ข้าแค่อยากมีลูกสาว(ที่น่ารัก)สักคน

ตอนที่ 8 : คุณชายท่านนั้น...ข้าเคยหลงรัก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,963
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 260 ครั้ง
    1 มิ.ย. 63

“มู่ชิง ข้ากับคุณชายเหวินหรง ก่อนหน้านี่มีความสัมพันธ์ระดับไหนหรือ” ข้าเอ่ยถามคำถามที่ค้างคาอยู่ในใจ ขณะที่กำลังนั่งให้มู่ชิงแปรงผมให้

ตลอดทางกลับจวน ข้ารู้สึกถึงความไม่ชอบมาพากลเกี่ยวกับคุณชายท่านนี้

มันรู้สึกตงิด ๆ ในใจว่ามันต้องมีอะไรที่พิเศษกว่า ‘เพื่อนของพี่ใหญ่’

อีกทั้งพี่ใหญ่เอง มักจะเหลือบมองถังหูลู่ในมือข้าและมู่ชิงอยู่เป็นระยะ ๆ แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกมาเช่นกัน

ลางสังหรณ์ของข้าไม่ค่อยผิดพลาดเรื่องอย่างนี้ ต้องมีอะไรในกอไผ่แน่ ๆ

 

“เอ่อ...” นี่อย่างไร มู่ชิงเองนางยังกระอึกกระอัก

แสดงว่าข้ามาถูกทางแล้ว

“บอกข้ามาเถอะ ถ้าข้ายังสงสัย คืนนี้ข้านอนไม่หลับแน่ ๆ”

ข้าหยุดการแปรงผมของมู่ชิง แล้วเดินไปนั่งที่โต๊ะน้ำชาภายในห้องอย่างรอคำตอบ

“คือว่า...”

ทว่านางก็ยังไม่พูด หรือว่านางไม่เข้าใจคำว่า‘ระดับไหน’ของข้า

 

“ที่ข้าอยากรู้คือ เขาเป็นแค่เพื่อนของพี่ใหญ่ตามปกติ หรือมีอะไรพิเศษกว่านั้นไหม” ขยายให้ เข้าใจไหมนะ

 

“คุณชายเหวินหรงผู้นี้เป็นคนที่คุณหนูพยายามเกี้ยวมาตลอดเจ้าค่ะ!” นางเงียบไปสักครู่และโพล่งออกมาในที่สุด

“นั่นไง! ข้าว่าแล้วเชียวมีอะไรในกอไผ่จริง ๆ ด้วย”

แต่เดี๋ยวนะ...

“เป็นข้าหรือที่ตามเกี้ยวเขา!” นางพยักหน้าอย่างมั่นใจให้ข้า

 

สถานการณ์ในวันนี้ ข้านึกว่าอาจจะเป็นฝ่ายถูกเกี้ยวอยู่ซะอีก เหตุใดถึงเป็นเช่นนี้ไปได้

ตอนเขาพูดคำว่า ‘ไม่ผิด’ ข้าเองก็คิดไม่ตก สับสนระหว่าง ‘ไม่ผิด’ ข้าหลงตัวเอง กับ ‘ไม่ผิด’ เขาเกี้ยวข้าอยู่

ที่แท้ความหมายเขาคงเป็นอย่างแรก เขาจะเกี้ยวข้าได้ไง ในเมื่อฝ่ายที่ชอบ คือข้ามาตลอด...ไม่ใช่เขาสักหน่อย

เขาแค่แกล้งข้าอีกแล้วสิเนี่ย ดีนะที่ข้าฉลาดเลยรู้ทัน ไม่งั้นคงหลงตัวเองแล้วต้องมานั่งเสียใจภายหลังอีกเป็นแน่ ข้าแอบยิ้มให้กับความฉลาดครั้งนี้ของตนเอง

 

“ช่วยเล่าให้ฟังหน่อยสิ ข้าแสดงออกว่าเกี้ยวเขาอย่างไรบ้าง”

ข้อมูลพวกนี้เอาไว้ จะได้รู้ว่าตัวเองควรวางตัวและทำอย่างไรต่อไป

หรือนี่ข้าหลุดมาอยู่ในร่างนางร้ายที่คอยตามจิกพระเอก! ไม่น่าจะใช่นะ เขาดูไม่มีออร่าพระเอกเอาซะเลย

 

“คุณหนูมักจะตามคุณชายเหวินหรงไปทุกที่ ที่ทราบว่าเขาจะไปเจ้าค่ะ”

“นี่ข้าว่างขนาดนั้นเลยหรอ!” ข้าหลุดปากออกไปไม่ทันได้คิด พร้อมทำสีหน้ามุ่ยอย่างลืมตัว

 

“เอ่อ...”

“ต่อเลย ๆ” ข้ารีบบอกมู่ชิง เมื่อเห็นนางมีสีหน้าเริ่มคิดหนักว่าจะเล่าต่อดีไหม

 

“และมักจะนำอาหารดี ๆ จากโรงเตี๊ยมไปฝากคุณชายอยู่บ่อย ๆ ไปส่งเองบ้าง ให้ผู้อื่นไปบ้างเจ้าค่ะ”

“โอ้โห! สายเปย์ซะด้วย! มู่ชิงข้าว่าพอเท่านี้ก่อน ข้าพอจะเข้าใจแล้ว”

หยางมี่เอ๋ย ๆ นี่เจ้ารัก เจ้าชอบเขาขนาดนี้เลยหรือ สิ่งที่เจ้าทำเพื่อเขาน่ะ ข้าว่ามันต้องมากกว่านี้อีกเยอะแน่ ๆ ที่มู่ชิงจะเล่าข้า

แล้วเขาล่ะ...

 

“มู่ชิง แล้วคุณชายล่ะ เขาดูเหมือนจะชอบข้าบ้างไหม”

“คือ...”

นางคงเกรงใจที่จะพูดความจริงสินะ หรืออาจจะเป็นห่วงความรู้สึกข้าด้วย

“บอกความจริงมาเลย เจ้าก็รู้...ข้านั้นเปลี่ยนไปแล้ว ตอนนี้ข้าไม่มีความรู้สึกใด ๆ เหลือให้เขาเลย นอกจากเคารพเขาเพราะเป็นเพื่อนของพี่ใหญ่ และเป็นผู้มีพระคุณเพียงชั่วครู่ชั่วคราวเท่านั้น” ข้ายิ้มแกมเอ็นดูนาง

 

“คุณหนูไม่ได้หลอกบ่าวนะเจ้าคะ ที่จริงแล้ว...คุณชายท่านไม่มีท่าทางจะพึงใจคุณหนูเลยเจ้าค่ะ อีกทั้งยังคงหลบเลี่ยงไปเสียทุกครั้งที่คุณหนูของบ่าวขอเข้าพบ” ข้าพยักหน้าให้กับคำถามแรกของนาง นางถึงเอ่ยต่อจนจบ

“ดี! ในเมื่อเป็นแบบนี้ก็ดี”

ใบหน้าเริงร่าของข้าคงบอกมู่ชิงได้อย่างชัดเจน คำว่า ‘ดี’ ที่ข้าเอ่ยออกมา ข้าหมายความตามนั้นจริง ๆ นางถึงพลอยยิ้มไปกับข้าด้วย เขาไม่ได้ชอบข้ากลับก็ดี จะได้ไม่ต้องมีเรื่องคาราคาซังต่อกัน แค่ข้าไม่ได้ชอบเขาแล้วและต่อจากนี้จะไม่ไปตามกวนใจเขาอีก คงไม่ได้มีผลกระทบต่อใครหรอกนะ

 

“แล้วถ้าต่อจากนี้ ข้าพึงใจคุณชายท่านไหน เจ้ายินดีที่จะสนับสนุนข้าไหม”

แค่แกล้งเอ่ยออกไปเล่น ๆ แต่ดูนางสิ นางทำสีหน้าคุณแม่หวงลูกสาวออกมาแวบหนึ่ง ข้าแอบเห็นนะ เด็กอะไร ทำตัวเป็นคุณป้าแก่ ๆ ไปได้

แต่ถึงอย่างไร มู่ชิง ก็คือ มู่ชิง

“ข้ายินดีทำทุกอย่างเพื่อคุณหนูเจ้าค่ะ” นางตอบพร้อมทำหน้าฮึกเหิม

“ขอบใจเจ้ามากนะ มู่ชิง”

อดใจไม่ไหวที่จะเอื้อมมือไปดึงแก้มนางด้วยความมันเขี้ยวทันที คนอะไรซื่อจริงๆ ทำข้ารักและเอ็นดูมากขึ้นทุกวัน ๆ ต้องซื้อถังหูลู่ให้กินบ่อย ๆ ซะแล้ว ตอบแทนความน่ารักนี้

 

ที่ผ่านมาการเกี้ยวคุณชายเหวินหรงของหยางมี่ คงลำบากสาวใช้คนนี้ไม่น้อย ต้องมาเห็นคุณหนูที่ตัวเองรักเจ็บปวดครั้งแล้วครั้งเล่า แต่ก็ไม่กล้ากล่าวเตือนหรือขัดแย้งสิ่งใดออกไป ปวดใจน่าดู

 

"คุณหนูคนใหม่คนนี้ของเจ้าน่ะ จะไม่ทำอะไรเกินตัวแบบนั้นเด็ดขาด ข้าจะพยายามไม่ทำให้ทั้งเจ้า ทั้งท่านพ่อท่านแม่ รวมถึงพี่ชายทั้งสองต้องเป็นห่วง ข้าจะรักตัวเองให้มากและจะรักคนที่เขารักข้าเท่านั้น! ข้าตั้งใจไว้แล้ว เจ้าคอยดูและเป็นกำลังใจให้ข้าด้วยล่ะ" ข้ายิ้มอย่างมั่นอกมั่นใจส่งให้มู่ชิง สาวใช้ตัวน้อยที่น่าเอ็นดูของข้า

 

หน้าหยางมี่ตอนมั่นอกมั่นใจเจ้าค่ะ

-------------

*ทุกตอนเป็นการด้นสดค่ะ แต่งเสร็จตอนไหนลงตอนนั้น

**เพราะงั้นเวลาที่ลงในแต่ละครั้งจะมั่ว ๆ หน่อยน้า

***ช่วงนี้ไรท์หลงรักแมว อาจจะมีมีมแมวตบท้ายบ่อย ๆ ไม่ว่ากันนะคะ เงี้ยว ๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 260 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

81 ความคิดเห็น

  1. #48 Pannmak (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2563 / 17:48

    สนุกค่ะ

    #48
    0