนอาจาย์เข้าห้องพวกเราถึงแยกย้ายกัน พอหมดคาบก็ไปกินข้าวกลางวันที่ดาตฟ้าเหมือนปกติ



















"ก็...ขอสวัสดีอาจาย์และรุ่นน้องที่น่ารักทุกคนนะครับ ผมชื่อ โทชิ เรียวตะ อยู่ปี 3 ห้อง C และ.."


"คิสึเนะ เมโกะ  อยู่ปี 3 ห้อง D จะเป็นพิธีกรในการเฉลยรุ่นพี่บัดดี้นั้นเองคะ" เสียงเปิดงานของรุ่นปีสามดังขึ้น เริ่มความสนใจจากรปี1ทุกคน ตอนนี้พวกเราอยู่ในโรงยิมนั่งเรียงตามห้องแยกชายหญิง โดยให้หันหน้าเข้าหากัน มีรุ่นปี2ยืนอยู่ด้านข้างล้อปี1 ส่วนรุ่นพี่ปี3 ยืนอยู่ชั้นสองของโรงยิม รู้สึกมีสายตาจับจ้องมาที่พวกเราไม่ตำกว่ายี่สิบคู่แน่นอน ส่วนนึงน่าจะเป็นมนุษย์และอีกส่วนนึงเป็นแวมไพร์ ฉันอยากให้มันจบเร็วๆชะมัด


"อ่าว..ล่ะคะ นี่ก็ใกล้เวลาเฉลยรุ่นพี่บัดดี้แล้ว พวกฉะนั้นขอให้ปี1ทุกคนหยิบผ้าปิดตาที่แจกให้ขึ้นมาใส่ด้วยนะคะ" ฉันถอดแว่นก่อนจะหยิบผ้าปิดตาขึ้นมาใส่ แล้วจัดให้เรียนร้อย 


"โอเคครับ ตอนนี้ปี1ได้ปิดตาเรียบร้อยแล้ว ก็ขอให้รุ่นพี่ปี2เดินไปอยู่ด้านหลังปี1ที่เป็นรุ่นน้องบีดดี้ของตีวเองเลยคะ" สิ้นสุดเสียงพิธีกรก็มีเสียงเดินจำนวนมากเข้ามาในแถวและค่อยๆเงียบลง 


"ปีนี้พิเศษกว่าทุกปีนะครับ คือจะมีปี1บางคนที่ได้รุ่นพี่บัดดี้สองคน เพราะว่าปีนี้ปี1มีจำนวนน้อยกว่าที่แล้ว เราเลยการจัดให้มีรุ่นพี่บัดดี้สองคน ในห้องนึงคนที่ได้รุ่นพี่บัดดี้มีแค่1-2คนเท่านั้น คุณคิสึเนะผมว่าพวกเราไปหาปี1ที่เป็นผู้โชดดีได้รุ่นพี่บัดดี้สองคนกันดีกว่า"


"นั้นสินะคะ งั้นเริ่มจากปี1ห้องAก่อนนะคะ" เสียงเดินดังขึ้นเรื่อยๆก่อนหยุดอยู่ที่ฉัน จู่ๆก็มีมือมาจับที่ไหล่


"เราก็มาถือผู้โชดดีคนแรกแล้วนะครับ เป็นเด็กสาวผมทวินแถมใส่แว่นอีก มีความโมเอะ ดาเมจน่าจะถูกใจรุ่นพี่หลายๆคนเลยนะครับ อ่าว..ฟังชื่อกันดีๆล่ะ เชิญแนะนำตัวเลยครับ"


"ชื่อ คิริกายะ โคโนเอะคะ" เสียงพูดคุยของรุ่นพี่เริ่มดังขึ้น ส่วนมากก็เกี่ยวกับฉันทั้งหมด


"งั้นขอเรียกว่าคืริจังล่ะกันเนอะ คิริจังหารุ่นพี่บัดดี้ตัวเองเจอหรือยังคะ"


"ยังเลยคะ ขนาดคำใบ้ยังแก้ไม่ได้เลย"


"โอ้ตายแล้ว ได้ยินแบบนี้รุ่นพี่บัดดี้เสียใจนะคะเนี่ย" พิธีกรคุยเล่นกับฉันสักพักก่อนจะเดินไปหาคนอื่นต่อ รู้สึกเสียวสันหลังแปลกๆ รุ่นพี่บัดดี้ของเราจะน่ากลัวไมนะ


"เอาล่ะตอนนี้ก็ได้เวลาเฉลยแล้วคะ ขอให้ปีหนึ่งยืนขึ้นแล้วหันหลังด้วยนะคะ"


"รุ่นพี่บัดดี้ดูปี1ด้วยนะครับ" ฉันยืนขึ้นก่อนจะหันหลังไป รุ่นพี่บัดดี้ก็ใจดีจับฉันให้หันมาตรงๆ มือเย็นจังเป็นแวมไพร์งั้นหรอ แย่ล่ะสิ


"ผมจะนัด1ถึง3 ค่อยถอดผ้าปิดตานะครับ" เอาล่ะเป็นไงเป็นกัน ฉันจับที่ผ้าปิดตาเพื่อเตรียมเปิด


"1.....2.........3 เปืดได้ครับ!!!" สิ้นสุดประโยดฉันก็ดึงผ้าปิดตาออกทันที ภาพตรงหน้าทำเอาฉันนิ่งอี้งไปหลายวิ มือสั่นปากค้าง เหมือนเวลาหยุดหมุนไปชั่วขณะ ไม่จริงใช่ไหม!!!!!!




100%


"ยินดีที่ได้รู้จัก ฉันอาบาเนะ ไค"


"ส่วนฉันทาคาฮาชิ เรน ฝากตัวล่ะ คุณคิริกายะ" ไคกับเรนส่งยิ้มมาให้ฉัน แต่สายตาที่ส่งมามีแผนอะไรสักอย่าง นี่มันคืออะไร


"ทะ...ทำไม"


"ก็เธอเป็นคนจับได้พวกฉันเองนี่หน่อย ช่วยไม่ได้ล่ะนะ " เรนพูดพร้อมยักไหล่เหมือนเป็นเรื่องปกติ


"อย่าบอกนะว่า 'หนอน หนัง สือ' กับ 'อยู่ เงียบ เงียบ' พวกนายเป็นคนคิดเองน่ะ"


"ก็แน่นอนอยู่แล้ว ถามอะไรแปลกนะเธอเนี่ย"


"แล้วไอ้หนอนหนังสือ กับอยู่เงียบเงียบ มันเกี่ยวอะไรกับพวกนายล่ะ"


"จากนิสัยน่ะ ฉันอ่านหนังสืออยู่ตลอดเลยโดนตั้งฉายาว่า'หนอนหนังสือ' ส่วนไคชอบ'อยู่เงียบเงียบ' ไม่ค่อยจะพูดกับใครถ้าไม่จำเป็น พวกฉันเอานิสัยมาเป็นคำใบ้ ฉันนึกว่าเธอจะรู้นิสัยพวกฉันชะอีกนะ" 


"ฉันอยู่กับพวกนายมาสักพัก ก็ใช่ว่าจะรู้นิสัยของแต่ละคนหมดหรอกนะ"


"ครับๆ" ให้ตายสิ ขอเปลื่ยนรุ่นพี่บัดดี้ได้ไหมเนี่ย 


"ตอนนี้ทุกคนก็ได้เห็นรุ่นพี่บัดดี้ของตัวเองแล้วนะครับ ต่อไปพวกเราจะให้ปี1กับปี2รู้จักกับมากขึ้น เราจะให้ปี1จับคู่กัน จะจับชายหญิง ชายชาย หรือหญิงหญิงก็ได้ จับคู่เสร็จก็นั่งลงเพื่อทำความรู้ใจกันนะครับ คนไหนไม่มีคู่โดยปี3จะไปจับให้นะครับ" สิ้นสุดประโยดฉันยังไม่ได้ก้าวไปไหนโชก็มาดึงแขนฉันให้นั่งลงแล้ว


"เธอคู่กับฉันไม่ต้องไปหาให้ไกลหรอก อ่าว..นั่งลง" ฉันทำตามบอกก่อนจะหันไปมองคนข้างๆโช ฉันก็ต้องตกใจอีกรอบ โชได้ไอโตะเป็นรุ่นพี่บัดดี้ มันจะโลกกลมไปแล้วนะ 


"ทำไมพวกเราสองคน ได้สามในหกเจ้าชายแห่งปี2กันล่ะเนี่ย"


"เจ้าชายแห่งปี2หรอ"


"เป็นอันดับที่พวกผู้หญิงจัดกันนน่ะ" ไคพูด


"แล้วอีกสามคนล่ะ"


"คาเนกิ ไทจิ แล้วนัทสึนั้นแหละ" ฉันพยักหน้าเข้าใจก่อนจะหันไปมองรอบๆที่ตอนนี้มีสายตาของเพื่อนร่วมชั้นกับรุ่นพี่2ปีมองมาที่พวกเรา ทั้งชายและหญิง


"ดูรอบๆแล้วเหมือนพวกเราจะตกเป็นเป้าสายตากว่าพวกคาเนกินะ" ไอโตะพูดแล้วหันไปรอบๆ


"ก็คงอย่างงั้นแหละ เอาล่ะมาเข้าเรื่องดีกว่า เริ่มจาก..." หลังจากนนั้นพวกเราก็เริ่มเปิดประเด็นคุยกัน ถามวิชาที่ถนัดกับไม่ถนัด ชมรมที่จะเข้า และต่างๆอีกมายมากจนเวลาผ่านไปไวเหมือนโกหก ก็หมดเวลาของการเฉลยรุ่นพี่บัดดี้ ก่อนจะแยกย้ายกันกลับห้อง 























================================================

แฮร่ กลับมาแล้วจ้า งานเยอะกับสมองตันเลยหยุดอัพนะ  อาจจะเออๆหน่อยเนอะ คอมเม้นกันด้วยล่ะ ไปละ


100 มาแล้ว สมองตันคะ มันเลยสั้นเนอะ ช่วงนี้จะเป็นรั้วโรงเรียนไม่มีอะไรมากเท่าไร ส่วนหลังจากนั้น...ไม่บอกแล้วกันเนอะ 555 ไปละ











ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

17 ความคิดเห็น

  1. #17 Icenomi (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 02:56

    เนื้อหาน่าติดตามค่ะ ช่วงแรกๆมีคำผิดเยอะไปหน่อย ทำให้อ่านแล้วดูงงหรือติดขัดบ้าง ช่วงตอนหลังไปพัฒนาขึ้นค่ะ


    #17
    1
    • #17-1 KNE_FT(จากตอนที่ 27)
      1 เมษายน 2562 / 10:04
      ขอบคุณคะ จะพยายามแก้คำผิดให้นะคะ
      #17-1
  2. #14 Gaerd (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2560 / 21:57
    ค้างงงงงงง ไรท์มาต่อเร็วๆนะคะ//ปูเสื่อรอ
    #14
    1