「 SF/OS 」CHANBAEK IS REAL— #sfkaching

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 445 Views

  • 7 Comments

  • 81 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    40

    Overall
    445

ตอนที่ 1 : Tiger's Refuge : 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 393
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 37 ครั้ง
    13 ก.พ. 62

Tiger's Refuge : 1




แกร๊ก...


"ประตูมัน?.."


แบคฮยอนกลับมาจากทำงานก็แทบทรุด ร่างบางในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวกางเกงสแล็คสีดำยืนอึ้งทำอะไรไม่ถูกหลังจากเห็นประตูบ้านพังไม่เป็นท่า ลักษณะมันเหมือนมีใครพิเรนท์เอาขวานหรือค้อนมาทุบจนเป็นช่องโหว่งเห็นเสี้ยนไม้ซีกๆ ใบหน้าจิ้มลิ้มขมวดคิ้วขึ้น เขาไม่เคยไปสร้างอริไว้กับใครที่ไหน ดวงตาเรียวเล็กมองสอดส่ายรอบบริเวณ พยายามหาความน่าจะเป็นว่าอะไรที่เป็นต้นเหตุ

โจรงัดหรือก็ไม่ใช่ ตั้งแต่ย้ายมาที่นี่ก็ไม่เคยได้ข่าวโจรกรรมใดๆเกิดขึ้น บ้านแต่ละหลังก็ห่างกันเป็นโยชน์ แถมยังล้อมรอบไปด้วยป่าเขาและสิงสาราสัตว์



แต่ เดี๋ยว...เมื่อกี้พูดถึงสัตว์ใช่ไหม!?



"ชิบหาย" แบคฮยอนก้าวข้ามเศษซากประตูเข้าไปในบ้านอย่างรีบร้อน ขาเรียวก้าวมาหยุดที่ห้องรับแขกก่อนจะพบว่าภายในบ้านยังปกติดีทุกอย่าง ข้าวของถูกวางไว้กับที่ไม่ได้เป็นอย่างที่กังวลไว้ แต่แรก แบคฮยอนถอนหายใจดังเฮือกก่อนจะพาดสูทลงบนโต๊ะกระจกและเอนตัวลงกับโซฟา มือสวยนวดขมับขวาอีกข้างก็กำลังคลายเนคไทลงหลังจากที่รัดคออยู่ทั้งวัน



แบคฮยอนอายุยี่สิบห้าแล้ว ตอนนี้เขามาทำงานให้กับองกรค์หนึ่งที่วิจัยเกี่ยวกับการดัดแปลงพันธุ์พืชชนิดใหม่ๆซึ่งมีฐานที่ตั้งห่างออกมาจากตัวเมืองค่อนข้างมาก เรียกได้ว่าอยู่ติดกับป่าเขาเชียวละ ยังดีหน่อยที่มีบ้านพักสำหรับพนักงานให้ แต่ก็นั่นแหละ ...ละแวกนี้แทบจะไม่มีผู้คนมาอาศัยอยู่เลยด้วยซ้ำ ทีแรกหัวหน้างานเสนอให้แบคฮยอนพักในหอของศูนย์วิจัยแต่คนตัวเล็กกลับปฏิเสธเพราะเกลียดความวุ่นวายและไม่ชอบที่จะต้องแชร์ห้องร่วมกับคนอื่น นั่นจึงเป็นเหตุที่เขาต้องมาอาศัยอยู่คนเดียวกลางป่าแบบนี้


แบคฮยอนมองไปรอบๆบ้าน เขากำลังคิดว่าควรจะทำอย่างไรกับประตูที่พังไปดี ปล่อยไว้แบบนี้คงไม่ใช่เรื่องที่ดีนัก บางทีอาจจะต้องขอแรงจากใครสักคนในศูนย์วิจัยมาช่วยซ่อม แบคฮยอนยกข้อมือขึ้นมาดูนาฬิกา หกโมงแล้ว โทรไปตอนนี้อาจจะดูเสียมารยาท บางคนอาจจะเพิ่งเลิกงานหรือต้องการพักผ่อน งั้นเอาไว้เป็นพรุ่งนี้ก็แล้วกัน คุณคยองซูหรือคุณเซฮุนอาจจะพอช่วยเขาได้บ้าง


ร่างเล็กกดเปิดโทรทัศน์แก้เบื่อ ภาพหน้าจอปรากฏสาวสวยหุ่นดีที่กำลังรายงานข่าวอะไรบางอย่างที่แบคฮยอนไม่ได้สนใจฟัง เขากลับมาขบคิดถึงเรื่องที่สงสัยว่าอะไรมาพังประตูบ้าน ...แล้วเสียงพิธีกรสาวก็ดังลอยเข้ามาในโสตประสาท


เขาจับใจความของข่าวได้ว่าเมื่อช่วงบ่ายที่ผ่านมาวันนี้มีเหตุการณ์ไฟไหม้ป่าเกิดขึ้นยังเขตพื้นที่อุทยานข้างๆซึ่งห่างจากที่เขาอาศัยอยู่ไม่ไกลนัก ทำให้สัตว์ที่อยู่ในป่าพากันอพยพออกมาเพื่อหลบภัยในสถานที่ต่างๆที่มีผู้คนอาศัย สร้างความเดือดร้อนให้ประชาชนเป็นอย่างมาก


อ้อ.. แบคฮยอนเข้าใจแล้ว สัตว์ป่าพวกนี้เองสินะที่มาพังประตูบ้านเขา ดูท่าแล้วคงจะเป็นช้างหรือไม่ก็ลิง พวกมันอาจจะเข้ามาหาอาหาร พอไม่มีก็หนีไปที่อื่น



หรือเปล่า?



ร่างเล็กเม้มปาก ข่มความสงสัยอีกอย่างนึงไว้ในใจ เขากำลังฉุกคิด ว่าเหตุใดข้าวของถึงไม่ถูกรื้อค้นหรือกระจัดกระจายแม้แต่น้อยหากมีสัตว์เข้ามาในบ้าน แบคฮยอนสะบัดหัว เลิกคิดได้แล้ว แค่ไม่ใช่โจรที่บุกมาทำอันตรายหรือไม่มีอะไรเสียหายก็น่าจะเพียงพอแล้วนี่นา ไม่ต้องคิดมากหรอก


หลังถอดนาฬิกาเรือนหรูออกจากข้อมือ เขาก็วางมันไว้บนโต๊ะนั่นแหละ ปลดกระดุมออกสองเม็ดบนก่อนจะเดินหายเข้าไปในครัว กลับออกมาพร้อมโปสเตอร์ขนาดใหญ่กับเทปกาวหนึ่งม้วน ใช่ เขาจะใช้ปิดรอยรั่วของประตูนั่นไง หากไม่ทำอะไรสักอย่างมีหวังยุงได้เข้ามาในกัดเขาเป็นร้อยๆแน่ ในป่าเขาแบบนี้น่ะยิ่งดึกยุงยิ่งชุม แบคฮยอนไม่อยากเอาชีวิตตัวเองไปเสี่ยงกับเรื่องแบบนั้นหรอกนะ เขาค่อนข้างดูแลตัวเองดีทีเดียว


เสร็จจากประตูภายในเวลาไม่ถึงสิบห้านาที ร่างเล็กก็พาสารร่างที่อ่อนเพลียของตัวเองเดินเข้าไปในครัวอีกครั้งเพื่อหยิบน้ำเย็นจากกระบอกติดมือขึ้นไปดื่มบนห้อง วันนี้ทำงานมาเหนื่อยแสนเหนื่อย นอกจากจะต้องก้มๆเงยๆในห้องแลป เขายังต้องลงแปลงเพื่อปลูกต้นกล้าและเฝ้าติดตามผลอีก เฮ้อ.. ยืนกลางแดดทั้งวันเลยสิเรา คอยดูนะ จะแช่น้ำให้นานๆ แล้วก็จะนอนกลิ้งไปมาบนเตียงนุ่มๆให้เต็มอิ่ม ตื่นมาสักสองสามทุ่มค่อยทำอะไรง่ายๆอย่างรามยอนกินแล้วก็ขึ้นไปนอนต่อ ลากยาวไปจนถึงพรุ่งนี้ ตื่นมาจะได้พร้อมลุยงานหนักทั้งวัน คิดไปก็ฮัมเพลงไป ชีวิตของมนุษย์เงินเดือนเนี่ยมันก็มีแค่นี้สินะ หลังอาบน้ำเสร็จกรึ๊บเบียร์สักกระป๋องดีกว่า จะได้นอนหลับสบาย



เอ้ะ..


"ดินมาจากไหน..?" แบคฮยอนลดกระบอกน้ำที่กำลังจะเปิดฝาลง ขาเรียวก้าวมาถึงขึ้นบันไดตรงหน้า หากแต่ว่ามีสิ่งที่ผิดแผกแตกต่างออกไปคือดินร่วนสีดำและเศษใบไม้แห้งเปรอะไปตามขั้นบันไดนั่นทำให้เจ้าของบ้านตื่นตระหนก เหนือสิ่งอื่นใดบนพื้นบันไดกลับปรากฏรอยอุ้งเท้าของสัตว์ป่าที่ดูจากขนาดแล้วเขาคิดว่ามันคงจะตัวใหญ่น่าดู แบคฮยอนลมแทบจับ!


"อึก.." กลืนน้ำลายเหนียวลงคอที่แห้งผาก แบคฮยอนปิดฝากระบอกน้ำที่ตั้งใจเอาไว้ว่าจะดื่มในทีแรกและถือมันกอดไว้แนบอกบางแทนราวกับเป็นที่ยึดเหยี่ยวสุดท้าย เขาเดินตามรอยดินอย่างเงียบเชียบจนมันมาหยุดตรงที่.. ห้องของเขา


และประตูห้องนอนก็มีสภาพเดียวกันกับประตูหน้าบ้าน


ชิบหาย.. แบคฮยอนสบถในใจด้วยสีหน้ารวดร้าว


นาทีนี้บทสวดอะไรก็ไม่ช่วยให้คนตัวเล็กเย็นลงทั้งนั้น เขายืนขาสั่นอยู่หน้าเศษซากประตูไม้ ไม่กล้าแม้แต่จะเยื้องย่างเข้าไปข้างในทั้งๆที่เป็นห้องของตัวเอง



"กรรรซ์.."



!!!!!



หัวใจดวงน้อยสั่นระริก ขนอ่อนลุกชันไปทั่วทั้งร่าง แบคฮยอนร่วงไปกองกับพื้นแล้ว ณ ตอนนี้ เวลานี้



ชัดเลย..


รอยเท้าขนาดนี้... เสียงกรรโชกขนาดนี้

หมะ..

หมีชัดๆ

ในห้องของเขาตอนนี้


มีหมีอยู่ในนั้น!!



Tiger's Refuge — #sfkaching 


: ไม่ใช่หมีหรอกจ้ะ :) 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 37 ครั้ง

5 ความคิดเห็น

  1. #7 plyfah2547 (@plyfah2547) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 เมษายน 2562 / 22:20
    ไม่ใช่หมีรึ

    แล้วกรรรซ์คืออีหยัง
    #7
    0
  2. #6 Dianel_exo (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:58

    ชานยอลใช่ไหมมมมมมม

    #6
    0
  3. #5 loveshot-l (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:55

    ตติดตามมมมมม

    #5
    0
  4. #4 YEOLLIE (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:40

    ไม่ใช่หมีแต่พี่เป็นเสือออออออ

    #4
    0
  5. #3 paiexolpcy zz (@paiexolpcy1127) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:19

    น่าติดตามมากค่ะ
    #3
    0
  6. #2 lekkie7 (@lekkie7) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 15:17

    บรรยายอ่านง่ายจัง เหมือนให้คนอ่านตีความต่อได้ ชอบๆค่า
    #2
    0
  7. #1 pntsx (@pntsx) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 01:42
    เดะพี่ช้างจะโดนตี
    #1
    0