ข้าแค่อยากมีลูกสาว(ที่น่ารัก)สักคน

ตอนที่ 4 : ข้าเป็นคนงามคนหนึ่ง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,421
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 363 ครั้ง
    1 มิ.ย. 63

เวลาได้ผ่านมาเดือนกว่า ๆ แล้ว ที่ข้าได้มาอาศัยอยู่ที่นี่ ในบ้าน (จวน) ของหยางมี่ ในโลกของหยางมี่ แทนนางที่จากไป สาเหตุที่ข้ามาอยู่ที่นี่ ยังคงไม่สามารถหาข้อสรุปได้ แม้ว่าจะยังเป็นห่วงครอบครัวที่อยู่โลกโน้น 

แต่ว่าชีวิตคนเรานั้นถึงอย่างไรก็ต้องก้าวไปข้างหน้า ช่วงแรก ๆ ข้าแอบหวังว่าข้าอาจจะได้กลับไปยังที่ที่จากมา แล้วเป็นไงล่ะ ก็ยังไม่ได้กลับ หรืออาจจะกลับไปไม่ได้ด้วยซ้ำ

โชคดีนักที่มาที่นี่มาเจอครอบครัวที่ดีและแสนอบอุ่น ทั้งท่านพ่อและท่านแม่ ให้ความรัก ให้ความอบอุ่นกับข้าจนใจชื้น และพร้อมที่จะก้าวต่อไปในที่แห่งนี้ 

อีกคนก็มู่ชิง นางดูแลข้าดีมาก ๆ และข้าก็ดีกับนางเช่นกัน จนตอนนี้หนึ่งเดือนกว่าที่ผ่านมานั้น ทำให้นางกลายเป็นคุณป้าแก่ ๆ ในร่างของเด็กสาวตัวน้อย 

นางห่วงข้าไปเสียทุกเรื่อง ไม่ว่าข้าจะย่างก้าวไปทำอันใด นางจะจับตามองด้วยความเป็นห่วงทุกครั้ง แต่ก็ต้องขอบคุณนางนะ มีนางทำให้ข้าสามารถใช้ชีวิตในที่แห่งนี้ได้ลื่นไหลเลยล่ะ

อ้อ...มู่ชิงนางแอบกระซิบบอกข้าว่า จริง ๆ แล้วหยางมี่คนเก่าน่ะ นางเป็นคนดื้อและหัวรั้น ‘หน่อย ๆ’ แต่จะหน่อยขนาดไหนก็ขนาดถึงกับทำให้บ่าวในจวนขยาดนางกันเกือบทุกคน 

มิน่าล่ะ ท่านพ่อถึงพูดว่า หลังจากฟื้นครานั้น ‘ข้าเป็นเด็กดีขึ้น’ 

เฮ้อ...พวกท่านจะจับได้ว่าข้าไม่ใช่หยางมี่ข้าก็ไม่แปลกใจเลยล่ะ ต่างกันซะขนาดนี้ 

ข้านั้นแม้จะดื้อ แต่ดื้อเงียบ เงียบชนิดที่ว่าหยางมี่คนเก่านั้น ดูเป็นคนกระโตกกระตากไปเลย หรือจะเรียกได้ว่า‘ข้าอยู่เป็น’ ไงล่ะ 

หึ!พูดแล้วก็ภูมิใจตัวเอง แต่จะให้ข้ากลับไปแสดงนิสัยร้าย ๆ เลียนแบบหยางมี่น่ะ ขอบาย อึดอัดตายเลย ถ้าจะต้องแสดงเป็นคนอื่น อีกอย่างท่านพ่อท่านแม่ดูจะชอบที่หยางมี่ ซึ่งก็คือข้าในตอนนี้น่ารักขึ้นด้วย ฉะนั้นเป็นตัวของตัวเองโลดจ้า

 

“เสร็จแล้วเจ้าค่ะคุณหนู” มู่ชิงนางเอ่ยขึ้นเมื่อทำผมให้ข้าเสร็จ 

ทรงที่นางทำให้ข้านั้นไม่ได้ดูเว่อวังมาก ทำให้ข้าชอบไม่น้อย แค่นึกถึงความรุงรังที่เคยเห็นในซีรีย์จีน ข้าก็ขนลุก ดีนะที่ข้าไม่ได้หลุดไปอยู่ในร่างที่ใช้ชีวิตอยู่ในรั้วในวัง ไม่งั้นทรงผมคงต้องจัดเต็ม

“ขอบคุณนะ ข้าชอบจัง” ข้าเอ่ยบอกนาง

มู่ชิงนางเริ่มชินกับคำพูดแปลก ๆ ของข้า และการที่ข้าติดพูด ‘ขอบคุณ’ บ่อย ๆ แล้วล่ะ 

ก่อนหน้านั้นนางทำสีหน้าไม่สู้ดีตอนข้าพูด นางเลยเอ่ยเตือนข้าว่า ปกติเจ้านายจะไม่ค่อยเอ่ยขอบคุณบ่าวไพร่กัน จะทำอย่างไรได้ล่ะ ข้ามีนิสัยติดพูดขอบคุณเมื่อใครทำอะไรให้นี่ 

ข้าเคยนะ ข้าเคยลืมพูดขอบคุณคนที่ช่วยเหลือข้า แล้วหลังจากนั้นข้าก็รู้สึกเป็นคนจิตตก นึกถึงเรื่องนั้นซ้ำไปซ้ำมาและรู้สึกไม่ดีเลยที่ไม่ได้ขอบคุณ

“เดี๋ยวข้าแต่งหน้าเองจ่ะ” ข้าพูดขึ้นเมื่อเห็นมู่ชิงนางเริ่มจับอุปกรณ์ที่ข้าคิดว่าน่าจะใช้สำหรับแต่งหน้า

นอกจากทรงผม ยังมีเรื่องการแต่งหน้านี่แหละที่ข้าแอบกังวล ข้าเคยอ่านเจอในนิยายหนิว่าคนรอบข้างนางเอกที่ที่นางหลุดไปน่ะ แต่งหน้ากันแบบจัดเต็ม ไม่เอานะจ๊ะ ข้าขอแต่งเองแบบจืด ๆ ดีกว่า

“ของใช้เหล่านี้คือสิ่งที่ใช้สำหรับแต่งหน้าเจ้าค่ะ” 

นางพูดตอบความคิดที่ข้าสงสัย และยังอธิบายต่อว่าสิ่งไหนใช้ทำอะไร จากนั้นก็ปล่อยให้ข้าจัดการตัวเอง

 

“มู่ชิง ข้าว่าข้างามแล้วนะ เจ้าว่าไง” ข้ามั่นหน้าถามมู่ชิง ขณะที่ยังคงส่องกระจกอยู่

กรี๊ด!ใบหน้าของหยางมี่น่ะ หน้าสดก็สวยอย่างน่าใจหาย แล้วยิ่งแต่งหน้าสูตรข้าไป โอย ๆ ใจบ่ดี หลงรักตัวเองในตอนนี้หนักมาก 

สาแก่ใจอีคิมนัก! ได้ใบหน้าเรียวอย่างที่ใฝ่ฝันโดยไม่เจ็บตัวสักนิด 

ใบหน้านี้ไม่ได้เรียวแหลมและเล็กจนเกินไป แต่ก็จัดว่าเรียวแล้วสำหรับอิฉันคนนี้ที่เคยหน้ากลมมาก่อน ใบหน้านี้น่ะ เรียวแต่มีแก้มนิด ๆ พอให้จับ จมูกโด่งพอเป็นพิธี รวมกับตาหวาน ๆ คู่นี้ ที่ยิ้มทีก็เป็นสระอิ ในภาษาไทย เป็นไงล่ะ ๆ นึกภาพตามกันออกไหม เข้าใจข้าไหม นี่มันหน้าตาที่เป็นที่นิยมเลยนะที่โน่นอ่ะ

“งามเจ้าค่ะ คุณหนูของมู่ชิงงามที่สุด” จบคำของมู่ชิง ข้าก็นั่งเขินหน้ากระจกอีกสักพัก พร้อมทำปากขมุบขมิบอย่างที่ชอบทำเป็นประจำเวลายับยั้งอารมณ์ที่ดีมากไม่ได้ 

จนนางต้องเอ่ยเตือนว่า รถม้าเตรียมเสร็จแล้ว ควรไปกันได้แล้ว ช้ากว่านี้แดดจะเริ่มร้อน ข้าถึงได้ลุกขึ้นเพื่อไปแจ้งแก่ท่านพ่อและท่านแม่อีกทีก่อนจะออกไปนอกจวน

ข้ากำลังจะได้ออกไปเที่ยวตลาดล่ะวันนี้ ผ่านมาเดือนกว่า ๆ เพิ่งได้ออกนี่แหละจ่ะ อยากแบ่งความตื่นเต้นให้คนอื่นได้จังเลย ข้ารู้ตัวเลยว่าตอนนี้...

‘ข้าตื่นเต้นมาก’ ก ไก่ สองร้อยล้านตัว ตลาด (จีน) ยุคโบราณจ๋า ข้ากำลังจะไปแอ่วน้า...

 

 

----------------

*ติ ชม หรือแนะนำเข้ามาได้เลยนะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 363 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

81 ความคิดเห็น