ข้าแค่อยากมีลูกสาว(ที่น่ารัก)สักคน

ตอนที่ 40 : ขนมหวาน ของสาวน้อยหน้าหวาน 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 973
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 88 ครั้ง
    26 มิ.ย. 63

ไม่ทันได้มีใครตักขนมขึ้นชิม ก็มีเสียงหนึ่งเอ่ยขึ้นมาก่อน

“ข้าขอรบกวนด้วย ได้หรือไม่”

 

“ด้วยความยินดีเจ้าค่ะ คุณชายเหวินหรง ทางนี้เจ้าค่ะ” เหตุใดจะไม่ได้ ในเมื่อพี่รองกับท่านหมอ อีกทั้งแขกของท่านพ่อ ที่ไม่ได้อยู่ในแผน ข้ายังมีเผื่อสำหรับพวกเขา เพื่อนของพี่ใหญ่ท่านนี้ ท่านแม่แจ้งแก่ข้าไว้แล้ว ว่าเขาอาจจะมา ย่อมมีส่วนของเขาแน่นอน

ร่างบอบบางของสาวงามคนเดียวในที่นี้ เคลื่อนตัวลุกจากตอนแรกนั่งด้านขวาของพี่ใหญ่ ไปนั่งลงทางด้านซ้ายแทน ซึ่งเป็นตำแหน่งหัวโต๊ะ สมกับเป็นเจ้าภาพขนมหวานในงานนี้ เพื่อให้ผู้มาใหม่ได้นั่งลงแทนที่ตน

 

“เชิญทุกท่านลงมือได้เลยเจ้าค่ะ” ข้าพูดขึ้นเมื่อขนมหวานถูกจัดวางตรงหน้าทุกคนเรียบร้อยแล้ว แต่ยังไม่มีผู้ใดลองตักขึ้นเพื่อลิ้มรสฝีมือข้าสักที

เหล่าคนตัวโตทั้งสี่นี่ก็แสนมารยาทงาม ต้องรอให้ข้าที่เป็นเจ้าของขนมกล่าวตัดริบบิ้นก่อน ถึงจะกล้ากิน

 

“มี่เอ๋อร์ ข้าว่าถ้วยมันเล็กเกินไป ยังไม่ทันได้รู้รส...” พี่ใหญ่พูดขึ้นเมื่อถ้วยแรกหมดไป มือหนาของเขาผลักถ้วยใบเล็กที่ว่างเปล่ามาทางข้าอย่างมีนัย

“งั้นลองดูอีกครั้งนะเจ้าคะ” มือบางรีบเติมขนมลงในถ้วยให้พี่ใหญ่ให้อย่างรู้ความ

“ท่านอื่นเล่าเจ้าคะ หาก...”

กล่าวไม่ทันจบ ถ้วยใบเล็กของพี่รองที่ว่างเปล่าลงแล้วเช่นกัน ถูกเลื่อนมาทางข้า รวมถึงของแขกอีกสองคนด้วย และเช่นเดิมข้าเติมให้ทุกคนอย่างรู้ความ

 

“เป็นอย่างไรกันบ้างเจ้าคะ”

มาถึงยกสอง คิดว่าน่าจะได้ความแล้ว ข้ารีบหยิบอุปกรณ์จดบันทึกของตัวเองที่พกมาด้วย ขึ้นวางท่าเตรียมพร้อมสำหรับการติชมที่กำลังจะได้รับ

 

ใบหน้างามเริ่มมีเหงื่อซึมออกมาเล็กน้อย เพราะกำลังรอฟังผลจากคณะกรรมการทั้งสี่ด้วยความรู้สึกกดดัน พวกเขาไม่พูดอันใดกันออกมาสักคำ ข้าที่คิดว่าพวกเขาคงจะมึนงงและสับสน เพราะไม่เคยลิ้มรสขนมแปลกประหลาดเช่นนี้ จึงเป็นฝ่ายเริ่มพูดขึ้นก่อนเอง

 

“ขนมหวานนี้ มีชื่อเรียกว่า ‘บัวลอยไข่หวาน’ เจ้าค่ะ เจ้าก้อนเล็ก ๆ นี้ ทำมาจากแป้ง ส่วนน้ำขาว ๆ นี้ คือน้ำกะทิ เป็นสิ่งที่คั้นมาจากเนื้อของมะพร้าว ส่วนนี่ทุกท่านคงทราบกันอยู่แล้ว มันคือไข่เป็ด”

“ได้ลิ้มรสขนมของข้ากันไปแล้ว คิดว่าเป็นอย่างไรบ้าง พอจะถูกปากพวกท่านไหมเจ้าคะ นี่คือส่วนหนึ่งที่ข้าจะเพิ่มในรายการขนมหวานของโรงเตี๊ยมเจ้าค่ะ ข้าจึงต้องการคำติชม หากจุดไหนขาดตกบกพร่อง ข้าจะได้นำไปปรับปรุงและพัฒนาให้ดีขึ้นก่อนขายจริง ฉะนั้นได้โปรดอย่าเกรงใจกัน หวานไป เค็มไป หรือจืดชืดเกินไป ช่วยแนะนำข้าอย่างจริงใจด้วยเถอะเจ้าค่ะ ตอนนี้เป็นข้าที่ต้องรบกวนพวกท่านแล้ว”

 

เสียงหวานเอ่ยอธิบายสาระสำคัญของการทำขนมในครั้งนี้ ด้วยน้ำเสียงที่จริงจังและแฝงไปด้วยความมั่นใจ เมื่อพูดจบโน้มหัวลงนิดหน่อย เมื่อคิดได้ว่านี่อาจจะเป็นการรบกวนพวกเขามากเกินไป

 

ยามเข้าสู่โหมดการทำงาน ข้าเองไม่เคยล้อเล่น แม้จะเกรงใจที่ให้พวกเขาเป็นหนูทดลอง แต่ผลตอบรับหรือคำแนะนำจากพวกเขาก็สำคัญอย่างแท้จริง ไม่อาจละเลยได้

 

“แม้ว่าการมารับประทานอาหารภายในโรงเตี้ยมจะมีทั้งบุรุษเพศและสตรีเพศปะปนกันมากมาย แต่ในมุมมองของข้า ตามที่ข้าแอบสังเกต เหล่านักเดินทางที่เข้าพักที่โรงเตี๊ยมเรานั้น มักจะเป็นบุรุษซะส่วนใหญ่ ข้าจึงต้องการคำแนะนำจากพวกท่านที่เป็นบุรุษเจ้าค่ะ”

 

รสชาติสำหรับสตรี ข้านั้นได้รับผลตอบรับจากท่านแม่และมู่ชิงแล้ว รวมถึงตัวข้าเอง ก็คิดว่า นี่อร่อยดีแล้วสำหรับเหล่าสตรีทั้งหลาย แต่ข้าไม่อาจรู้ได้ว่าเหล่าบุรุษ เขาคิดเห็นกันเช่นไร

 

 

“ดี!” พี่รอง

“ถูกปากข้ายิ่งนัก” คุณชายเหวินหรง

“ถูกปาก ถูกใจข้าเช่นกัน” ท่านหมอ

“มี่เอ๋อร์ นี่มันดีมาก เจ้าช่างมีฝีมือ พี่ใหญ่เช่นข้า ภูมิใจในตัวเจ้ายิ่งนัก” พี่ใหญ่กับข้าผู้ถนัดพูดกันด้วยภาษากาย ข้าพุ่งตัวไปหาเขาทันทีเมื่อจบคำพี่ใหญ่ และเขาเองก็อ้าแขนรอรับข้าแล้วเช่นกัน

 

พี่ใหญ่คนนี้...คือพี่ชายในอุดมคติของข้า เป็นพี่ชายแบบที่ข้าอยากมีมาโดยตลอด

อบอุ่น อ่อนโยน พร้อมจะปกป้อง และสนับสนุนข้า...ในทุกเรื่อง

 

“ขอบคุณนะเจ้าคะ” ข้าเงยหน้าบอกพี่ใหญ่ ด้วยแววตาซึ้ง

“หากไม่ใช่คนดี เข้าใจ และจริงใจต่อเจ้าเช่นข้า ไม่ต้องแต่งออกไปโดยเด็ดขาดเลยนะ จำเอาไว้” แม้คำพูดพี่ใหญ่จะเป็นการชมตัวเองอย่างหน้าไม่อายและดูผิดปกติมาก ที่จะพูดขึ้นมาในตอนนี้ แต่ข้ากลับเห็นด้วยกับคำพูดเขาทั้งหมด

 

ไม่ได้แบบนี้...ข้าไม่แต่ง!

 

“เจ้าค่ะ!” สุ้มเสียงหวานเอ่ยรับคำอย่างหนักแน่น

 

“หึ” เสียงนี้พี่รองแน่ ๆ

เสียงของเขาทำให้ข้านึกได้ว่า ไม่ได้อยู่กันแค่สองคน จึงผละตัวออกแล้วรีบหันไปทางคนที่เหลือทันที

 

“ขอบคุณพี่รอง คุณชายเหวินหรง และท่านหมอ เช่นกันนะเจ้าคะ ขออภัยที่ข้าเผลอเสียมารยาทต่อพวกท่านแล้ว” สีหน้าและแววตาของข้าในตอนนี้ แฝงไปด้วยความรู้ผิดอย่างเต็มเปี่ยม เพราะข้าลืมพวกเขาไปเสียสนิทจริง ๆ

 

จริงสิ...

“อ๊ะ! ขนมหวานของข้า พอจะชดเชยให้กับอาหารที่ท่านเลี้ยงข้าครั้งนั้นได้หรือไม่เจ้าคะ คุณชายเหวินหรง นี่เป็นขนมที่ข้าลงมือทำเองกับมือเชียวนะเจ้าคะ” เกี่ยวกันไหมไม่รู้ แต่คนใจกล้าหน้าด้านอย่างข้า เอ่ยออกไปอย่างทีเล่นทีจริงแล้ว ข้าไม่อยากติดหนี้บุญคุณเขานานนี่ หากขนมของข้า ทำให้เขารู้สึกว่าเราหลุดกันแล้ว มันก็ดี ข้าจะได้ไม่ต้องคอยพะวงว่ายังมีสิ่งใดที่ติดค้างเขา

 

“ได้ที่ไหนกัน” เขาทำสีหน้าขึงขังยามพูดออกมา

 

“ไม่ได้สินะเจ้าคะ”

ทำข้าใจแป้วเลยแฮะ

 

ทว่าใจข้าไม่ได้แป้วนานนัก อีกฝ่ายเอ่ยขึ้นมาเพื่อให้เราเข้าใจตรงกันซะก่อน พร้อมส่งรอยยิ้มน้อย ๆ มาให้

“ทุกครั้งที่เจ้าลองทำขนมใด ๆ ก็แล้วแต่ ต้องทำเผื่อข้าด้วย อย่างนี้สิ ถือว่าชดเชยได้”

 

“เอาเช่นนั้นหรือเจ้าคะ ดี! ข้าเองก็ต้องการคนช่วยชิมเจ้าค่ะ” สิ่งที่เขากล่าวมาถูกใจข้ายิ่งนัก กลายเป็นเรื่องดีไปซะได้ เพราะข้าเองยังต้องการความช่วยเหลือในส่วนนี้พอดี

 

“วันไหนเจ้าจะทำขนม ฝากบอกพี่ใหญ่ของเจ้ามาแล้วกัน ข้าจะแวะไปชิมที่จวนเอง”

“ตะ...”

“มาลองชิมพร้อมกันเสียที่นี่แหละ ไม่ต้องลำบากเจ้าไปถึงจวนข้าหรอก”

กำลังจะตอบกลับคุณชายเหวินหรงไปว่า ‘ตกลงตามนั้น’ แต่พี่ใหญ่ขัดขึ้นมาซะก่อน เขาคงอยากชิมเป็นคนแรก ๆ เช่นกันสินะ พี่ใหญ่คนเข้มของข้าน่ะ

 

 

“แม่นางอี้” เป็นท่านหมอที่เรียกข้า

“เจ้าคะ” หรือเขาจะอยากได้สิทธิ์ลองชิมขนมของข้าเป็นคนแรก ๆ เช่นกัน

 

“ปิ่นปักผมนั่น เจ้าได้มาจากที่ใดกัน”

 

เอ๋! เกี่ยวกับการทำขนมของข้าตรงไหนกันล่ะเนี่ย

 

“เอ่อ...เพื่อนของข้าให้มาเจ้าค่ะ” แม้จะงง แต่ก็ยอมตอบเขาไปแต่โดยดี ไม่ได้เป็นความลับอะไรนี่นา

 

“อย่างนั้นหรอกหรือ”

 

อ้าว...แค่เนี่ย?

แค่ ‘อย่างนั้นหรอกหรือ’

 

ไม่รู้ว่าข้าคิดไปเองหรือไม่ แต่เสียงทุ้มของเขาที่พูดออกมาในเสี้ยววิหนึ่ง ข้ารู้สึกว่ามันแข็งขึ้นอย่างมีโทสะเล็กน้อย

 

“เจ้าค่ะ” พยักหน้าไป รับคำเขาไป...อย่างแผ่วเบา

 

 

พี่รอง! ข้าเห็นนะเจ้าคะ ท่านแอบยิ้มร้าย

สะใจอะไรข้ารึ!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 88 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

81 ความคิดเห็น

  1. #29 zukino (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2563 / 16:00

    แอบเชียร์ท่านหมอ..ไม่งั้นก็ฮาเร็มเถอะค่ะ..ไรท์ลองอ่านเรื่องแนวฮาเร็มดูนะคะเผื่อจะได้แนวทางลองดูพวกอะนิเมะแนวฮาเร็มดูด้วยก็ได้นะคะ
    #29
    1
    • #29-1 KKotchaa(จากตอนที่ 40)
      27 มิถุนายน 2563 / 21:23
      เอ...ยังไงดีน้าาา🤪
      #29-1