FIC - ยอดนินจาจอมคาถา นารูโกะ OC ภาค: โบรูโตะ

ตอนที่ 1 : การกลับมา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 432
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 35 ครั้ง
    29 พ.ค. 63

 

แฮ๋ก แฮ่ก แฮ่ก ....เสียงหมอบเหนื่อยไม่น้อยของชายหนุ่มคนหนึ่งที่กำลัง ตึ่บ ตึ่บ ตึ่บ...วิ่งอยู่



ปึ่ง ! รีบเปิดประตูเสียงดังเลยทีเดียว


" กลับมาแล้วครับพี่ "


ชายหนุ่มผมสีเหลืองทองดวงตาสีฟ้าครามอ่อนๆสวยที่มาถึงบ้านของตนพร้อมกับชุดนักเรียนที่ถูกสวมใส่อยู่เป็นชุดนักเรียนธรรมดาชุดสีดำแขนยาวและ กางเกงสีดำขายาว


ตึ่บ ตึ่บ กึก...! มีเท้าหยิงสาวคนนึงเดินออกมาจากมุมห้องๆหนึ่งนั้นคือห้องเตียมอาหารนั้นเองเธอสวมผ้ากันเปื้อนอยู่จู่ๆเธอก็เท่าเอวพูดว่า


" เนกิ นายเปิดประตูให้มันเบาๆหน่อยสิย๊ะ "


เสียงหญิงสาวที่ดูน่ารักนุ่มอ่อนหวานแต่การพูดจาไม่สมกับนํ้าเสียงของเธอเลย กับหญิงสาวผมสีดำเงาพร้อมกับเส้นเลือดปูดบนใบหน้าของเธอจ้องไปยังน้องชายของเธอที่ทำอะไรเสียงดัง

" ฮิ ฮิ อย่าบ่นเป็นคนแก่ไปเลยนา "


ผม รีบถอดรองเท้าของผมกับเตรียมที่จะขึ้นไปบนห้องของผมแหละนะ โยนพวกนั้นทิ้งไปแบบนั้น

ตึบ ตึบ ตึบ ตึบ...จากนั้นผมก็วิ่งขึ้นไปบรรไดทันที


" เห้ย เจ้าบ้ามาเก็บให้เรียบร้อย! "


ผม อมยิ้มนิดๆกับเสียงพี่ชายตอนบนน่ารักแหละนะ ยังไม่ไดแนะนำตัวเลยสินะ สวัสดีครับผมชื่อ อุซึมากิ เนกิ ... แปลกชิมิล่ะ นามสกุลผมคล้ายกับการตูนเรื่องหนึ่งที่ผมเคยดูเลย


ส่วนพี่สาวของผมเธอ ชื่อ อุซึมากิ นารุ เธออายุ 20 ส่วนผมหนะเรอะ อายุ 16 จะ 17 แหละนะ


ตึ่บ... ผมทิ้งตัวลงนั่งกับโต๊ะคอมของผมตรงหน้า ปิ๊ด...กดปุ่มเปิดคอมขึ้นมา


" ต้องเคลียร์ ให้จบให้ได้เลย ! "


ตัวผมนั้นตอนนี้ติดเกมออนไลน์ภาค โบรูโตะ เป็นเกมระบบสมจริงมากๆเลยน้อยคนที่จะเล่นกันผมชอบแนวเหนือเรื่องแหละนะ


ตอนนี้ผมก็คลิกเข้าเกม นินจาจอมคาถา แล้วเป็นเกมยอดฮิตอยู่เลยทีเดียวในช่วงนี้ ส่วนตัวผมหนะเรอะ ก็เล่นตัวละครหญิงแหละนะความชอบส่วนตัวเพราะว่ามันน่ารักสำหรับผม


ตัวละครของผม เป็นผู้หญิงผมสีเหลืองทองดวงตาสีฟ้าครามปรับหน้าตาคล้ายๆ พี่สาวผมเล็กน้อยแหละนะ ใช้ชื่อว่า นารุ


ตัวละครของผมในตอนนี้เป็นระดับ โจนิน และนินจาหน่วยลับ คอยช่วยเหลือตัวละครหลักๆในเรื่องแหละนะ


แต่ผมก็รู็สึกความคุ้นเคยในเกมอย่างกับตัวผมมีชีวิตจริงๆในนั้นคิดแล้วก็ขำแหละนะแต่พอผมกดปุ่มกดเข้าตัวละครเท่านั้นแหละนะ


จู่ๆ บรรยาตอนเย็นๆก็คล้ายๆกับไฟดับเลยทีเดียวแสงบริเวงรอบๆมืดในทันทีเลยทีเดียวทำเอาผมตกใจ ชะงักไปเลยทีเดียว


" มันเกิดบ้าอะไรขึ้นหวะเนี่ย "


ตอนนี้ผมสาดสายตาไปบริเวงรอบๆกับสิ่งที่มองแถบไม่เห็นเลยแม้แต่นิดมันอะไรกันและจู่ๆก็มีเสียงดังขึ้นมาว่า


" เธอจะหลับไปอีกนานถึงเมื่อไร "


จู๋ๆมีเสียงหญิงสาวคล้ายกับพี่สาวของผมปรากฏขึ้นมาเฉยๆเลยผมจู่ๆหางตาเหลือบไปซ้ายมือเห็นคนที่กำลังเข้ามากลางความมืดนี้


แหละผมต้องตกใจสิ่งที่ผมเห็นไม่ใช่พี่สาวของผมแต่ว่าเป็นสิ่งที่ไม่คาดคิดแล้ว ดันพูดออกไปว่า


" คางุยะ! "


กับนํ้าเสียงของผมกับเหงื่อหยดไหลเป็นนํ้าเลยทีเดียวกับสิ่งที่ผมตกใจสุดๆ คางุยะ ปรากฏขึ้นมาแบบนี้

 

 




 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

แววตาของเธอที่ดูนิ่งเรียบคล้ายกับคาดหวังอะไรบางอย่างกับมือซ้ายของเธอที่ค่อยๆยื้นเข้ามาหาผมที่นิ่งค้างตกใจสุดๆไปเลย


มือ คางุยะ แตะที่แก้มขวาของ เนกิ พูดว่า " เจ้าจะหลับไปถึงเมื่อไรข้าอยากขอร้องเจ้า "



ผมตกใจเข้าไปอีกทั้งๆที่ผมไม่ได้หลับอะไรเลยซะนิดทำไมอีกฝ่ายพูดตอบกับผมโดยไม่ขยับปากเลยอย่างกับเธอสื่อผ่านจิตอย่างงั่นแหละ


" ใช่ข้าพูดกับเข้านั้นล่ะ "


ผมที่กำลังครุ่นคิดในใจอยู่นั้นต้องชะงักสะดุ้งลุกขึ้นยืนเลยทีเดียวไม่ใช่ความฝันใช่มั้ย ผมหยิกแก้มซ้ายตัวเองมือซ้าย


โอ๊ย! ... เจ็บๆมากไปเลยไม่ใช่ความฝัน


" ธ...เธอออกมาจากเกมงั่นเรอะ!? "


ผมนั้นที่ครุ่นคิดในใจกับสิ่งที่ผมเล่นมาตั้งแต่ภาคแรกยันภาค ลูกแล้วเพราะผมเคลียร์ภาคแรกจบไปแล้วตอนนั่นผมจำได้ผนึก คางุยะ ในร่างกายตัวละครในเกมผมผมจำได้


" ฟังข้านะ เจ้าเป็นคนผนึกและหยุดข้าได้เป็นเรื่องจริง "


จู่ๆอีกฝ่ายเธอพูดออกมาด้วยนํ้าเสียงเรียบนิ่งเหมือนไม่ได้โกหกเลยแม้แต่นิดเดียวกับคำพูดของเธอตรงหน้า เธอขยับเข้ามาระยะประชิดหน้าเหมือนติดกัน พูดอีกว่า


" เรื่องราวในกล่องหรือสิ่งที่เจ้าเรียกว่าคอมหรือ PC และ เกมหรือ CD ที่เจ้าชอบนั้นมันคือจุดความทรงจำของเจ้าทั้งหมด "


ผม หน้าเสียเลยทีเดียวกับความรู้สึกแปลกๆและความคุ้นเคยที่เคยเล่นเกม นินจา และ การตูนที่ดูมาทุกๆตอนนั้นคือ ความทรงจำของผมงั่นเรอะบ้านา


ผมที่มีสีหน้าครุ่นคิดในสิ่งที่ไม่เข้าใจเลยผมหลับอยู่งั่นเรอะหลับไปนานเท่าไรกันแล้วสิ่งที่ตรงหน้าเป็นเรื่องจริงสินะ คางุยะ จริงๆเรอะผมมือขวาผม สัมผัสแขนของเธอ รู้สึกได้เลยเธอคือตัวจริงสัมผัสได้จริงๆไม่ใช่ฝัน


" รู้แล้วสินะว่าข้าไม่ได้โกหกเจ้าข้ารู้ความทรงจำเจ้าแล้วว่าเจ้าคือผู้ที่มาเกิดใหมาโลกนินจาเปลี่ยนแปลกโชคชะตาต่างๆมากมาย "


จู่ๆ มือซ้ายของเธอที่จับแก้มอยู่เมื่อกี้ปล่อยออกเปลี่ยนมาเป็นเอาหน้าผากของเธอมาชนกับผม หนะ ตอนนี้แล้วพูดอีกว่า


" มีตระกูลของข้าคนหนึ่งที่คิดจะทำลายโลกของเจ้า "


จู่ๆ ก็มีแสงสว่างขึ้นมาทันทีเลยทีเดียวสีขาวเหลืองสว่างจ้าเลยทำเอาผมนั้นต้องปิดตาลงเรื่อยๆกับเสียงเธอที่พูดต่ออีกว่า


" ตอนนี้เจ้ากับข้าเชื่อมโยงเป็นหนึ่งเดียวกันแล้ว มีเจ้าเท่านั้นที่ช่วยเหลือผู้คนบนโลก กับครอบครัว และ ราวเพื่อนๆของเจ้า อุซึมากิ นารูโกะ "


เหวออออออ! ผมตกใจมากๆเลยกับเสียงพูดของเธอไม่เข้าใจจู่ๆตัวผมก็เบามากๆ...
_


_


ตุบ... โอ๊ย.. จู่ๆผมก็รู็สึกได้ว่าเหมือนผมตกมาจากที่สูงเลยเจ็บไม่น้อยเลยเหะ


" เป็นอะไรเปล่า นารุ "


จู่ๆเสียงผู้ชายคนหนึ่งดังขึ้นมาผมที่ค่อยๆเปิดตาขึ้นกับชื่อที่อีกฝ่ายเรียกอย่างกับตัวละครในเกมเลยผมต้องชะงักกับคนตรงหน้า


" คะ...โคโนฮะมารุ !? "


อุ่บ! จู่ๆอีกฝ่ายก็เอามือมาปิดปากของผมเอาไว้


" ชู้....ยัยบ้าอย่างให้อีกฝ่ายจับได้หรือไงเรามาทำภารกิจนะ! "


ผมที่ต้องชะงักอีกรอบกับอีกฝ่ายเรียกว่า นารุ พูดว่ายัยบ้าอีกมันไม่จริงใช่มั้ยผมที่ไม่เข้าใจอะไรเลยจู่ๆตื่นมาที่นี่ หมับๆ มือผมสองข้างจับหน้าอกของตัวเอง ให้รู้จริงๆ


อึก! สะดุงเลยทีเดียวมีหน้าอกจริงๆ


" เหวอ ! ยัยบ้าจู่ๆเธอจับหน้าอกตัวเองทำไม! "


โคโนฮะมารุ สะดุ้งถอยหลับไปหันหน้าไปอีกทางเลยทีเดียวด้วยใบหน้าเขินอายกับ รุ่นน้องของเขาที่ทำตัวแปลกๆ


' มันไม่จริงใช่มั้ย! '


ผมได้ลุกขึ้นนั่งทันทีก้มหน้าไปด้านล่างของผมมือขวาหมับ! ตรงนั้นเข้าให้ทำเอาหน้าเสียหนักเข้าไปอีก


" อ้ากกกกกก! มันเรื่องบ้าอะไรฟะเนี่ย! "



เสียงที่ดังไปทั่วป่านั้นทำให้อีกฝ่ายชายชุดคลุ่ม 5 คนเป็นนินจา หันไปตามเสียง พร้อมๆกับ โคโนฮะมารุ สะดุ้งเสียงตกใจ รุ่นน้องของเขาด้วย


" เห้ยมีพวกนินจาหน่วยลับแน่ๆ! "



" รีบไปเก็บมันซะก่อนที่มันจะเอาส่งข่าวกับหมู่บ้านมัน! "



เสียงที่อีกฝ่ายหัวหน้านินจากลุ่มที่พูดขึ้นมาพร้อมกับบอกลูกน้องไปด้วยอีกสามคนให้จัดการนินจาที่มาซุ่มดูพวกเขา


" ชิ ไม่ได้การแหละต้องถอยก่อน "


โคโนฮะมารุ นั้นมีความสามารถไม่น้อยรู้ได้ทันทีว่าอีกฝ่ายจะเข้าไปจัดการแน่นอนก้มไปมอง รุ่นน้องของตนจู่ๆเป็นอะไรไปนิ่งค้างไปเลย


อุ้บ...โคโนฮะมารุ ก็อุ้ม นารุ ในทันทีแล้วพูดเบาๆว่า


" ยัยบ้าเอ๋ยวันนี้เป็นอะไรของเธอทำเสียงเรื่องหมด! "


ฟุ่บ! จากนั้น โคโนฮะมารุ ก็พาตัว นารุ กลับไปหมู่บ้านแต่...

' บ้าเกิดบ้าอะไรขึ้นเนี่ยไม่เห็นเข้าใจเลย '


กับ เนกิ หรือ นารุ ในโลกนินจาที่ไม่รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวเองกับความทรงจำโลกนี้ที่ยังไม่ได้กลับมาทำให้ นารุ สัมสนไม่น้อยเลยทีเดียวกับตัวตนของตัวเอง....


- นารุ จะเป็นยังไงต่อกับตัวเองที่มาโผล่ โลกนินจา...! โปรดติดตามชมตอนต่อไป -
_


_


_

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 35 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2 ความคิดเห็น

  1. #1 PK KanTaNa (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 04:30

    ชอบๆๆๆๆ
    #1
    1
    • #1-1 KIDSO(จากตอนที่ 1)
      29 พฤษภาคม 2563 / 07:50

      ขอบคุณสำหรับคอมเม้นดี
      ๆจ้า
      #1-1