ข้าแค่อยากมีลูกสาว(ที่น่ารัก)สักคน

ตอนที่ 30 : ให้โอกาส...ตัวเอง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,350
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 98 ครั้ง
    11 มิ.ย. 63

 

วันนี้เป็นวันสุดท้ายแล้ว สำหรับการฝึกดีดฉินของข้า หนึ่งเดือนเต็มนับตั้งแต่วันนั้น โดยมีผู้ขัดเกลามาตลอดทางนั่นก็คือ คุณชายหวัง เขาไม่ได้ใจดีกับข้าเหมือนท่านอาจารย์หวัง ค่อนที่จะไปทางดุเลยทีเดียว มีการลงโทษโดยการอดขนมช่วงพัก หากทำผิดบ่อยเกินไป

ทว่าข้า หยางมี่คนนี้ ผู้ที่แทบจะหิวตลอดเวลา มีหรือจะทนได้นาน จากที่หัวช้าเลยต้องปรับเปลี่ยนพฤติกรรมและความคิดใหม่ของตัวเอง

 

หากสะกดจิตตัวเองว่าทำไม่ได้ มันก็จะทำไม่ได้สักที ข้าเลยเปลี่ยนแนวคิดใหม่และท่องไว้เสมอว่า ‘ข้าทำได้’ กับ ‘ลองดูอีกที’

 

อีกทั้งช่วงเวลาที่ข้าว่าง มักหยิบมันขึ้นมาฝึกฝนอยู่เสมอ

 

ตอนนี้มันย้ายถิ่นฐานเข้ามาพักในห้องกับข้าด้วยแล้ว ฉินคันนั้นน่ะ

 

 

“คุณชายหวัง ท่านจะออกเดินทางเมื่อไหร่เจ้าคะ” ข้าถามขณะเก็บของนู่นนี่นั่นให้เรียบร้อย หลังการเรียนของเราจบลงแล้ว

“สามวันหลังจากนี้”

“กลับมาอีกทีเมื่อไหร่เจ้าคะ”

“...” คราวนี้เขาไม่ตอบ ข้าเลยร้อนตัว

“แฮ่ ขอโทษเจ้าค่ะ ข้าคงถามเยอะเกินไป”

 

เขาไม่ได้พูดอันใดออกมา เพียงมองออกไปนอกศาลาที่ตอนนี้ฝนเริ่มเทลงมาอย่างหนัก ช่วงนี้คงยังไม่พ้นหน้าฝน ตลอดเดือนที่ผ่านมาสายฝนที่โปรยปรายอยู่ขณะนี้ แวะมาหาเราเกือบทุกวัน ลำบากมู่ชิงต้องวิ่งหาร่มให้เราจ้าละหวั่นในทุกครั้ง และตอนนี้นางก็กำลังออกไปหาร่มให้เราสองคน

 

แม้จะดูขลุกขลักไปบ้างในหน้าฝน แต่ข้าชอบ ชอบหลาย ๆ อย่างในหน้าฝน ชอบเสียงของมันที่กระทบลงหลังคา ชอบมองมันร่วงหล่นลงมาเป็นสาย ชอบยื่นมือไปสัมผัสธารน้ำใสก่อนตกลงสู่พื้น ชอบเสียงที่มันดังขึ้นเวลากระทบผิวน้ำ ชอบละอองแผ่วเบาที่มักตามลม

 

อีกทั้งยังชอบสภาพแวดล้อมหลังฝนหยุดแล้ว ให้ความรู้สึกสดชื่นยิ่งนัก เหมือนกับว่าความทุกข์ในใจทั้งหลายมันได้จากไปพร้อมกับสายฝนนั้นด้วย

 

 

แม้ใครจะบอกว่าหน้าฝนทำให้บรรยากาศดูเศร้าเหงา แต่ข้ากลับคิดว่ามันให้อารมณ์โรแมนติก หากไปติดฝนกับคนที่ชอบ คงกลั้นความหวั่นไหวไม่อยู่ จนต้องสารภาพออกไปแน่ ๆ แค่คิดก็เขินแล้ว

 

 

 

เฮ้อ...ข้าในตอนนี้ แม้ว่าจะยังไม่ลืมคนรักเก่า

 

แต่ได้เลื่อนเขาไปจดจำในหัวสมองแทน

 

ไม่ใช่ที่หัวใจอีกต่อไปแล้ว

 

 

พร้อมแล้วล่ะ

 

พร้อมที่จะให้โอกาสตัวเอง

 

หวังว่าการเริ่มต้นครั้งใหม่...จะอ่อนโยนกับข้าบ้างนะ

 

 

 

“อี้หยางมี่” เสียงหนึ่งเอ่ยเรียกชื่อข้า

“เจ้าคะ” และข้าขานรับไป ทั้งที่สายตายังคงจดจ้องอยู่ที่เม็ดฝนพรำ

“เจ้า...”

 

เหมือนคุณชายหวังจะกล่าวอันใดด้วย ข้าเลยหันกลับไปที่เขา ทว่า...

 

สายตาที่ยังไม่ได้จับจุดโฟกัส กลับต้องเบิกโพลงเมื่อพบกับใบหน้าของคุณชายหวังที่อยู่ใกล้ในระยะลมหายใจรดถึง พร้อมสัมผัสอุ่นร้อนจากริมฝีปากเขาที่ประกบลงมาอย่างแผ่วเบา

 

ขะ...เขาจูบข้า

 

ข้าจะต้องปีนต้นงิ้วนะ (...แน่เลย)

 

“ข้ายังไม่ได้แต่งกับใคร...สักคน”

 

เหมือนอีกฝ่ายจะรู้ ว่าข้ากำลังคิดอันใด เสียงทุ้มนุ่มหูเลยรีบเอ่ยออกมา พร้อมด้วยแววตาที่ลึกล้ำจับจ้องมาที่ข้าอย่างสื่อความนัยชัดเจนโดยไม่ต้องเสียเวลาคิด

 

“...!” ขะ เขา

 

“ข้าเกี้ยวเจ้าอยู่” เขาเอ่ยออกมาตรง ๆ ไม่ต้องให้ข้าเดาเองให้มากความ

 

“กำไลหยกนี้ ข้าขอฝากไว้แทนใจ” พูดต่อ พร้อมวางกำไลหยกขาวใสลงบนมือข้า

 

“เอ่อ...” ข้ากำลังช็อก หูอื้อ ตาลาย ใบหน้าร้อน หัวมึนตึ๊บ

 

และใจเต้นแรง

 

 

ข้ากำลังโดนเกี้ยวแบบซึ่ง ๆ หน้า!

 

 

ไม่รู้จะวางหน้าอย่างไรดี

 

 

ถ้าหากว่าจะลุกขึ้นหนีในตอนนี้ ข้าจะดูอ่อนไปไหม

 

นี่ข้าเป็นสาวยุคใหม่จริงไหมเนี่ย ไหนตั้งใจจะจีบผู้

 

โดนแค่นี้...ยังไปต่อไม่ถูกเลย

 

 

“ข้าจะไม่ขอให้เจ้ารอ แต่ขอบอกไว้ว่า...ข้าจะรีบกลับมา” มือหนาลูบวนบนริมฝีปากล่างของข้าอย่างเบามือเหมือนอยากจะซ้ำ

 

ใบหน้าเขาก้มลงเข้ามาใกล้เรื่อย ๆ ทำให้ข้ารีบหลับตาลง พร้อมตั้งรับ

 

 

สัมผัสอุ่นร้อนที่ได้รับในรอบนี้ ไม่ใช่ที่ริมฝีปาก

 

แต่กลับเป็นหน้าผากใส

 

 

เขา...อ่อนโยนจังเลยนะ

 

 

 

 

และเป็นที่แน่นอนว่าในค่ำคืนนี้ ข้าคงจะตาสว่างไปค่อนคืนอีกเช่นเคย

 

 

ใครจะไปหลับลงกัน >.<

 

 

---------------

อัพเดท!

*ขอแจ้งว่า 'อย่าลืมอ่านตอนก่อนหน้ากันนะคะ' ไรท์ลงสองตอนค่ะเมื่อคืน 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 98 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

81 ความคิดเห็น

  1. #45 hatotojung (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2563 / 15:25
    ผู้ชายเรื่องนี้รุกหนักกันเกือบทุกคนเน้อ
    #45
    0
  2. #25 Reader (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2563 / 11:05

    ตกลงถึงบทนี้แล้ว นางเอกติ๊งต๊องนี่จูบและให้คนจูบกอดไปเรื่อยนี่คืออย่างไรนะ แม้จะเป็นคนสมัยใหม่เขาก็ไม่ปล่อยตัวเละเทะขนาดนี้ แต่นี่นางไปยุคโบราณ เอาแต่สนุกไปวันวัน แล้วนางมีอะไรน่าสนใจกัน เฮ้อเสียดาย

    #25
    0
  3. #19 pleple117 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2563 / 20:21

    ถ้าจะขนาดนี้ฮาเร็มเถอะคะ5555เลือกลงเรือมั้ยถูกเลย
    #19
    2
    • #19-1 KKotchaa(จากตอนที่ 30)
      13 มิถุนายน 2563 / 11:53
      แต่งฮาเร็มไม่เป็นง่าาา😭
      #19-1