ข้าแค่อยากมีลูกสาว(ที่น่ารัก)สักคน

ตอนที่ 15 : ข้าที่หลงทางอยู่นอกจวน 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,394
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 181 ครั้ง
    30 พ.ค. 63

“อื้อ!”

ข้าที่พยายามดิ้นเพื่อเอาตัวรอด

 

“เงียบ”

มีเสียงทุ้มที่หนักแน่นปนดุเอ่ยเตือน พร้อมกระชับแขนที่กอด รวมถึงมือที่ปิดปากข้าไว้ให้แน่นขึ้นไปอีก

 

‘โอ๊ย! อึดอัดโว้ยใครจะทน’

แล้วไม่รู้ตัวเลยหรือไง สูงกว่าข้าตั้งเยอะ แขนที่กอดรัดอยู่ จะรัดคอข้าตายอยู่แล้ว กะให้มันดี ๆ หน่อยไม่ได้หรือไร

 

“นิ่ง”

เมื่อพยายามดิ้น เสียงนั้นเอ่ยดุอีกรอบ

‘แหม...สั่งเหมือนข้าเป็นหมาเลยนะพ่อคุณ’ ข้าเป็นคน มีชีวิตจิตใจนะ ยอมอยู่เฉยให้จับหรอก

 

ข้าที่กำลังดิ้น พร้อมมองหาทางหนีทีไล่ เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าหลายคู่กำลังมาทางนี้ เลยคิดว่า...

‘จะนิ่งให้ก็ได้’

แต่รัดคอข้าเบา ๆ หน่อย จะขาดอากาศหายใจตายอยู่แล้ว

เหมือนเขารับรู้ความคิดข้าได้ เลยคลายมือกับแขนออกนิดหน่อย ‘ค่อยยังชั่ว’

 

ตอนนี้เราสองคนอยู่ในมุมอับ คงเป็นด้านหลังของแผงผักสักแผงในตลาดแห่งนี้ สังเกตได้จากเศษผักที่กระจุยกระจายใต้เท้า พ่อค้าแม่ค้าที่นี่ก็กระไร ไม่รู้จักทำความสะอาดแผงตัวเองก่อนกลับกันหรือไร ลำบากข้าต้องมาเหยียบมันจนละเอียดติดรองเท้าอีก หยึย! ขนลุก

กลุ่มคนที่กำลังมานั้น ไม่รู้ว่ามาดีหรือมาร้าย ได้ยินแต่เสียง จะสังเกตเสื้อผ้าก็มองไม่เห็น แผงผักเจ้ากรรมบังอยู่ซะมิด

นี่ถ้าหากมาร้าย...ไม่ใช่ข้าต้องตายตกไปพร้อมกับเขาหรอกหรือ ข้าที่ฉลาดหลักแหลมย่อมต้องอยู่ให้เป็น นิ่งและเงียบไว้ดีที่สุดจังหวะนี้

 

 

“เจ้า! ไปดูทางนั้นอีกที”

“พบท่านอ๋องหรือไม่”

“หาให้ทั่ว! ค้นให้ทั่ว!”

 

 

เมื่อเสียงฝีเท้าจากไป ข้าที่นึกว่าจะรอดแล้ว...

กลับถูกหิ้วติดไปอีกทาง โดยไม่ทันได้ตั้งตัว และรู้สึกเหมือนว่าตัวข้านั้นจะลอยขึ้น

 

ตัวข้ากำลังลอยขึ้นจริง ๆ! เขากำลังอุ้มข้า กระโดดไปนู่นทีนี่ที...บนหลังคาบ้าง บนอากาศบ้าง!

 

“เฮ้ย!”

ข้าที่มองลงไป แล้วตกใจจนแทบจะสิ้นสติ พุ่งเข้ากอดคอคนที่พาข้ามาอย่างเหนียวแน่น

‘มีอะไรแบบนี้ด้วยหรือ ข้านึกว่าจะได้อยู่ในโลกธรรมดา ๆ ซะอีก ไม่มีชาวยุทธ ไม่มีพลังใด ๆ ทั้งสิ้น จบกัน!'

 

ผ่านมาได้สักพัก รู้สึกเหมือนเท้าเขาแตะพื้นแล้ว

ข้าที่ได้ยินเสียงน้ำตก รีบสะบัดตัวออก แล้ววิ่งพรวดไปทางนั้นทันที

“เจ้า!”

ตอนนี้ข้าไม่มีใจจะสนอะไรทั้งนั้น ปล่อยข้าไปเถอะ

 

“แหวะ! แค่ก ๆ”

วิ่งมาถึงต้นไม้ใหญ่ที่อยู่ใกล้น้ำตก ข้าก็จัดการให้ปุ๋ยมันทันที เมื่อรู้สึกว่าเรียบร้อยแล้ว จึงเดินต่อไปใกล้น้ำตกเพื่อล้างหน้าล้างตา เสร็จแล้วทิ้งตัวลงพิงหินขนาดใหญ่ที่อยู่ใกล้ที่สุดอย่างหมดสภาพ

“ฮู่ว...ค่อยสดชื่นหน่อย”

 

 

“เจ้า...”

“อุ้ยแม่! ตกใจหมด โอ๊ย!”

ใบหน้าที่มีหน้ากากสีเงินประดับอยู่ครึ่งหนึ่ง อยู่ ๆ โผล่เข้ามาในระยะสายตา ทำข้าตกใจสะดุ้งกลิ้งตกจากหินที่พิงอยู่

 

“เจ็บ ๆ ๆ”

ข้าบ่นออกมาทันทีเมื่อโดนยกตัวขึ้นนั่งพิงหินอีกครั้ง

“เบา ๆ หน่อยเจ้าค่ะ”

ข้าที่ตั้งใจเงยหน้าขึ้นไปชักสีหน้าใส่ ถึงกับต้องตกใจอีกที ใบหน้าเขานั้นใกล้มาก ใกล้จนข้าเห็นเงาตัวเองในแววตาคู่นั้นของเขาชัดเจน

 

ถึงแม้ว่าจะมีหน้ากากบังอยู่ครึ่งหนึ่ง แต่ข้าคนเก่ง ดูออก งานดีทีเดียว! สายตาคมกริบนั้นที่มองตรงมา ทำเอาข้าแอบใจสั่น

 

“ทะ ท่าน...”

เมื่อข้าส่งเสียง เขาถึงถอยออกห่าง และถึงเวลาแล้ว...ที่ข้าอยากจะเอ่ยสิ่งที่อยู่ภายในใจออกไป

 

“ท่าน! พาข้ามาด้วยทำไมเจ้าคะ!”

ข้าใส่อารมณ์เต็มที่ นี่มันผิดแผนไปหมด

“วันทั้งวัน ข้ายังไม่ได้ทำอะไรเลย อุตส่าห์หนีออกมาจากจวนได้แท้ ๆ!” อันนี้ข้าเผลอคิดดังไปหน่อย

“...” เขาไม่ได้ตอบอะไร เพียงมองมาอย่างนิ่ง ๆ

“พาข้ามาแล้ว พากลับด้วยนะเจ้าคะ”

 

“บอกนามเจ้าแก่ข้า” เสียงนั้นเหมือนออกคำสั่ง

“ไม่บอกได้ไหมเจ้าคะ แค่พาข้าไปส่ง”

 

ข้าน่ะ ตั้งเป้าหมายในใจไว้ ตั้งแต่เริ่มรู้ตัวว่าคงกลับไปที่โลกเดิมไม่ได้อีกแล้ว

‘ข้านั้นจะไม่ขอยุ่งเกี่ยวกับคนที่เป็นเชื้อพระวงศ์เด็ดขาด’

ไม่เอาเด็ดขาด ไม่อยากสุงสิง เพราะมักมีแต่ปัญหาเข้ามาทั้งนั้น ไม่ว่าจะนิยายที่ได้อ่าน ซีรีส์ที่เคยดู วุ่นวายทั้งนั้น

 

และข้าได้ยิน ก่อนที่คนกลุ่มนั้นจะเดินจากไป คำว่า ‘ท่านอ๋อง’ ที่พวกเขาหมายถึง คือชายผู้นี้เป็นแน่ ฉะนั้นข้าไม่ขอข้องเกี่ยวกับเขาอีกเป็นครั้งที่สอง จบแค่นี้พอ อย่ารู้จักกันเลย

 

ไม่อยากรู้จัก อย่ามาบังคับ!
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 181 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

81 ความคิดเห็น

  1. #42 hatotojung (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2563 / 11:52
    ฮานางเอก
    #42
    0
  2. #7 Atittaya-01 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2563 / 17:35
    พระเอกไหม55
    #7
    0