ปฏิบัติการแผนซ่อนรัก Yulsic Taeny Yoonseo Soosun

ตอนที่ 3 : พบหน้ากัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 191
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    26 พ.ค. 62


" อันยองฮาเซโยค่ะคุณปู่ " ซันนี่เดินไปเปิดประตูและก้มทักทายผู้อาวุโสอย่างเป็นกันเอง


" อันยองจ๊ะหนูซันนี่ " คุณปู่คิม ควอน ชเว เอ่ยตอบขึ้นพร้อมกันทันทีด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม ส่วนบรรดาสี่หนุ่มที่เดินตามหลังผู้เป็นปู่มาก็ไม่ได้สนใจเลยว่าปู่จะทักทายใคร เพราะพวกเขากำลังเหล่สาว ๆ ในบริษัทอยู่ด้วยสายตาแพรวพราวเป็นอย่างมาก 


" เชิญค่ะคุณปู่ " ซันนี่เอ่ยขึ้นพร้อมเชิญผู้อาวุโสเข้ามาในห้องประชุม



" จ๊ะ แฮ่ม!!!! " คิมแจจุงเอ่ยตอบซันนี่ก่อนจะแกล้งไอเรียกสติของบรรดาหลานชายตัวแสบให้เข้าไปทำหน้าที่ของตัวเอง 


" อันยองฮาเซโยค่ะคุณปู่ " เจสสิก้า ทิฟฟานี่ ซอฮยอน เอ่ยขึ้นพร้อมกันทันที โดยสายตาของหญิงสาวทั้งสี่กำลังมองชายสี่คนที่เข้ามาใหม่อยู่ แต่บรรดาชายหนุ่มกับไม่ได้สนใจพวกเธอเพราะมัวแต่พากันเหล่สาวด้านนอกอยู่



" คนอะไร ดูสกปรก ซกมก ที่สุด แหวะ! ทำสายตาแพรวพราว ไม่เจียมบอดี้ตัวเองเลย ฮึ " ซันนี่เอ่ยขึ้นเบา ๆ กับเพื่อนสนิทสาวและมักเน่ของเธอเมื่อเธอเห็นสภาพซูยองก็ไม่สามารถอดกลั้นที่จะเอ่ยได้ 



" บ่นอะไรยัยหลักกิโล " เมื่อซูยองเห็นสายตาของซันนี่และยังได้ยินที่เธอบ่น(หยองกี้ผู้หูดี) ก็เลยอดที่พูดเหน็บแนมคนที่ว่าตนเองไม่ได้


" พี่ ๆ อย่าบอกนะคะ ว่านี่คือสี่คนที่จะมาฝึกงานกับเรา " ซอฮยอนเอ่ยถามขึ้นกับบรรดาพี่สาวทั้งสามเมื่อเห็นสภาพการแต่งตัวของหนุ่ม ๆ ทั้งสี่ นี่หรอการแต่งตัวของคนที่จะมาทำงานบริษัทเอาตรง ๆ คนสวน หรือยามที่นี่ยังแต่งตัวดีกว่าเลยเฮ้อ!!!



" ใช่แล้วจ๊ะหนูซอ " เสียงของชเวชีวอนตอบแทนบรรดาพี่สาวทั้งสามคนของซอฮยอน ทำให้เจสสิก้า ทิฟฟานี่และซันนี่หันมองหน้าเพื่อนสนิทของปู่อีกครั้งก่อนจะหันไปมองชายหนุ่มที่ดูจะไม่สนใจเสียงในห้องประชุมเลย จะมีก็แต่ซูยองที่ดูจะส่งสายตาอาฆาตแค้นคำพูดของซันนี่ปะนึงว่าจะต้องชะกับยัยนี่ให้ได้


" แฮ่ม แฮ่ม!! " เสียงของคิมแจจุงเรียกสติบรรดาหลานตัวแสบให้หันมามองคนที่อยู่ในห้องประชุม เมื่อเห็นใบหน้าชัด ๆ ของชายหนุ่มทั้งสี่ โดยเฉพาะเจสสิก้าเธอรู้สึกสะดุดตากับชายหนุ่มผิวสีน้ำผึ้งไม่น้อย ส่วนทิฟฟานี่เองก็มองชายหนุ่มผิวสีขาวโอโม่ด้วยความสะดุดตา รวมถึงสี่หนุ่มที่เห็นใบหน้าของบรรดาหญิงสาวทั้งสี่ทำให้



" เฮ้ยนี่มันยัยหมี!!!ในนิตยสารนี่หว่า 0.o " แทยอนตะโกนขึ้นมาอย่างตกใจ เมื่อเห็นใบหน้าของทิฟฟานี่




" นี่มันยัยเป็ดในนิตยสารเล่มนั้นนิ !!!! " ยูริเองก็ไม่น้อยหน้าแทยอนเลยเมื่อเขาเห็นใบหน้าของเจสสิก้า แต่ดูเหมือนสองหนุ่มชะตาใกล้จะขาดเต็มทีแล้ว เพราะเอฟเฟคเป็ด และพลังบางอย่างที่อาฆาตแรงของหมีกำลังแผ่รังสีออกมาในห้องประชุม


" ฮ่า ๆ ก๊าก ๆๆๆๆๆ 0.0 โอ๊ยขำมากเลย ฮ่า ๆ หยุดขำไม่ได้ " ซันนี่นั้นขำออกมาดังลั่นห้องประชุมเมื่อได้ยินสิ่งที่สองหนุ่มตะโกนขึ้นมาก ขนาดคุณตาทั้งสามคนยังแอบขำเลย เมื่อเห็นว่าหมีและเป็ดถูกหมาและลิงลูบคมถึงบริษัทของเธอเอง



" อ๊าย!!!! ไอ้หมาเตี้ยโอโม่แกเรียกใครหมีย่ะ ช่วยเอาอะไรมาส่องหน้าแกก่อน พ่อแม่ ปู่ย่า ตายายแกสั่งสอนมายังไง พูดจาถึงได้เป็นภาษาหมา ๆแบบนี้@#&฿#@@###+--#@+++@........ "



" นี่ ไอ้ลิงดำแกเรียกใครเป็ดย่ะ เอากระจกมาส่องหน้าแกก่อนนะ ปู่ย่า ตายาย ญาติโกโหติกาแกไม่สั่งสอนหรอห๊ะถึงมาเรียกเจ้านาย @######฿฿฿฿_#++#####@#&&#()#####//#####฿@@@@##&฿&,.........." เสียงของทิฟฟานี่ และเจสสิก้าดังขึ้นพร้อมกันทันที เมื่อพวกเธอถูกเรียกฉายาที่เกลียดแสนเกลียด



" เฮือก!!!!! ซังวูแกคิดเหมือนฉันมั้ยฉันกำลังรู้สึกว่าฉันโดนหนูฟานี่ด่ายังไงไม่รู้ " คิมแจจุงเอ่ยกระซิบกับควอนซังวู


" O.o ใช่คิดเหมือนแกเลยฉันกำลังโดนหนูเจสด่า เหมือนกัน " ควอนซังวูเอ่ยกระซิบตอบเพื่อนสนิท ขนาดบอกมันแล้วว่าอย่าก่อเรื่องยังไม่วายหาเรื่องให้เขาด่าบรรพบุรุษอีกจนได้ไอ้หลายชายตัวดี



" มากไปมั้ยห๊ะยัยหมีอ้วน!! " แทยอนเอ่ยขึ้นพร้อมหันมองหน้าทิฟฟานี่อย่างที่ภาษาบ้านๆ เรียกว่ากวนส้นตีน 



" นี่ยัยเป็ด ก๊าบ ก๊าบ หน้าฉันมันยังไง ห๊ะเห็นหน้าแบบนี้สาว ๆ ติดตรึมนะขอบอก " ยูริเองก็เอ่ยขึ้นพร้อมกับหันมองหน้าเจสสิก้าและยักคิ้วให้เธออย่างไม่เกรงกลัว



" อ๊าย!!!แกไอ้หมา / อ๊าย!!!! ไอ้ลิงตายสะเถอะ " หญิงสาวทั้งสองเอ่ยขึ้นพร้อมเดินเข้าไปหาสองหนุ่มทั้งสองทันทีด้วยความอดทนที่มันหมดลง


" ป๊าป!!ผัวะ!! / ป๊าป !!!เพียะ!! /โอ๊ย !! หยุดตีเดี๋ยวนี้นะยัยเป็ดฉันเจ็บ / โอ๊ย มันเจ็บนะยัยหมีหยุด" 




" หยุด!!!! ยัยเป็ดหยุด จะไม่หยุดใช่มั้ยห๊ะ " 



" แกเป็นใครห๊ะไอ้ลิงดำมาสั่งให้ฉันหยุดแกตายสะเถอะ ผัวะ!!! เพียะ!!!! ป๊าป!!! " เจสสิก้าเอ่ยขึ้นพร้อมเขาไปทุบตียูริหนักกว่าเดิม




" ไอ้หมาบ้า แก!!!! อ๊ายกล้ามากมาเรียกฉันว่าหมีตายสะเถอะ ผัวะ!!!! ป๊าป!! เพียะ!! "


" เป็นผู้หญิงและคิดว่าจะมาตีฉันได้หรอยัยหมี หยุด!!!! โอ๊ยมันเจ็บจะหยุดไม่หยุด " แทยอนเอ่ยขึ้นเหมือนเขาถูกทิฟฟานี่ทุบตี ทำให้เขาค่อนข้างโมโหมากตั้งแต่เกิดมาไม่เคยมีใครทำกับเขาแบบนี้ 



" ยัยเจสไม่เอา ๆ " ซันนี่เอ่ยขึ้นพร้อมมาดึงร่างของเพื่อนสนิทสาวออกจากการทุบตีลิงดำตรงหน้า



" พี่ทิฟหยุดเถอะค่ะ " ซอฮยอนเองก็เข้ามาดึงร่างของทิฟฟานี่ไว้จากการทุบตีหมา ตอนนี้หน้าจาของลิงและหมากำลังโมโหหมีกับเป็ดเป็นอย่างมากที่กล้ามาทำร้ายร่างกายพวกเขา



" ปล่อย ๆ ฉันยัยซันวันนี้ฉันจะเอาเลือดหัวลิงดำตัวนี้ออกมาให้ได้ " เจสสิก้าเอ่ยขึ้นพร้อมดิ้นให้หลุดจากการพันธนาการของเพื่อนสนิทตัวเล็ก 



" ไม่หยุดใช่มั้ยยัยเป็ดได้ .... / O.o "



(ส่วนอีกคู่ในเวลาเดียวกัน)


" ปล่อยพี่ซอแกตาย!!!!!!! " ทิฟฟานี่เอ่ยขึ้นพร้อมดิ้นหลุดออกจากการลากถูของซอฮยอน



" ได้ยัยหมีชอบใช่มั้ยใช้ความรุนแรง ..../0.o "



" O.o " สายตาของคุณปู่ ซูยอง ยุนอา ร่วมถึงซันนี่ ซอฮยอนที่กำลังมองการจูบของลิงกับเป็ด และหมากับหมีอยู่ด้วยความตกใจ



" อ๊ายยยยยยยยยย!!!!!!!!!! " เสียงของเป็ดและหมีกรี๊ดออกมาก็ดังลั่นสนั่น 180 เดซิเบลเลยที่เดียว จนบรรดาคุณปู่คิดว่าแก้วหูคนสูงวัยอย่างพวกเขาใกล้ดับเต็มทนพร้อมสายตาอาฆาตแค้นที่จะดับชีวิตลิงและหมาในตอนนี้อีกด้วย




" เออ เดี๋ยว ๆ ปู่ว่าใจเย็น ๆ ก่อนดีกว่านะ " คิมแจจุงเดินออกมาห้ามทัพหมาและหมีทันที


" นั่นสิอย่ามีเรื่องกันเลยนะถือว่าปู่ขอแล้วกัน " ควอนซังวูเองก็รีบเดินออกมาห้ามลิงและเป็ดเช่นกันเพราะกลัวหลานชายตัวแสบจะชะตาขาดก่อนวัยอันควร




" ยัยเจส ยัยทิฟใจเย็น ๆ แกเห็นแก่คุณปู่เหอะใจเย็น ๆ " ซันนี่เอ่ยขึ้นพร้อมพยายามไปจับเพื่อนสนิททั้งสองให้ทิ้งระยะห่างจากหมาและลิง โดยมีซอฮยอนคอยช่วยเหลืออีกแรง



" เออปู่ต้องขอโทษแทนคนงานที่บ้านด้วยนะ มันไม่ค่อยมีการศึกษาเท่าไหร่เลยทำอะไรไม่ค่อยคิด อย่าใส่ใจเลยนะหนูทิฟ หนูเจสถือว่าเห็นแก่ตา แก่ ๆ อย่างพวกเราเถอะ " ชเวชีวอนเอ่ยขึ้นทันทีเมื่อดูเหมือนสงครามของสี่เผ่าพันธุ์ยังไม่ค่อยสงบลงนัก แต่บรรดาชายหนุ่มทั้งสี่ก็ดูเหมือนจะหันมองหน้าผู้เป็นปู่พร้อมกันทันทีเพราะพวกเขาจบมากจากออกซฟอร์ดเลยก็ว่าได้ ทำไมมาบอกว่าพวกเขาไม่มีการศึกษา



" เอางี้ดีกว่ายังไงปู่ฝากเลยแล้วกันเนาะเจ้าสี่คนนี้จะเริ่มงานได้วันนี้เลยนะ ฝากพวกเราด้วยหนู เจส หนูทิฟ หนูซัน หนูซอ " คิมแจจุงเอ่ยขึ้นทันที



" คุณปู่คะ แต่บริษัทนี้ไม่รับคนสวน ยาม หรือพวกใช้แรงงานตอนนี้ ตำแหน่งพวกนั้นมันเต็มหมดแล้วค่ะ ต้องขอโทษจริง ๆ นะคะ " ซอฮยอนเอ่ยขึ้นบ้าง เพราะดูจากการแต่งตัวของคนพวกนี้และยังจะเป็นคนงานที่บ้านของพวกคุณปู่อีกเสื้อผ้าพวกนี้ถึงดูมียี่ห้อแต่ก็ดูเก่า ๆ คงเอามาจากพวกเจ้านายละสิท่า เฮ้อทำให้เธอตัดสินใจพูดออกมา



" นี่เธอพูดจาให้มันดี ๆ เธอคิดว่าพวกฉันจะมาสมัครตำแหน่งพวกนั้นหรือไง พวกฉันไม่ได้มาสมัครตำแหน่งพวกนั้นสักหน่อยยัยกบ " ยุนอาเอ่ยขึ้นอย่างหงุดหงิดเมื่อได้ยินคำพูดของซอฮยอน พวกเขาเป็นถึงผู้บริหารในสายการบินใหญ่ของเกาหลีทำไมถึงมาดูถูกพวกเขาได้



" นิ!!นายน้องฉันก็พูดไปตามที่เห็นน่ะสิ แต่งตัวแบบนี้ กางเกงบาส รองเท้าแตะ เสื้อยืด กับกางเกงยีนส์ขาดจนไม่ต้องใส้พวกนายจะมาสมัครตำแหน่งอะไรละผู้บริหารหรือไงยะ ??? ตำแหน่งที่น้องฉันพูดถึงยังแต่งตัวดีกว่าพวกนายเลยฉันจะบอกให้ " ซันนี่เอ่ยขึ้นบ้าง



" นี่ยัยหลักกิโล มีตาก็หัดมองดูบ้างเสื้อที่ฉันใส่น่ะ หลุยส์ วิตตองเลยนะเว้ยมาดูถูกกันแบบนี้ได้ไงห๊ะ " ซูยองเอ่ยตอบโต้ทันทีเมื่อเห็นซันนี่พูดจาดูถูกพวกเขา



" พอได้แล้วซูยอง ยุนอา " ชเวชีวอนเอ่ยขึ้นเพื่อปรามหลานชายตัวแสบไม่ให้เกิดการทเลาะกันของเผ่าพันธุ์กบกับกวางและเส้าไฟกับหลักกิโลอีกครั้ง



" นึกถึงอิสระภาพ!!! เว้ยใจเย็น ๆ อย่าลืมข้อตกลงของปู่ละ " คิมแจจุงเอ่ยขึ้นอย่างเบา ๆ 



" ขอโทษหนูซอฮยอนกับซันนี่เดี๋ยวนี้ เร็ว ๆ !!! " ควอนซังวูเอ่ยขึ้นพร้อมหันมองหน้ายุนอาและซูยอง



" เฮ้อขอ..โทษ " ยุนอาเอ่ยขึ้นอย่างไม่ค่อนเต็มใจ


" โทษ!!!!! " ซูยองตะโกนขึ้นอย่างหงุดหงิด


" ไม่เต็มใจก็ไม่ต้องพูดไอเส้าไฟ " ซันนี่เอ่ยขึ้นแต่ก็ถูกทิฟฟานี่ขัดขึ้นสะก่อน



" พอได้แล้วซัน เอาเป็นว่าพวกเรารับสี่คนนี้เข้าทำงานนะค่ะคุณปู่ตามที่ตกลงไว้ จะได้ไม่เสียเวลาทำงานมากกว่านี้ พวกนายแนะนำตัวเลยละกัน " 



" อิ......฿_#&&฿_#&-+ โอ๊ย!!! " มือของคุณปู่มารุ่มหยิก บิดเอวยุนอาที่กำลังจะพูดนามสกุลของตาตัวเองออกมาเพราะตระกูลอิมใคร ๆ ต่างรู้จักว่ามีผู้นำตระกูลเป็นถึงนายพลใหญ่ของเกาหลี


" พัคแทยอน ยินดีได้รู้จักผู้บริหารทุกคน ส่วนนี่ซูยอง และนี่ยูริ และนั่นฝาแฝดไอ้ยูลชื่อยุนอา " แทยอนเอ่ยขึ้นพร้อมชี้เรียงและแนะนำตัวทุกคนให้ด้วยไหวพริบที่ไวจึงแก้สถานการณ์ได้ทัน



" อืม เอาเป็นว่าต่อไปนี้พวกคุณเป็นพนักงานที่บริษัทนี้แล้ว ส่วนตำแหน่งต่าง ๆ ขอดูจากผลงานของพวกนายแล้วกัน " เจสสิก้าเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงและสีหน้าเรียบนิ่ง



" งั้นปู่กลับก่อนละกันนะหนูเจส หนูซอ หนูทิฟ หนูซัน พวกนายก็อย่าลืมทำงานดี ๆ ละ..... " บรรดาคุณปู่ต่างกล่าวร่ำลาหญิงสาวทั้งสี่ก่อนจะเอ่ยบอกบรรดาหลานชาย เมื่อทำการล่ำลากันแล้วบรรดาคุณปู่ก็เดินออกไปจากห้องประชุม



" นี่งานชิ้นแรกของพวกคุณ " ซอฮยอนเอ่ยขึ้นพร้อมวางซองเอกสารเอาไว้บนโต๊ะ



" เปิดอ่านเอาละกันนะ มีมารยาทของการเป็นพนักงานที่ดีด้วยช่วยกรุณาอ่านด้วยละกัน และก็ถ้าทำสำเร็จมาหาพวกฉันที่ห้องทำงาน " ซันนี่เอ่ยขึ้นพร้อมกับเดินตามเจสสิก้า ทิฟฟานี่และซอฮยอนออกไปจากห้องประชุม



" วันนี้ทางบริษัทมีนัดรับหมวก สกรีน จำนวน 600 ใบเพื่อมาเป็นของแถมให้คณะลูกทัวร์ แต่เนื่องจากคนงานของทางบริษัทมีงานทางด้านอื่นกันจึงไม่สามารถมีใครไปรับหมวกได้ พวกฉันจึงให้พวกนายไปรับหมวก พร้อมตรวจสอบคุณภาพของหมวกว่ามีตำหนิหรือไม่ และจำนวนให้ครบตามที่ต้องการ เมื่อรับหมวกมาแล้วให้ไปเก็บไว้ที่โกดังหลังบริษัท พวกนายมีเวลา 3 ชั่วโมงครึ่ง (หากทำไม่สำเร็จหรือมาช้ากว่ากำหนดคือไล่ออก) " ยุนอานำเอกสารในซองขึ้นมาเปิดอ่านให้ทุกคนฟัง ทำให้สมาคมพ่อบ้านได้ฟังก็พยักหน้ากับสิ่งที่ได้รับมอบหมาย




"เฮ้ยแค่ไปรับของตรวจเช็คของเอง ทำไมให้เวลาเยอะจังไปเหอะรีบไปดีกว่าจะได้มีเวลาเหลือไปหาไรกินกัน " ซูยองเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นจดหมายสั่งงานชิ้นแรก




" นี่รอวะแผนที่ที่จะไป อืม......ก็ไม่ไกลมากเท่าไหร่ชานเมืองโซล เออไปรีบไปดีกว่าแต่ทำไมให้เวลาเยอะจังว่ะ ยัยพวกนั้นไม่ได้คิดจะแกล้งอะไรพวกเราใช่มั้ย " ยูริเอ่ยขึ้นบ้างพร้อมใช้สมองคิดถึงสิ่งแปลก ๆ ในงานที่ได้รับมอบหมาย



" นั่นดิ แต่เอาเถอะยิ่งพูดยิ่งเสียเวลาไปกันปู่ให้กุญแจรถไว้คันนึง " แทยอนเอ่ยขึ้นพร้อมพาทุกคนเดินไปลานจอดรถหลังบริษัท



เมื่อเดินมาถึงลานจอดรถพวกเขาก็เห็นรถสปอร์ตหรูหลายคันจอดอยู่ 



" ยังดีที่ปู่ให้รถสปอร์ตมาขับไม่งั้นแย่เลย " ซูยองเอ่ยขึ้นบ้างอย่างน้อยปู่ก็ไม่ได้ใจร้ายกับพวกเขามากเท่าไหร่


" นั่นดิยิ่งรถสปอร์ตซิ่งแปปเดียวก็ถึงละมีเวลาเหลือๆ เลยถ้างั้น " ยุนอาเองก็เอ่ยขึ้นด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม ต่างจากยูริและแทยอนที่เห็นว่าแทยอนกดรีโมทรถยนต์แล้วนั้นไม่ใช่รถสปอร์ตอย่างที่ ยุนอาและซูยองเข้าใจเลย แต่มันดันเป็นรถกระป๋องคันเก่า ๆ ที่มีสนิมเกาะอยู่



" อย่าบอกนะคันนี้ " ซูยองเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นแทยอนและยูริเดินไปหยุดอยู่ที่หลังรถกระป๋อง



" โอ้พระเจ้าทำไมปู่แกล้งกันอย่างงี้ละ โห้จะหลุดมั้ยวะประตู " ยุนอาเอ่ยขึ้นก่อนจะเปิดประตูรถออกมาแต่ก็มีเสียงที่ดูน่ากลัวตามมา0.o



" อัดไปยังไงว่ะเฮ้ยสี่คนเลยนะ " แทยอนเอ่ยขึ้นก่อนจะรีบวิ่งประจำที่คนขับ 



" โอ๊ยปู่นะปู่เล่นกันได้ลง ประตูโครตน่ากลัวเลยกระแทกนิดเดียวก็เปิดออกแล้วนะเนี่ย " ยูริเอ่ยขึ้นเมื่อเปิดประตูข้างคนขับ



" ไอ้แทขับเบา ๆ นะเว้ย " ซูยองที่เข้าไปนั่งด้านหลังแล้วก็เอ่ยขึ้นด้วยความกลัวตาย เมื่อเห็นสภาพประตูและแทยอนผู้เป็นขาซิ่งรถประจำกลุ่ม



" เฮ้ย!!!!!!!!! อ๊าย!!!!!!!! " เสียงตะโกนของสามหนุ่มดังขึ้นทันทีเมื่อเห็นแทยอนซิ่งรถเมื่อถึงถนนใหญ่



" อย่ารีบดิวะพี่แท เฮ้ย!!!! โอ๊ย " 



" พ่อแก้ว แม่แก้วช่วยยูลด้วยยูลยังไม่อยากตาย " ยูริเอ่ยขึ้นพร้อมมือที่พยามดึงประตูรถเข้ามาเพราะกลัวหลุดออกไป ซูยองและยุนอาก็ทำไม่ต่างจากยูริเลย



" พวกแกจะบ่นไรหนักหนาวะจะได้รีบไปเอาของและรีบไปพักไง " แทยอนเอ่ยขึ้นพร้อมหันหน้ามาหาบรรดาเพื่อนสนิท



" เฮ้ย ๆ ๆ ๆ ..ไอ้แทมองทาง มองทาง มองทางข้างหน้าสิบล้อ อ๊าก................"




" ยัยเจส !!! ยัยเจสสิก้า ! ยัยเป็ด " 



" เรียกใครเป็ดยะ " เจสสิก้าหันมามองหน้าซันนี่ด้วยสายตาเอาเรื่องทันที



" เรียกแกน่ะสิเป็นอะไรเหม่อลอยนั่งจับปากอยู่ได้ " ซันนี่เอ่ยถามขึ้นเมื่อเห็นว่าเจสสิก้าดูจะนั่งใจลอย


" ป่าวกำลังคิดอะไรเรื่อยเปื่อยน่ะ ยัยฟานี่กับยัยซอไปหาลูกค้าแล้วหรอ " เจสสิก้าเอ่ยถามขึ้น



" ใช่น่ะสิไปนานละยะ ยัยซอมันลาแกละแต่แกก็นั่งเหม่อลอยอยู่ได้ นี่และช่วยเซ็นต์งานตรงนี้ให้ฉันหน่อย " ซันนี่เอ่ยขึ้นพร้อมเอาเอกสารที่ต้องให้ประธานบริษัทเซ็นต์มาให้เจสสิก้าทันที ส่วนเจสสิก้าก็สบัดหัวไปมาสองสามทีพยายามไม่นึกถึงเรื่องที่โดนขโมยจูบจากไอ้ลิงดำตอนเช้าก่อนจะสนใจทำงานต่อ



" เอี๊ยดดดดดดดดด !!! " เสียงห้ามล้อของรถกระป๋องที่ดังขึ้นบริเวณหน้าโรงงานหมวก



" เฮ้ยนึกว่าจะไม่รอด ฟู่ววว!!! " ยูริ ซูยอง ยุนอาเอ่ยขึ้นพร้อมกันทันทีแต่ละคนอยู่สภาพหัวตั้ง ผมกระเซอะกระเซิงเป็นอย่างมาก



" อ้าวทำไมผมตั้งขนาดนั้นวะ ฮ่า ๆ " แทยอนเอ่ยขึ้นพร้อมดึงกุญแจออกจากรถกระป๋อง



" เอากุญแจมานี่ไอ้แทตอนกลับฉันขับเอง ให้แกขับไม่ไหว เฮ้อ " ยูริเอ่ยขึ้นพร้อมดึงกุญแจมากจากมือแทยอนทันที


   
    บรรดาสี่หนุ่มเดินเข้ามาในโรงงานขนาดใหญ่ พนักงานต้อนรับที่เห็นพวกสี่หนุ่มเดินมาก็เข้ามาสอบถามทันทีว่าบรรดาสี่หนุ่มมาทำอะไร โดยยุนอาก็นำใบสั่งของในซองเอกสารยื่นให้พนักงานทันที และไม่นานก็มีเจ๊คนนึงซึ่งเป็นเถ้าแก่เนี้ยของโรงงานเดินออกมา



" อาคุณยูริ แทยอน ซูยอง ยุนอา คืออั๋ว มีเรื่องรบกวนจริง ๆ พอดีว่าอั๋วเป็นภรรยาเจ้าของโรงงานนี้ พอดีคนงานอั๋วลากลับบ้าน ลาป่วย เมียคลอดลูก อากงอีเข้าโรงพยาบาล.......เลยลาหยุดกันหมด พวกลื้อต้องเอาหมวกจากทางนู้นมาใส่ถุงพลาสติกเอง " อาเจ๊พูดด้วยสำเนียงที่ดูจะออกภาษาจีน ทั้งสี่คนที่ได้ยินก็ @.@ และอาเจ๊ก็เดินออกไปทันที



" T.T นั่นว่าแล้วทำไมยัยเป็ดถึงให้เวลาสามชั่วโมงครึ่ง ที่แท้ก็จะแกล้งนี่เองอย่าให้เจอนะฉันจะเอาคืนยัยเป็ดให้สาสมเลย เว้ย " ยูริเอ่ยขึ้นพร้อมกำมือแน่นในหัวมีหน้าเจสสิก้าที่เกิดจากความมโนกำลังหัวเราะเยาะเขาอยู่



" นั่นดิยัยหมีขั้วโลก บังอาจมากคิดจะแกล้งฉันเฮ้ยเซ็งจัง " แทยอนเองก็บ่นพึมพำด้วยความแค้นที่มีต่อทิฟฟานี่ไม่น้อยเลย





" รีบเถอะพี่นี่ก็เหลือเวลา 2ชั่วโมงครึ่งเอง " ยุนอาเอ่ยขึ้นพร้อมรีบเดินไปทำงานที่ได้รับหมอบหมายทันที



" ยัยหลักกิโล กลับไปนะฉันจะจัดการให้เตี้ยกว่าเดิมเลยฮึ่ย!!! " ซูยองเอ่ยขึ้นก่อนจะเดินตามสามหนุ่มเข้าไปทำงานที่ได้รับมอบหมายทันที



เวลาผ่านไปอีก 2 ชั่วโมง 



" พี่ฟานี่ค่ะ พี่ฟานี่!!!! " ซอฮยอนสะกิดคนที่นั่งข้างคนขับที่เหม่อลอยแปลก จะมีสติก็ตอนคุยงานกับลูกค้าเท่านั้น



" อะไรซอมีอะไร " ทิฟฟานี่หันมามองหน้าคนขับรถ



" พี่เหม่ออะไรค่ะ " ซอฮยอนเอ่ยขึ้นพร้อมหักพวงมาลัยเลี้ยวรถเข้าบริษัท




" ป่าวหรอก รถติดอะไรหนักขนาดนี้เนี่ย พี่เลยหงุดน่ะ " ทิฟฟานี่เอ่ยขึ้นแต่ในใจนะหรอเธอกำลังคิดเรื่องโดนขโมยจูบแรกตอนเช้าอยู่ไอ้หมาโอโม่บ้า




" นี่ไงค่ะถึงแล้วลงรถกันดีกว่าค่ะ " ซอฮยอนเอ่ยขึ้น ทำให้ทิฟฟานี่เดินลงจากรถทันที






" อีกสามใบก็เสร็จแล้วเว้ย " ซูยองเอ่ยขึ้นเมื่อมือกำลังทำงานโดยการตรวจสอบสินค้าและยังต้องมาแพ็คหมวกใส่ถุงพลาสติกอีก




" ทำไงดีพี่อีก 20 นาทีทำไงให้ไปถึงที่นั่นได้ทันเวลาอ่ะ เราอยู่แทบชานเมืองโซลเลยนะพี่ " ยุนอาเอ่ยขึ้นบ้าง



" ไอ้แทโทรหาเจ๊อีทึกดิบอกให้จ้างตำรวจปิดถนนให้หน่อย " ยูริเอ่ยขึ้นเมื่อเงียบไปพักนึงอย่างใช้ความคิด ทำให้แทยอนหยิบมือถือที่ได้คืนจากปู่เมื่อเช้าโทรหาเจ๊อีทึกทันที



Rrrrrrrrrrrrrrrrrrrเสียงโทรศัพท์เจ๊อีกทึกดังขึ้น




" ฮาโหลว่าไงคุณน้อง "



" เจ๊ช่วยแทด้วยพวกเรากำลังลำบากมากโดนคุณปู่ ##&฿_@@@&฿&_+#&#_@-............." แทยอนเอ่ยเล่าทุกอย่างให้กับเลขาคนสนิทฟัง



" สรุปจะให้เจ๊ทำไรคะคุณน้องพูดมาตั้งนานมีแต่เกลียดคุณทิฟฟานี่ ไม่ชอบหมี เออ... "



" ก็ปิดถนนให้แทหน่อย ขอ10นาทีจากทีนี่ไปถึงบริษัทยัยหมีขาว " แทยอนเอ่ยขึ้น



" โอ๊ยทำไม่ได้หรอกน้องแทมันการปิดถนนมันใช้เวลานานกว่านั้น แต่ถ้าทำได้ก็คือส่งเฮลิคอปเตอร์ไปตอนนี้เพราะว่าตึกบริษัทของคุณของเจสสิก้าเขามีที่จอดเฮลิคอปเตอร์ได้บนด่านฟ้าเพราะว่ามีสองชั้นบนสุดที่เป็นบริษัทลูกของบริษัท 
K.T.YY Airline เพราะฉะนั้นลงจอดฮ.ได้ " อีทึกเอ่ยขึ้นกับปลายสาย




" แบบไหนก็ได้ให้ว่องนะเจ๊แทเดือดร้อนจริง ๆ "



" ได้เจ๊จะ#_฿#&##฿#@###--฿฿฿#@@....... " อีทึกเอ่ยขึ้นก่อนจะวางสายไป



" เป็นไงบ้างพี่แท " ยุนอาเอ่ยถามขึ้น


" เจ๊จะส่องเฮลิคอปเตอร์มาสองลำ ไปลงด่านฟ้าของตึกนั้นใช้เวลาไม่นาน ....... " แทยอนเอ่ยเล่าสิ่งที่คุยกับเจ๊อีทึกให้ทุกคนฟัง



" เยี่ยมยัยหลักกิโลไม่ได้ไล่ฉันออกแน่ " ซูยองเอ่ยขึ้นพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์



" ดีฉันจะเอาคืนให้สาสมเลย  ยัยเป็ด " ยูริเอ่ยขึ้นพร้อมกำมือแน่น



" นั่นสิยัยหมีขั้วโลกคอยดูนะฉันจะจับไปปล่อยที่ขั้วโลกเหนือเลย " แทยอนเอ่ยขึ้นบ้าง ส่วนยุนอาได้แต่ส่ายหน้าน้อย ๆ ให้กับความคิดของทุกคน และรีบช่วยกันขนของขึ้นฮ. เมื่อฮ. มาถึงเพื่อรีบไปให้ถึงจุดหมายโดยเร็วที่สุด



   บรรดาหญิงสาวทั้งสี่คนก็มานั่งร่วมตัวกันที่ห้องของประธานบริษัทอย่างของเจสสิก้า ซึ่งก็ทราบจากซอฮยอนและทิฟฟานี่ว่ารถติดมากบริเวณแทบชานเมืองที่จะเข้ามาในโซล ทำให้พวกเธอค่อนข้างมั่นใจว่ายังไงบรรดาสี่หนุ่มก็ไม่สามารถทำภารกิจนี้สำเร็จได้ โดยเฉพาะซันนี่ที่มีสีหน้ายิ้มแย้มดีใจจะได้ไล่เส้าไฟออกไปให้พ้นหูพ้นตาเธอ



" ฉันว่ายังไงก็มาไม่ทันหรอกนี่เหลือเวลาแค่สองนาที " ซันนี่เอ่ยขึ้น




" มาคิดคำพูดให้พวกนั้นเจ็บแสบกันเหอะว่าจะไล่ออกยังไงดี " ทิฟฟานี่เอ่ยขึ้นบ้างเมื่อคิดถึงการโดนขโมยจูบครั้งแรกตากไอ้หมาโอโม่เมื่อเช้านี้ แต่ไม่ทันทีจะพูดอะไรต่อ




" ฉัน...แฮ่ก ๆ กลับ..มาแล้ว " ยูริและแทยอนวิ่งเข้ามาพร้อมเอ่ยขึ้นพร้อมกันทันที



" มาทันได้ยังไงยูริ / มาทันได้ยังไงแทยอน " เจสสิก้าและทิฟฟานี่เอ่ยถามขึ้นพร้อมกันทันทีว่าลิงกับหมานั้นไม่มีทางที่จะมาทันแน่ ๆ นอกจากเหาะมา




" ก็วิ่งมาน่ะสิขอบ่นหน่อยเหอะ เฮ้อยัยเป็ดจะบ้าหรือไงห๊ะให้ฉันไปนั่งแพ็คหมวก 600 ใบ แถมยังใส่ถุงพลาสติกเองทุกใบ นี่มันทาสแรงงานชัด ๆ ฉันจะฟ้องศาลแรงงานคอยดูเถอะ "



" ก็วิ่งมาไงนี่ยัยหมี เธอบ้าหรือเปล่าคิดอะไรให้ฉันไปนั่งแพ็คหมวก 600 ใบ ใส่ถุงพลาสติกเองนี่มันแกล้งกันชัด ๆ เธอทำแบบนี้@#฿&@฿+@#฿-.... " ยูริและ แทยอนบ่นออกมาพร้อมกันทันที ส่วนเจสสิก้า ทิฟฟานี่ ซันนี่ก็อึ้งไม่หายที่สองคนนี้มาทันได้ตรงเวลา



" ช่วยหยุดบ่นดีกว่าค่ะคุณแทยอน คุณยูริ พาพวกเราไปตรวจหมวกดีกว่าว่าของครบมั้ยมีตำหนิมั้ยถึงจะมาทันถ้าทำตามคำสั่งไม่สำเร็จพวกคุณก็โดนไล่ออกอยู่ดี " ซอฮยอนเอ่ยขึ้นทันทีเมื่อเห็นบรรดาพี่สาวของเธอยังดูอึ้งไม่หาย



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

146 ความคิดเห็น