คัดลอกลิงก์เเล้ว

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
TIMELOVER.

EXY SEOLA





เรื่องในตอนนี้ อัพเดท 2 ต.ค. 61 / 15:50

บันทึกเป็น Favorite




TIMELOVER.

EXY SEOLA.





แสงอาทิตย์ยามเช้าสาดส่องเล็ดรอดผ่านผ้าม่านสีพาสเทลเข้ามากระทบยังร่างผู้หญิงผิวสีแทนที่นอนอุดอู้อยู่บนที่นอน ไม่นานเกินรอให้นาฬิกาปลุกได้ทำงาน บุคคลที่เอ่ยถึงไปเมื่อครู่กำลังปรือตาตื่นขึ้นช้าๆ ตาตี่เรียวเล็กกำลังเพ่งมองไปรอบๆบริเวรห้องด้วยความสับสน

"ห้องของใคร"

คำถามแรกผุดขึ้นในหัวของเขา ด้วยฤทธิ์ของแอลกอฮอลที่เขาดื่มเข้าไปอย่างมากโขทำให้ตอนนี้สมองของเขาประมวลผลอะไรไม่ทัน เขาจับไปตามเนื้อตามตัวของตัวเองเพื่อเช็คดูว่าเสื้อผ้าที่สวมใส่นั้นยังอยู่ครบทุกชิ้นหรือเปล่า ก่อนที่จะหันไปสนใจบุคคลที่นอนอยู่ข้างๆ คำถามที่สองผุดขึ้นตามมาติดๆ

"ผู้หญิงคนนี้คือใคร แล้วทำไมเธอถึงได้มานอนอยู่ข้างๆฉัน"

ยิ่งคิดเขาก็ยิ่งปวดหัว เขาลุกขึ้นเดินออกจากห้องนอนแล้วเดินไปที่ห้องครัวด้วยความระมัดระวังเพราะยังไม่ชินกับห้องๆนี้ เขามองสำรวจไปรอบๆห้องด้วยความสงสัยที่นี่ไม่ใช่บ้านแต่เป็นคอนโดที่ดูแล้วราคาคงหลายสิบล้านด้วยเฟอร์นิเจอร์และของตกแต่งภายในห้อง ไหนจะบรรยากาศรอบๆห้องอีก ที่นี่ถือว่าเป็นคอนโดหรูที่ดูดีที่สุดเลยก็ว่าได้
"ตื่นแล้วเหรอคะ"
ก่อนที่เขาจะก้าวเท้าเดินไปที่ห้องครัว เสียงที่ไม่คุ้นหูดังขึ้นมาจากห้องนอนที่เขาเพิ่งจะเดินออกมาเมื่อกี้ เขาค่อยๆหันกลับไปมองทางต้นเสียงก่อนที่จะหยุดชะงัก สายตาจับจ้องไปยังหญิงสาวแทบไม่กระพริบ หญิงสาวที่นอนหันหลังให้เขาเมื่อสักครู่ตอนนี้กำลังยืนอยู่ด้านหน้าของเขา เธอช่างสวยเกินกว่าที่จะเป็นมนุษย์ ผิวของเธอเนียนละเอียดจนอยากลองสัมผัสดูสักครั้ง ไหนจะริมฝีปากที่อวบอิ่มน่าลิ้มลองนั่นอีกล่ะ แต่ทำไมเธอดูหน้าคุ้นๆกันนะ
"ฉันตื่นเมื่อกี้ พอดีหิวน้ำเลยเดินมาห้องครัวน่ะ"
เขาตอบออกไปด้วยท่าทีลุกลน เขาไม่เคยเจอผู้หญิงคนไหนสวยขนาดนี้ แถมตอนนี้ยังอยู่ในห้องเดียวกับเขาอีกนี่มันฝันหรืออะไรกัน เขาตบแก้มตัวเองเบาๆเป็นการทดสอบว่าสิ่งที่เขากำลังเจออยู่นั้นไม่ใช่เพียงแค่ฝัน
"คิดว่าฝันอยู่เหรอ"
"ยะ..ยะ อย่าเดินเข้ามานะคะ"
หญิงสาวก้าวเท้าเดินเข้ามาหาเขาอย่างช้าๆจนเขาต้องเอยห้ามไม่ให้เธอเดินเข้ามา ไม่ใช่กลัวเธอจะเป็นผีหรือว่าอะไร แต่เขากลัวว่าเขาจะหัวใจวายเสียก่อนจะได้พูดคุยกับหญิงสาวตรงหน้า "ซอลอา ชื่อของฉันคือคิมซอลอา"
หญิงสาวหยุดเดินก่อนที่จะแนะนำตัวเองให้เขาได้รู้จักชื่อเสียงเรียงนามว่าเธอเป็นใคร " เอ็กซี่ ชูเอ็กซี่ " " ชื่อเพราะดีนิคะ " ซอลอาหัวเราะออกมาเบาๆ ที่หัวเราะไม่ใช่หัวเราะชื่อของเอ็กซี่นะแต่หัวเราะท่าทางที่ดูหวาดกลัวของเอ็กซี่ต่างหาก คนอะไรเวลากลัวแล้วไปยืนเกาะเสาเหมือนจิ้งจก " คุณคงจำเรื่องเมื่อคืนไม่ได้สินะคะ "
เอ็กซี่ทำหน้าสงสัย จะว่าไปเขาเองก็จำไม่ได้เหมือนกันว่ามันเกิดอะไรขึ้นบ้าง เขาจำได้แค่ว่าเมื่อคืนเขามีนัดปาร์ตี้กับเพื่อนที่ร้านเหล้าเจ้าประจำ จนกระทั่งประมาณเที่ยงคืนเขาไปเข้าห้องน้ำแล้วก็เจอผู้หญิงคนหนึ่งจากนั้นภาพจากดวงตาของเขาก็ตัดลง พอตื่นขึ้นมาอีกทีเขาก็มาอยู่ห้องของใครก็ไม่รู้แถมยังมีผู้หญิงที่ชื่อซอลอามานอนอยู่ข้างๆอีก แต่ที่น่าแปลกคือเสื้อผ้าของเขาและเธอยังอยู่บนตัวครบทุกชิ้น "งั้นเดี๋ยวฉันเล่าให้คุณฟังเองนะคะ" ซอลอาตัดสินใจเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนให้เอ็กซี่ฟังเพราะเห็นว่าเอ็กซี่คงจำอะไรไม่ได้
เรื่องมันเริ่มหลังจากที่เอ็กซี่เดินเข้ามาในห้องน้ำ ซอลอากำลังยืนล้างมืออยู่ เอ็กซี่กำลังเดินโซซัดโซเซส่ายไปมาทำท่าเหมือนจะล้ม ซอลอาเห็นท่าไม่ดีเลยเดินเข้าไปประคองตัวเขาไว้แล้วพยายามเอ่ยถามว่าโต๊ะของเขาอยู่ทางไหนจะได้ผยุงกลับไปส่งแต่เอ็กซี่เมาไม่ได้สติพูดจาไม่รู้เรื่อง ซอลอาเลยผยุงเขาออกมานอกร้านเพราะภายในร้านเสียงเพลงมันดังมากจนฟังอะไรแทบไม่ยิน ซอลอาจับเอ็กซี่นั่งลงบนพื้นหน้าผับแล้วพยายามเรียกให้เขาได้สติ แต่เปล่าเลยเอ็กซี่ในตอนนั้นหลับไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ซอลอาหมดหนทางที่จะพาร่างสูงกลับไปส่งที่โต๊ะเลยผยุงเขาขึ้นรถตัวเองแทนเพราะถ้าปล่อยเขาไว้เพียงคนเดียวกลัวจะมีอันตราย

ซอลอาหักพวกมาลัยเข้ามาจอดภายในคอนโดสุดหรู ก่อนจะเปิดประตูพาคนเมาไม่ได้สติขึ้นห้องมันก็น่าอายนะที่พาใครขึ้นห้องในช่วงเวลาแบบนี้แต่เพื่อความปลอดภัยของเพื่อนมนุษย์ด้วยกันเธอจะมองข้ามเรื่องนั้นไป
เมื่อมาถึงหน้าประตูห้องซอลอาพยายามค้นหาคีย์การ์ดที่อยู่ในกระเป๋าด้วยความทุลักทุเล ซอลอาหาคีย์การ์ดเจอและเปิดประตูห้องได้สำเร็จ ซอลอาถอดรองเท้าของตัวเองและของเอ็กซี่ไว้ที่หน้าประตูก่อนจะพาเขาเดินเข้ามาในห้องนอนจู่ๆคนที่คิดว่าหลับสนิทก็ตื่นขึ้นมาแถมยังคว้าคอซอลอาเข้ามารับจูบจากเขาอีก ซอลอาพยายามผลักเอ็กซี่ออกแต่แรงของเอ็กซี่มีเยอะเกินไปจนเธอผลักเขาออกไม่สำเร็จ เอ็กซี่เปลี่ยนจากจูบที่รุนแรงเป็นจูบที่อ่อนโยน เอ็กซี่จับต้นคอของซอลอาให้เอียงรับจูบของเขาได้อย่างถนัดจนซอลอาเผลออ้าปากให้เอ็กซี่ส่งเรียวลิ้นเข้ามาได้สำเร็จ ทั้งสองคนเริ่มจากจูบที่แข็งกระด้างจนตอนนี้กลายเป็นจูบที่มีแต่ความต้องการ เอ็กซี่ในตอนนี้เมาไม่ได้สติและเริ่มควบคุมตัวเองไม่ได้ เขาผลักซอลอาลงบนที่นอนก่อนจะตามมาคร่อมร่างบางไว้ ซอลอากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบากไม่ใช่ว่าเธอไม่เคยกับเรื่องอย่างว่าแต่เธอไม่เคยกับคนที่ไม่รู้จัก แต่เขากลับรุกล้ำเธอได้และเธอเองก็รู้สึกต้องการเขาเหมือนกัน เอ็กซี่ก้มลงมาบดจูบกับซอลอาอีกครั้ง ซอลอายกแขนขึ้นคล้องคอเอ็กซี่พร้อมกับเปิดปากส่งเรียวลิ้นให้ได้ไปสัมผัสกัน มือของเอ็กซี่เริ่มปัดป่ายไปทั่วเรื่องร่างของซอลอา
อารมณ์ของซอลอากำลังทะยานขึ้นไปอยู่ในจุดที่ลงได้ยากแต่แล้วเอ็กซี่ก็หยุดการกระทำทุกอย่างลงเสียดื้อๆ ซอลอาจับใบหน้าของเอ็กซี่ที่ฟุบลงขึ้นมาดูปรากฏว่าเอ็กซี่หลับไปแล้ว ซอลอาหัวเสียนิดหน่อยที่ทำให้เธออยากแล้วก็จากไปง่ายๆ แต่เธอก็เข้าใจเพราะเขาดื่มมาหนักมากเมื่อกี้คงเป็นแค่อารมณ์ที่สติกลับมาแล้วก็ดับไป ซอลอาจับเอ็กซี่ในนอนบนเตียงจัดท่าให้เขาได้นอนอย่างสบายก่อนที่ตัวเองจะนอนลงข้างๆเขาด้วยความรู้สึกเพลีย... "เอ่อ..นี่ฉันทำขนาดนั้นเลยเหรอคะ" เอ็กซี่ทำหน้าเหวอแทบไม่อยากจะเชื่อหูของตัวเองที่เขาทำไปเมื่อคืนสาบานได้เลยว่าตอนนี้เขาจำอะไรไม่ได้เลย ขนาดซอลอาเล่าให้ฟังละเอียดขนาดนี้เขายังนึกไม่ออกสงสัยเขาจะกินเหล้าหนักเกินไปจนทำให้เซลล์สมองด้านความจำตายไปแล้วล่ะมั้ง
"คุณเมาฉันไม่ถือสาอะไรหรอกค่ะอีกอย่างเมื่อคืนฉันก็เผลอตัวไปด้วยเหมือนกัน" "แต่ฉันเป็นคนเริ่มจูบคุณก่อนนะคะ...อ่าฉันนี่มันแย่จริงๆขอโทษนะคะ"
เอ็กซี่หยุดพูดกระทันหันเพราะหน้าของซอลอาเริ่มแดง ถึงเขาจะเป็นผู้หญิงด้วยกันแต่การจูบแบบนั้นมันก็น่าอายมากจริงๆ "ไม่เป็นไรหรอกค่ะคุณยังไม่ได้ทำอะไรมากกว่านั้นเลยนะ" ซอลอามองเอ็กซี่ด้วยความเอ็นดูเขาคงไม่ได้ตั้งใจทำจริงๆเรื่องเมื่อคืนเธอจะลืมๆมันไปคิดซะว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นก็แล้วกัน เมื่อทั้งสองคนพูดคุยกันเสร็จก็ถึงเวลาที่เอ็กซี่ต้องขอตัวกลับบ้านร่างสูงยังไม่ยอมหยุดขอโทษขอโพยจนซอลอาเอ่ยปากบอกถ้ายังไม่หยุดขอโทษเธอจะไม่ปล่อยกลับบ้าน เอ็กซี่จึงยอมหยุดขอโทษแต่ยังไม่เลิกทำหน้ารู้สึกผิด "ฉันกลับก่อนนะคะ" "กลับบ้านดีๆนะคะถึงแล้วก็ส่งข้อความมาบอกฉันด้วยนะ" "ค่ะ ขอบคุณแล้วก็ขอโทษอีกครั้งนะคะ" "ค่ะ" เอ็กซี่ทำเหมือนจะเดินกลับออกไปแต่แล้วก็หยุดชะงักแล้วหันกลับไปมองซอลอาที่กำลังปิดประตูห้อง ตอนนี้เอ็กซี่กำลังรู้สึกบ้างอย่าง เขารู้สึกมาตั้งแต่ตื่นขึ้นมาเจออีกคนนอนข้างๆเขาแล้วแต่เขาแยกไม่ออกว่ามันคือความรู้สึกอะไรกันแน่ "เดี๋ยวค่ะคุณซอลอา" "คะ?" ซอลอาที่กำลังปิดประตูก็หยุดแล้วเงยหน้ากลับมามองเอ็กซี่ เอ็กซี่เดินกลับมาหยุดที่หน้าซอลอาตามเดิม เขาเพ่งมองไปที่หน้าของซอลอาด้วยแววตาที่ซอลอาอ่านไม่ออก และคาดเดาไม่ได้ "คุณลืมอะ..." "ให้ฉันจูบคุณอีกครั้งได้ไหมคะ" ซอลอาเบิกตาโตด้วยความงุนงงเมื่อกี้เธอไม่ได้หูฝาดไปใช่ไหมคนตรงหน้ากำลังขอเธอจูบอีกครั้ง และสายตาของเขาก็ดูจริงจังมากเสียด้วย เธอควรควรตอบเขาไปว่ายังไงดีล่ะ "ทำไมคุณถึงอยากจูบฉันอีกครั้งล่ะคะ" "ฉันต้องการพิสูทธิ์บางอย่างค่ะ" เอ็กซี่ตอบคำถามด้วยน้ำเสียงจริงจังจนคนโดนถามเบือนหน้าหนีด้วยความเขินอายเมื่อคืนเขาก็ทำให้เธอแทบบ้า มาตอนนี้เขายังมาปั่นให้หัวใจเธอเต้นแรงเข้าไปอีก ถ้าขืนเขาจูบเธออีกครั้งแล้วถ้าเธอเผลอตัวไปเหมือนเมื่อคืนอีกล่ะก็..... "ฉันไม่ทำอะไรมากกว่าจูบหรอกค่ะ"
เอ็กซี่ดันซอลอากลับเข้าไปในห้องแล้วปิดประตูไว้ตามเดิม เขาก้าวเดินเข้าไปหาซอลอาช้า ๆ จนตัวของทั้งสองคนใกล้กัน เอ็กซี่ยกมือขึ้นจับไปที่ต้นคอขอซอลอาอย่าเบามือแล้วก้มหน้าลงมากดจูบเบา ๆ ไปที่ริมฝีปากบาง ซอลอาหลับตาลงเมื่อรู้สึกถึงผิวปากที่สัมผัสกัน เอ็กซี่จูบอย่างนุ่มนวลจนคนถูกจูบเริ่มเคลิ้มไปกับสัมผัสที่ได้รับ ทั้งคู่กำลังกลับไปจมดิ่งอีกครั้งแต่มันอ่อนหวานมากกว่าเมื่อคืน ซอลอายกแขนขึ้นคล้องคอเอ็กซี่แล้วกดที่ท้ายทอยเขาเบา ๆ เป็นการบอกว่าให้เขากดจูบลงมาให้แนบชิดขึ้นไปอีก เมื่อลมหายใจเริ่มขาดห้วนซอลอาผละริมฝีปากออกจากเอ็กซี่เบา ๆ แต่ใบหน้าของคนทั้งคู่ยังไม่แยกห่างออกจากกัน ไม่มีใครพูดอะไรออกมามีเพียงแค่สายตาที่จ้องมองกันและเสียงหอบหายใจที่เกิดจากการจูบเมื่อครู่นี้ "คุณพิสูทธิ์ได้รึยังคะ" "พิสูทธิ์ได้แล้วค่ะ" เอ็กซี่กดจูบลงที่ริมฝีปากของซอลอาเบา ๆ อีกครั้งแต่มันไม่ได้ยาวนานเหมือนครั้งที่ผ่านมามันเป็นเหมือนจูบแห่งความสุข จูบของความดีใจอะไรประมาณนั้น "จำได้แล้วเหรอคะ" "จำได้แล้วค่ะขอโทษนะที่ไม่ได้ติดต่อไปเลย" "ไม่เป็นไรค่ะ" "แล้วตอนนี้..." เอ็กซี่อึกอักที่จะถามคำถามนั้นออกไปเพราะเขาก็กลัวคำตอบที่จะได้รับกลับมา มันอาจจะตรงใจเขาหรือไม่ตรงใจเขาก็ได้แต่อย่างน้อยการได้ถามเพื่อให้หายสงสัยก็จะทำให้เขาไม่อึดอัดในใจแล้วไม่กลับไปคิดซ้ำไปซ้ำมาอีกเหมือนแต่ก่อน "ตอนนี้อะไรคะ" "ตอนนี้คุณมีแฟนหรือยัง" ไม่มีคำตอบใดๆออกจากปากของซอลอา หล่อนยืนมองหน้าเอ็กซี่สำรวจใบหน้าที่เธอคิดถึงมาตลอด5ปี ซอลอายกมือขึ้นลูบพวงแก้มของเอ็กซี่เบาๆด้วยความอ่อนโยน "คุณรู้ไหมว่าตลอด5ปีฉันรอแค่คุณกลับมานะคะ" เอ็กซี่ยิ้มรับในคำตอบของซอลอาแล้วดึงตัวสาวเจ้าเข้ามากอดไว้แน่น แผลในใจเมื่อ5ปีก่อนได้รับการเยียวยาจนคนตรงหน้าแล้ว ทุกอย่างมันผิดที่เขาเองที่ยอมปล่อยให้หล่อนอยู่คนเดียวเพียงลำพังแล้วหนีไปใช้ชีวิตอย่างสุขสบายในที่อื่น แต่การไปอยู่แบบนั้นมันไม่ได้ทำให้เขาทั้งสองคนเลิกรักกันได้เลยมีแต่คำว่าคิดถึงในทุกๆวัน "กลับมาคบกันเหมือนเดิมนะ"
"มันจะดีเหรอคะ"
"ไม่ต้องกลัวอะไรแล้วตอนนี้ขอแค่ฉันได้มีเธออยู่ข้างๆนั่นคือสิ่งเดียวที่ฉันขาดในชีวิต กลับมาคบกันนะซอลอา"
ซอลอาน้ำตาไหลอาบแก้มมองหน้าคนรักที่ทิ้งเธอไป 5ปี ด้วยเหตุผลเรื่องครอบครัว แต่ตอนนี้เขากลับมาหาเธอ กลับมายืนอยู่ตรงหน้าของเธอ แล้วเขายังรักเธอเหมือนเดิม ซอลอาโผลเข้ากอดเอ็กซี่อย่างแรงจนคนร่างสูงเซถอยหลังเล็กน้อย เสียงร้องไห้จากซอลอาดังไปทั่วห้อง เอ็กซี่กอดซอลอาไว้แน่น นานแค่ไหนแล้วที่เขาทั้งสองคนไม่ได้กอดกันแบบนี้ นานแค่ไหนแล้วที่หัวใจไม่ได้รับการเติมเต็มแบบนี้ ตอนนี้เอาอะไรมาแลกกับคนตรงหน้าเขาไม่มีวันยอมอีกแน่ๆ "อย่าทิ้งฉันไปไหนอีกนะ คนบ้าหายหน้าไปได้ตั้ง5ปี รู้ไหมว่าคิดถึงขนาดไหนไอ่เอ็กซี่บ้า!!! "
"ฮ่า ฮ่า ขอโทษอีกครั้งนะซอลอาฉันสัญญาจะไม่ทิ้งเธอไปไหนอีกแล้ว"
"พูดเป็นคำเดียวรึไง" ซอลอาผละออกจากเอ็กซี่พร้อมมองเขาด้วยสายตาที่ขุ่นเคือง เอ็กซี่ไม่เข้าใจคำพูดที่ซอลอาพูดก็เขาผิดเขาก็ต้องขอโทษสิถึงจะถูก หรือมันต้องทำอะไรซอลอาถึงจะเลิกมองเขาแบบนั้น "รัก" "ห้ะ" "พูดคำว่ารักอ่ะเป็นไหม" เอ็กซี่ถึงกับกลั้นหัวเราะไว้ไม่อยู่เขาไม่คิดว่าผู้หญิงบุคลิกมั่นใจแบบซอลอาจะมีอารมณ์งอนอะไรแบบนี้ด้วย "หัวเราะอะไร" "รักนะคะ" "ค่ะ แล้ว.." "เรามาต่อเรื่องเมื่อคืนกันไหม" "ไอ่บ้าในหัวมีแต่เรื่องแบบนี้รึไง" ปากก็พูดไปงั้นล่ะแต่มือดันกดต้นคอเอ็กซี่ให้ลงมาจูบและสานต่อเรื่องเมื่อคืน คนอย่างคิมซอลอาปากไม่เคยตรงกับใจสักครั้งหรอก ตอนนี้ไม่ว่างจะเล่าเรื่องอะไรแล้วล่ะ เพราะเล่าไปก็อิจฉาไปปล่อยให้เขาทั้งสองคนไปมีความสุขกันดีกว่าเนาะ "เอ้ออย่าเสียงดังสิ" "เบาๆกันหน่อย" "ออกไปรอข้างนอกดิ" นั่นไล่อีกนี่อุส่าเสียสละเวลามาเป็นคนเล่าเรื่องให้เลยนะ ไปก็ได้เชอะ!

END.




ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ kim_lee2 จากทั้งหมด 4 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น