หน้ากากเพชร (Re-UP)

ตอนที่ 8 : บทที่ 7 Selfish

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 485
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    25 ก.ค. 61

      ชายหนุ่มแทบล้มทั้งยืนกับประโยคบอกเล่านั้น แต่สติที่มีมาตลอดทำให้เขายังยืนหยัดได้ วูบหนึ่งที่ในใจนึกโกรธรักษิณา น้องสาวเขาคิดอย่างไรถึงได้ปล่อยตัวปล่อยใจให้ผู้ชายที่ไม่ใช่สามี ซ้ำยังเป็นคนรักของคนอื่นได้อย่างง่ายดายแบบนี้!

      ความผิดหวังระลอกแรกแล่นเกาะกุมจิตใจไม่ยั้ง

      โกรธได้ไม่นาน ภาพน้องสาวตัวน้อยที่อุ้มชูแต่เด็กทำให้พี่ชายโกรธเกลียดไม่ลง ถ้าผิด ก็ต้องนับว่าผิดกันทั้งบ้าน ผิดที่ตามใจรักษิณาจนเคยตัว ไม่เคยสอนให้หล่อนรู้จักยับยั้งชั่งใจ ผิดที่ไม่ดูแลน้องสาวให้ดีพอ!

      รักไม่อยากเอาลูกออกค่ะพี่โรม” หล่อนเอ่ยเสียงพร่า รักกลัว มันบาป ทั้งที่ก่อนหน้านี้หล่อนพยายามหาวิถีทางหลายอย่าง แต่เอาเข้าจริงรักษิณาก็ทำไม่ลง ไม่ใช่แค่เด็กในท้อง แต่ตัวหล่อนเองพาลอันตรายไปด้วย แต่รักไม่รู้จะทำยังไงดีแล้ว ท้องรักโตขึ้นทุกวัน

      ผู้ชายคนนั้นรู้เรื่องไหม รวิชญ์กัดฟันกรอด

      ไม่รู้ค่ะหล่อนส่ายหน้า พี่โรมอย่าโกรธคุณธันนะคะ เราผิดด้วยกันทั้งคู่

      แพทย์หนุ่มหลับตา สะกดกั้นความรู้สึกที่ผสมปนเปจนแยกไม่ออก ทั้งผิดหวัง ทั้งสงสาร

      แล้วรักจะทำยังไงกับชีวิตต่อคำถามสะกดกลั้นอารมณ์เต็มที่

      ดวงตาคนถูกถามแห้งผาก ไปต่างประเทศรักคิดว่านี่เป็นทางออกที่ดีที่สุดแล้ว พี่โรมอย่าบอกพ่อแม่ได้ไหมคะ

      ไม่ได้!” เสียงที่เอ่ยเฉียบขาด ถ้าไอ้สารเลวนั่นมาอยู่ตรงหน้าเขาตอนนี้ สาบานได้ว่ารวิชญ์จะชกมันให้กองกับพื้น!

      ถ้าพี่โรมไม่ให้รักไป พี่โรมจะให้รักทำยังไง!” รักษิณากรีดเสียงลั่น อารมณ์หล่อนไม่คงที่นับตั้งแต่มีชีวิตใหม่อยู่ร่างกาย เดี๋ยวโกรธ เดี๋ยวซึมเศร้า อีกไม่กี่เดือนเพชรก็จะกลับมาแล้ว พี่โรมได้ยินไหมคะ กลับมาแล้วเพชรก็จะเอาคุณธันคืนไป ถ้ารักต้องทนเห็นคนที่ตัวเองรักอยู่กับคนอื่น รักยอมตายดีกว่า!

      รัก!

      ชายหนุ่มกัดฟันกรอด

      พี่โรมไม่เข้าใจรักหรอก รักไม่เคยรักใครเท่าคุณธันมาก่อน รักกลัว กลัวจนจะบ้า!

      หล่อนปล่อยโฮออกมาอีกรอบ ทรุดลงกับพื้นอย่างคนไร้เรี่ยวแรง สักพักอาการคลื่นเหียนในกระเพาะก็ไล่ลามผ่านหลอดอาหารสู่ลำคอ ทำให้หล่อนต้องรีบถลาเข้าไปในห้องน้ำ อาเจียนเอาอาหารที่ทานลงไปออกมา

      รัก ใจเย็นๆนะครับ มีอะไรก็ช่วยกันแก้

      คนที่เคยโมโหจนเส้นอารมณ์ขาดพยายามสงบสติ พยุงร่างบอบบางของน้องสาวออกมาอย่างทุลักทุเล เขาจับหล่อนนั่งที่เก้าอี้ รักษิณาผวากอดเอวพี่ชายแน่น

      พี่โรม พี่โรมต้องช่วยรักนะคะ รักกลัวไม่รู้จะทำยังไงดีแล้วเสียงพึมพำดุจเด็กหลงทาง

      มือใหญ่ลูบผมรักษิณาอย่างแผ่วเบา ตั้งแต่เกิดมารักษิณามีรวิชญ์เป็นคนดูแลมาตลอด ทุกครั้งที่หล่อนเกิดปัญหา พี่ชายยื่นมาเข้ามาช่วยเหลือเสมอ

      และครั้งนี้ก็เช่นกัน!

      พี่ตัดสินใจแล้ว เสียงสุ้มเอ่ยอย่างปลงตก รักษิณารีบผละออก มองหน้ารวิชญ์อย่างมีหวัง ดวงตาคมเข้มของแพทย์หนุ่มเป็นประกายอาฆาต

      ผู้ชายคนนั้นต้องรับผิดชอบชีวิตของรักกับเด็กในท้อง!

     

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

20 ความคิดเห็น