FIC - ยอดนินจาจอมคาถา นารูโกะ OC ภาค: โบรูโตะ

ตอนที่ 3 : ความจริงที่ไม่เหมือนเดิม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 237
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 25 ครั้ง
    31 พ.ค. 63

หลายวันต่อมา....


ที่ทำกรของโฮคาเงะ อุซึมากิ นารูโตะ ...ด้านในห้องทำงานนั้น นารุ ที่ยืนด้านในห้องหน้าซึมๆเล็กน้อยกับความทรงจำเริ่มมาทีล่ะนิดแล้วเรื่องภารกิจที่ไปทำก่อนน่านั้น นารูโตะ เรียกมาว่าแน่ๆเลย


" เธอไม่เห็นต้องทำหน้าแบบนั้นเลย นารุ พวกฉันไม่ได้เรียกเธอมาดุดว่าซะหน่อย "


ชิกามารุ ถอนหายใจเบาๆเห็นถ้าทางของ นารุ คิดว่าอีกฝ่ายจะเรียกมาว่าอะไรหรือเปล่า ชิกามารุ อ่านบรรยากาศอีกฝ่ายออกเลยพูดออกไปแบบนั่น


นารูโตะ ยิ้มอ่อนๆนิดหน่อยกับ นารุ " อย่าคิดมากภารกิจวันนั้นฉันให้ โคโนฮะมารุ ไปจัดการแถนแล้วแหละ "


นารูโตะ นั้นได้พูดกับ นารุ เกี่ยวกับภารกิจในตอนนั้นที่ทำให้ นารุ สลบไปหลายวันโคโนฮะมารุได้ไปทำแทนคนเดียวจนเสร็จแล้วนั้นเอง


" ละ...แล้วมีอะไรเรอะค่ะท่าน โฮคาเงะ "

' บ้าจริงต้องมาพูดแบบผู้หญิงน่าอายเป็นบ้า '


ตัวผมในตอนนี้ชื่อ นารุ ไม่มีตระกูลเป็นเด็กกำพร้าผมคิดแบบนั้นความทรงจำผมในตอนนี้คือผมเดินโทรมๆมาถึงหน้าหมู่บ้าน โคโนฮะ สลบก็ถูกช่วยเอาไว้นารูโตะให้ที่พักอาศัยกลับผมแต่ที่หน้าแปลกในความทรงจำ นารูโตะเอาร่างแยกมาหาเกือบทุกครั้ง


แปลกมากๆผมจำตอนที่คางุยะพูดไม่ค่อยได้เลยว่าตัวตนผมชื่ออะไรพอคิดแล้วก็ปวดหัวไม่น้อยเลย


" ฉันมีเรื่องจะให้เธอช่วยหน่อยหนะ "


" เรื่องอะไรเรอะค่ะ ? "


ผมคิดว่าระดับ นารูโตะแล้วต้องมีเรื่องอะไรให้เราช่วยงั่นเรอะจู่ๆเห็นหน้า นารูโตะยิ้มอ่อนๆกับผมเรื่องๆนั้นคือ...
_


_


30 นาทีต่อมา


ผมมาหยุดหน้าบ้านหลังหนึ่งบ้านของ อุจิฮะ ก็จริงตอนแรกผมคิดว่าเป็นบ้านของ ซาสึเกะ กับซากุระแต่คนที่ปรากฏตัวออกมานั้น


" โทษทีนะต้องลำบากเธอหนะ นารุจัง "


คนที่ปรากฏตรงหน้าผมนั้นคือ อุจิฮะ อิทาจิ เล่นเอาผมอ้าปากค้างเลยทีเดียวกับคนๆนี้ตามเนื้อเรื่องโอยปกติต้องตายไปแล้วนี่ทำไมกันล่ะ


" เป็นอะไรทำหน้าตกใจขนาดนั่น? "


" ป๊ะป๊า ใครมาเรอะค่ะ.. " 

จู่ๆ ซาราดะเดินออกมาด้านในบ้านแล้วหยุดพูดกับ อิทาจิเสร็จหันมามองผม เล่นเอาผมอึงตกใจอีกรอบ 


" อ้าวนึกว่าใครหวัดีค่ะพี่นารุ "


ในสายตาผมนั้นอึงสุดๆไปเลยทีเดียว ? ไหนเป็นซากุระ กับ อิทาจิล่ะแถมชื่อซาราดะอีกด้วยมันยังไงกันไม่เห็นเข้าใจเลย


หลังจากนั่นที่ผมอึงซะพักทั้งสองคนก็เรียกผมให้ได้สติแล้วก็ชวนผมเข้าไปในบ้านทันทีตัวผมนั้นไม่เข้าใจและมึนสุดๆมันอะไรกัน


10 นาทีผ่านไปผมได้เอากล่องของบางอย่างมาให้บ้านหลังนี้ทำไมกัน? คนอื่นก็เอามาให้ได้นี่นา


ตอนนี้ทั้ง 2 คนผมและ อิทาจิ ที่กำลังยิ้มอ่อนๆให้กับผมตรงหน้าแต่ผมเหงื่อหยดเล็กน้อยเนื้อเรื่องมันแปลกๆนะภาคลูกเนี่ยสำหรับคิดแบบนั่น


ตึก... " นํ้าชาค่ะ พี่นารุ "


" อะ...ขอบใจจ้า ซาราดะ จัง "


ผมหันไปพูดกับ ซาราดะ เสร็จแล้วเธอก็ยิ้มให้กับผมและเดินไปในครัวต่อผมเห็นว่าวันนี้ซากุระจังไม่อยู่นี่นาพอผมมอง ซาราดะ เสร็จด้วยความครุ่นคิดแปลกใจทำไมชื่อเหมือนในอนิเมะแต่พ่อเป็น อิทาจิพอผมหันไปมอง อิทาจิ


เหวอ! ผมต้องถอยหลังเล็กน้อยกับ อิทาจิ จู่ๆลุกขึ้นยื้นหน้าเข้ามาใกล้ๆกับผมเล่นเอาตกใจไม่น้อย


" เธอเนี่ยเหมือนคนที่ฉันรู้จักเลยนะ "


" เอ๋ะ งั่นเรอะค่ะ " ผมยิ้มแห้งๆตาปิดเหงื่อหยดเล็กน้อย

' คนรู้จักงั่นเรอะใครล่ะฟะ ' ผมครุ่นคิดในใจกับความมึน งง อยู่


ผมก็เห็น อิทาจิกับไปนั่งเหมือนเดิมอีกฝั่งของโต๊ะแล้วผมเปลี่ยนสีหน้าเล็กน้อยจ้อง อิทาจิด้วยความสงสัย


" สีหน้าแบบนั้นมีไรอยากถามเรอะถามมาได้นะ "


จู่ๆอิทาจิ ยิ้มไปด้วยอ่อนๆเหมือนรู้ว่าอีกฝ่ายอยากถามอะไรเขาแน่ๆเลยพูดออกมาแบบนั้นกับ นารุตรงหน้า


" เอ่อ... งั่นก่อนอื่น คุณอิทาจิแต่งงานกับคุณซากุระเรอะค่ะ ? "


อิทาจิถอนหายใจเบาๆ " ใช้ ฉันกับซากุระผมกันโดยบางเอิญก่อนเริ่มสงครามด้วยซํ่าเพราะเพื่อนของเธอนะแนะนำให้รู้จัก "


อิทาจิ ก็มือขวาแตะหน้าอกของตัวเองยิ้มอ่อนๆอย่างกับมีบางอย่างอยู่ด้านใน


" เอาจริงๆนะฉันควรตายไปแล้วด้วยซํ้าไป แต่มีเธอคนนั้นช่วยฉันเอาไว้จากโรคร้ายของฉัน "


อิทาจิ ได้นึกถึงตอนที่เขาได้บางเจ็บหลังจากที่เขาต้องสู้กับ ซาสึเกะศึกนั้นแล้วจู่ๆมีชุดคุมสีดำปรากฏออกมาเอาร่าง อิทาจิหายไปต่อหน้าต่อตา แสงอุษา และ ซาสึเกะ กับสติเขาที่ไม่แม้จะมีเรี่ยวแรง
_


_

ย้อนความเล็กน้อย อิทาจิ - ซากุระ


หลังจากในอิทาจิที่ได้ช่วยออกมาแล้วมาบ้านไม้หางไกลในชั่วพริบตาเดียวในบ้านลึกด้านในนั้นมีหญิงสาวที่รออยู่แล้ว


" พี่ อิทาจิ! "

เสียงหวานน่ารัก ซากุระ เดินออกมาจากมุมมืดเข้ามารับร่างของ อิทาจิในทันทีเลยทีเดียวซากุระ เงยหน้ามองด้านหน้าของเธอแล้วพูดว่า


" ขอบคุณนะ นารูโกะ "


ซากุระ ที่พูดกับคนตรงหน้าแล้วก็อีกฝ่ายค่อยๆเปิดฮูดคุมออกมาผมกับหญิงสาวใบหน้าคล้ายกับ นารูโตะ หรือน้องสาวฝาแฝดนารูโตะ


" เขาไม่เป็นอะไรแล้วล่ะระหว่างพาตัวมาฉันก็รักษาไปด้วยระหว่างทางให้บ้างแล้ว และฉันก็กำจัดโรคนั้นออกไปแล้วล่ะแต่ว่า... "


นารูโกะ หรี่ตาอ่อนๆใช้วิชาความรู้ที่รู้มาช่วยไปแล้วแต่ที่จะพูดต่อนั้นมันก็ไม่รู้จะพูดดีมั้ย


" มันทำไมมีอะไรพูดมา นารูโกะจัง! "


จู่ๆ ซากุระ ปล่อยตัว จาก อิทาจินอนบนเตียงแล้วเข้ามาหานารูโกะจับเสื้อนารูโกะว่ามีอะไรอีกงั่นเรอะ


" อีกไม่นานหัวใจเขาจะหยุดเต้นเพราะศูนย์เสียงจักระไปมากในการต่อสู้และกับสภาพจิตใจที่ยังไม่คงที่ด้วย "


ซากุระ ตาลุกโตได้ยินคำพูดของนารูโกะแล้วขาดพลังจักระใช่มั้ยเธอรีบหันไปแล้วรีบรักษาเพิ่มจักระในทันที


" เปล่าประโยนช์ ซากุระจังถึงจะโรคหายใจแต่สภาพจิตใจเขาถอดใจไปก่อนหน้านี้แล้ว "


ซากุระ นํ้าตาที่ไหลรินคอที่ดวงตาของตนตัวเองใช้วิชารักษากับอิทาจิตรงหน้าของเธอได้ยินคำพูดของ นารูโกะพูดออกมาทำให้เธอเศร้าไม่น้อย



นารูโกะ ถอนหายใจเบาๆเห็นซากุระ เพื่อนของเธอเศร้ามากๆเลยยกมือซ้ายขึ้นมาสร้างๆออร่าจักระกลมๆลูกเล็กๆขึ้นมา


" มันก็มีอีกทางนะแน่ว่าการรักษาชีวิตไว้อาจต้องได้รับการเติมจักระจากฉันเท่านั้น วิชาลับ เซนโคคุ "


นารูโกะ นั้นที่จู่ๆสร้างกลุ่มก้อนพลังบางอย่างขึ้นมาที่มือซ้ายซากุระหันไปมองด้านหลังของตนเอง


" นะ...นั้นมัน "  ซากุระ น่าตาอึงตะลึงไปเลยทีเดียวกับวิชาที่คล้ายๆกับวิชาของ ซึนาเดะแต่ไม่เหมือนกัน


" มันไม่มีเวลาอธิบายมากก่อนอื่นเลย "


หลังจากนั้น นารูโกะ ก็ค่อยๆเดินเข้าไปที่เตียงของ อิทาจิ และซากุระหลบถอยไปด้านข้างๆดูอยู่ใกล้ๆ


นารูโกะ อัดกลุ่มก้อนพลังนั้นเข้าไปที่หน้าอกของ อิทาจิทันที ประฏิกิริยาของอิทาจิ กัดฟันเหงื่อหยดไหลเต็มใบน่าเลยทีเดียวของตนเอง


ความรู้สึกนั้นอย่างกับร่างกายได้มีกลุ่มก้อนพลังที่มหาศาลอัดแน่นไปด้านในนั้นไอลูกบอลพลังนั้นสีเหลืองทองฟ้าอ่อนๆใสๆเข้าไปด้านในแล้ว ตึกตัก! หัวใจที่กำลังเต้นขึ้นมา


เซลล์ต่างๆถูกกระตุ้นให้รักษาฟื้นฟูอวัยะวะ ที่เสียหายไปกับคืนมา ซู้มมมม! กระแสลมนั่นแรงมากๆเลยทีเดียวจากนั้นกระแสลมก็ค่อยๆเบาลงเรื่อยๆและก็สงบลง


อิทาจิ ค่อยๆลืมตาขึ้นมาทีล่ะนิดอย่างช้าๆ ซากุระ ได้เห็นแบบนั้นเข้าไปจับมือขวาของอิทาจิที่กำลังนอนอยู่ทันที


" อิทาจิคุง "


" ซะ...ซากุระจัง "


ระหว่างทั้งสองที่กำลังจ้องแววตากันอยู่ นารูโกะ ยิ้มอ่อนๆมองทั้งสองคนอยู่ตรงหน้านั้นเอง
_


_


เรื่องอีกอย่างที่ นารูโกะ รู้คือซากุระนั้นจริงๆแล้วก็คือคนที่มาจากโลกเดียวกันเช่นกันคือเพื่อนคนสำคัญคือก็คือคนที่โลกเดิมนั้นคือเนกินั้นเองทำไมรู้ได้ยังไงงั่นเรอะ


ซากุระ ที่เจ้าตัวมาบอกด้วยตัวเองเป็นการส่วนตัวนั่นเองเพราะเห็น นารูโกะ เป็นตัวละครนอกเหนือเนื้อเรื่องรู้ทันทีเป็นคนมาจากอีกโลกเช่นเดียวกันทำให้เป็นเพื่อนสนิทกัน แต่นารูโกะ ไม่บอกตัวตนจริงๆของตนว่าชื่อ เนกิ เพื่อนสมัยเด็กโลกเดิม


นี่ล่ะเป็นเรื่องที่หน้าตกใจไม่น้อยเพราะมีคนที่นอกเหนือจากตัว เนกิ หรือนารูโกะที่อยู่โลกนี้แล้วตัวเขาครุ่นคิดว่าจะมีใครอีกมั้ยล่ะที่มาโลกนี้


เพราะเหตุการที่มาโลกนี้นั้น เนกิ กับเพื่อนสาวเป็นเด็กมหาลัยและกลับอีกคนเพื่อนผู้ชายทั้งสามคนที่กำลังไปเที่ยวกันที่ภูเขาแล้วต้องทำงานส่งคือถ่ายหนังสั้นอะไรก็ได้แต่บัญเอิญตอนนั้นทำเรื่อง นารูโตะ กัน


เพื่อนสมัยเด็กที่ เนกิ แอบชอบเธอแต่งตัวเป็นซากุระเหมือนเลยทีเดียวเธอชื่อว่า อะเมมิยะ โซโกะ  ตัวอีกคนหนึ่งเป็นเพื่อนสนิทคู่กายของ เนกิ เป็นตากล้องชื่อว่า คาสึโตะ  


หลังจากเหตุการนั้น เนกิ ก็ได้แสดงเป็น นารูโตะ แต่จู่ๆก็เกิดแผผ่นดินไหวหลังจากนั้นพื้นดินแตกแยกทำให้ทันสามกำลังถ่ายทำอยู่ได้ตกลงไปด้านในนั้นและพื้นขึ้นมาอีกทีกลายเป็นคนอื่นกันไปแล้วนั้นเอง


โซโกะ นั้นตัวเธอจริงๆก็ชอบตัวละคร อิทาจิ อยู่แล้วพอเธอได้แอบดูแอบตามตลอดตั้งแต่เด็กๆอิทาจิรู้ตัวตลอดแต่เขาก็ได้แต่ยิ้มอ่อนๆแล้วโดดจากไปตลอด


พอหลังจากโตมาเห็น นารูโกะ ที่เป็นตัวละครนอกเหนือกว่าปกติเลยคิดว่าบอกความจริงกับตัวเองและ เธอหมั่นใจทั้งๆอยู่ร่างซากุระว่าอีกฝ่ายที่หน้าคล้ายเหมือนนารูโตะคือ คนมาจากอีกโลกเช่นเดียวกันเลยทำให้ เนกิ หรือ นารูโกะนะตอนนั้นรับรู้ได้นั้นเอง



 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 25 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2 ความคิดเห็น