หน้ากากเพชร (Re-UP)

ตอนที่ 2 : บทที่ 1: บทบาทนางร้าย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 691
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    13 ก.ค. 61

หญิงสาวแสยะยิ้มเมื่อก้าวขาขึ้นสู่ศาลาสวดอภิธรรมศพ ดูเถอะไม่มีใครคิดจะถามหล่อนสักคำว่าเกิดอะไรขึ้น มีแต่เสียงซุบซิบ นินทา แม้กระทั่งเพื่อนสมัยมหาวิทยาลัยยังไม่กล้าถามหล่อนซักคำ สองปีก่อนที่หล่อนกำลังได้ทุนไปเรียนต่างประเทศน่ะหรือแม่พวกนี้นั้นแหละที่โทรหาสามเวลา เช้า กลางวัน เย็น กระเหี้ยนกระหือรืออยากรู้เหลือเกิน พอเกิดเรื่อง แม่เพื่อนรักทั้งหลายก็หายจ้อย ซ้ำยังเอาหล่อนไปนินทาสนุกปาก

      นี่แหละเพื่อน!

      ช่างซาบซึ้งในมิตรภาพจริงจริ๊งง

      รายหนึ่งที่เคยพยายามเกาะแกะในช่วงที่หล่อนอยู่ออสเตรเลียหันมามองหน้าอย่างหมิ่นๆ แต่เมื่อคนถูกมองหันขวับพลางกวาดตามองอีกฝ่ายอย่างเอาเรื่อง รายนั้นจึงรีบหลบไม่กล้าสบตา

      นึกว่าจะกล้า

      หล่อนเปรยขึ้นลอยๆ แต่ดังพออีกฝ่ายได้ยิน

      แย่งผัวชาวบ้าน!

      อีกเสียงหนึ่งดังขึ้น และแทนที่จะปฏิเสธ หญิงสาวกลับหัวเราะร่วน

      หล่อนอยากโดนฉันแย่งผัวด้วยหรือเปล่าจ๊ะ? ถ้ายังไม่อยากก็หุบปากไป หน้าบานเป็นกระด้งแล้วยังปากหมาอีก!

      ฝ่ายโดนตอกกลับหน้าชา แต่ไม่กล้าทำอะไรเพราะกลัวเพชรตะวันเอาจริง หล่อนเป็นคนแบบนี้แหละพูดตรงๆ ไม่ต้องมาอ้อมค้อมให้เสียเวลา เกลียดก็ว่าเกลียด รักก็ว่ารัก

      เมื่อไม่มีใครกล้ามองมาทางหญิงสาวอีก ร่างบางจึงนั่งลงที่เก้าอี้ตัวหนึ่งซึ่งตั้งอยู่แถวหลังสุด ถึงไม่อยากทำตัวเป็นจุดเด่น แต่ความสวยคมและกริยาท่าทางทำให้ตกเป็นเป้าสายตาได้โดยง่าย หญิงสาวไม่แคร์ ไม่สนใจ หล่อนชินแล้ว ชินและชาไปหมดกับทุกสิ่งทุกอย่างรอบกาย

      และคงเชิดหน้าได้อย่างสบายใจกว่านี้ ถ้าผู้ชายตัวสูงผิวขาวที่เคยมีรอยยิ้มอ่อนโยนไม่ปรากฏตัวขึ้น สายตาที่เขามองหล่อนในยามนี้เต็มไปด้วยความเดียดฉันท์ เกลียดชังเต็มหัวใจ

      ตาสบตาหญิงสาวจ้องหน้าเขากลับอย่างไม่กลัวเกรง ชายหนุ่มกัดฟันกรอด สบถอะไรบางอย่างออกมาก่อนตรงมาหาหล่อน

      เชิญทางนี้หน่อยคุณเพชรตะวัน!

 

      แทนที่จะหวาดกลัว เพชรตะวันกลับยืนขึ้นตามคำเชื้อเชิญนั้น ไม่ยี่หระต่อสายตาคนร่วมตระกูลของผู้ชายตรงหน้า เหมือนเขาจะรู้ดีว่าหล่อนไม่มีวันหวาดกลัว จึงเดินนำลิ่วๆออกไปนอกศาลา เมื่อถึงจุดปลอดสายตาคนแล้ว เขาก็เอ่ยเสียงดังจนแทบเป็นการตะโกนใส่หล่อนว่า

      คุณมาที่งานศพของรักทำไม

      ทำไมฉันจะมาไม่ได้หล่อนกอดอก จ้องหน้าเขาอย่างเอาเรื่อง

      ฮึ! มีหน้ามาถามนะ ที่งานนี้มันเกิดขึ้นก็ไม่ใช่เพราะความอยากแก้แค้น อยากได้ของคนอื่นของคุณหรือไง!” เสียงทุ้มตะคอกอย่างหยาบคาย ดวงตาสีน้ำตาลเข้มเป็นประกายชิงชัง แต่เพชรตะวันกลับทำหน้าใสซื่อ แกล้งถามกลับเสียงสูงว่า

      ฉันทำอะไรหรือยังคะ? ไม่มีหลักฐานมาเที่ยวกล่าวหากันแบบนี้ ระวังเข้าไปนอนในซังเตนะคะ

      ใช่สิ ทางกฎหมายคุณคงไม่ผิดอะไรอยู่แล้วนี่ แต่จำใส่ใจไว้เลย ผมนี่แหละจะทำให้คุณต้องเสียใจรวิชญ์กัดฟันกรอด นึกชังผู้หญิงตรงหน้าจับหัวใจ !

      ใช่ไม่ผิด หล่อนพยักหน้ารับ ทีท่าราวนางพญา ของแบบนี้ใครดีใครได้ ระดับฉันแค่กระดิกนิ้วเรียกก็ตายเรียบแล้ว

      เมื่ออีกฝ่ายไม่ตอบ เพชรตะวันก็เชิดหน้าขึ้น ถามด้วยน้ำเสียงยียวนว่า

      เรียกฉันมาแค่นี้ใช่ไหมคะ? เอ้า ด่าเสร็จหรือยัง ฉันจะได้กลับขึ้นไปที่ศาลา

      กลับไป!” เสียงไล่ดุจเสียงคำราม แต่คนโดนไล่กลับกอดอก ส่ายหน้าเหมือนคุยกับเด็กสามขวบ

      ไร้มารยาทน่ะคุณรวิชญ์ ฉันขับรถอ้อมเมืองเพื่อให้เกียรติมางานนี้ ยังนั่งไม่ถึงยี่สิบนาทีเลย คุณจะไล่ฉันแล้วหรือคะ?”

      หน้าด้าน!

      เอ้อ ด้านมานานแล้วด้วย ฉันไม่เคยบอกคุณหรอคะว่าฉันหน้าด้าน เพราะฉะนั้นอย่าพยายามไล่ผู้หญิงแพศยาหน้าด้านกลับเลยค่ะ ไม่งั้นฉันอาจจะออกฤทธิ์อาละวาดก็ได้หญิงสาวเอ่ยเสียงหวาน จงใจยั่วโมโหอีกฝ่ายเต็มที และได้ผลเสียด้วย เมื่อผู้ชายคนนั้นทำท่าเหมือนจะลงไปตายกับความเคียดแค้นให้จงได้

      ยายหนูเหลือแต่ตัว คุณยังไม่ละอายใจบ้างหรือ!

      ฉันไม่ใช่คนขับรถสักหน่อย น้องสาวคุณต่างหากที่เป็นคนขับเพชรตะวันเถียงกลับ นึกเกลียดครอบครัวนี้ขึ้นมาติดหมัด!

      คุณทำให้เขาสองคนทะเลาะกัน

      ก่อนจะโทษฉันน่ะ หัดมองครอบครัวคุณก่อนนะคะ ไอ้น้องเขยที่น้องสาวคุณหลงนักหลงหนาเนี่ย ลายมันออกตั้งแต่ยังไม่แต่งด้วยซ้ำ ถ้าจะโทษที่มันมายุ่งกับฉัน โทษสันดานมันก่อนดีไหมคะ? เอ๊ะหรือผู้ชายสันดานเหมือนกันหมดทั้งโลก ถึงได้โทษแต่ผู้หญิงนัก!

      คุณต้องการอะไรจากครอบครัวผมกันแน่หา! ผมไม่เข้าใจเลย จ้องจะตามล้างผลาญกันไปถึงไหน ทำไม คุณรักผู้ชายคนนั้นมากหรือถึงยอมลดตัวมาทำเรื่องใฝ่ต่ำแบบนี้ ต้องให้ครอบครัวผมชดใช้ด้วยอะไรคุณถึงจะพอ มือใหญ่ตรงเข้ามาจับไหล่บอบบางเขย่าอย่างไม่เกรงใจ หญิงสาวกระชากแขนเขาออก ดวงตาวาววับเมื่อนึกถึงเรื่องทุกอย่างที่ผ่านมา

     มีหน้ามาถามว่าฉันต้องการอะไรจากครอบครัวคุณ ที่ฉันต้องการมีแค่สิ่งเดียวเท่านั้นความยุติธรรมไงล่ะ!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

20 ความคิดเห็น

  1. #2 fsn (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2561 / 19:48

    ท่าทางจะหนักหนา นางลุยเดี่ยวเชียว

    #2
    0