Fenix of vampires เธอคือของพวกเราเท่านั้น

ตอนที่ 13 : ตอนที่ 11 เปิดใจ 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 192
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    2 ก.ค. 60





ฉันไม่รู้ว่าฉันคิดไปเองหรือเปล่าว่าตอนนิ้เหมือนตัวเองโดนูชาหรือพิธีกรรมอะไรทำนองนั้น ก็จะไม่ให้รู้สึกแบบนิ้ได้ไงล่ะ เพราะตอนนิ้ในห้องฉันมีแวมไพร์ตั้ง 7ตน ใช่ย้ำว่า 7ตน นั่งจ้องฉันเขม็ง ไม่ชอบแบบนิ้จริงๆ รู้สึกเสียงสันหลังตลอดเวลา นี่ตั้งแต่ตื่นมาเจอไอโตะก็ตกใจมากแล้วนะ ผ่านไปสักพัก ไค เรน ไทจิ คาเนกิ นัตสึ โช มาได้ไงไม่รู้ให้ตายสิ วันนิ้วันโชดร่ายของฉันหรือไง


"โคโนเอะ.." โชเรียกฉัน ฉันเห็นไปมองเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้พูดอะไร อยากพูดนะ แต่อีก6ตนจ้องแบบนิ้มันน่ากลัว


"ไม่อยากตุยกับฉันหรอ" โชเริ่มทำเสียงอ่อนลง เหมือนหมาน้อยที่โดนเจ้านายดุอย่างงั้นแหละ เฮ้อ..ช่วยไม่ได้แฮะ


"จะให้คุยอะไรละ นายไม่ได้ถามฉันจะให้ฉันพูดอะไรละ เจ้าบ้า" จบประโยดเท่านั้นแหละไทจิกับนัตสึขำแต่พยายามกลั้นไว้โชมองไปทางสองคนนั้น ก่อนจะหันมาหาฉัน


"ก็นะ จะเริ่มไงดีละ พี่ไคพี่จะถามไม่ใช่หรอถามสิ" ฉันหันไปหาไค เจ้าตัวถอนหายใจก่อนจะเริ่มถามฉัน


"เฮ้อ..งั้นฉันถามเธอหน่อย ทำไมเธอถือใช้เคียวเวทย์ได้"  ไคพูดถึงเรื่องอะไรกันไม่เห็นจะรู้เรื่องเลย


"ไคถามบอกนั้น โคโนะจังเค้าไม่เข้าใจที่นายพูดหรอก" ไอโตะพูดก่อนจะหันมาหาฉัน


"เธอไม่เข้าใจสินะ โทษทีนะ ที่ไม่ได้เล่าให้เธอฟัง มันอาจเป็นเรื่องที่เข้าใจยากนิดหน่อย" หลังจากนั้นไอโตะก็เล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นให้ฉัน ฉันฟังก็ตกใจที่จู่ๆฉันใช้เคียงเวทย์ได้แถมพยายามทำร้ายพวกเขา


"ทุกอย่างก็เป็นแบบนิ้แหละ พอจะจำอะไรได้ไหม"


"ไม่...จำอะไรไม่ได้เลย"


"แล้วเธอพอจะจำเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก่อนหน้านิ้ได้ไหม" เรนถาม


"ที่จำได้ก็..ตอนที่โชสลบไปแล้วจู่ๆมีเหมือนกับภาพความทรงจำไหลเข้ามาในหัว ภาพมันผสมกันไปหมด ทุกอยางมันเรือนลวง"


"โอเค นั่นก็แสดงว่าพลังเธอพี่งตื่น แต่ฉันมีเรื่องสงสัยอยู่ ความทรงจำ มันหมายความไง"ไคเป็นฝ่ายถามบาง


"ฉันจำความทรงจำของตนเองตอนเด็กๆไม่ได้เลย เหมือนมันหายไป พอพยายามนึกแต่เท่าไรก็นึกไม่ออก" พอจบประโยดดูเหมือนทุกคนจะตกใจกับสิ่งที่ฉันพูด ทำไมถึงตกใจกันขนากนั้นล่ะ


"ฉัยว่าพอแค่นิ้เถอะ โคโนะจังน่าจะเหนื่อยแล้วละให้เธอพักได้แล้วละ" ไทจิพูดก่อนทุกคนจะพยักหน้าแล้วเดินออกไป ทำให้ในห้องเหลือฉัน โช แล้วก็ไอโตะ


"โคโนเอะ จำเรื่องที่ฉันบอกได้ไหมว่าพวกพี่ไคเค้าไว้ใจไม่ได้"


"อืม..แล้วมันทำไมหรอ"


"ฉันถอนคำพูด ตอนแรกฉันไม่เข้าใจพวกเค้าแต่พอได้คุยกัน ทำให้ฉันรู้ว่าเค้าทำไปเพราะอะไร"


"นายหมายความว่าไง"



"ฉันว่าให้พี่ไอโตะเป็นคนพูดดีกว่า ฉันอธิบายเรื่องยากๆไม่เป็นหรอกนะ ดูแลตัวเองด้วยละ หายเร็วๆนะ" โชพูดก่อนจะเดินออกไป ฉันหันไปหาไอโตะ ไอโตะยิ้มให้ฉันบางๆ


"รู้นะว่าจะถาม แต่ตอนนิ้พักก่อนเถอะ เดี่ยวถ้าเธอตื่นฉันจะอธิบายให้" ฉันไม่ขัดขืน เลยทำตามที่บอกแล้วล้มตัวนอนหันไปหาไอโตะ ไอโตะยื่นมือลูบหัวฉัน ไม่รู้ทำไมแต่พอได้คุยกัน มันทำให้สบายใจ ้เหมือนได้ระบายออกไป นี่คืดความหมายที่โชบอกหรือเปล่านะ ไม่กลัว ไม่ขัดขืน ไม่หนี กลับกันรู้ปลอดภัย คงต้องลองคิดใหม่ซะหน่อยแล้ว หลังจากนั้นฉันก็เข้าสู่ห้วงนิทรา




ทางด้านห้องรับแขก

ไอโตะเดินเข้ามาในห้องรับแขกที่ตอนนิ้มี King Vampire นั่งรอเค้าอยู่ และกำลังคุยกันเรื่องของโคโนเอะ พอไอโตะเข้ามาในห้องทุกคนก็หยุดพูดแล้วหันมาหาไอโตะ

"โคโนเอะละ" นัตสึถามไอโตะ


"หลับไปแล้วละ"


"งั้นเริ่มละนะ สรุปจะทำอย่างไงเรื่องของโคโนเอะ" ไคเริ่มเปิดประเด็นคนแรก เพราะมันคิดการตัดสินว่า จะเลือกเธอเป็นหัวหน้า King Vampire คนต่อไป


"นายก็รู้แล้ว พวกเรายอมรับถึงยังจะไม่ได้ทดสอบแต่ว่า เรื่องที่โคโนเอะมีลักษณะตรงกับคำทำนายของเฟียแล้วก็ท่านพยากรณ์ ส่วนการทดสอบเธอคงต้องดูอีกที"


"ทำไมนายถึงมั่นใจอย่างนั้นละเรน" ไคถามเรน


"นายก็ไม่ต่างจากฉันหรอกไค" ไคยกยิ้ม


"นั้นสินะ รอให้เธอไปหาท่านพยาการณ์ก่อนแล้วหลังจากนั้นทดสอบแล้วกับนะ" พวก King Vampire พยักหน้าพร้อมกัน อีกไม่นานหัวหน้าคนใหม่จะถือกำเนิดขึ้นแล้ว







ทำไม รู้สึกเย็นแปลกๆนะเหมือนมีอะไรอยู่บนหน้าผากเลย ฉันค่อยๆลืมตาขึ้นก็เห็นไอโตะรินน้ำใส่แก้วอยู่ ไอโตะหันมาก็ยิ้มให้ฉัน

"ตื่นแล้วหรอ " ไอโตะพูดกับฉัน ฉันเดะที่หน้าผากมีผ้าขนหนูชุบน้ำวางอยู่


"ดูเหมือนเธอจะมีไข้นิดหน่อยน่ะ" ฉันพยักก่อนจะหันหน้าไปทางหน้าต่าง ท้องฟ้าในยามค่ำคืนมีดูสงบเงียบมองแล้วรู้สึกดีจัง


"เธอมีอะไรจะถามฉันหรืเปล่า" ไอโตะพูด ฉันหันไปหาสายตาไอโตะ ดวงตาของไอโตะนั้นดูอ่อนโยนแล้วอบอุ่น รู้สึกปลอดภัย ไม่มีอะไรต้องกลัว


"คือ..พวกนายพาฉันมาที่นี่ทำไม" 


"ที่พวกเราพาเธอมาเพราะเธอคือผู้ถูกเลือก"


"ผู้ถูกเลือกหรอ"


"ใช่ ถูกเลือกมาเป็นเหยื่อพวกเรา แต่ว่าก็ไม่ได้หมายความว่าจะเต้องเป็นแค่เหยื่ออย่างเดียว ยังจะได้รับการดูแลเป็นพิเศษด้วย การที่เลือกเหยื่อในแต่ละคนนั้น จะต้องมีสายเลือดพิเศษ และเป็นคนที่พวกเราเลือก ก็คือเธอนั้นแหละ"


"แต่สายเลือดพิเศษ อย่างเช่นอะไรหรอ"


"ก็..พวกลูกครี่งน่ะ หรือไม่ก็พวกสายเลือดแท้แต่พลังมากน่ะ"


"แต่ฉัน...ไม่ใช่พวกลูกครี่งหรือสายเลือดแท้ไม่ใช่หรอ"


"เรื่องนิ้พวกฉันก็ไม่รู้ แต่ว่า..." ไอโตะยื่นมือมากุมมือของฉันไว้



"ก็ไม่ใช่ว่าจะหาคำตอบไม่ได้นิ แล้วก็..อยากกลัวพวกเรา เชื่อใจพวกเรา ถึงมันจะเร็วไปแต่ว่าภาพทุกอย่างที่เห็นเป็นภายนอกของพวกเรา แต่ภายในเธอยังไม่รู้ เพราะเฉพาะนั้นเปิดใจให้พวกเราเถอะนะ แล้วคำถามที่เธอตั้งคำถามไว้พวกเราจะเป็นคนหาคำตอบแล้วจะตอบตามที่เธอต้องการเอง" ไอโตะบีบมือฉันเหมือนให้ฉันสบายใจ ฉันก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมรู้สึกว่า ถ้าอยู่กับพวกเค้าฉันจะปลอดภัย ไม่มีใครมาทำร้าย แต่ก็เหมือนกับที่ไอโตะพูดภายนอกไม่เหมือนภายในเพราะงั้น ฉันจะลองเชื่อ 



"โคโนะจัง ฉันบอกตามที่โคโนะจังต้องการแล้ว เพราะงั้น..เอ่อ..จะว่าไงดีละ" ไอโตะทำหน้าเหมือนลำบากใจแต่ไม่ต้องรู้คำตอบฉันก็พอเดาได้ว่าไอโตะต้องการอะไร



"ขอของตอบแทน หรือขอกัดหน่อยสินะ อย่างไงซะฉันก็ห้ามพวกนายไม่ได้อยู่นิ" ฉันยื้มขำตอนที่ไอโตะทำหน้าเหวอนิดๆ แต่ก็ไม่พูดอะไร แค่ยกมือฉันขึ้นก็จะกัดไปที่มือ ถ้าถามว่าเจ็บไหม ฉันตอบว่าไม่หรอก เหมือนจะชินไปแล้วด้วยช้ำ แบบนิ้คงดีแล้วละ ฉันหลับตาลงก่อนจะเข้าห้วงนิทราไปเหมือนเดิม














==============================================

100ขอรับ พอดีงานเยอะสมองตันเลยไม่ได้อัพนะ ช่วงนิ้ปิดเทอมกันแล้วสินะดีจังเลย แต่ไม่ใช่สำหรับไรท์หรอก เพราะอะไรน่ะหรอ หยุด5วัน พฤหัสก็แต่ไปเรียนเก็บเกรด ม.5อ่ะ//เสียใจปิดเทอมของข้าาา// กว่าจะได้อัพเยอะๆ ก็หลังสงการนู้นเลย แต่ก็จะพยายมอัพนะงับ ไปละ ติดตามตอนหน้า

80% อัพนิดนึง เพราะวันเสารนิ้เค้าบ่ยุ ไปทัศนศึกษาเลยไม่อัพนะะ อาทิตย์จะพิเศษหน่อย

50 ไปแล้วสถานนีต่อไป 100 555 ตอนนิ้ขอบอกเลย ไรท์แต่งไปเขินไป อร้างง มีความหวานเล็กน้อยอิอิ โคโนเอะเริ่มเปิดใจแล้วนะเออ ตามลุ้นต่อไปนะคะ ใครอยากให้โคโนเอะอยู่กับใครเลือกมาเลย หยอกนะๆ ไปละ
 

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

17 ความคิดเห็น

  1. #8 Banz955 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:49
    รอออออ
    #8
    0